Η μετάβαση από το χάσμα των γενεών στη δύναμη της ομάδας και οι σύγχρονες προκλήσεις της ηγεσίας σε ένα μεταβαλλόμενο εργασιακό περιβάλλον συζητήθηκαν στο συνέδριο του Newsbeast «Ηγεσία και εργασία, επενδύοντας στο ανθρώπινο κεφάλαιο». Η συζήτηση εστίασε στις διαφορετικές αντιλήψεις των γενεών για την εργασία, τον χρόνο, την ταυτότητα και τη δέσμευση στους οργανισμούς. Τη συζήτηση συντόνισε ο δημοσιογράφος Γιώργος Σαρρής.
Ο Ηλίας Γαληνός, Ιδρυτής και Εταίρος Σύμβουλος / Coach, The Flow Partners, περιέγραψε μια βαθιά μετατόπιση στον τρόπο με τον οποίο οι νεότερες γενιές αντιλαμβάνονται την εργασία και τον χρόνο, σημειώνοντας ότι «το παρόν γίνεται βασικό ζωτικό διακύβευμα για τις νεότερες γενιές». Όπως ανέφερε, το παραδοσιακό μοντέλο όπου η εργασία λειτουργεί ως μέσο για μελλοντική απόδοση αντιστρέφεται, καθώς «η νεότερη γενιά ενδιαφέρεται κατά κύριο λόγο να συγκροτήσει άμεσα ταυτότητα».
Τόνισε ότι αυτή η αλλαγή οδηγεί σε διαφορετική αξιολόγηση της εργασίας και αυξημένη κινητικότητα, υπογραμμίζοντας ότι «αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο παρών χρόνος γίνεται βασικό αίτημα ζωής στις νεότερες γενιές», ενώ πρόσθεσε πως «το τίμημα ζωής της προηγούμενης γενιάς γίνεται αξίωμα ζωής της νεότερης». Παράλληλα επισήμανε ότι οι νεότερες γενιές έχουν βιωματικά εμπεδώσει την ένταση της εργασιακής θυσίας των προηγούμενων και «δεν είναι διατεθειμένες να μπουν σε αυτή τη διαδικασία».
Αναφερόμενος στο νέο μοντέλο εργασιακής πορείας, σημείωσε ότι «η εργασιακή πορεία αξιολογείται βάσει του εμπειρικού εύρους», με αποτέλεσμα την ενίσχυση της κινητικότητας και του φαινομένου job hopping, ενώ υπογράμμισε ότι «υπάρχει μόνο φυγή και όχι διαπραγμάτευση» όταν δεν υπάρχει σύμπτωση αξιών.
Σε επίπεδο ηγεσίας, ο κ. Γαληνός σημείωσε ότι «η ηγεσία δεν είναι ρόλος. Η ηγεσία δεν είναι θέση», προσθέτοντας ότι «υπάρχουν άτυποι ηγέτες μέσα σε όλες τις ομάδες», συχνά εκτός ιεραρχίας, οι οποίοι μπορούν να λειτουργήσουν καταλυτικά στη δυναμική των οργανισμών. Παράλληλα, ανέδειξε ότι «το leadership προϋποθέτει followership».
Κλείνοντας, υπογράμμισε ότι η σύγκλιση των γενεών απαιτεί νέα εργαλεία συνεργασίας, σημειώνοντας ότι χρειάζεται «επαρκής χώρος για μια νέα διαγενεακή αλληλεγγύη», ενώ ανέφερε ως πρακτικές λύσεις το reverse mentoring και τη συλλογική λήψη αποφάσεων, με στόχο τη γεφύρωση του «κενού σύνδεσης» μεταξύ των γενεών.
