Δεν είναι όλοι οι πρωταγωνιστές του ποδοσφαίρου γνωστοί μόνο για όσα κάνουν μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Υπάρχουν και εκείνοι που κουβαλούν μια ιστορία ζωής η οποία από μόνη της αποτελεί έμπνευση. Ο Ισμαέλ Σαϊμπάρι ανήκει ξεκάθαρα σε αυτή την κατηγορία.
Το Μαρόκο συνέχισε την εντυπωσιακή του πορεία στο Μουντιάλ, αφήνοντας εκτός συνέχειας την Ολλανδία μετά από δραματική διαδικασία πέναλτι (3-2), αφού οι δύο ομάδες είχαν αναδειχθεί ισόπαλες 1-1 τόσο στην κανονική διάρκεια όσο και στην παράταση. Έτσι, οι «Λέοντες του Άτλαντα» εξασφάλισαν θέση στους «16», όπου θα αντιμετωπίσουν τον Καναδά.
Οι «οράνιε» είχαν πάρει προβάδισμα στο 72ο λεπτό με τον Κόντι Χάκπο, όμως το Μαρόκο δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια. Ο Ίσα Ντιόπ ισοφάρισε στις καθυστερήσεις, οδηγώντας το παιχνίδι στην παράταση, όπου η κόπωση κυριάρχησε. Στα πέναλτι, μία μόνο απόκρουση έκανε τη διαφορά και ο Σαϊμπάρι ήταν εκείνος που εκτέλεσε εύστοχα το τελευταίο πέναλτι, χαρίζοντας την πρόκριση στην ομάδα του.
Ο 25χρονος μεσοεπιθετικός, ο οποίος αποκτήθηκε πρόσφατα από την Μπάγερν έναντι 55 εκατομμυρίων ευρώ, επιβεβαιώνει ότι βρίσκεται στην κορυφαία περίοδο της καριέρας του. Με τρία γκολ στη φάση των ομίλων και καθοριστική συμβολή στα νοκ άουτ, έχει εξελιχθεί σε έναν από τους μεγάλους ηγέτες της εθνικής Μαρόκου.
Η μάχη που έδωσε πριν καν μάθει να περπατά
Πίσω από τη σημερινή επιτυχία κρύβεται μια συγκλονιστική ιστορία. Ο Σαϊμπάρι γεννήθηκε με συγγενή πάθηση που επηρέαζε σοβαρά την κινητική του ανάπτυξη. Μέχρι τα δύο του χρόνια δεν μπορούσε να περπατήσει, ενώ οι γιατροί είχαν προειδοποιήσει τους γονείς του πως υπήρχε σοβαρό ενδεχόμενο να μη σταθεί ποτέ στα πόδια του.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα φορούσε ειδικούς ορθοπεδικούς μηχανισμούς, ακολουθώντας επίπονη θεραπεία προκειμένου να αποκτήσει φυσιολογική κίνηση.
«Τα πόδια μου ήταν στραμμένα προς τα μέσα και χρησιμοποιούσα ειδικές συσκευές για να μπορώ να κινούμαι. Οι γιατροί είχαν πει στους γονείς μου ότι ίσως να μη μπορέσω ποτέ να περπατήσω», είχε αποκαλύψει σε συνέντευξή του στο σουηδικό τηλεοπτικό δίκτυο Västerbotten.
Ο ομοσπονδιακός τεχνικός του Μαρόκου, Μοχάμεντ Ουαχμπί, δεν κρύβει τον θαυμασμό του για τον ποδοσφαιριστή του.
«Είναι ένας εξαιρετικά ολοκληρωμένος ποδοσφαιριστής. Χρησιμοποιεί και τα δύο πόδια, σκοράρει, διαθέτει δυνατό σουτ και προσφέρει ποιότητα σε κάθε του ενέργεια», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Από την Τεράσα στην κορυφή της Ευρώπης
Ο Σαϊμπάρι γεννήθηκε το 2001 στην ισπανική Τεράσα, κοντά στη Βαρκελώνη, από Μαροκινούς γονείς που είχαν μεταναστεύσει στην Ισπανία τη δεκαετία του ’90. Από μικρός δεν αποχωριζόταν ποτέ την μπάλα.
Γείτονες της οικογένειας θυμούνται πως έπαιζε ποδόσφαιρο σε κάθε ευκαιρία, είτε στους δρόμους είτε στις αλάνες της γειτονιάς. Ήταν τόσο παθιασμένος με το άθλημα, ώστε συχνά παρέμενε στο γήπεδο ακόμη και μετά το τέλος των προπονήσεων, συνεχίζοντας να παίζει μέχρι να τον απομακρύνουν οι προπονητές. Τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα έγιναν στην τοπική Can Parellada, όπου ξεχώρισε γρήγορα για το δυνατό σουτ και την τεχνική του κατάρτιση.
Η μετανάστευση στο Βέλγιο και η μεγάλη ευκαιρία
Η οικονομική κρίση άλλαξε τα σχέδια της οικογένειας. Ο πατέρας του έχασε τη δουλειά του και, έπειτα από μια αποτυχημένη προσπάθεια να διατηρήσουν δικό τους κατάστημα, αποφάσισαν να μετακομίσουν στο Βέλγιο αναζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής.
Εκεί ο Σαϊμπάρι συνέχισε την ποδοσφαιρική του εξέλιξη περνώντας από τις ακαδημίες της Άντερλεχτ και της Γκενκ, μέχρι που το 2020 μεταγράφηκε στην PSV Αϊντχόφεν.
Η εξέλιξή του ήταν ραγδαία. Πραγματοποίησε ντεμπούτο στην Eredivisie και στο Europa League, ενώ οι εντυπωσιακές εμφανίσεις του τον καθιέρωσαν ως έναν από τους κορυφαίους επιθετικογενείς ποδοσφαιριστές του ολλανδικού πρωταθλήματος.
Παρότι είχε δεχθεί πρόσκληση να αγωνιστεί με την εθνική Βελγίου, επέλεξε να φορέσει τη φανέλα του Μαρόκου, πραγματοποιώντας το όνειρο της οικογένειάς του.
Τα τελευταία δύο χρόνια οι αριθμοί του αποτυπώνουν την ανοδική του πορεία, με σταθερά διψήφιο αριθμό γκολ και ασίστ, ενώ στο φετινό Μουντιάλ συνέχισε στον ίδιο ρυθμό, σκοράροντας απέναντι στη Βραζιλία, τη Σκωτία και την Αϊτή.
Μετά τη διάκριση ως κορυφαίος παίκτης στην αναμέτρηση με τη Σκωτία, ο ίδιος χαρακτήρισε τη συμμετοχή του στη διοργάνωση ως τη σημαντικότερη στιγμή της καριέρας του.
Σήμερα, ο ποδοσφαιριστής που κάποτε άκουγε ότι ίσως να μην καταφέρει ποτέ να περπατήσει αποτελεί έναν από τους μεγάλους πρωταγωνιστές του Παγκοσμίου Κυπέλλου και οδηγεί το Μαρόκο στην προσπάθειά του για μία ακόμη ιστορική πορεία.
