Όλοι έχουμε βρεθεί μπροστά σε μια αθλητική στιγμή και έχουμε σκεφτεί, έστω και για μια στιγμή: «αυτό θα μπορούσα να το κάνω καλύτερα». Ένα χαμένο τετ α τετ, ένα διπλό λάθος στο τένις, μια άστοχη βολή στο μπάσκετ ή μια τραγική πάσα τερματοφύλακα κατευθείαν στον αντίπαλο είναι στιγμές που κάνουν τον θεατή να νιώθει πως, υπό προϋποθέσεις, ίσως να τα κατάφερνε καλύτερα. Και πράγματι, σε μια μεμονωμένη φάση, ίσως αυτό να ισχύει. Ωστόσο, η διατήρηση μιας αξιόπιστης απόδοσης σε ολόκληρη τη διάρκεια ενός αγώνα είναι μια εντελώς διαφορετική υπόθεση.

Παρόλα αυτά, η αθλητική ιστορία έχει προσφέρει περιπτώσεις που προκαλούν πραγματική απορία για το πόσο χαμηλό μπορεί να είναι το επίπεδο ενός επαγγελματία αθλητή. Περιπτώσεις τόσο ακραίες, που γεννούν το εύλογο ερώτημα αν ένας μέσος άνθρωπος θα μπορούσε πράγματι να τα πάει καλύτερα. Όπως αναφέρει η Daily Mail μια τέτοια συζήτηση άνοιξε εκ νέου την Τετάρτη, έπειτα από μια από τις πιο σοκαριστικές εμφανίσεις που έχουν καταγραφεί στο γυναικείο τένις.

Η Χαζάρ Αμπντελκαντέρ, 21 ετών από την Αίγυπτο, γνώρισε συντριβή με 6-0, 6-0 από τη Λορένα Σέιντελ, η οποία βρισκόταν στο Νο 1.026 της παγκόσμιας κατάταξης. Η αναμέτρηση, στο πλαίσιο του πρώτου γύρου του τουρνουά ITF W35 στο Ναϊρόμπι, διήρκεσε μόλις 37 λεπτά. Η Αμπντελκαντέρ κατέκτησε συνολικά μόλις τρεις πόντους, κανέναν με το δικό της χτύπημα, σε μια εμφάνιση που χαρακτηρίστηκε αποκαρδιωτική και έκανε πολλούς να αναρωτηθούν αν είχε αγωνιστεί ποτέ ξανά σοβαρά στο τένις.

Ο «Έρικ το Χέλι» και η πιο αργή κούρσα στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων

Ένας από τους πιο διάσημους «απροσδόκητους ήρωες» των Ολυμπιακών Αγώνων είναι ο Έρικ Μουσαμπάνι, γνωστός ως «Έρικ το Χέλι». Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000, πήρε μέρος στα 100 μέτρα ελεύθερο, παρότι είχε ξεκινήσει την κολύμβηση μόλις οκτώ μήνες νωρίτερα και δεν γνώριζε καν τι ακριβώς ήταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες πριν το ανακαλύψει στην εθνική βιβλιοθήκη της Ισημερινής Γουινέας.

Η συμμετοχή του έγινε μέσω του συστήματος wild card, που στόχο έχει την ενίσχυση της παρουσίας αναπτυσσόμενων χωρών. Η προπόνησή του περιοριζόταν σε τρεις ώρες την εβδομάδα, είτε σε πισίνα ιδιωτικού ξενοδοχείου είτε, κυριολεκτικά, στα νερά της χώρας του, όπου υπήρχαν καρχαρίες και κροκόδειλοι, καθώς δεν υπήρχε καμία δημόσια πισίνα. Ο Μουσαμπάνι κατέγραψε χρόνο 1:52.72, τον χειρότερο στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων, τερματίζοντας 50 δευτερόλεπτα πίσω από τον πλησιέστερο αντίπαλό του. Παρ’ όλα αυτά, αποθεώθηκε από το κοινό και απέκτησε παγκόσμια φήμη.

Όπως δήλωσε το 2021: «Τα τελευταία 50 μέτρα ήταν η πιο δύσκολη στιγμή της ζωής μου. Υπήρξε ένα σημείο που δεν ένιωθα τα πόδια και τα χέρια μου. Ήμουν εξαντλημένος, σχεδόν πνιγόμουν. Αλλά όταν άκουσα τον κόσμο να χειροκροτεί και να φωνάζει το όνομά μου, αυτό μου έδωσε δύναμη και κουράγιο για να ολοκληρώσω τα υπόλοιπα 50 μέτρα. Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που κολύμπησα 100 μέτρα».

Η υπόθεση της Νάσρα Άλι Αμπουκάρ και το σκάνδαλο στη Σομαλία

Απορίες προκάλεσε και η εμφάνιση της Νάσρα Άλι Αμπουκάρ στους παγκόσμιους Πανεπιστημιακούς Αγώνες του 2023 στην Κίνα. Η Σομαλή αθλήτρια κατέγραψε χρόνο 21.81 στα 100 μέτρα, επίδοση που θεωρήθηκε η πιο αργή «επίσημη» κούρσα 100 μέτρων όλων των εποχών. Το γεγονός προκάλεσε διεθνή κατακραυγή και οδήγησε στην απομάκρυνση της προέδρου της Ομοσπονδίας Στίβου της Σομαλίας, Καντίτζο Άντεν Νταχίρ, με κατηγορίες για νεποτισμό και δυσφήμιση της χώρας.

Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, η Αμπουκάρ ήταν ανιψιά της Νταχίρ, ενώ έρευνα της Εθνικής Ολυμπιακής Επιτροπής της Σομαλίας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «δεν ήταν ούτε αθλήτρια ούτε δρομέας». Τερμάτισε δέκα δευτερόλεπτα πίσω από τις υπόλοιπες συμμετέχουσες και εκτός πλάνου, γεγονός που ενίσχυσε την αίσθηση ότι ένας μέσος άνθρωπος θα μπορούσε πράγματι να τα πάει καλύτερα.

Η Ρέιγκαν και η παρωδία του breakdance στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η Αυστραλή μπρέικντανσερ Ρέιτσελ Γκαν, γνωστή ως Ρέιγκαν, τράβηξε τα παγκόσμια βλέμματα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού το 2024, για μια εμφάνιση που παρομοιάστηκε με χορό… συγγενή σε γαμήλια δεξίωση. Παρότι προκρίθηκε νόμιμα από την Ωκεανία, συγκέντρωσε μηδέν βαθμούς και στις τρεις της αναμετρήσεις.

Οι κινήσεις της, όπως τα άλματα που θύμιζαν καγκουρό, προκάλεσαν έντονη χλεύη αλλά και κύμα διαδικτυακής κακοποίησης. Ο Αυστραλός πρωτοπόρος του hip-hop, Σπάις, δήλωσε στο BBC: «Έκανε τον αυστραλιανό χώρο να μοιάζει με παρωδία. Όταν το είδα, ντράπηκα. Είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες, για όνομα του Θεού».

Παρά τις αβάσιμες κατηγορίες περί διαφθοράς, ένας από τους κριτές, ο Γουέπιχα, ανέφερε: «Όλοι οι κριτές ξέραμε ότι θα διαλυθεί στους Ολυμπιακούς. Το ήξερε και η ίδια. Χρειάστηκε θάρρος για να εμφανιστεί». Η ίδια δήλωσε συντετριμμένη: «Δούλεψα απίστευτα σκληρά για τους Ολυμπιακούς και έδωσα τα πάντα. Δεν περίμενα ότι αυτό θα άνοιγε την πόρτα σε τόσο μίσος».

Ο Άλι Ντία και η πιο παράξενη ιστορία στην Premier League

Ο Άλι Ντία έχει περάσει στην ποδοσφαιρική ιστορία ως μία από τις πιο απίθανες περιπτώσεις που εμφανίστηκαν ποτέ στην Premier League. Το 1996, κατάφερε να πείσει τον Γκρέιαμ Σούνεσι της Σαουθάμπτον να του δώσει ευκαιρία, έπειτα από τηλεφώνημα ατόμου που προσποιήθηκε τον Τζορτζ Γουεά, ισχυριζόμενος ότι ο Ντία ήταν ξάδελφός του.

Παρότι ο Ντία δεν είχε καμία σχέση με το επίπεδο που παρουσιαζόταν, ο Σούνεσι, απελπισμένος για ενισχύσεις, τον συμπεριέλαβε στην αποστολή απέναντι στη Λιντς. Όταν ο Ματ Λε Τισιέ τραυματίστηκε, ο Ντία πέρασε στο παιχνίδι. Αγωνίστηκε για μόλις 20 λεπτά πριν αντικατασταθεί, αφήνοντας πίσω του μία από τις πιο σουρεαλιστικές εμφανίσεις στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου.

Όπως δήλωσε ο ίδιος ο Λε Τισιέ: «Νόμιζα ότι είχε κερδίσει κάποιον διαγωνισμό για να προπονηθεί μαζί μας. Και τελικά ήμουν εγώ που αντικαταστάθηκα από τον χειρότερο παίκτη που έχει αγωνιστεί ποτέ στην Premier League».