Με αφορμή την επέτειο των 16 χρόνων από τον γάμο του με τη Γωγώ Μαστροκώστα, ο Τραϊανός Δέλλας έκανε μια ανάρτηση στα social media γεμάτη συναίσθημα. Συγκεκριμένα, ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής δημοσίευσε ένα βίντεο από την ημέρα του γάμου τους, συνοδεύοντάς το με λόγια αγάπης και νοσταλγίας, συγκινώντας όσους τον ακολουθούν.
Η νέα ανάρτηση του Τραϊανού Δέλλα
«Σήμερα πριν 16 χρόνια μας ένωσε ο θεός με τα δεσμά του γάμου, χτες αυτά τα δεσμά κόπηκαν πάλι από αυτόν. Εγώ θα είμαι πάντα δεμένος μαζί σου, μα τα δικά σου δεσμά έγιναν φτερά για να πετάξεις ψηλά. Εκείνη η μέρα ήταν η καλύτερη της ζωής μου και χτες η χειρότερη, τέτοιο σενάριο ούτε σε ταινία, αλλά έτσι το ήθελε ο σεναριογράφος μας.
Θα σε θρηνώ πάντα και θα μας γιορτάζω κάθε τέτοια μέρα. Χρόνια μας πολλά αγάπη μου. Και όπως έλεγες πάντα once beautiful, always beautiful και έτσι ήσουν τότε, και έτσι θα είσαι για πάντα!», έγραψε στην ανάρτησή του ο Τραϊανός Δέλλας.
Ο Τραϊανός Δέλλας και η Γωγώ Μαστροκώστα παντρεύτηκαν στις 28 Μαΐου 2010, επισφραγίζοντας τη σχέση τους με έναν γάμο που κράτησαν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Την ίδια ημέρα, το ζευγάρι βάφτισε και την κόρη του, Βικτώρια, σε μια ιδιαίτερα προσωπική στιγμή για την οικογένειά τους, την οποία επέλεξαν να μοιραστούν μόνο με τα πιο κοντινά τους πρόσωπα.
Ιδιαίτερα συγκινητικό είναι το γεγονός πως η ανάρτηση του Τραϊανού Δέλλα έγινε μόλις μία ημέρα μετά την κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα, η οποία τελέστηκε την Τετάρτη 27 Μαΐου, σε βαρύ κλίμα συγκίνησης. Συγγενείς, φίλοι και άνθρωποι που τη γνώρισαν και την αγάπησαν την αποχαιρέτησαν στο Ελληνικό, ενώ η ταφή της έγινε στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, στον τόπο καταγωγής της. Η Γωγώ Μαστροκώστα έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 56 ετών, έπειτα από πολυετή μάχη με τον καρκίνο, αφήνοντας πίσω της τον σύζυγό της, Τραϊανό Δέλλα, και την κόρη τους, Βικτώρια.
«Δεν σου λέω αντίο, γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου», είπε η Βικτώρια Δέλλα στον επικήδειο για τη μητέρα της
«Ξέρω πως σήμερα είναι μια ημέρα πένθους και πως όλοι είμαστε βαθιά στεναχωρημένοι. Όμως μέσα μου νιώθω πως δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Γιατί πέρα από όλα, το τελευταίο πράγμα που θα άξιζε σε αυτή τη γυναίκα είναι λύπη. Η μάμα μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνια. Αγάπησε βαθιά και έδωσε δύναμη σε όλους μας ξεχωριστά. Πάλεψε με χαμόγελο, αλλά όχι με φόβο. Η μαμά μου ήταν φτιαγμένη να αγαπά και να δίνει. Ήταν μια υπέροχη σύζυγος, μια αληθινή φίλη, μία στοργική κόρη και μια δυνατή αδελφή. Και πάνω από όλα μια μοναδική μαμά. Μαμά, με έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι, να σκέφτομαι τον άλλον. Μαζί με τον μπαμπά μου έδειξεις τι σημαίνει να έχεις αξίες. Μου έμαθες να μην είμαι κακομαθημένη και να πατάω στα πόδια μου. Μου έδειξες τι είναι ο έρωτας, η αφοσίωση και η απόλυτη εμπιστοσύνη. Ήσουν και θα είσαι για πάντα η κολλητή μου, το άτομο με το οποίο θα μοιράζομαι τα πάντα. Όταν ήμουν μικρή, σου έλεγα πως όταν θα φύγω για σπουδές θα σε πάρω μαζί μου και τώρα ξέρω ότι θα είσαι παντού μαζί μου. Και αυτό το φρόντισες εσύ. Στον γάμο σου είχες γράψει ένα τραγούδι για τον μπαμπά και τώρα ήρθε η στιγμή να σου αφιερώσω κι εγώ έναν στίχο. Αν υπάρχουν άγγελοι, ο δικός μου είσαι εσύ. Και αν υπάρχει αγάπη, είσαι η μοναδική. Σε αγαπώ μαμά, μαμά, δεν σου λέω αντίο γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου», είπε η Βικτώρια Δέλλα στον επικήδειο για τη μητέρα της.
«Πέτα ψηλά, μακριά από κάθε ασθένεια», είπε ο Τραϊανός Δέλλας στον επικήδειο για τη σύζυγό του
«Άγγελε μου, αγάπη μου. Έτσι με φώναζες, έτσι με αποκαλούσες παντού. Ο φύλακας, άγγελός μου, μου έλεγες. Στα πεντηκοστά μου γενέθλια, όταν ήμουν μόνος μου στο δωμάτιο του νοσοκομείου, όταν σε πήρανε για την εντατική, λύθηκαν όλα ξαφνικά μέσα στο μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Εσύ ήρθες στη ζωή μου να μου μάθεις πράγματα. Έλεγα ότι είχα επιμονή και υπομονή, αλλά πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου. Με τη δικιά σου υπομονή σε όλα αυτά που έχεις περάσει. Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παραπέμπουν και αυτό είναι μια απόδειξη ότι εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Μου ‘ριχνες στάχτη στα μάτια όλα αυτά τα χρόνια, για να μην μπορέσω να σε καταλάβω. Αλλά αυτή ξεπλύθηκε απ’ τα δάκρυά μου, τις στιγμές που ήμουν μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείου. Για να μπορέσω να δω καθαρά την πραγματική σου μορφή και τα μαθήματα που μου έδινες.
Εγώ τις περισσότερες φορές σε φώναζα μωρό μου, γιατί από την ημέρα που σε γνώρισα το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω όπως κάνουν στα μωρά. Και η ανάγκη μου αυτή έγινε ακόμη μεγαλύτερη, όταν έφερες στον κόσμο το δικό μας μωρό, τη Βικτώρια. Κι έτσι είχα δύο μωρά να προσέχω. Το καθένα ήθελε τη δική του φροντίδα, αλλά και όλα τα αποθέματα αγάπης που είχα για σας, ευτυχώς αναπληρώνονταν.
Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή όπως τη φανταζόμουν, παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε στον δρόμο μας. Στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ, ούτε μια στιγμή. Πάντα ήσουν μέσα στο μυαλό μου και προτεραιότητά μου. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις, αλλά και οι πολύ δύσκολες, μαθήματα. Μαθήματα θάρρους, αξιοπρέπειας, δύναμης ψυχής, καλοσύνης, στωικότητας, υπομονής και άλλων πολλών αρετών που είχες μέσα σου.
Τα “σ’ αγαπώ” που σου έχω πει είναι πολύ λίγα για αυτό που αισθανόμουν για σένα. Το ευχαριστώ είναι πολύ μικρό για αυτό που μου έδωσες. Η ευγνωμοσύνη στον Θεό που μου χάρισε έναν από τους αγγέλους του για συντροφιά είναι μεγάλη, άσχετα αν δεν κράτησε περισσότερο. Αγάπη μου, άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα να μη φοβάσαι γιατί είμαι δίπλα σου. Σου έλεγα “θα πάρουμε μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε και θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια”. Και βγήκαμε όλες τις φορές. Απλά αυτή τη φορά κολυμπούσαμε στον ωκεανό. Αλλά και πάλι σ’ το ‘πα “μη φοβάσαι, εγώ είμαι δίπλα σου, εσύ μόνο κολύμπα”. Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά. Και στο τελευταίο, σε έχασα από δίπλα μου.
Ξεκουράσου αγάπη μου, γιατί κουράστηκες πάρα πολύ και πέτα ψηλά, μακριά από κάθε ασθένεια. Μακριά από κάθε πόνο. Μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου. Αλλά αποκεί να ξέρεις, η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει. Και ένα κομμάτι θέλω να πω που αφιερώναμε ο ένας στον άλλον. Αν ήξερα πού πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω, αν ήξερα τι με περίμενε, να ήσουν σίγουρη ότι πάλι σε εσένα θα ερχόμουν. Πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουν, από την ίδια τη σκανδάλη δεν θα φοβόμουν, πως για μια φορά και πάλι θα ξανασκοτωνόμουνα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ που είστε όλοι εδώ. Η Γωγώ ήταν μια μαχήτρια, δεν λύγισε ποτέ. Και στάθηκα τόσο μικρός μπροστά της, σε αυτά που έχει μάθει στην κόρη μας. Αφήνει πίσω μια καταπληκτική ψυχή. Και πιστεύω ότι η Βικτώρια θα συνεχίσει το έργο που έκανε η Γωγώ. Γιατί το έργο της Γωγώς μπορεί να μην φαινότανε, μπορεί να μην το λέγαμε, αλλά ήταν τεράστιο για πάρα, πάρα πολλές γυναίκες. Δεν θα πω καλό ταξίδι, μωρό μου, γιατί δεν θα φύγεις ποτέ από μέσα μου», ανέφερε ο Τραϊανός Δέλλας για την αγαπημένη του, Γωγώ.
