Το «Ματωμένο Φεγγάρι», γνωστό διεθνώς ως Blood Moon, είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά αστρονομικά φαινόμενα που μπορούμε να παρατηρήσουμε με γυμνό μάτι. Πρόκειται για την ολική έκλειψη σελήνης, όταν η Γη παρεμβάλλεται ακριβώς ανάμεσα στον Ήλιο και τη σελήνη, καλύπτοντας πλήρως το φεγγάρι με τη σκιά της και χαρίζοντάς του ένα βαθύ κόκκινο ή χάλκινο χρώμα.
Η επόμενη ολική έκλειψη σελήνης πραγματοποιείται απόψε το βράδυ και αναμένεται να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον εκατομμυρίων παρατηρητών σε όλο τον κόσμο.
Τι είναι το «Ματωμένο Φεγγάρι»
Το φαινόμενο παρατηρείται κατά τη διάρκεια μιας ολικής έκλειψης σελήνης, όταν η Σελήνη εισέρχεται εξ ολοκλήρου στη σκιά της Γης. Αντί να εξαφανιστεί από τον ουρανό, αποκτά μια χαρακτηριστική κοκκινωπή απόχρωση.
Αυτό συμβαίνει επειδή το ηλιακό φως που περνά μέσα από την ατμόσφαιρα της Γης φιλτράρεται:
- Το μπλε φως διασκορπίζεται.
- Τα κόκκινα και πορτοκαλί μήκη κύματος συνεχίζουν την πορεία τους και φτάνουν στη Σελήνη.
Το ίδιο φαινόμενο κάνει τον Ήλιο να φαίνεται κόκκινος στην ανατολή και στη δύση.
Πότε θα εμφανιστεί ξανά το Ματωμένο Φεγγάρι
Η αποψινή ολική έκλειψη Σελήνης θα είναι η τελευταία ολική έκλειψη που θα είναι ορατή από κάποιο σημείο της Γης μέχρι την περίοδο της Πρωτοχρονιάς 2028-2029.
Οι σεληνιακές εκλείψεις δεν είναι σπάνιες σε παγκόσμιο επίπεδο, όμως δεν είναι όλες ολικές. Περίπου το 29% των σεληνιακών εκλείψεων είναι ολικές, δηλαδή δημιουργούν το φαινόμενο του «Ματωμένου Φεγγαριού».
Κατά μέσο όρο σημειώνονται 2 σεληνιακές εκλείψεις τον χρόνο.
Γιατί δεν γίνεται κάθε πανσέληνος «ματωμένη»
Αν και η πανσέληνος εμφανίζεται κάθε μήνα, δεν έχουμε κάθε φορά έκλειψη. Ο λόγος είναι ότι η τροχιά της σελήνης έχει μικρή κλίση σε σχέση με το επίπεδο της τροχιάς της Γης γύρω από τον Ήλιο. Έτσι, τις περισσότερες φορές η Σελήνη περνά λίγο πιο πάνω ή λίγο πιο κάτω από τη σκιά της Γης.
Μόνο όταν υπάρξει απόλυτη ευθυγράμμιση Ήλιου – Γης – Σελήνης, δημιουργείται ολική έκλειψη.
Πώς επηρεάζει η ατμόσφαιρα το χρώμα της Σελήνης
Η ένταση και η απόχρωση του κόκκινου χρώματος δεν είναι πάντα ίδια. Παράγοντες που επηρεάζουν την εικόνα του φαινομένου είναι, η ηφαιστειακή τέφρα, ο καπνός από μεγάλες πυρκαγιές, η σκόνη στην ατμόσφαιρα και η ατμοσφαιρική ρύπανση.
Όσο περισσότερα σωματίδια υπάρχουν στην ατμόσφαιρα, τόσο πιο σκούρα ή πιο έντονα κόκκινη μπορεί να φαίνεται η Σελήνη.
Σύμφωνα με τη NASA, καταγράφονται δύο έως τέσσερις σεληνιακές εκλείψεις κάθε χρόνο. Ωστόσο, μόνο η Γη μπορεί να δημιουργήσει ολικές εκλείψεις που καλύπτουν πλήρως τη σελήνη της, λόγω της μοναδικής γεωμετρίας του συστήματος Γης – Σελήνης.
