Σε νέα φάση περνά η φορολογική πολιτική για τα επιβατικά εταιρικά αυτοκίνητα (είτε είναι ιδιόκτητα company-owned fleet είτε είναι μακροχρόνια μισθωμένα με τη μορφή leasing), καθώς το νέο σχέδιο νόμου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση φέρνει σημαντικές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο συνδέονται οι φοροαπαλλαγές με τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO₂). Η κατεύθυνση των παρεμβάσεων του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης είναι σαφής: μεγαλύτερη φορολογική αυστηρότητα για τα πιο ρυπογόνα και ακριβά οχήματα και ενίσχυση των οχημάτων καθαρών τεχνολογιών.
Η πιο ουσιαστική αλλαγή αφορά τα ακριβά εταιρικά αυτοκίνητα. Συγκεκριμένα, για επιβατικά οχήματα αξίας άνω των 40.000 ευρώ καταργείται η ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση όταν οι εκπομπές CO₂ υπερβαίνουν τα 50 γραμμάρια ανά χιλιόμετρο. Αυτό σημαίνει ότι αρκετά μοντέλα, κυρίως υβριδικά υψηλής ισχύος αλλά και ορισμένα diesel τελευταίας τεχνολογίας, παύουν να επωφελούνται από τα φορολογικά προνόμια που ίσχυαν έως σήμερα στο πλαίσιο της εταιρικής χρήσης.
Στην πράξη, η ρύθμιση από τη στιγμή που επιψηφιστεί από τη Βουλή και γίνει νόμος του κράτους, αναμένεται να επηρεάσει κυρίως τον στόλο των εταιρικών οχημάτων μεσαίας και υψηλής κατηγορίας, όπου τα υβριδικά είχαν κατακτήσει σημαντικό μερίδιο αγοράς λόγω των χαμηλότερων φορολογικών επιβαρύνσεων. Με το νέο καθεστώς, η επιλογή εταιρικού οχήματος θα συνδέεται πιο αυστηρά με τις πραγματικές εκπομπές του κάθε μοντέλου, περιορίζοντας το φορολογικό πλεονέκτημα οχημάτων που, παρά την τεχνολογία τους, παραμένουν υψηλής αξίας και συνάμα σχετικά υψηλών εκπομπών.
Παράλληλα, το νομοσχέδιο προχωρά σε αναμόρφωση του τέλους ταξινόμησης, το οποίο αποτελεί βασικό παράγοντα διαμόρφωσης του κόστους αγοράς ενός νέου αυτοκινήτου. Οι αλλαγές οδηγούν σε περιορισμό των απαλλαγών για τα υβριδικά οχήματα, μειώνοντας ένα από τα σημαντικά κίνητρα που ίσχυαν μέχρι σήμερα στην ελληνική αγορά. Αντίθετα, τα αμιγώς ηλεκτρικά οχήματα, καθώς και εκείνα που κινούνται με κυψέλες υδρογόνου, διατηρούν την πλήρη απαλλαγή από το τέλος ταξινόμησης, γεγονός που τα αναγάγει στις πλέον ευνοημένες κατηγορίες.
Το νέο πλαίσιο ενισχύει συνολικά τη λογική της φορολόγησης με βάση το περιβαλλοντικό αποτύπωμα, επιχειρώντας να κατευθύνει την αγορά προς τεχνολογίες μηδενικών εκπομπών.
Την ίδια στιγμή, περιορίζει σταδιακά τα κίνητρα για υβριδικά και άλλα οχήματα που, αν και χαμηλότερων εκπομπών σε σχέση με τα συμβατικά, δεν θεωρούνται πλέον επαρκώς «καθαρά» με βάση τη νέα φορολογική φιλοσοφία. Για την αγορά αυτοκινήτου και τις επιχειρήσεις στην πράξη τώρα, οι νομοθετικές αυτές αλλαγές αναμένεται να φέρουν μια ανακατανομή ως προς την επιλογή του εταιρικού στόλου, με πιθανή αύξηση του ενδιαφέροντος για ηλεκτρικά οχήματα και ταυτόχρονη υποχώρηση της ελκυστικότητας των ακριβών υβριδικών ως εταιρικών παροχών.
Σε επίπεδο αγοράς νέων οχημάτων, η τάση που διαμορφώνεται είναι ούτως ή άλλως προς την ενίσχυση των καθαρών τεχνολογιών, με το φορολογικό πλαίσιο να λειτουργεί πλέον πιο έντονα ως μηχανισμός κατεύθυνσης των επιλογών των καταναλωτών και των επιχειρήσεων.
