Η Κέιτ Μίντλετον χρειάστηκε περισσότερο από μία δεκαετία για να φτάσει στη θέση όπου βρίσκεται σήμερα. Και, σύμφωνα με τον βασιλικό συγγραφέα Simon Vigar, αυτή η αργή εξέλιξη δεν ήταν τυχαία.
Η πριγκίπισσα της Ουαλίας επέλεξε να μάθει πρώτα το περιβάλλον στο οποίο είχε μπει, να καταλάβει τους κανόνες του και μόνο στη συνέχεια να διαμορφώσει τον δικό της χώρο μέσα σε αυτό.
Η εικόνα αυτή απέχει αρκετά από την ιδέα μιας γυναίκας που μπήκε στη βασιλική οικογένεια έχοντας ως μοναδικό στόχο το στέμμα. Ο Vigar, αντίθετα, περιγράφει μια προσέγγιση βασισμένη στη σταδιακή εξέλιξη. Μια πηγή που είχε συνεργαστεί στενά με τον πρίγκιπα Ουίλιαμ περιέγραψε τη στάση της με τη φράση «steady progress», δηλαδή σταθερά βήματα, χωρίς βιασύνη.
Από το St Andrews μέχρι το Παλάτι
Η ιστορία της Κέιτ Μίντλετον με τον πρίγκιπα Ουίλιαμ ξεκίνησε στο Πανεπιστήμιο του St Andrews, όπου εκείνη γράφτηκε το 2001 για να σπουδάσει Ιστορία της Τέχνης. Εκεί γνώρισε τον μελλοντικό βασιλιά, με τη σχέση τους να εξελίσσεται σταδιακά πριν οδηγήσει στον γάμο τους στις 29 Απριλίου 2011.
Αυτό το διάστημα πριν από τον γάμο έχει ιδιαίτερη σημασία στην ανάλυση του Vigar. Η Κέιτ είχε χρόνο να γνωρίσει τον Ουίλιαμ όχι μόνο ως μέλος μιας οικογένειας με αυστηρό πρωτόκολλο, αλλά και ως άνθρωπο. Παράλληλα, μπορούσε να καταλάβει τι θα σήμαινε για την ίδια μια ζωή με συνεχή δημόσια έκθεση.
Σε αντίθεση με προηγούμενες βασιλικές συζύγους, δεν χρειάστηκε να περάσει από μια απότομη μετάβαση από την ιδιωτική ζωή στον ρόλο της πριγκίπισσας. Η σχέση της με τον Ουίλιαμ κράτησε χρόνια και της έδωσε χρόνο να αποφασίσει αν πραγματικά ήθελε αυτή τη ζωή.
Η Κέιτ δεν προσπάθησε να γίνει αμέσως πρωταγωνίστρια
Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της σημερινής ανάλυσης. Ο Simon Vigar υποστηρίζει ότι η Κέιτ κατάλαβε πως ο ρόλος της δίπλα στον Ουίλιαμ δεν ήταν να ανταγωνιστεί τον σύζυγό της ούτε να επισκιάσει τον εκάστοτε μονάρχη.
Έπρεπε να είναι αρκετά ισχυρή ώστε να μπορεί να του λέει τη γνώμη της, αλλά και αρκετά προσεκτική ώστε να αντιλαμβάνεται πότε η δική της παρουσία έπρεπε να περάσει σε δεύτερο πλάνο.
Ο συγγραφέας τη χαρακτηρίζει γυναίκα με σαφείς απόψεις και υπογραμμίζει την εμπιστοσύνη που της έχει ο Ουίλιαμ. Η σύγκριση που χρησιμοποιεί είναι χαρακτηριστική: όπως η βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ είχε τον πρίγκιπα Φίλιππο και ο Κάρολος έχει την Καμίλα, έτσι και ο Ουίλιαμ χρειάζεται την Κέιτ. Και αυτή η σχέση εμπιστοσύνης θεωρείται σήμερα ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της θέσης της.
Ο ρόλος που άρχισε να χτίζει πολύ πριν από το στέμμα
Η πορεία της πριγκίπισσας της Ουαλίας δεν περιορίστηκε στις επίσημες εμφανίσεις. Με τα χρόνια απέκτησε συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο θεμάτων, με ιδιαίτερη έμφαση στην πρώιμη παιδική ηλικία, την ψυχική υγεία και την ευημερία των παιδιών.
Το 2021 ίδρυσε το Royal Foundation Centre for Early Childhood και το 2023 ξεκίνησε την εκστρατεία «Shaping Us», επιλέγοντας έναν τομέα που μπορεί να έχει κοινωνικό αποτύπωμα σε βάθος χρόνου.
Ο Vigar θεωρεί σημαντικό το γεγονός ότι η Κέιτ ήταν εκείνη που συνέδεσε διαφορετικές φιλανθρωπικές δραστηριότητες γύρω από την έννοια της ψυχικής ευημερίας και της ψυχικής υγείας. Δεν περιορίστηκε δηλαδή σε μια σειρά από ασύνδετες βασιλικές υποχρεώσεις, αλλά δημιούργησε μια θεματική ταυτότητα γύρω από την οποία μπορεί να αναπτύξει μακροχρόνια δράση.
Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για το μέλλον. Όταν ο Ουίλιαμ ανέβει στον θρόνο, η Κέιτ δεν θα χρειαστεί να αναζητήσει τότε τον ρόλο της. Θα έχει ήδη δημιουργήσει μια δημόσια ταυτότητα που έχει διαμορφωθεί μέσα από χρόνια δουλειάς.
Η μεγάλη διαφορά από την Νταϊάνα και την Καμίλα
Ο Vigar βλέπει την ιστορία της Κέιτ και μέσα από τη σύγκριση με τις άλλες γυναίκες που παντρεύτηκαν διαδόχους του βρετανικού θρόνου.
Η Νταϊάνα προερχόταν από την αριστοκρατία. Η Καμίλα είχε επίσης ισχυρές κοινωνικές διασυνδέσεις. Η Κέιτ, αντίθετα, μεγάλωσε σε μια οικογένεια της μεσαίας τάξης, με τους γονείς της να έχουν δημιουργήσει τη δική τους επιχείρηση. Σπούδασε, εργάστηκε και γνώρισε τον Ουίλιαμ στο πανεπιστήμιο πριν γίνει μέλος της βασιλικής οικογένειας.
BACKGRID / Backgrid UK / Profimedia
Η διαδρομή της, επομένως, ήταν διαφορετική από εκείνη των προηγούμενων γυναικών που βρέθηκαν δίπλα σε μελλοντικούς βασιλιάδες. Και ίσως ακριβώς γι’ αυτό η προσαρμογή της χρειάστηκε χρόνο.
Η Κέιτ Μίντλετον δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη η γυναίκα που σήμερα βρίσκεται δίπλα στον μελλοντικό μονάρχη. Η θέση της χτίστηκε μέσα από διαδοχικούς ρόλους: πρώτα σύντροφος του Ουίλιαμ, στη συνέχεια δούκισσα του Κέιμπριτζ, έπειτα μητέρα του δεύτερου στη σειρά διαδόχου και τελικά πριγκίπισσα της Ουαλίας.
Από τον θάνατο της Ελισάβετ Β΄ και την άνοδο του Καρόλου, ο τίτλος της άλλαξε και μαζί του αυξήθηκαν οι προσδοκίες για τον μελλοντικό της ρόλο. Το επίσημο προφίλ της βασιλικής οικογένειας αναφέρει ότι η Κέιτ συνεχίζει να στηρίζει τον βασιλιά και να πραγματοποιεί καθήκοντα στη Βρετανία και στο εξωτερικό.
«Η πιο σημαντική παρουσία» για τη μοναρχία
Ο Christopher Andersen, συγγραφέας της βιογραφίας Kate!, έχει δώσει ακόμη μεγαλύτερη διάσταση στη θέση της Κέιτ. Την έχει χαρακτηρίσει «secret weapon» της μοναρχίας και, σε προηγούμενη ανάλυσή του, ως ένα από τα σημαντικότερα περιουσιακά στοιχεία του θεσμού.
Η λογική πίσω από αυτή την εκτίμηση δεν αφορά μόνο τη δημοτικότητά της. Η Κέιτ έχει πλέον εμπειρία δεκαετιών σε έναν θεσμό στον οποίο αρχικά δεν ανήκε, έχει τρία παιδιά και έχει δημιουργήσει ένα δικό της πεδίο δημόσιας δράσης.
Παράλληλα, ο Ουίλιαμ φαίνεται να έχει έναν συνεργάτη και συνομιλητή τον οποίο εμπιστεύεται προσωπικά. Αυτό είναι το στοιχείο που ο Vigar θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό για τη μελλοντική βασιλεία.
Η Κέιτ δεν χρειάζεται να περιμένει την ημέρα που ο σύζυγός της θα γίνει βασιλιάς για να αρχίσει να προετοιμάζεται. Η προετοιμασία αυτή, σύμφωνα με την ανάλυση των βασιλικών συγγραφέων, έχει ήδη γίνει μέσα από τα χρόνια που πέρασαν.
Και αυτό ίσως είναι το πραγματικό νόημα πίσω από την έκφραση «long game». Όχι ένα μυστικό σχέδιο για το στέμμα, αλλά η επιλογή να μην προσπαθήσει ποτέ να φτάσει γρήγορα εκεί όπου ο χρόνος την οδηγούσε ούτως ή άλλως.
