Η κατάκτηση του Μουντιάλ 2022 από την Αργεντινή έφερε τη λύτρωση για τον Λιονέλ Μέσι αλλά και για όλους όσοι δεν άντεχαν να ακούν και να διαβάζουν κάθε πιθανή και απίθανη δικαιολογία για τις προηγούμενες αποτυχίες και για το Μουντιάλ 2026 τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει…
Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα καταγράψουν την εποχή των Μέσι και Κριστιάνο Ρονάλντο, ως αυτή στην οποία δύο γήινοι είχαν εξωγήινες επιδόσεις. Το πώς, το γιατί έγινε αυτό, δεν έχει μία απάντηση μόνο. Υπήρξαν διάφοροι λόγοι. Το ταλέντο τους σίγουρα, ο τρόπος με τον οποίο άλλαξε το ποδόσφαιρο, η μεγαλύτερη προστασία που έχουν τα μεγάλα αστέρια από τους κανονισμούς, ο… ευνουχισμός των αμυντικών, όπως είπαν και οι Καναβάρο και Νέστα, καθώς το πρώτο μέλημά τους να είναι να φτιάχνουν παιχνίδι και όχι να αμύνονται.
Τα… καλά του Γκουαρδιόλα είναι αυτά, που φτάσαμε στο σημείο σε έναν τερματοφύλακα οι ομάδες να κοιτάνε πρώτα τι κάνει με τα πόδια του και μετά με τα χέρια του. Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε και την έκρηξη των social media, συν το γεγονός ότι ήταν η εποχή που τα ΜΜΕ άρχισαν να έχουν ως πρώτο μέλημα την υπερβολή και το τι πουλάει και όχι την είδηση και την ενημέρωση με μια φυσιολογική αποθέωση ή κριτική όποτε ήταν αναγκαίο, τότε είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς γιατί ήταν κάτι σαν υποχρέωση το να προστατευθούν οι σούπερ ήρωες της εποχής.
Έτσι, παρατηρήθηκε για πολλά χρόνια ένα φαινόμενο που όσους φανατικούς υποστηρικτές είχε, άλλο τόσο φανατικοί ήταν και οι απέναντι. Ίσως επειδή δεν ήταν και τόσο όμορφο αλλά ήταν πραγματικά τόσο ανυπόφορο από ένα σημείο κι έπειτα το να βλέπεις, να ακούς, να διαβάζεις και να νιώθεις ότι πρέπει οπωσδήποτε να πειστείς πως οι νίκες της Αργεντινής ή της Πορτογαλίας ήταν νίκες του Μέσι και του Ρονάλντο, οι ήττες όμως ήταν ήττες της Αργεντινής και της Πορτογαλίας. Όχι του Μέσι και του Ρονάλντο. Οι επιτυχίες ήταν προσωπικές, οι αποτυχίες ομαδικές.
Η κατάκτηση του Euro 2016 από την Πορτογαλία και του Μουντιάλ 2022 από την Αργεντινή έβαλε τέλος σε όλο αυτό, καθώς οι δύο σούπερ σταρ ήταν πλέον πλήρεις. Μια μεγάλη επιτυχία με την εθνική ομάδα ήταν το μόνο που έλειπε, ήρθε κι αυτό, οπότε ηρέμησαν οι ίδιοι, ηρέμησαν οι θαυμαστές τους, ηρέμησαν και οι ποδοσφαιρόφιλοι. Βοήθησε και ο χρόνος, ο οποίος περνάει για όλους, οπότε το ποδόσφαιρο επανήλθε σε μια πιο νορμάλ εποχή. Μια εποχή στην οποία δεν υπάρχουν δύο τόσο μεγάλοι σταρ, υπάρχει όμως περισσότερη λογική στις κρίσεις…
