Η εργασιακή πραγματικότητα που βιώνουν οι γυναίκες κατά τη διάρκεια της κύησης βρέθηκε στο επίκεντρο των δηλώσεων που παραχώρησε η Κατερίνα Διδασκάλου. Μιλώντας στην τηλεοπτική εκπομπή «Super Κατερίνα», η δημοφιλής πρωταγωνίστρια αναφέρθηκε με ωμότητα στα στερεότυπα που εξακολουθούν να υφίστανται στον επαγγελματικό τομέα, ενώ μοιράστηκε και τις δικές της προσωπικές εμπειρίες από την περίοδο που έφερε στον κόσμο τα παιδιά της.
Περιγράφοντας το κοινωνικό και εργασιακό περιβάλλον, η ηθοποιός προχώρησε σε μια διαπίστωση για το πώς αντιμετωπίζεται μια μέλλουσα μητέρα.
«Τα πράγματα έχουν αρχίσει και είναι λίγο καλύτερα, αλλά είναι μία πικρή αλήθεια. Σε θεωρούν τουλάχιστον ανάπηρη όταν μένεις έγκυος, δυστυχώς», δήλωσε χαρακτηριστικά στην κάμερα.
Η στάση του Μανουσάκη και οι τύψεις για τα παιδιά της
Η ίδια εξήγησε ότι παρά το γενικότερο αρνητικό κλίμα, η προσωπική της πορεία στον χώρο του θεάματος είχε διαφορετική εξέλιξη λόγω της στάσης συγκεκριμένων συνεργατών.
«Εγώ ήμουν πολύ τυχερή πάνω σε αυτό ομολογώ. Ο Μανουσάκης όταν του το ανακοίνωσα μου είπε “α τι ωραία, θα σκίσει η σειρά” και έτσι έγινε», ανέφερε η Κατερίνα Διδασκάλου, συμπληρώνοντας ότι η εγκυμοσύνη δεν αναχαίτισε την επαγγελματική της δραστηριότητα.
«Στις εγκυμοσύνες μου δούλευα κανονικά, σε όλο το διάστημα της κύησης. Σε όλες μου τις εγκυμοσύνες δούλευα. Δεν το μετάνιωσα καθόλου. Αν για κάτι στενοχωριεάμαι αναδρομικά είναι για τις ώρες που έμεινα μακριά από τα παιδιά μου λόγω αυτής της δουλειάς», εξομολογήθηκε στη συνέχεια, αναλύοντας παράλληλα τη θετική επίδραση της μητρότητας στην προσωπικότητα και την καριέρα της.
«Τα παιδιά με προσγειώνουν. Με έκαναν καλύτερο άνθρωπο και καλύτερη ηθοποιό. Τους το χρωστάω αυτό, πολύ», υπογράμμισε.
Παράλληλα, η συζήτηση επεκτάθηκε και στο κομμάτι των προσωπικών της πεποιθήσεων γύρω από τη θρησκεία και την πνευματικότητα, με την ίδια να ξεκαθαρίζει τη δική της οπτική για τη θεία δίκη και τις ενοχές.
«Σέβομαι κι εγώ την παγκόσμια αγωνία και μία ανώτερη δύναμη που μας διέπει, αλλά ποτέ δεν πίστεψα στον τιμωρητικό Θεό που μας κοιτάζει από πάνω και τιμωρεί και βάζει ενοχές», κατέληξε η Κατερίνα Διδασκάλου.