Η Aνάσταση του Ιησού θεωρείται εδώ και αιώνες το κεντρικό «μυστήριο της πίστης», ωστόσο επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ενδέχεται να έχουν εντοπίσει στοιχεία που θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν το βιβλικό γεγονός. Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται η Σινδόνη του Τορίνο και μια σειρά πειραμάτων που πραγματοποιήθηκαν με στόχο την αναπαραγωγή της εικόνας που φέρει.
Ο Ιταλός φυσικός Πάολο Ντι Λατσάρο, επικεφαλής ερευνητής στο ερευνητικό κέντρο ENEA στο Φρασκάτι της Ιταλίας, αφιέρωσε πέντε χρόνια προσπαθώντας να αναπαράγει την εικόνα σώματος που εμφανίζεται στη Σινδόνη του Τορίνο. Το κειμήλιο θεωρείται από πολλούς το σάβανο που τύλιξε τον Ιησού μετά τη σταύρωσή του και εκτιμάται ότι φέρει την αποτύπωσή του μετά την Aνάσταση. Ο Ντι Λατσάρο και η ομάδα του επιχείρησαν να δημιουργήσουν αντίστοιχη εικόνα χρησιμοποιώντας ισχυρά υπεριώδη λέιζερ.
Οι ερευνητές εξέπεμψαν έντονες δέσμες υπεριώδους φωτός σε καθαρό ύφασμα λινού παρόμοιο με αυτό της σινδόνης, προκαλώντας αλλαγές στη χημική δομή των εξωτερικών ινών και δίνοντάς τους μια ελαφρώς κιτρινωπή απόχρωση. Παρότι κατάφεραν να δημιουργήσουν μικρές περιοχές αποχρωματισμού που μοιάζουν με εκείνες της σινδόνης, διαπίστωσαν ότι η αναπαραγωγή μιας πλήρους εικόνας ανθρώπινου σώματος ξεπερνά τις δυνατότητες της σύγχρονης τεχνολογίας.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους, η δημιουργία μιας εικόνας σε φυσικό μέγεθος θα απαιτούσε τεράστια ποσότητα υπεριώδους ενέργειας, η οποία θα έπρεπε να εκλυθεί σε εξαιρετικά σύντομο χρονικό διάστημα, πολύ μεγαλύτερη από αυτή που μπορούν να παράγουν τα σημερινά συστήματα λέιζερ. Τα ευρήματα αυτά συζητήθηκαν πρόσφατα στην εκπομπή «Shaw Ryan Show», όπου ο βιβλικός μελετητής Τζερεμάια Τζόνστον ανέφερε ότι, σύμφωνα με τον Ντι Λατσάρο, η διαδικασία θα απαιτούσε εξαιρετικά επίπεδα ενέργειας.
Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά: «Ο Πάολο μου είπε ότι θα απαιτούνταν 34.000 δισεκατομμύρια βατ ενέργειας που θα μεταφέρονταν σε ένα 40ο του δισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου, για να αλλάξει η χημική σύσταση ενός λεπτού λινού υφάσματος και να δημιουργηθεί αυτή η εικόνα. Και πρόσθεσε: «Δεν διαθέτουμε αυτή την ισχύ στη Γη».
Η Σινδόνη του Τορίνο είναι ένα κομμάτι λινού υφάσματος μήκους περίπου 4,3 μέτρων, στο οποίο διακρίνεται μια αχνή εικόνα της μπροστινής και πίσω πλευράς ενός άνδρα, τον οποίο οι Χριστιανοί ταυτίζουν με τον Ιησού. Το ύφασμα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό τη δεκαετία του 1350, όταν εκτέθηκε σε μια μικρή εκκλησία στο Λιρέ της βόρειας Γαλλίας, ενώ ορισμένοι το θεωρούν μεσαιωνικό κατασκεύασμα.
Ο Ντι Λατσάρο δημοσίευσε τη μελέτη του το 2010, επισημαίνοντας ότι το εργαστήριό του διαθέτει εμπειρία άνω των τριών δεκαετιών στη μελέτη της αλληλεπίδρασης της υπεριώδους ακτινοβολίας με διάφορα υλικά, όπως μέταλλα, πλαστικά και υφάσματα. Οι έρευνες έδειξαν ότι το υπεριώδες φως επηρεάζει μόνο την εξωτερική επιφάνεια των υλικών, χωρίς να διεισδύει σε βάθος, σύμφωνα με την Daily Mail.
Όταν η υπεριώδης ενέργεια προσπίπτει στο λινό, απορροφάται από τα ανώτερα μοριακά στρώματα των ινών, προκαλώντας αλλαγές μόνο στην επιφάνειά τους χωρίς να καίει ή να θερμαίνει το ύφασμα. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι αυτή η επιφανειακή αντίδραση είναι κρίσιμη, καθώς η εικόνα στη Σινδόνη του Τορίνο είναι εξαιρετικά επιφανειακή και επηρεάζει μόνο τις εξωτερικές ίνες.
Από το 2005, η ομάδα πραγματοποίησε επαναλαμβανόμενα πειράματα χρησιμοποιώντας λινό ύφασμα που είχε υφανθεί μεταξύ 1930 και 1950 και δεν είχε πλυθεί ή υποστεί χημική επεξεργασία, ώστε να διασφαλιστεί η προβλεψιμότητα της συμπεριφοράς του υλικού. Η διαδικασία περιλάμβανε την εκπομπή ελεγχόμενων παλμών υπεριώδους λέιζερ, οι οποίοι άλλαζαν τους χημικούς δεσμούς στις ίνες κυτταρίνης και μεταμόρφωναν την εμφάνισή τους.
Μετά από χρόνια δοκιμών, οι ερευνητές εντόπισαν έναν ακριβή συνδυασμό ρυθμίσεων λέιζερ, όπως η διάρκεια παλμού, η ισχύς ενέργειας και ο αριθμός των εκπομπών, που παρήγαγαν μια ελαφρά κιτρινωπή απόχρωση παρόμοια με τα χαρακτηριστικά που έχουν παρατηρηθεί στη Σινδόνη. Τα αποτελέσματα παρουσίασαν αρκετές ομοιότητες με το ιστορικό ύφασμα, όπως ο αποχρωματισμός που περιορίζεται στην κορυφή των νημάτων, γειτονικές ίνες που παραμένουν ανεπηρέαστες, μειωμένος φθορισμός και μια αχνή αρνητική εικόνα, χαρακτηριστικά που έχουν ήδη καταγραφεί στη Σινδόνη του Τορίνο.
Οι επιστήμονες υπογράμμισαν ότι, αν και τα πειράματα κατάφεραν να δημιουργήσουν αποχρωματισμό παρόμοιο με ορισμένα μικροσκοπικά χαρακτηριστικά της σινδόνης, τα αποτελέσματα δεν αποτελούν οριστική απόδειξη για τον τρόπο με τον οποίο σχηματίστηκε η αρχική εικόνα.
Ωστόσο, ο Τζόνστον υποστήριξε ότι η εικόνα δημιουργήθηκε μέσω ενός πυρηνικού γεγονότος, επισημαίνοντας ότι η απαιτούμενη ενέργεια, σύμφωνα με τους φυσικούς, είναι εξαιρετικά υψηλή. Όπως ανέφερε: «Το λέω συνοπτικά, γιατί σύμφωνα με τους φυσικούς, η ποσότητα ενέργειας που απαιτείται, δεδομένου ότι δεν υπάρχει χρωστική, δεν υπάρχει βαφή και δεν υπάρχει μπογιά, είναι τεράστια».
Και πρόσθεσε: «η επιστήμη έχει αποδείξει και δημοσιεύσει ότι πρέπει να αναρωτηθούμε πώς υπάρχει αυτή η εικόνα. Υπήρξε μια χημική αλλαγή στη σινδόνη που, αν διαρκούσε περισσότερο από ένα 40ο του δισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου, θα είχε απλώς καεί. Θα είχε καταστραφεί. Για τους φυσικούς, αυτό ονομάζεται ισχύς».
