Στο άκρο του αρκτικού κύκλου, εκεί όπου η φύση επιβάλλει τους δικούς της κανόνες και ο χρόνος μοιάζει να κυλά διαφορετικά, βρίσκεται το Λονγκιαρμπίεν, η βορειότερη πόλη του κόσμου.
Χτισμένη στο αρχιπέλαγος του Σβάλμπαρντ, ανάμεσα σε παγετώνες, φιόρδ και αχανείς εκτάσεις πάγου στη Νορβηγία, η πόλη αυτή αποτελεί ένα μοναδικό σταυροδρόμι ανθρώπινης επιμονής και άγριας ομορφιάς.
Το όνομα της πόλης προέρχεται από τον Αμερικανό επιχειρηματία και εξερευνητή John Munro Longyear, που εγκατέστησε εκεί εγκαταστάσεις εξόρυξης άνθρακα στις αρχές του 20ού αιώνα και έδωσε ώθηση στην ανάπτυξη του οικισμού.
Παρά το μικρό του μέγεθος, το Λονγκιαρμπίεν διαθέτει πολιτιστική ζωντάνια, μουσεία που αφηγούνται την ιστορία της εξόρυξης και της επιστημονικής έρευνας, καθώς και εστιατόρια που εκπλήσσουν με γεύσεις εμπνευσμένες από τον Βορρά. Εδώ, η περιπέτεια βρίσκεται παντού: από βόλτες με έλκηθρα σκύλων και εξερευνήσεις παγετώνων μέχρι ήσυχες στιγμές θαυμασμού ενός τοπίου που κόβει την ανάσα.
Τα πολύχρωμα κτίρια της πόλης στέκονται απέναντι σε ένα τοπίο από παγετώνες, φιόρδ και παγωμένα υψίπεδα, με άγρια ζωή όπως πολικές αρκούδες να περιπλανιέται στην ευρύτερη περιοχή.
Οι κάτοικοι καλούνται να είναι πάντα προετοιμασμένοι -μάλιστα, απαιτείται να φέρουν όπλο όταν απομακρύνονται από τα όρια του οικισμού για προστασία απέναντι στα άγρια ζώα.
Λόγω της θέσης του μέσα στον Αρκτικό Κύκλο, το Λονγκιαρμπίεν βιώνει δύο εντυπωσιακά φυσικά φαινόμενα που καθορίζουν τον ρυθμό της ζωής του. Από τα τέλη Απριλίου έως τα τέλη Αυγούστου, ο Ήλιος του Μεσονυχτίου φωτίζει αδιάκοπα την πόλη, καθώς ο ήλιος δεν δύει ποτέ, προσφέροντας 24 ώρες συνεχούς φωτός.
Αντίθετα, από τα τέλη Οκτωβρίου έως τα μέσα Φεβρουαρίου, επικρατεί η Πολική Νύχτα, περίοδος κατά την οποία ο ήλιος δεν ανατέλλει καθόλου, δημιουργώντας μια παρατεταμένη νύχτα που καλύπτει το αρκτικό τοπίο.
