Η Σύλια Δραγούνη έχει δημιουργήσει έναν κόσμο που αναγνωρίζεται με την πρώτη ματιά. Η αισθητική της κινείται ανάμεσα στη σύγχρονη θηλυκότητα και την ελληνική παράδοση, με το χειροποίητο κέντημα, τις δαντέλες και τα παλιά υφάσματα να αποκτούν μια νέα, απρόσμενα σύγχρονη ζωή. Στα χέρια της, ένα παλιό τραπεζομάντιλο μετατρέπεται σε φόρεμα, μια φθορά γίνεται μέρος της ομορφιάς ενός ρούχου και ένα ύφασμα που έχει ήδη τη δική του ιστορία αποκτά έναν καινούργιο χαρακτήρα.
Αυτή η διαδικασία μεταμόρφωσης αποτελεί βασικό κομμάτι της σχεδιαστικής της ταυτότητας. Η Σύλια Δραγούνη δεν αντιμετωπίζει το παλιό ως κάτι που χρειάζεται να κρυφτεί ή να διορθωθεί. Το αφήνει να πρωταγωνιστήσει, διατηρώντας τα κεντήματα, τις υφές και τις μικρές ατέλειες που κάνουν κάθε κομμάτι διαφορετικό. Η ελληνική χειροποίητη παράδοση περνά έτσι μέσα από μια σύγχρονη ματιά και αποκτά έναν ελεύθερο, bohemian χαρακτήρα.
Το κέντημα, μια τεχνική που απαιτεί χρόνο, υπομονή και ακρίβεια, έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη δουλειά της. Η ίδια αφήνει κάθε ύφασμα να της δείξει τον δρόμο, παρατηρώντας το σχέδιο, την υφή και την ιστορία του πριν αποφασίσει τη νέα του μορφή. Η σχέση της με τον χρόνο βρίσκεται στον αντίποδα της fast fashion και της μαζικής παραγωγής, ενώ η έννοια της διάρκειας επιστρέφει διαρκώς στη δημιουργική της φιλοσοφία.
Η ίδια προσέγγιση χαρακτηρίζει και τη bridal αισθητική της. Τα νυφικά της έχουν ρομαντισμό, κίνηση και έντονη προσωπικότητα, χωρίς να εγκλωβίζονται στην εικόνα του «τέλειου» νυφικού. Η σύγχρονη νύφη που περιγράφει η Σύλια Δραγούνη αναζητά ένα φόρεμα που να την εκφράζει, να της επιτρέπει να κινηθεί ελεύθερα και να αισθανθεί ο εαυτός της. Η ομορφιά, στη δική της φιλοσοφία, αποκτά τη μεγαλύτερη δύναμή της όταν μοιάζει αβίαστη.
Από τη σχέση της με τις τάσεις και την αγάπη της για τα vintage κομμάτια μέχρι τη σημασία του χειροποίητου και τη σύγχρονη bridal γυναίκα, η Σύλια Δραγούνη μιλά για όλα όσα διαμορφώνουν σήμερα τη δική της σχεδιαστική γλώσσα.
Το χειροποίητο είναι πλέον μια μεγάλη πολυτέλεια. Τι σημαίνει για εσάς ένα ρούχο που έχει φτιαχτεί από ανθρώπινα χέρια και όχι από μια μηχανή;
Για μένα, ένα ρούχο φτιαγμένο από ανθρώπινα χέρια κουβαλά κάτι που μια μηχανή δεν μπορεί να αναπαράγει: χρόνο, φροντίδα και συναίσθημα.
Ειδικά όταν δουλεύω με παλιά τραπεζομάντιλα, νιώθω ότι δεν δημιουργώ απλώς ένα καινούργιο ρούχο· συνεχίζω την ιστορία ενός υφάσματος που έχει ήδη ζήσει. Τα μεταμορφώνω, τους δίνω μια δεύτερη ζωή και, ταυτόχρονα, διατηρώ κάτι από την προηγούμενη.
Κάθε κομμάτι είναι μοναδικό. Δεν μπορεί να επαναληφθεί ακριβώς, γιατί δεν μπορεί να επαναληφθεί ούτε το ίδιο ύφασμα ούτε η ίδια ιστορία.
Το κέντημα είναι τόσο χαρακτηριστικό στη δουλειά σας. Τι είναι αυτό που σας γοητεύει περισσότερο σε μια τεχνική που απαιτεί τόσο χρόνο και υπομονή;
Όταν δουλεύω με ένα παλιό τραπεζομάντιλο, δεν μπορώ να βιαστώ. Πρέπει πρώτα να παρατηρήσω το ύφασμα, να καταλάβω τις φθορές του, το κέντημα, το σχέδιο και να δω τι μπορεί να γίνει. Κάθε κομμάτι με κατευθύνει μόνο του.
Έχει άλλη αξία και είναι πιο δημιουργικό. Αισθάνομαι ότι ασκώ τη φαντασία και την τέχνη μου επάνω του.
Σε μια εποχή που όλα γίνονται όλο και πιο γρήγορα, εσείς επιμένετε σε μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο. Τι είναι αυτό που σας κάνει να μην θέλετε να την αλλάξετε;
Για μένα, το να αφιερώνεις χρόνο σε ένα αντικείμενο είναι ένας τρόπος να του δείχνεις αξία. Αυτό είναι κάτι που θεωρώ σημαντικό σήμερα και πιστεύω ότι ο κόσμος το αναζητά.
Το boho είναι ένα στοιχείο που υπάρχει έντονα στη μόδα εδώ και χρόνια. Πώς θα ορίζατε εσείς το boho; Πώς ξεχωρίζετε το πραγματικά bohemian από μια απλή «boho» εικόνα που δημιουργείται επειδή ένα trend το επιβάλλει;
Για μένα, το boho δεν είναι απλώς ένα αισθητικό ύφος. Είναι ελευθερία στον τρόπο που επιλέγεις να ντύνεσαι και να εκφράζεσαι, χωρίς να χρειάζεται να ακολουθείς αυστηρά τους κανόνες της μόδας.
Το bohemian, για εμένα, έχει αυθεντικότητα. Έχει κάτι προσωπικό, κάτι που δεν μοιάζει κατασκευασμένο για να ακολουθήσει ένα trend. Μπορεί να έχει διαφορετικές υφές, παλιά υλικά, στοιχεία από άλλες εποχές, αλλά όλα αυτά συνυπάρχουν με έναν φυσικό τρόπο.
Πιστεύω πως το αυθεντικό boho δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι boho.
Πώς καταφέρνετε να κάνετε ένα ρούχο να δείχνει τόσο ελεύθερο και ανεπιτήδευτο, ενώ στην πραγματικότητα κρύβει τόση δουλειά;
Θέλω το τελικό ρούχο να δείχνει σαν να υπήρχε ήδη, σαν να βρήκε απλώς τον τρόπο να πάρει τη μορφή του.
Επειδή δουλεύω με παλιά, χειροποίητα τραπεζομάντιλα, προσπαθώ να μην επιβάλλω στο ύφασμα κάτι που δεν είναι. Η ελευθερία που βλέπει κάποιος στο αποτέλεσμα έρχεται μέσα από πολλή σκέψη, δοκιμή και λεπτομέρεια.
Για μένα, το ανεπιτήδευτο δεν σημαίνει «εύκολο». Είναι ίσως το αντίθετο. Είναι να έχεις δουλέψει τόσο πολύ πάνω σε κάτι, ώστε στο τέλος να μη φαίνεται η προσπάθεια. Να μένει μόνο η αίσθηση της ελευθερίας.
Το νυφικό σας στιλ έχει μια πολύ συγκεκριμένη ταυτότητα. Τι πιστεύετε ότι αναζητά σήμερα μια γυναίκα από το νυφικό της που δεν αναζητούσε πριν από δέκα ή είκοσι χρόνια; Έχει αλλάξει η σύγχρονη νύφη; Θέλει ακόμη το «τέλειο» νυφικό ή θέλει πλέον ένα φόρεμα που να μοιάζει περισσότερο με τον εαυτό της;
Νομίζω ότι η σύγχρονη νύφη έχει αλλάξει πολύ. Παλαιότερα υπήρχε ίσως περισσότερο η ανάγκη να φορέσει το «τέλειο νυφικό», όπως αυτό είχε οριστεί από την εποχή, την παράδοση ή τις τάσεις. Σήμερα αισθάνομαι ότι η γυναίκα θέλει περισσότερο να αναγνωρίζει τον εαυτό της μέσα σε αυτό.
Για μένα, το τέλειο νυφικό δεν είναι απαραίτητα το πιο εντυπωσιακό ή το πιο φανταχτερό. Είναι εκείνο που, όταν το φορέσει η νύφη, νιώθει ότι δεν μεταμφιέζεται σε κάτι άλλο, αλλά ότι παραμένει ο εαυτός της.
Βλέπω όλο και περισσότερες γυναίκες να αναζητούν άνεση, κίνηση, προσωπικότητα και μια αίσθηση μοναδικότητας. Θέλουν να μπορούν να κινηθούν, να χορέψουν, να αισθανθούν όμορφα και ελεύθερα. Κυρίως, δεν θέλουν απαραίτητα να φορέσουν αυτό που «πρέπει» να φορέσει μια νύφη.
Ποια είναι η συμβουλή που θα δίνατε σε μια γυναίκα που ετοιμάζεται να επιλέξει το νυφικό της;
Θα της έλεγα να μην ξεκινήσει με το τι είναι στη μόδα ή με το τι θεωρείται «σωστό» για μια νύφη. Να ξεκινήσει από το πώς θέλει η ίδια να νιώθει εκείνη τη μέρα.
Να δοκιμάσει και να ακούσει το πρώτο της συναίσθημα όταν κοιτάζεται στον καθρέφτη. Το νυφικό δεν χρειάζεται να είναι απλώς όμορφο· πρέπει να της επιτρέπει να είναι ο εαυτός της, να κινείται, να αναπνέει, να χαμογελάει και να αισθάνεται άνετα μέσα σε αυτό.
Θα της έλεγα επίσης να μην φοβηθεί να επιλέξει κάτι διαφορετικό, όταν αυτό είναι που πραγματικά την εκφράζει. Η ημέρα του γάμου είναι πολύ προσωπική για να ντυθεί σύμφωνα με τις προσδοκίες των άλλων.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο στιλιστικό λάθος που βλέπετε να κάνουν οι γυναίκες;
Νομίζω ότι το μεγαλύτερο στιλιστικό λάθος είναι να ντύνεσαι με βάση το τι «πρέπει» να φορέσεις και όχι με βάση το ποια είσαι.
Δεν πιστεύω ότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο ρούχο ή ένας συγκεκριμένος συνδυασμός που αποτελεί λάθος. Λάθος είναι περισσότερο όταν ένα ρούχο φοράει εμάς και όχι εμείς εκείνο.
Αν έπρεπε να περιγράψετε τη γυναίκα που φορά Celia Dragouni με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν;
Ελεύθερη. Αυθεντική. Μοναδική.
Ελεύθερη, γιατί δεν φοβάται να ξεφύγει από τους κανόνες. Αυθεντική, γιατί δεν ντύνεται για να γίνει κάποια άλλη, αλλά για να εκφράσει αυτό που ήδη είναι. Και μοναδική, γιατί επιλέγει κομμάτια που έχουν χαρακτήρα και ιστορία – όπως ακριβώς κι εκείνη.
Υπάρχει κάποιο υλικό που αγαπάτε ιδιαίτερα να δουλεύετε; Κάποιο ύφασμα, κλωστή ή στοιχείο που επιστρέφει ξανά και ξανά στις συλλογές σας;
Αγαπώ ιδιαίτερα τα παλιά χειροποίητα υφάσματα και, ειδικά, τα τραπεζομάντιλα. Με γοητεύει το γεγονός ότι ένα ύφασμα μπορεί να έχει ήδη μια ολόκληρη ζωή πριν φτάσει στα χέρια μου.
Το κέντημα, οι δαντέλες, οι κλωστές, ακόμη και οι μικρές φθορές τους είναι στοιχεία που με εμπνέουν.
Δεν είναι τυχαίο που τα παλιά υφάσματα αντέχουν τόσο στον χρόνο. Σήμερα τα υφάσματα παράγονται με πολύ χαμηλό κόστος, με αποτέλεσμα να έχει χαθεί σε μεγάλο βαθμό η καλή και ανθεκτική ποιότητα. Τα φυσικά υλικά, όπως το βαμβάκι και το μετάξι, είναι πολύ λιγότερα και πιο ακριβά σε σχέση με παλαιότερα, ενώ τα συνθετικά και φθηνά υφάσματα αποτελούν πλέον την πλειοψηφία.
Τι σας ενδιαφέρει περισσότερο σήμερα ως σχεδιάστρια: να δημιουργήσετε κάτι εντυπωσιακό ή κάτι που μια γυναίκα θα αγαπήσει τόσο ώστε να το κρατήσει για χρόνια;
Σίγουρα το δεύτερο. Το εντυπωσιακό μπορεί να τραβήξει το βλέμμα για μια στιγμή, αλλά αυτό που με ενδιαφέρει πραγματικά είναι να δημιουργήσω ένα ρούχο που θα αποκτήσει συναισθηματική αξία για τη γυναίκα που το φοράει.
Ίσως επειδή δουλεύω με παλιά υφάσματα, με ενδιαφέρει πολύ η έννοια της διάρκειας. Ένα τραπεζομάντιλο μπορεί να έχει περάσει από γενιά σε γενιά και, μέσα από ένα ρούχο, να συνεχίσει τη ζωή του με έναν καινούργιο τρόπο. Θα ήθελα το ίδιο να συμβαίνει και με τα δικά μου κομμάτια.
Ποια είναι η σχέση σας με τις τάσεις; Τις παρακολουθείτε ή προτιμάτε να δημιουργείτε σε έναν δικό σας χρόνο;
Παρακολουθώ τις τάσεις, γιατί θεωρώ σημαντικό να γνωρίζεις τι συμβαίνει γύρω σου. Δεν θέλω όμως να τις ακολουθώ με την έννοια ότι πρέπει κάθε φορά να προσαρμόζομαι σε αυτό που είναι επίκαιρο.
Η έμπνευσή μου έρχεται περισσότερο από τα ίδια τα υλικά, από ταξίδια και διαφορετικές κουλτούρες. Ειδικά όταν δουλεύω με παλιά τραπεζομάντιλα, το ίδιο το ύφασμα καθορίζει πολλές φορές την κατεύθυνση του σχεδίου. Δεν μπορώ να του επιβάλω μια τάση που δεν του ταιριάζει.
Μου αρέσει να γνωρίζω το «τώρα», αλλά να δημιουργώ στον δικό μου χρόνο. Πιστεύω ότι ένα πραγματικά προσωπικό στιλ δεν χρειάζεται να είναι επίκαιρο για να είναι διαχρονικό.
Οι τάσεις αλλάζουν πολύ γρήγορα. Εμένα με ενδιαφέρει περισσότερο να δημιουργώ κομμάτια που μπορούν να μείνουν.
Αν ανοίγαμε σήμερα την προσωπική σας ντουλάπα, ποιο κομμάτι δεν θα έλειπε ποτέ;
Σίγουρα το αγαπημένο μου τζιν παντελόνι και τζιν σορτς! Μία vintage τσάντα, ένα δερμάτινο μπουφάν και, σίγουρα, ένα φόρεμα φτιαγμένο από παλιά υλικά, όπως ένα παλιό χειροποίητο τραπεζομάντιλο!
Τι φοράτε όταν θέλετε να αισθανθείτε πραγματικά ο εαυτός σας;
Ένα φαρδύ τζιν και ένα κορμάκι ή ένα vintage T-shirt και sneakers ή ankle boots.
Ανακαλύψτε τη συλλογή εδώ.
