Η χιλιοειπωμένη υπόσχεση του Ντόναλντ Τραμπ να οδηγήσει τις ΗΠΑ σε μια νέα «χρυσή εποχή» για την εγχώρια βιομηχανία φαίνεται πως χάνει τη δυναμική της, καθώς οι μεγαλόστομες εταιρικές δεσμεύσεις για επενδύσεις δισεκατομμυρίων δυσκολεύονται να μετατραπούν σε πραγματικά εργοτάξια. Παρά το γεγονός ότι από την ορκωμοσία του τον Ιανουάριο του 2025 μέχρι σήμερα περισσότερες από 84 εταιρείες έχουν ανακοινώσει επενδυτικά σχέδια μαμούθ που ξεπερνούν τα 900 δισεκατομμύρια δολάρια, τα επίσημα στοιχεία δείχνουν μια εντελώς διαφορετική και μάλλον ανησυχητική εικόνα για την αμερικανική οικονομία.
Σύμφωνα με τα τελευταία κρατικά δεδομένα, οι ιδιωτικές δαπάνες για την κατασκευή νέων εργοστασίων στις ΗΠΑ έπεσαν στα 15,2 δισεκατομμύρια δολάρια, καταγράφοντας βουτιά της τάξης του 16% από την έναρξη της δεύτερης θητείας του Τραμπ. Την ίδια στιγμή, η απασχόληση στον μεταποιητικό κλάδο δέχθηκε ισχυρό πλήγμα, μετρώντας απώλειες 77.000 θέσεων εργασίας μέσα στο ίδιο χρονικό διάστημα. Η απόκλιση αυτή ανάμεσα στις θεωρητικές εξαγγελίες και την πραγματική ροή χρήματος αποδεικνύει ότι οι δασμοί και οι πολιτικές πιέσεις του Λευκού Οίκου δεν αρκούν για να πυροδοτήσουν το προσδοκώμενο βιομηχανικό μπαμ.
Αναλυτές της αγοράς επισημαίνουν ότι η μικρή άνοδος που καταγράφεται στην παραγωγή δεν οφείλεται στην εμπιστοσύνη των επενδυτών, αλλά στον φόβο. Οι επιχειρήσεις συσσωρεύουν αποθέματα έντρομες μπροστά στο φάσμα των ελλείψεων και των ανατιμήσεων που προκαλεί η συνεχιζόμενη γεωπολιτική αστάθεια και ο πόλεμος με το Ιράν, όπως ακριβώς είχε συμβεί και με τους δασμούς της «Ημέρας Απελευθέρωσης» τον Απρίλιο του 2025.
Στην ιστορική βιομηχανική ζώνη των ΗΠΑ, το περίφημο Rust Belt, η ανάκαμψη περιγράφεται από τους τοπικούς φορείς ως άνιση, αργή και αποσπασματική. Στην Ιντιάνα, την πολιτεία με το μεγαλύτερο ποσοστό εργαζομένων στη μεταποίηση, υπάρχουν φωτεινά παραδείγματα, όπως η μετατροπή ενός παλιού τυπογραφείου σε εργοστάσιο φθηνών ηλεκτρικών οχημάτων από την Slate Automotive, μια εταιρεία που στηρίζει ο Τζεφ Μπέζος.
Επίσης, οι υψηλοί δασμοί έδωσαν προσωρινή ανάσα στην US Steel, η οποία επένδυσε 20 εκατομμύρια δολάρια για να επαναλειτουργήσει ένα ελασματουργείο στο Γκάρι, δημιουργώντας 225 θέσεις εργασίας, μια κίνηση που ο Λευκός Οίκος έσπευσε να πανηγυρίσει.
Ωστόσο, η σκληρή αλήθεια είναι ότι η σύγχρονη βιομηχανία βασίζεται πλέον στην αυτοματοποίηση και τα ρομπότ, απασχολώντας πολύ λιγότερους εργάτες σε σχέση με το παρελθόν. Στην πόλη του Γκάρι, για παράδειγμα, εκεί όπου κάποτε δούλευαν 30.000 άνθρωποι, σήμερα απασχολούνται λιγότεροι από 5.000, με το τοπικό καζίνο να θεωρείται πλέον εξίσου σημαντικό για την οικονομία όσο το χαλυβουργείο.
Όπως τονίζουν κορυφαίοι οικονομολόγοι, όσο κι αν το θέλει ο Τραμπ, το ρολόι της ιστορίας δεν μπορεί να γυρίσει πίσω στις δεκαετίες του ’50 και του ’70, αφήνοντας την υπόσχεση για τη «χρυσή εποχή» μετέωρη, σύμφωνα με τους Financial Times.
