32
loading

Ήταν Οκτώβριος του 1944 όταν μια ομάδα κρατουμένων στη φάμπρικα θανάτου της Πολωνίας εξεγέρθηκαν.

Εκείνο το μεσημεράκι της 7ης Οκτωβρίου ακούστηκε αυτό το «θα γίνει ναι ή όχι το ντου που λέγαμε;». Και έγινε. Και έζησαν για λίγο ελεύθεροι.

Για να συμβεί βέβαια αυτό, η εξέγερση των ελληνοεβραίων στο Κρεματόριο 4 του στρατοπέδου εξόντωσης Άουσβιτς ΙΙ-Μπιρκενάου και η ανατίναξη των φούρνων, εδώ και μήνες οι νεαρές εβραίες που δούλευαν στο εργοστάσιο πυρομαχικών Weichsel-Union-Metallwerke (το «Γιούνιον» όπως το έλεγαν) μέσα στο Άουσβιτς Ι, έκλεβαν μικροποσότητες πυρίτιδας.

Όταν το μπαρούτι έγινε αρκετό για τους σκοπούς που το ήθελαν, πέρασε μέσα από μια αλυσίδα χεριών στους τραγικούς Sonderkommando του Κρεματορίου 4. Το σχέδιο έλεγε πως πρώτα θα ανατίναζαν τους θαλάμους αερίων και τους φούρνους και μετά θα ξεδιπλωνόταν η εξέγερση.

Εκείνο το πρωί κάπου 200 τρόφιμοι ήταν προγραμματισμένο να φονευτούν, ανατρέποντας το συνωμοτικό πλάνο. Οι Sonderkommando, οι όμηροι που έβαζαν στους φούρνους τα πτώματα, επιτέθηκαν στα SS με ό,τι είχαν καταφέρει να αποθηκεύσουν: μαχαίρια, τσεκούρια, αυτοσχέδιες χειροβομβίδες από κονσερβοκούτια, αλλά και δύο πυροβόλα.

Κάποιοι από τους 450 εξεγερμένους κατάφεραν να το σκάσουν, αιχμαλωτίστηκαν όμως και πάλι μέσα σε λίγες ώρες. Όσοι δεν πέθαναν στην προσπάθεια να αποδράσουν, εκτελέστηκαν αργότερα μέσα στη μέρα με μια σφαίρα στο πίσω μέρος του κεφαλιού.

Αυτή ήταν με δυο λόγια η βραχύβια ιστορία της εξέγερσης στο Άουσβιτς, το μόνο τέτοιο περιστατικό που συνέβη σε αυτό το ναζιστικό κολαστήριο. Μια ιστορία που είχε υπογραφή ελληνική…

Η σημαδιακή 7η Οκτωβρίου 1944

Το ημερολόγιο έγραφε 7 Οκτωβρίου 1944 και ήταν ημέρα Σάββατο. Οι ναζί ήταν να οδηγήσουν 200 έλληνες και ούγγρους εβραίους για εξόντωση. Τα SS αρχίζουν να διαβάζουν τα ονόματα από τις λίστες του θανάτου, μόνο που κανείς δεν απαντά.

Αντιθέτως, ακούγεται στα ελληνικά μια φωνή που ρωτά αν «θα γίνει ναι ή όχι το ντου που λέγαμε;». Και γίνεται. Ορμούν και αφοπλίζουν τους φρουρούς και οχυρώνονται στο Κρεματόριο 3 με τα λιγοστά εφόδια που διαθέτουν, αναμένοντας τις εξελίξεις.

Στο διπλανό κρεματόριο έχει σημάνει συναγερμός: πέφτουν οι πρώτοι πυροβολισμοί. Τραυματίζονται κάποιοι γερμανοί στρατιώτες και για λίγο μοιάζει πως η κίνηση θα είναι επιτυχημένη. Για λίγο. Η μάχη αποδεικνύεται άνιση. Οι κρατούμενοι ανατινάζουν το κρεματόριο και διαφεύγουν στο δάσος.

Οι περισσότεροι θα πέσουν εκεί, ελεύθεροι, επαναστατημένοι. Κάποιοι άλλοι θα οχυρωθούν σε έναν αχυρώνα, τον οποίο θα παραδώσουν τα SS στις φλόγες καίγοντας τους ανθρώπους ζωντανούς. Οι υπόλοιποι θα παραδοθούν και θα εκτελεστούν ως το απόγευμα.

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, από τους 451 εβραίους που πήραν εκείνη τη μέρα στην εξέγερση, οι 300 ήταν ελληνικής καταγωγής. Επέζησαν μόλις 26.

Ένας από αυτούς, ο Θεσσαλονικιός Μαρσέλ Νατζαρή, έφεδρος δεκανέας στο Αλβανικό Μέτωπο, θυμάται στο συγκλονιστικό χειρόγραφό του πως «έστω και διά ολίγα λεπτά, ευρέθησαν ελεύθεροι».

Η Φωτεινή Τομαή της Υπηρεσίας Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών, έκανε κάποιες τέτοιες μαρτυρίες βιβλίο («Έλληνες στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου»), ένα πόνημα με ιδιαίτερη σημασία και συμβολική, καθώς η εξέγερση στο Άουσβιτς αποτελεί ένα από τα ελάχιστα τέτοια δείγματα ένοπλης αντίστασης μέσα στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Και, όπως όλα δείχνουν, δεν ήταν μια απέλπιδα κραυγή ελευθερίας, αλλά ένα οργανωμένο σχέδιο που χρειάστηκε μήνες για να φτάσει η πολυπόθητη στιγμή του. Προδόθηκε όμως την τελευταία στιγμή, χωρίς να είναι πάντως σαφές από ποιον.

Κάποιοι εξεγέρθηκαν στην Τρεμπλίνκα τον Αύγουστο του 1943, κάποιοι στο Σομπιμπόρ δυο μήνες αργότερα και ξανά έλληνες εβραίοι (από την Κέρκυρα) προκάλεσαν αναταραχή στο Άουσβιτς τον Ιούνιο του 1944, εκτελέστηκαν όμως μαζικά.

Τον Αύγουστο, ο αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, Ιωσήφ Βαρούχ, έχοντας ήδη στο ενεργητικό του μια αποτυχημένη απόπειρα εξέγερσης στο Άουσβιτς, βλέπει ξανά τα σχέδιά του να ναυαγούν την τελευταία στιγμή. Έχοντας συσπειρώσει γύρω του έλληνες, ρώσους και πολωνούς τροφίμους, ήταν έτοιμοι να πιάσουν τα όπλα στις 15 του μήνα, η άφιξη όμως στο στρατόπεδο 4.000 Πολωνοεβραίων εκείνη τη μέρα, συνοδεία ισχυρής δύναμης των SS, ματαίωσε τα πλάνα.

«Στο στρατόπεδο μιλούσαμε μόνο την ελληνική, γιατί βλέπεις νιώθαμε ξενιτεμένοι», θυμάται ο Λέων Χάγουελ από τη Θεσσαλονίκη. Και συνωμοτούσαν με ρεμπέτικα του Βαμβακάρη, που άλλαζαν τους στίχους, αλλά και αρχαία ελληνικά.

Μια ελληνίδα χριστιανή ανάμεσά τους, η Βάσω Σταματίου, πληροφορήθηκε αργότερα πως τελείωσε ο πόλεμος από μια νεαρή ουγγαρέζα ποιήτρια, η οποία γνώριζε αρχαία ελληνικά και της είπε πως «έστι φήμη τις, Χίτλερ απεβίωσεν»…

Πώς ξεδιπλώθηκε το αντάρτικο μέσα στο Άουσβιτς

Όπως γράφει η Φωτεινή Τομαή στο βιβλίο της, το οποίο ανασυγκροτεί την εξέγερση από τις διαθέσιμες μαρτυρίες ελλήνων και ξένων επιζώντων: «Το Σάββατο, 7 Οκτωβρίου του 1944, οι Γερμανοί επιχείρησαν να απομακρύνουν επιπλέον 200 άνδρες (Έλληνες και Ούγγρους) που είχαν ήδη επιλεγεί για εξόντωση. Ήταν περίπου 14:30 το μεσημέρι όταν μια ομάδα των Ες-Ες έφτασε με ονομαστικούς καταλόγους για τη δεύτερη διαλογή».

Μέσα σε ελάχιστη ώρα, ισχυρές δυνάμεις της φρουράς με πολυβόλα και σκυλιά περικύκλωσαν την περιοχή και ξεκίνησε μια ηρωική αλλά απελπιστικά άνιση μάχη.

Από τους 300 Έλληνες Εβραίους που πήραν μέρος στην εξέγερση, επέζησαν μόνο οι 26. Οι περισσότεροι έπεσαν ηρωικά κάτω από τη βροχή σφαιρών, ενώ οι υπόλοιποι που παραδόθηκαν εκτελέστηκαν επί τόπου, όπως ο Μωύς Ααρών, ο Ιακώβ Μπρούδο, ο Ισαάκ Βαρούχ που ανήκαν στο Κρεματόριο IV και ο Σαμ Καράσσο.

Όσοι Έλληνες Εβραίοι από τα άλλα κρεματόρια παρακολουθούσαν τα γεγονότα, ανήμποροι να αντιδράσουν, θυμούνται πως μέσα στους κρότους και τα ουρλιαχτά ακουγόταν ο ελληνικός Εθνικός Ύμνος».

Όπως κι αν έχει, οι ναζί συγκλονίστηκαν από την ηρωική πράξη των ελλήνων εβραίων, δείχνοντας πως όλα είναι δυνατά. Πόσο μάλλον που το Κρεματόριο IV, ένα από τα 5 του Μπιρκενάου, αχρηστεύτηκε και αναγκάστηκαν να το γκρεμίσουν. Ακόμα χειρότερα για κείνους, ήταν η πρώτη φορά που οι Γερμανοί μετρούσαν απώλειες αντρών μέσα στο μέρος όπου ένιωθαν και ήταν πιο δυνατοί: στη μεγάλη αυτή βιομηχανία θανάτου του Β’ Παγκοσμίου.

Τα νέα της ελληνικής εξέγερσης διαδόθηκαν στο Άουσβιτς με ταχύτατους ρυθμούς. Όπως ανακαλούσε ο Λεών Περαχιά στα απομνημονεύματα του («Μαζάλ»): «Όταν μπήκαμε στο στρατόπεδο, με περίμεναν οι φίλοι μου οι Πολωνοί που πήγαιναν στο Μπίρκεναου. Μόλις με είδαν μου είπαν: “Ένα μεγάλο εύγε στους Γραικούς που κάνανε αυτό που κανείς δεν τόλμησε να κάνει τόσα χρόνια. Πήγαν να κάνουν επανάσταση στα κρεματόρια, ανατινάξανε ένα κρεματόριο, αλλά προδόθηκαν.

‘‘Όταν τους στήσανε στον τοίχο και τους θέριζαν τα πολυβόλα, ακούσαμε που τραγουδούσαν. Ένας Γραικός που βρέθηκε κοντά μας, μας είπε ότι ψάλλουν τον ελληνικό εθνικό ύμνο. Τι μεγαλείο ψυχής, η τελευταία σκέψη τους και η τελευταία τους πνοή ήταν στην Ελλάδα”. Όταν μου το λέγανε, δεν μπορούσα να κρατήσω τα δάκρυά μου, τόσο μεγάλη ήταν η συγκίνησή μου. Ένιωθαν Έλληνες και πεθάναν σαν Έλληνες».

Η μια χούφτα έλληνες εξεγερμένοι που επιβίωσαν έγιναν θρυλικές μορφές μέσα στο στρατόπεδο. Όπως τα θυμόταν ο Λέων Κοέν («Από την Ελλάδα στο Μπίρκεναου»): «Το προσωπικό των Εγγλέζων ήταν τόσο εντυπωσιασμένοι ώστε μας ονόμαζαν ‘‘the Greek bandits’’, η ‘‘ελληνική ληστοσυμμορία’’. Κάθε φορά που πηγαίναμε στην κουζίνα οι Ρώσοι, οι οποίοι εργάστηκαν εκεί, μας εξήραν και μας εξαγίαζαν, αυτό που έγινε το θεώρησαν σαν εκδίκηση για τη δολοφονία των συντρόφων τους που είχε προηγηθεί.

Καιρό μετά την απόδρασή μας από το Μπιρκενάου, στις 17 Ιανουαρίου 1945, όταν συναντηθήκαμε με άλλους κρατούμενους σε διάφορα στρατόπεδα (όπως Mauthausen, Guzi 1 και 2, Melk, Ebenze κλπ) μας ρωτούσαν αν η εξέγερση είχε γίνει πραγματικά.

Σε μικρότερα στρατόπεδα, οι κρατούμενοι είχαν εμψυχωθεί από αυτήν την θυσία από μία χούφτα των Ελλήνων Εβραίων, οι οποίοι, όπως ο Δαυίδ, είχαν εναντιωθεί απέναντι σε έναν σύγχρονο και αιμοσταγή Γολιάθ. Ως Εβραίοι και ως Έλληνες, είχαν αγωνιστεί για την πατρίδα τους και για τη χώρα τους.

Εν κατακλείδι, εμείς, οι επιζώντες του Μπιρκενάου, πρέπει να θυμόμαστε πάντα την εξαιρετική γενναιότητα μιας χούφτας συμπολιτών μας. Στα χρονικά των στρατοπέδων εξοντώσεως, ο ηρωισμός σε τέτοιο επίπεδο ήταν μοναδικός. Κατά κανόνα, όλοι οι απελαθέντες αφέθηκαν μόνοι τους να σφάζονται σαν ζώα. Είθε η μνήμη των φίλων μας, να μείνει μαζί μας, για πάντα».

Ο γιατρός Αλβέρτος Μενασσέ, στα απομνημονεύματά του το 1947 («Αναμνήσεις ενός αυτόπτου μάρτυρος»), μιλώντας για την ιστορία των 300 ελλήνων εβραίων που σήκωσαν μπαϊράκι μέσα στο Άουσβιτς («ψάλλοντας τον Ελληνικό εθνικό ύμνο, τριακόσιοι Έλληνες Εβραίοι»), λέει:

«Η ανταρσία κράτησε όλο το απόγευμα. Όλοι οι Σόντερ κατεσφάγησαν … Αμέσως την άλλη μέρα τα εναπομείναντα τρία κρεματόρια ενισχύονται με νέο προσωπικό. Σαράντα οκτώ ώρες μετά την ανταρσία, οι απαίσιες καμινάδες ξερνούν και πάλι τις αιώνιες και απαίσιες φλόγες των. Εκαίγοντο τα πτώματα των ηρώων».

Τι άλλο είναι γνωστό

Την εξέγερση της 7ης Οκτωβρίου 1944 τη σχεδίασαν και την εκτέλεσαν τα μέλη της ομάδας Ζόντερκομαντο, που στα ελληνικά μεταφράζεται κάπως σαν «Ειδική Ομάδα Εργασίας». Ήταν αναμφίβολα οι τραγικότερες φιγούρες των θυμάτων του Ολοκαυτώματος, οι άνθρωποι που έβαζαν στους φούρνους τα πτώματα των ομοθρήσκων τους.

Κάθε σειρά Ζόντερκομαντο εργαζόταν για λίγους μόλις μήνες και όταν τη διαδεχόταν η επόμενη, έκαιγαν και τα δικά τους πτώματα. Παρά το γεγονός ότι ζούσαν απομονωμένα από τους άλλους τροφίμους, φαίνεται πως ο πολυμήχανος ελληνικός νους βρήκε τη λύση.

Οι έλληνες Ζόντερκομαντο τραγουδούσαν γνωστά ρεμπέτικα παραλλάσσοντας τους στίχους, ώστε να μεταφέρουν μηνύματα στο «Κάναντα Κομάντο», το διπλανό κέντρο διαλογής των ρούχων όπου δούλευαν αρκετές Ελληνίδες.

Ο Χάινς Σαλβατώρ Κούνιο, επιζών του Άουσβιτς, θυμόταν (στο «Άουσβιτς - Έλληνες - Αριθμός Μελλοθανάτου») πως «η εξέγερση αφορούσε τα κομάντο … Έγινε απ’ αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι δουλεύαν στα κρεματόρια … Η εξέγερση, είχαν προσυσυνεννοηθεί τα κομάντο εργασίας εκεί, ονομαζόντανε Ζόντερκομαντο … Η διαφορά του ήταν ότι δεν είχανε καμία επαφή οι άνθρωποί του με τους άλλους. Συνεννοήθηκαν όλοι τους μεταξύ των κρεματορίων ότι θα κάνουν εξέγερση, διότι δεν υπήρχε πλέον άλλη λύση».

Ο Κούνιο θυμόταν καλά άλλον έναν εβραίο αξιωματικό του Ελληνικού Στρατού, κάποιον Αλβέρτο Ερρέρα, ο οποίος πήρε μέρος στην ενορχήστρωση της εξέγερσης. Ο Ιωσήφ Βαρούχ (από τα Γιάννενα) και ο Αλβέρτος Ερρέρα (από τη Λάρισα) που αναφέρονται από διάφορες πηγές ως εμπνευστές της εξέγερσης είχαν πολεμήσει στο Έπος του 1940 και πιάστηκαν αργότερα.

Ο Ερρέρα, που ήταν πίσω και από τις δύο προηγούμενες απόπειρες στασιασμού, κατάφερε να αποδράσει στο γειτονικό δάσος, μέχρι να τον ανακαλύψουν τα σκυλιά των SS, οι οποίοι τον βασάνισαν γδέρνοντάς τον ζωντανό. «Τις επόμενες μέρες οι Έλληνες του στρατοπέδου μιλούσανε με περηφάνια για την πράξη του συμπατριώτη μας που κατάφερε να σκοτώσει τουλάχιστον δύο από τους Ες-Ες», ανακαλούσε ο αθηναίος όμηρος Ερρίκος Σεβίλλιας («Αθήνα-Άουσβιτς»).

Ο ιταλοεβραίος Σλόμο Βενέτσια, επίσης έγκλειστος στο Άουσβιτς, μας λέει στο βιβλίο του («Μέσα από την κόλαση των θαλάμων αερίων») πως το πτώμα του Ερρέρα μεταφέρθηκε στο Κρεματόριο 2 και «το σώμα του, τελείως εξαρθρωμένο και παραμορφωμένο, εκτέθηκε πάνω σ’ ένα τραπέζι, στο προαύλιο του κρεματορίου. Μας ανάγκασαν όλους να περάσουμε ένας ένας από μπροστά για να δούμε το παραμορφωμένο και αγνώριστο πρόσωπο του συντρόφου μας. Οι Γερμανοί ήταν εξαιρετικά νευρικοί, κι όποιος απέστρεφε το βλέμμα έτρωγε κοντακιές».

Ο Χάινς Κούνιο μας παραδίδει και κάτι ακόμα: «Είναι γεγονός ότι οι Έλληνες οι οποίοι δουλεύανε στο μπλοκ του Ζόντερκομαντο … είχανε υψώσει κι ελληνικές σημαίες από κουρέλια, που βρήκαν το μπλε δεν το ξέρω, αλλά το άσπρο υπήρχαν τα σεντόνια που, κάτι βρώμικα καλύμματα τα οποία είχαμε και κάνανε ελληνικές σημαίες»…

Ο επίλογος

Οι 450 επαναστατημένοι αποτεφρώθηκαν στα κρεματόρια. Δεν ήταν οι τίτλοι τέλους, καθώς αυτός θα έπεφταν στις 2 Ιανουαρίου 1945, όταν οι εβραίες του εργοστασίου της Γιούνιον που είχαν προμηθεύσει την πυρίτιδα αναγνωρίστηκαν, εξευτελίστηκαν και απαγχονίστηκαν. Πρωτόγνωρος ο απαγχονισμός γυναικών μέσα στο Άουσβιτς.

Αυτή ήταν η βραχύβια πράξη αντίστασης στο σύμβολο της ναζιστικής θηριωδίας, όταν μια χούφτα εξαθλιωμένοι αναμετρήθηκαν με τους δεσμώτες τους ξέροντας εκ των προτέρων πως αυτό το παιχνίδι δεν μπορούσε να κερδηθεί. Ανεμίζοντας πιθανότατα ένα κομμάτι ριγέ ύφασμα από τις στολές τους, προσποιούμενοι πως ήταν η ελληνική σημαία, διεκδίκησαν το δικαίωμα σε έναν θάνατο το λιγότερο αξιοπρεπή.

Ο καθηγητής εβραϊκής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, Gideon Greif, παρατήρησε στην παρουσίαση του βιβλίου του ιστορικού Γιώργου Πηλιχού («Άουσβιτς - Έλληνες - Αριθμός Μελλοθανάτου»), πως οι έλληνες εβραίοι κρατούμενοι «είχαν διαφορετική νοοτροπία και προκαλούσαν την κτηνώδη αντιμετώπιση από τους φρουρούς. Δε καταλάβαιναν τους άγραφους νόμους του στρατοπέδου, τις συνθήκες. Ήταν άνθρωποι φιλικοί. Έπρεπε να είσαι πονηρός για να επιβιώσεις στο Άουσβιτς».

Κάτι αντίστοιχο μας έχει πει και ο ιταλός διανοούμενος και όμηρος του Ολοκαυτώματος Πρίμο Λέβι: «Το πνεύμα αλληλεγγύης που διέκρινε τους Έλληνες, η απέχθειά τους για τη βία, η συνείδηση της επιβίωσης και η προσπάθεια διατήρησης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας τους έκανε να αποτελούν την πιο συμπαγή εθνική ομάδα στο στρατόπεδο και γι’ αυτό την πιο πολιτισμένη»…

ΚΑΝΤΕ LIKE ΤΟ NEWSBEAST.GR

32
σχόλια
  1. avatar GERMANnotPOLISH!

    germandeathcampsnotpolish.com

  2. avatar stopthelie

    *Γερμανικό εργοστάσιο θανάτου. Poland fights against calling german death camps "polish". They do happen to be on our land and hold our people, but they were german idea, german made, german operated.

  3. avatar Σπ.Χ

    Δεν υπάρχουν Έλληνες Εβραίοι ούτε "κάτι" που είναι ταυτόχρονα Εβραίος ... Ή Εβραίος ή "κάτι" άλλο θα είσαι.... Ελληνόφωνοι Εβραίοι υπάρχουν πολλοί .

  4. avatar Ch14:56 Ζητάτε επιχειρήματα

    Ο Χριστιανισμός δεν είναι θρησκεία είναι Ζωή.Οπως η γέννηση του ανθρώπου, γίνεται μέσα στην μήτρα, από την ένωση του σπερματοζωαρίου με το ωάριο,ετσι γίνεται και η Αναγέννηση του Ανθρώπου, από τον Λόγο του Θεού.Η καρδιά του ανθρώπου είναι η μήτρα,το σπέρμα είναι ο Λόγος του Θεού.Αν η καρδιά του ανθρώπου βρεθεί με την ίδια ευθεία με τον Λόγο του Θεού,πραγματοποιηται η Αναγέννηση.Το πρόβλημα είναι στον ίδιο τον άνθρωπο,αν πιστεύει με την καρδιά του,στην ύπαρξη του Θεού.Χωρις διδασκαλία με τεκμήρια,χωρίς Αναγέννηση,για να έλθει ο άνθρωπος στην Επίγνωση του Θεού,και στην Μεγάλη Θυσία του Ιησού Χριστού,και συνέχεια να μένει στις βάσεις της χριστιανικής ζωής,οι οποίες είναι,η διδαχει των αποστόλων,η κοινωνία με τον λαό του Θεού,να λαμβάνουν το σώμα και το αίμα του Ιησού Χριστού,κάθε Κυριακή,και στις προσευχές,δεν μπορεί να γνωρίσει την Ανεκτίμητη Αγάπη του θεού.Δυστηχως οι θρησκείες προσφέρουν μίσος και αίμα.Και μάλιστα επικαλούνται το όνομα του Θεού.Οταν τα εγκλήματα γινόντουσαν σε όλες τις περιόδους της ιστορίας,και συνεχίζονται και σήμερα,ποια είναι η αιτία?Η αιτία είναι η απομάκρυνση του ανθρώπου από τον Θεό.Και μάλιστα μόλις ο άνθρωπος αναγεννηθεί,ο Θεός θα του θυμίσει, όλες τις Επεμβάσεις που έκανε στην ζωή του.Ο χώρος δεν είναι κατάλληλος,για λεπτομέρειες.

    1. avatar Σπ.Χ

      Η μόνη θρησκεία που θα έπρεπε να είχε ο άνθρωπος είναι ο σεβασμός και η φροντίδα προς την φύση ( ζωα, φυτά άνθρωποι, σύμπαν...)
      Τα δόγματα είναι μόνο για το χωρισμό ,την λήθη του πνεύματος και το κλέψιμο του πλούτου....

    2. avatar Αλλος

      Το παραλήρημά σου σε Ισλαμική εκδοση:
      "Ο Ισλαμισμός δεν είναι θρησκεία είναι Ζωή.Οπως η γέννηση του ανθρώπου, γίνεται μέσα στην μήτρα, από την ένωση του σπερματοζωαρίου με το ωάριο,ετσι γίνεται και η Αναγέννηση του Ανθρώπου, από τον Λόγο του Θεού.Η καρδιά του ανθρώπου είναι η μήτρα,το σπέρμα είναι ο Λόγος του Θεού.Αν η καρδιά του ανθρώπου βρεθεί με την ίδια ευθεία με τον Λόγο του Θεού,πραγματοποιηται η Αναγέννηση.Το πρόβλημα είναι στον ίδιο τον άνθρωπο,αν πιστεύει με την καρδιά του,στην ύπαρξη του Θεού.Χωρις διδασκαλία με τεκμήρια,χωρίς Αναγέννηση,για να έλθει ο άνθρωπος στην Επίγνωση του Θεού,και στην Μεγάλη Θυσία του Προφήτη,και συνέχεια να μένει στις βάσεις τηςΙσλαμικήςζωής,οι οποίες είναι,η διδαχει των μαρτύρων,η κοινωνία με τον λαό του Θεού,να λαμβάνουν το σώμα και το αίμα τουΠροφήτη,κάθε Κυριακή,και στις προσευχές,δεν μπορεί να γνωρίσει την Ανεκτίμητη Αγάπη του θεού.Δυστηχως οι αλλες θρησκείες προσφέρουν μίσος και αίμα.Και μάλιστα επικαλούνται το όνομα του Θεού.Οταν τα εγκλήματα γινόντουσαν σε όλες τις περιόδους της ιστορίας,και συνεχίζονται και σήμερα,ποια είναι η αιτία?Η αιτία είναι η απομάκρυνση του ανθρώπου από τον Θεό.Και μάλιστα μόλις ο άνθρωπος αναγεννηθεί,ο Θεός θα του θυμίσει, όλες τις Επεμβάσεις που έκανε στην ζωή του."

    3. avatar Αλλος

      Κάθε λογικός άνθρωπος, κάθε τίμιος άνθρωπος πρέπει να αντιμετωπίζει τη σέχτα του χριστιανισμού με τρόμο.
      Βολταίρος,

      1. avatar dk.

        Voltaire τα έλεγε για την πραγματικότητα βασιλικής Γαλλίας, 17-αιώνα.

    4. avatar Αλλος

      Δεν είναι το οπιο,είναι το LSD του λαού.

  5. avatar Armo

    Τίποτα δεν θα με εκπλήσσει πια. Οι Έλληνες χρησιμοποιούν τη λέξη "Ναζί" αντί για τους Γερμανούς. Οι Ναζί κατέλαβαν την Ελλάδα ή τη Γερμανία;

    1. avatar dk.

      Παντός όχι την Πολωνία. Στην κατοχή εκεί παντού υπήρχαν ταμπέλες "Nur für Deutsche" , όχι Nur für Ναζί"

  6. avatar Rodos1

    Πήγα πέρυσι στο Άουσβιτς
    Πραγματικά δεν περιγράφεται με λόγια η κτηνωδία!
    Άλλο να διαβάσεις, να δεις ντοκιμαντέρ, το να τα βλέπεις με τα μάτια σου εκεί είναι κάτι άλλο

  7. avatar Ch07:45 Κυριακή και gkagkarin.blogspot.com το ίδιο μαγαζί

    Αν και νικά κατά κράτος ο gkagkarin στην καθημερινή λειτουργία το κόλλημα είναι ίδια. Θεος = Σταλιν , Εκκλησία = Κόμμα, Λειτουργία = Κομματική κατήχηση, Βιβλος=Απαντα του Μαρξ . Αμφισβήτηση ΠΟΤΕ.

    1. avatar gkagkarin.blogspot.com

      Ευχαριστώ!

      "Όταν ο εχθρός σου σε επαινεί, ψάξε να βρεις που έχεις κάνει λάθος"

    2. avatar Απάντηση σε: Ch07:45 Κυριακή και gkagkarin.blogspot.com το ίδιο μαγαζί

      Πολύ κολλημένος είσαι, "δεν μπορείς να μοιράσεις ούτε δυο γαϊδουριών άχυρο".

      Αν θες να κρίνεις μόνο με επιχειρήματα.

      1. avatar dk.

        διάβασε την ιστορία (όχι από κομμουνιστικές πηγές βέβαια), θα έχεις και εκατομμύρια, δεκάδες εκατομμύρια επιχειρήματα. Μερικούς σκότωναν στην Κολύμα ακόμα και το χρόνια 60... - μόνο που τότε τους κήδεψαν, τουλάχιστον μερικούς από δολοφονηθέντες, σε τάφο. Οπού σήμερα υπάρχει σταυρός με ημερομηνία (μετά της πτώσης ΕΣΣΔ τον έβαλαν)... και γράφει 1962 ! - εκατοντάδες Πολωνούς στην Κολύμα επειδή ζήτησαν να βγουν, εφ όσων βγαίνουν ελεύθεροι οι Ρώσοι κρατούμενοι.

        1. avatar Απάντηση σε: dk.

          Μέχρι το 1991 δεν υπήρχε τίποτα μετά το 1991 βρέθηκαν όλα.
          Δεν σου κάνει εντύπωση, παίρνοντας υπόψιν ότι δεκάδες πράκτορες από τις δυτικές χώρες "ξεσκόνιζαν" κάθε "αντιφρονούντα" και το δολάριο έκανε την δουλειά του;
          Πως μέχρι τότε δεν "βρήκαν" τίποτα με τόσα εκατομμύρια που έδιναν και "βγήκαν" τώρα.

          1. avatar dk.

            Βρέθηκαν μα όχι όλα, τα πιο πρόσφατα. Όπου έφτανε μνήμη των επιζώντων. Το στίγμα στο χώμα Ουράλιας όπου ένας - μία - μία θάφτηκαν κρατούμενοι, σκλαβιάς εργασίας στα ορυχεία, η γιαγιά μου και τα 2 της μικρά παιδιά, δεν θα το βρει πια κανείς. Για να τοποθετήσει σταυρούς με ημερομηνίες, κάπου το 1942. Ούτε να ψάχνεις μια πληροφορία στις σελίδες της σημερινής ρωσικής πόλης Κρασνοούραλσκ, το ότι υπήρχαν κάποιοι Πολωνοί κρατούμενοι, και γυναικόπαιδα, για να χτηστούν τα ορυχεία και η πόλη. Ακόμα και θα με δίκασαν εκεί "για την δυσφήμηση της Ρωσίας".

          2. avatar Απάντηση σε: dk.

            τον κάνεις που τον κάνεις τον αντικομουνισμό, κάντο τουλάχιστον καλά

          3. avatar dk.

            Δηλαδή τo "καλά" θα ήταν να τους βάζουν σε φύλακές ? Για επίμονη προπαγάνδα κακού και άρνηση τεράστιων εγκλημάτων και γενοκτονιών ? Ναι, συμφωνώ.

  8. avatar Νίκος Καλογήρου

    Ο γνωστός ιστορικός Δημοσθένης Κούκουναςτο πρόσφατο βιβλίο του για την υπόθεση Μέρτεν αποκαλύπτει ότι ο ένας από τους κυριότερους εξεγερμένους του Άουσβιτς τον Οκτώβριο 1944, ο Ζακ Μπρούδο ήταν στενός φίλος του Μαξ Μέρτεν, ο οποίος μάλιστα τον διευκόλυνε να φύγει με κότερο από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, όπου και κρύφτηκε για ένα χρόνο μέχρι να ξανασυλληφθεί. Η δε σύζυγος του Μπρούδο, που ήταν Ελληνίδα χριστιανή, εκτελέστηκε μετά το τέλος της Κατοχής από το ΕΑΜ.....

    1. avatar Απάντηση σε: Νίκος Καλογήρου

      "Ο γνωστός ιστορικός Δημοσθένης Κούκουνας"
      Άλλο δημοσιογράφος και άλλο ιστορικός.
      Ο Δημοσθένης Κούκουνας είναι δημοσιογράφος, που κάνει τον ιστορικό.

      Ο Ζακ Μπρούδο ήταν Εβραίος και ήταν στενός φίλος του Μαξ Μέρτεν, υπεύθυνου για να στείλει τους Εβραίους της Θεσσαλονίκη στα κρεματόρια.
      Μπορεί κάποιος να το εξηγήσει;

      "Η δε σύζυγος του Μπρούδο, που ήταν Ελληνίδα χριστιανή, εκτελέστηκε μετά το τέλος της Κατοχής από το ΕΑΜ....."

      Την εκτέλεσε το ΕΑΜ γιατί ήταν Ελληνίδα χριστιανή.... αυτό γράφεις;

      Να προσέχεις καλύτερα τις πηγές σου.

  9. avatar gkagkarin.blogspot.com

    15 Μάρτη 1943, αναχωρεί από τη Θεσσαλονίκη ο πρώτος συρμός με Έλληνες Εβραίους με προορισμό το Αουσβιτς. Συνολικά πάνω από 48.000 Ελληνοεβραίοι εκτοπίστηκαν στο Αουσβιτς, στο Μπιργκενάου και στο Μπέργκεν-Μπέλσεν. Μόνο 2.000 θα επιστρέψουν στην Ελλάδα μετά το τέλος του πολέμου.

    Η συμβολή ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στο έργο της σωτηρίας του εβραϊκού πληθυσμού
    Από την «Ιστορία της Αντίστασης 1940-1945» (Συλλογικό έργο που επιμελήθηκε ο Βάσως Γεωργίου, τόμος ΙΙ, σελ. 270) αντιγράφουμε το σχετικό απόσπασμα που αναφέρεται στη βοήθεια που έδωσε το ΕΑΜ στην Εβραϊκή κοινότητα προκειμένου να σωθεί ένας μεγάλος αριθμός Εβραίων από το πογκρόμ που εξαπέλυσαν οι χιτλερικοί.
    ....
    https://gkagkarin.blogspot.com/2019/03/blog-post_76.html

  10. avatar NEWSBEAST HEBREu CHANNEL

    Οκτωβρης 1944 .το παραμυθι

  11. avatar Ch07:45 Κυριακή

    Καλημέρα σε όλη την Ελλάδα με τον Ιησού Χριστό.Η διαστροφή του ανθρώπου στον συνάνθρωπο του.Ανεκαθεν γινόντουσαν οι βαρβαρότητες αυτες στην ανθρωπότητα.Και συνεχίζονται και σήμερα.Διοτι ο άνθρωπος θέλει να επιβάλλεται στον συνάνθρωπο του.Οσο για τον λαό Ισραήλ,είναι ένα ολόκληρο κεφάλαιο συζήτησης.Απλουστατα ,εδώ στα σχόλια,θα βγουν όλα τα μίση,για τους ανθρώπους αυτούς.Τα μίση αυτά είναι αστρονομικά μακριά από την πραγματικότητα.Διοτι η αφετηρία της συζήτησης είναι,αν ο άνθρωπος πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού.

    1. avatar Αλλος

      Ο λογικός ανθρωπος "δεν πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού".

  12. avatar Τόνο Μάσας.

    Οπως και να τα ονομάσεις γκούλαγκ, στρατόπεδα συγκέντρωσης, δομές φιλοξενίας το νόημα είναι ένα.
    Η στέρηση της ελευθερίας των ανθρώπων. Οι συνθήκες που ζουν και τα δράματα που συμβαίνουν μέσα σ αυτά τα στρατόπεδα στέρησης της ανθρώπινης ελευθερίας έρχονται σε δεύτερη μοίρα.
    Ανάλογα της εποχές και τις συνθήκες θα υπάρχουν μεγάλα και μικρά δράματα.
    Μοναδικός σκοπός πρέπει να είναι η κατάργηση αυτών των κέντρων και η εξάλειψη των αιτιών που τα δημιουργούν.
    Κλάψτε ελεύθερα τώρα.

    1. avatar dk.

      Ρε, ..συ... πως τολμάς να ισιώνεις τα μαύρο- και κόκκινο- φασιστικά στρατόπεδα θανάτου, με δεκάδες εκατομμύρια δολοφονηθέντες , με ελληνικές δομές ? Όπου οι κρατούμενοι έχουν γιατρούς, φάρμακα, αρκετό φαγητό, ρούχα, ακόμα και σχολεία για παιδιά, κάθε οικογένεια το δικό της αντίσκηνο και μπορούν να φύγουν πίσω στην Τουρκία, όποτε θα θέλουν, μα δεν θέλουν ?

      Έτσι να δυσφημίζεις την Ελλάδα ακόμα και με ψευδό-πληροφορίες?

  13. avatar ΔενΥπαρχουν Ελληνες Εβραιοι

    Μονο λογος να γινεται για εβραιους αυτη ειναι η ΝΕΑ πτυχη που ανακαλειψατε . Σωνι και καλα οι ελληνες εβραιοι δεν Υπαρψουν ελληνες εβρραιοι Μονο εβραιοι

    1. avatar dk.

      Τι βλακείες λες ? Για τους Πολωνούς κρατούμενους - κάποιους ήξερα προσωπικώς, σαν παιδί - όλοι αυτοί άτυχοι ήταν ΕΛΛΗΝΕΣ ! Θυμάμαι έναν πολιτικό μηχανικό και συνάδελφο του μπαμπά μου (πρώην Έλληνα αντάρτη) -είχε το νούμερο του Άουσβιτς, στο χέρι, δηλαδή ήταν εκεί από τους πρώτους κρατούμενους και ήταν Πολωνός χωρίς εβραϊκές ρίζες - μας έλεγε πως μια φορά ήρθε ένα τεράστιο τρένο με 10 χιλιάδες ΕΛΛΗΝΕΣ, μετά από εβδομάδες στο τρένο και σε πολύ άθλια φυσική κατάσταση. Και οι Γερμανοί γρήγορα άρχισαν να τους μισούν. Μέσα σε 2 μήνες εξόντωσαν σχεδόν όλους. Εκτός από την βαριά εργασία, τους έβαζαν, πολύωρες "Αchtung !" - όρθιούς, ακίνητους και στην τσουχτερή παγωνιά... και όποιος έπεφτε στο χώμα, αμέσως των σκότωναν και έστελναν το πτώμα του στους φούρνους. Μετά, όταν πήγα εκδρομή στο μουσείο Auschwitz, τους ρωτώ εκεί για Ελληνες. Και τι μού λένε ? Τι ? Τι ? ΔΕΝ υπήρχαν Έλληνες εδώ ! Μόνο Εβραίοι !

  14. avatar dk.

    http://auschwitz.org/historia/ruch-oporu/bunty-wiezniow

    - μια λέξη δεν αναφέρει ούτε για τους Έλληνες, ούτε για την 7 Οκτωβρίου 1944. Είναι η επίσημη ιστοσελίδα του μουσείου Auschwitz και υπό εβραϊκή διοίκηση. Παρά που μισθούς παίρνουν από το πολωνικό κράτος, βρίσκονται εκτός κάθε επιρροής του υπουργείου. Στην πράξη. Μάλλον δεν είστε στο παραμύθι τους.

  15. avatar dk.

    "στη φάμπρικα θανάτου της Πολωνίας..." - τι προσβλητικές βλακείες είναι αυτές ? Πολωνία δεν υπήρχε. Ακόμα και το Auschwitz επίσημα βρισκόταν στα σύνορα της Γερμανίας, όχι στην "General Government"
    https://en.wikipedia.org/wiki/General_Government

    και τα στρατόπεδα λέγονται γερμανικά ναζιστικά στρατόπεδα θανάτου, όχι "της Πολωνίας".

    " Στρατόπεδα της Πολωνίας" γράφουν οι Εβραίοι, ζητώντας ακόμα και από τους Πολωνούς "αποζημίωση για Χολοκαουστ".

Παρακαλούμε περιμένετε ...