Η αυλαία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ράλι 2025 έπεσε την τελευταία ημέρα του Νοεμβρίου στην Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας, με τον Σεμπαστιάν Οζιέ να κερδίζει τον 9ο παγκόσμιο τίτλο του.
Ο Γάλλος οδηγός κατάφερε να ισοφαρίσει τον συμπατριώτη του Σεμπαστιάν Λεμπ στην κορυφή της λίστας (από 9 πρωταθλήματα έκαστος) των κορυφαίων ράλιμεν όλων των εποχών, στον 14ο και τελευταίο αγώνα της χρονιάς, κέρδισε εύκολα τον Ουαλό Έλφιν Έβανς που ταξίδεψε στις δύσκολες διαδρομές της Αραβίας επικεφαλής της βαθμολογίας, αλλά τελικά έφυγε χωρίς τίτλο για τρίτη φορά στην καριέρα του.
Η αλήθεια είναι ότι, ο αγώνας που για πρώτη φορά έγινε στην Σαουδική Αραβία, ουσιαστικά κρίθηκε στην «ρουλέτα των κλαταρισμένων ελαστικών», γεγονός που διαφοροποίησε πολλές φορές την κατάταξη της πρώτης δεκάδας και όχι μόνο. Ένα κλαταρισμένο λάστιχο στέρησε από τον Έβανς τον πρώτο του τίτλο, αν και στην απευθείας αντιπαράθεση με τον Οζιέ, το μόνο που κατάφερε να κερδίσει στα ίσια, ήταν η τελευταία ειδική διαδρομή με τους έξτρα βαθμούς και αυτό – ίσως – γιατί ο Οζιέ δεν είχε κανένα λόγο να ρισκάρει τον πολυπόθητο τίτλο. Επιπλέον, ο Οζιέ άξιζε σαφώς το στέμμα του 2025, καθώς παρά το ότι δεν είχε συμμετοχή σε όλους τους αγώνες του προγράμματος (συμμετείχε μόνο σε 11), κατάφερε να πετύχει 6 νίκες και να είναι πάντα ταχύτερος από τον φιλότιμο, αλλά όχι ισάξιο αντίπαλό του. Λεπτομέρεια υπέρ του τελικού νικητή, το ότι και οι δύο οδηγούσαν Toyota Yaris Rally1, της για πέμπτη συνεχόμενη φορά παγκόσμιας πρωταθλήτριας ομάδας (Toyota Gazoo Rally Team).

Τον αγώνα πάντως στην χώρα των πετροδολαρίων κέρδισε ο Βέλγος Τιερί Νεβίλ, ο περσινός παγκόσμιος πρωταθλητής-οδηγός της Hyundai, που επωφελήθηκε από τις πολλές «καραμπόλες» με τα κλαταρισμένα ελαστικά και κατάφερε να διασκεδάσει κάπως τις άκρως αρνητικές κριτικές για τις φτωχές επιδόσεις του σε όλη την διάρκεια της χρονιάς.
Κάτι ανάλογο έγινε και με την ομάδα της Hyundai, που με την δεύτερη θέση του Γάλλου Αντριέν Φουρμό με το τρίτο i20N Rally1, μετρίασε κάπως την πίκρα της για ένα ακόμα χαμένο πρωτάθλημα κατασκευαστών, με 224 βαθμούς διαφορά από την Toyota. Μάλιστα, ίσως ο Γάλλος οδηγός να είχε κερδίσει τον Βέλγο, αν ο έμπειρος συνοδηγός του (Αλεξάντερ Κόρια) δεν είχε κάνει το λάθος να τον χρεώσει με ένα λεπτό προπορεία στο τέλος της 2ης ημέρας του αγώνα.

Όμως, άνθρωποι του αγώνα ήταν οι Λετονοί Μάρτιν Σέσκς – Ρενάρ Φράνσις που οδηγώντας ένα Ford Puma Rally1, απέδειξαν πόσο λίγοι είναι οι τακτικοί οδηγοί της ομάδας M-Sport Ford Γκρεγκουάρ Μουνστέρ (Λουξεμβούργιος) και Τζος Μάκερλι (Ιρλανδός) και πόσο ανταγωνιστικό παραμένει το Puma σε σχέση με τα Yaris και i20N. Το πλήρωμα από την Λετονία, παρά τις αποσπασματικές συμμετοχές του στο WRC, κατάφερε να είναι μέσα στην μάχη για την πρώτη θέση έως την προτελευταία ειδική διαδρομή, όταν δυο κλαταρίσματα το έριξαν στην 9η θέση, ενώ στη συνέχεια εγκατέλειψαν από κινητήρα, έχοντας ωστόσο δείξει την αξία τους, αλλά και βάζοντας υποψηφιότητα για την τρίτη θέση οδηγού της Hyundai που χηρεύει μετά την αποχώρηση των Εσθονών Όϊτ Τάνακ – Μάρτιν Γιαρβεόγια. Οι παγκόσμιοι πρωταθλητές του 2019, έπεσαν θύμα των κλαταρισμένων ελαστικών, εγκαταλείποντας την 2η ημέρα, για να τερματίσουν τελικά (κάνοντας χρήση του κανονισμού super rally) μόλις 11οι, αποχαιρετώντας τους φίλους και συναθλητές του WRC, αφού αποσύρονται οικειοθελώς τουλάχιστον για το 2026.

Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τους δις πρωταθλητές (2022 & 2023) Κάλε Ροβάνπερα – Γιόνα Χάλτουνεν, που εγκαταλείπουν τα μπάκετ του Yaris, μετά από μια αδιάφορη χρονιά. Οι δυο τους, φανερά συγκινημένοι και με δάκρυα στα μάτια, αποχαιρέτησαν στο στοπ της power stage τους αγώνες ράλι, με τον οδηγό να συνεχίζει με την Toyota στο Ιαπωνικό πρωτάθλημα ταχύτητας το 2026 και τον συνοδηγό – προς το παρόν – στην …ανεργία.
Οι παραπάνω απώλειες αναμένεται να στοιχίσουν αρνητικά στο WRC 2026, αν και την θέση του Ροβάνπερα πήρε ήδη ο πολλά υποσχόμενος Όλιβερ Σόλμπεργκ, ενώ για την θέση του Τάνακ ακούγονται πολλά ονόματα μεταξύ των οποίων αυτό του Ρώσου Νικολάϊ Κριάζιν που τερμάτισε 2ος στην κατηγορία WRC2 του Ράλι Σαουδικής Αραβίας, πίσω από τον Βρετανό Γκας Γκρίνσμιθ και εμπρός από τον Εσθονό Ρόμπερτ Βιβρ. Σημειώνουμε ότι και οι τρεις οδηγούσαν Skoda Fabia RS και ουσιαστικά έχασαν από τον πρωταθλητή WRC2 2025 Όλιβερ Σόλμπεργκ (Toyota Yaris GR), αλλά ο τελευταίος δεν είχε δικαίωμα συλλογής βαθμών, καθώς για το WRC2 μετρούν μόνο 7 από τους 14 αγώνες της χρονιάς.

Κατά τα λοιπά, η επίδοση του νεαρού Σάμι Παγιάρι (Toyota Yaris Rally1), που πρωταγωνιστούσε μέχρις ότου κλαταρισμένα ελαστικά τον έριξαν 4ο και το πείσμα του Τακαμότο Κατσούτα που τερμάτισε 5ος παρά την θεαματική τούμπα που …επανασχεδίασε το Yaris, είναι από τα αξιοσημείωτα του αγώνα, ο οποίος δεν ενθουσίασε οδηγούς και λοιπούς εμπλεκόμενους.
Οι πολύ σκληρές αμμώδεις και γεμάτες διάσπαρτες κοφτερές πέτρες, ειδικές διαδρομές στο …πουθενά, ήταν μια συνεχής παγίδα για όλα τα πληρώματα που σε περίπτωση εγκατάλειψης δεν είχαν που να πούνε τον πόνο τους, αφού στα 300 χιλιόμετρα των 17 ειδικών δεν υπήρχε ψυχή ζώσα… Ποτέ στο παρελθόν, στα πέρατα της γης δεν έχουμε δει ειδικές διαδρομές χωρίς ούτε ένα θεατή. Ακόμα και στον τερματισμό της τελευταίας ειδικής, εκεί όπου και η πρώτη απονομή των επάθλων, οι παρευρισκόμενοι δεν ξεπερνούσαν τους 100, με τους περισσότερους να έχουν συγκεκριμένο ρόλο (πληρώματα, μηχανικοί, δημοσιογράφοι, φωτογράφοι και ένας πρίγκιπας για την απονομή).
Σίγουρα, το γεγονός θα συζητηθεί, αλλά δεν νομίζουμε πως θα στερήσει από την Σαουδική Αραβία μελλοντικές διοργανώσεις, αφού «είναι πολλά τα λεφτά Γιόνα (Γιόνα Σίμπελ, ο CEO του προμότερ που έχει τα δικαιώματα του WRC)».
Αυτά προς το παρόν και ας περιμένουμε τα νεότερα κάπου στις αρχές Γενάρη 2026, λίγες ημέρες πριν το Ράλι Μόντε Κάρλο (22-25/1) που παραδοσιακά ανοίγει την χρονιά του WRC, πρωτάθλημα στο οποίο εντάσσεται και το δικό μας Ράλλυ Ακρόπολις (25-28/6). Μέχρι τότε θα γνωρίζουμε ποιος θα αντικαταστήσει τον Τάνακ στην Hyundai και ποιοι θα είναι οι οδηγοί της M-Sport Ford.
Προς το παρόν πάντως, ξέρουμε ότι, ο Οζιέ που αρχικά είχε δηλωθεί πως θα κάνει μόνο 6 αγώνες το 2026 με την Toyota, θα κάνει τελικά (;) δέκα, όπως ο ίδιος δήλωσε στο πόντιουμ της Σαουδικής Αραβίας. Είναι μια τακτική που ο 9άκις πρωταθλητής ξεκίνησε από το 2023, όταν είδε πως ο «σκόπελος» Ροβάνπερα είναι δύσκολο να ξεπεραστεί. Άρχισε λοιπόν τις σποραδικές συμμετοχές και όταν «μύριζε αίμα» (δηλαδή ότι μπορεί να διεκδικήσει τίτλο), έμπαινε σε πλήρες πρόγραμμα. Το 2024 δεν του βγήκε, ειδικά μετά την τούμπα στο Ακρόπολις, αλλά φέτος τα κατάφερε και τώρα – μάλλον – (προσωπικά είμαι βέβαιος) θα προσπαθήσει για τον 10ο τίτλο, γιατί μόνο τότε θα ξεπεράσει τον μεγάλο ομοεθνή αντίπαλο Σεμπαστιάν Λεμπ, που έχει μεν 9 τίτλους, αλλά συνεχόμενους και με 80 νίκες (ο Οζιέ έχει μέχρι στιγμής 67). Η συνέχεια θα δείξει.