Με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή να έχει υποχωρήσει και τη συμφωνία του Ισλαμαμπάντ να εδραιώνεται σιγά-σιγά, έστω και με δυσκολίες, η διεθνής κοινότητα θεωρεί ότι ίσως τώρα είναι το κατάλληλο momentum για να πιάσουμε το νήμα στο Ουκρανικό από τη συμφωνία της Κωνσταντινούπολης. Πολύ περισσότερο που έδωσε το σήμα ο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος δήλωσε ότι είναι έτοιμος για ειρηνευτικές συνομιλίες με την Ουκρανία, λίγες ημέρες αφότου η ανανεωμένη επίθεση του Κιέβου στις ρωσικές πετρελαϊκές υποδομές προκάλεσε ελλείψεις καυσίμων.
Χαρακτηρίζοντας τα ουκρανικά πλήγματα ως μια προσπάθεια να «αποσταθεροποιηθεί η κοινωνία», ο Ρώσος ηγέτης δήλωσε: «Η Ρωσία, ωστόσο, όπως έχει επανειλημμένα δηλωθεί, είναι έτοιμη για ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με την Ουκρανία. Είναι έτοιμη να προχωρήσει στη βάση των συμφωνιών που επιτεύχθηκαν παλαιότερα στην Κωνσταντινούπολη, συμφωνιών οι οποίες, θα ήθελα να υπενθυμίσω, είχαν τότε προταθεί από την ουκρανική αντιπροσωπεία».
Οι δηλώσεις αυτές έγιναν αφού ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ουκρανίας στον ΟΗΕ, Αντρίι Μέλνικ, προειδοποίησε ότι το Κίεβο θα μπορούσε να επανεξετάσει την τρέχουσα πρότασή του για κατάπαυση του πυρός, εάν δεν υπάρξει ουσιαστική διεθνής προσπάθεια για τον τερματισμό του πολέμου, δηλώνοντας ότι «η υπομονή μας δεν είναι ανεξάντλητη».
Και σε αυτό το μέτωπο όμως κανείς δεν είναι αφελής ότι η ειρήνη είναι εύκολη υπόθεση. Όμως ο χρόνος έχει εξαντλήσει τα όριά του.
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι οι προελάσεις της Ρωσίας στο πεδίο της μάχης είναι ασταμάτητες και ότι οι αριθμητικά κατώτεροι Ουκρανοί δεν μπορούν να κερδίσουν έναν πόλεμο φθοράς. Κατά συνέπεια, το Κίεβο θα έπρεπε να συμβιβαστεί πριν η κατάσταση επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει την παράδοση της Κριμαίας και των περιοχών Ντονέτσκ, Λουχάνσκ, Χερσώνας και Ζαπορίζια. Ωστόσο, οι τελευταίες κινήσεις της Ουκρανίας θέτουν υπό αμφισβήτηση ολόκληρο αυτό το επιχείρημα.
Τα πανταχού παρόντα drones μικρού βεληνεκούς έχουν δημιουργήσει ένα αδιέξοδο στο μέτωπο. Η Δύση θα χρησιμοποιούσε αεροπορική ισχύ για να καλύψει τα στρατεύματά της και να επιτεθεί στον εχθρό, αλλά η ουκρανική αεροπορία έχει πιο περιορισμένες δυνατότητες.
Η Ουκρανία ελπίζει να απελευθερώσει όλα τα κατεχόμενα εδάφη, συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας, αλλά ένας ενδιάμεσος στόχος ίσως είναι να αναγκάσει τη Ρωσία να αποστρατιωτικοποιήσει τη χερσόνησο, την οποία χρησιμοποιεί για αεροπορικές επιθέσεις, εκπαίδευση δυνάμεων και ανεφοδιασμό του μετώπου. Πρόσφατα η Ουκρανία έπληξε αυτοκινητοδρόμους, σιδηροδρόμους και γέφυρες από τις οποίες εξαρτάται η ρωσική εφοδιαστική υποστήριξη της Κριμαίας, καθώς και ενεργειακές και μεταφορικές υποδομές και συστήματα αεράμυνας γύρω από το Στενό του Κερτς.
Οι συνεχείς επιθέσεις της Ουκρανίας εναντίον του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας του Πούτιν έχουν ήδη αναγκάσει τη Ρωσία να αποσύρει μεγάλο μέρος του ναυτικού της από την Κριμαία, ενώ πλήγματα σε άλλες ρωσικές θέσεις και μέσα θα μπορούσαν να πιέσουν τη Μόσχα να υποχωρήσει ακόμη περισσότερο.
Υπάρχουν αρκετοί λόγοι που εξηγούν γιατί η Ουκρανία άργησε τόσο να απαντήσει πιο δυναμικά. Καταρχάς, το Κίεβο διέθετε περιορισμένους οικονομικούς πόρους για όπλα και είχε ανταγωνιστικές επείγουσες ανάγκες, όπως drones για το μέτωπο και συστήματα αεράμυνας. Η Ευρώπη χαλάρωσε ορισμένους αρχικούς περιορισμούς που εμπόδιζαν την Ουκρανία να χρησιμοποιεί οικονομική βοήθεια για τη χρηματοδότηση των ενόπλων δυνάμεών της. Το ουκρανικό Υπουργείο Άμυνας και το Γενικό Επιτελείο έχουν διαθέσει πάνω από 111 εκατομμύρια δολάρια για την προμήθεια μέσων μεσαίου βεληνεκούς.
Το κλειδί όμως και εδώ είναι ασφαλώς ο Αμερικανός πρόεδρος.
Η Ρωσία θέλει να μάθει αν ο Ντόναλντ Τραμπ έχει πράγματι αλλάξει τη στάση του απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία, μετά την υπόδειξη του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, κατά τη σύνοδο κορυφής της G7 πριν από λίγες ημέρες, ότι ο Αμερικανός πρόεδρος είχε πράγματι μεταβάλει τη θέση του, όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ.
Ο ίδιος ο Τραμπ προέτρεψε τη Ρωσία να συνάψει ειρήνη με την Ουκρανία, μετά από αυτό που περιέγραψε ως μια «πολύ καλή» συνάντηση με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Τα σχόλιά του προκάλεσαν συγκρατημένη αισιοδοξία μεταξύ των ηγετών της G7 ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί μια ειρηνευτική συμφωνία. Ίσως τελικά το Ιράν δείχνει το δρόμο στην Ουκρανία.
