22
loading
Γράφει
ο Παναγιώτης Παλλαντζάς

«Ο Έλληνας ξέρει». Είναι μια ατάκα που όλοι έχουμε πει ή έχουμε σκεφτεί και χρησιμοποιείται σαν επιβεβαίωση του πόσο δίκιο έχουμε πάνω σε αυτό για το οποίο συζητάμε εκείνη τη στιγμή. Οτιδήποτε κι αν αφορά αυτό. Πολιτική, οικονομία, κινηματογράφος, κουζίνα, αθλητισμός, πώς περνάει στο σπίτι του ένα ζευγάρι στην άλλη πλευρά του κόσμου, πυρηνική φυσική, μουσική, τα πάντα... Όλα τα ξέρει ο Έλληνας και για όλα έχει άποψη, παρά το γεγονός ότι σταθερά επί δεκαετίες η ζωή του μάλλον δεν βελτιώνεται αλλά χειροτερεύει.

Και γι' αυτό, όμως, ο Έλληνας ξέρει ότι δεν είναι δικό του λάθος αλλά κάποιων άλλων που θέλουν να τον καταστρέψουν. Γιατί ο Έλληνας, είπαμε, πάντα ξέρει. Σήμερα, πάντως, που γιορτάζει την 16η επέτειο από την κατάκτηση του Euro 2004, την 16η επέτειο από την ημέρα που όλος ο πλανήτης πραγματικά μιλούσε με θαυμασμό για τον Έλληνα, καλό θα είναι αυτός να ξέρει ότι... δεν ήξερε. Γιατί αν οι αποφάσεις παίρνοντας με βάση αυτά που ήθελε ο Έλληνας τότε, η εθνική ομάδα δε θα είχε αναδειχθεί ποτέ πρωταθλήτρια Ευρώπης, πραγματοποιώντας τη μεγαλύτερη έκπληξη όλων των εποχών στο ποδόσφαιρο.

Καταρχάς, είναι αμφίβολο αν θα είχε προσληφθεί στην εθνική ομάδα ο Ότο Ρεχάγκελ. Ο Γερμανός προπονητής ήταν, φυσικά, ένα πολύ σεβαστό όνομα στην πατρίδα του, έχοντας κατακτήσει δύο πρωταθλήματα και το κύπελλο Κυπελλούχων με τη Βέρντερ Βρέμης, για να ακολουθήσει το θαύμα με την Καϊζερσλάουτερν, την οποία ανέβασε στη Bundesliga και την οδήγησε στην κατάκτηση του τίτλου. Είχε, επομένως, βιογραφικό. Πέραν αυτού, είχε και υπομονή, λέξη άγνωστη στην Ελλάδα και φάνηκε από την πρώτη στιγμή. Από το πρώτο ματς. Από εκείνο το 5-1 από τη Φινλανδία τον Σεπτέμβριο του 2001, το οποίο αρκούσε για να αρχίσουν τα αρνητικά σχόλια και η απαξίωση του Γερμανού.

Μια εθνική ομάδα που δεν μπορούσε να πετύχει απολύτως τίποτα Ο Ρεχάγκελ ήταν το πιο σημαντικό όνομα προπονητή που είχε έρθει στην Ελλάδα, αλλά αρκούσε ένα 90λεπτο, το πρώτο του στον πάγκο του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος, για να έρθει η απαξίωση, τα αρνητικά σχόλια, οι αναλύσεις για τους λόγους που δεν πρόκειται να κάνει τίποτα σημαντικό, παρά μόνο θα πάρει τα λεφτά από το συμβόλαιο που του πρόσφερε η ΕΠΟ και θα επιστρέψει στην πατρίδα του χωρίς να έχει αφήσει τίποτα καλό να θυμόμαστε. Παραβλέποντας το γεγονός ότι μέχρι τότε, αν εξαιρέσουμε τη χαρά της συμμετοχής σε ένα Μουντιάλ και σε ένα Euro, πραγματικά δεν είχαμε τίποτα να θυμόμαστε από την εθνική ομάδα.

Δεν ήταν, όμως, μόνο η 5άρα από τη Φινλανδία, αυτό που έφερε γκρίνια για τον Ότο από την αρχή. Ήταν και η... απώλεια ενός παίκτη. Η παρεξήγηση του με τον Γρηγόρη Γεωργάτο εκείνη την ημέρα, όταν ο άσος της Ίντερ αντέδρασε μαθαίνοντας ότι θα χρησιμοποιηθεί ως αριστερός χαφ και όχι ως αριστερός μπακ, είχε ως συνέπεια να μείνει εκτός εθνικής για τη συνέχεια. Δίκαιο; Καθαρά ποδοσφαιρικά, αν αυτό που μετράει σε μια ομάδα είναι καθαρά οι ικανότητες του κάθε παίκτη, άδικο. Ο Γεωργάτος ήξερε τρελή μπάλα και αν ήταν περισσότερο επαγγελματίας ή λιγότερο... τρελός, θα είχε κάνει μεγάλη καριέρα στην Ιταλία με τους νερατζούρι. Δεν αμφισβητεί κανείς, επομένως, ότι ποδοσφαιρικά, έπρεπε να είναι πάντα στην εθνική. Δεν υπάρχει αμφιβολία όμως, όπως αποδείχθηκε από το αποτέλεσμα, ότι ήταν σωστή και η απόφαση του Ρεχάγκελ.

Ο Γερμανός παρέλαβε μια εθνική ομάδα που δεν μπορούσε να πετύχει απολύτως τίποτα και στο ντεμπούτο του έχασε με 5άρα από τη Φινλανδία και παράλληλα «έχασε» και έναν από τους καλύτερους παίκτες της. Για να γίνει ακόμη πιο περίεργο το σκηνικό, θα ερχόταν λίγους μήνες μετά η «απώλεια» κι άλλου παικταρά. Του Άκη Ζήκου. Δύο μήνες μετά τη Φινλανδία, σε ένα φιλικό με την Κύπρο, ο Ρεχάγκελ τον έβαλε ως αλλαγή στο 85ο λεπτό και... τέλος. Δεν τον είδαμε ξανά με το εθνόσημο στο στήθος. Κι εδώ, όπως και στην περίπτωση του Γεωργάτου, ισχύουν τα ίδια πράγματα. Ο Ζήκος ήταν ένας παίκτης που έκανε τη διαφορά στο χώρο του κέντρου και το απέδειξε τόσο στην ΑΕΚ όσο και (περισσότερο ακόμη) στη Μονακό, με την οποία έφτασε ως τον τελικό του Champions League το 2004.

Η έντονη κριτική, έφερε αμφισβήτηση

Το γεγονός, επομένως, ότι στους πρώτους του μήνες στην εθνική ομάδα ο Ρεχάγκελ είχε να επιδείξει... τίποτα αξιόλογο αγωνιστικά και παράλληλα τις απώλειες δύο σημαντικών παικτών, αρκούσε για να αρχίσει και να ενταθεί η αμφισβήτηση. Και αυτή θα μεγάλωνε αργά αλλά σταθερά λόγω κάποιων άλλων επιλογών του, οι οποίες επίσης δεν είχαν την έγκριση του Τύπου ή του κόσμου. Όπως, για παράδειγμα, το γεγονός ότι περνούσε τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο του στην πατρίδα του και όχι στην Ελλάδα.

Ο Ότο δεν έδειξε διάθεση να εγκατασταθεί μόνιμα εδώ, με συνέπεια να κατηγορείται ότι δεν ενδιαφέρεται και πολύ, αφού τον περισσότερο καιρό ήταν στη Γερμανία και παρακολουθούσε αγώνες της Bundesliga. Και ο Έλληνας ήξερε ότι αυτό ήταν λάθος και θα αποδεικνυόταν με τα άσχημα αποτελέσματα που θα ακολουθούσαν και τα οποία θα είχαν τελικά ως συνέπεια ο Ρεχάγκελ να αποτύχει και απλά να πάρει την αποζημίωση του. Ακριβώς, δηλαδή, όπως έλεγαν οι προβλέψεις και οι... αναλύσεις όταν είχε υπογράψει το συμβόλαιο του με την ΕΠΟ.

Μια αποζημίωση, πάντως, που δε θα την «απολάμβανε» μόνος του. Με την αποτυχία του, ο Γερμανός θα... έφτιαχνε και τον συνεργάτη του και «φίλο» του, τον Γιάννη Τοπαλίδη. Τον άνθρωπο που αποτελούσε τη φωνή του, αφού ήταν ο μεταφραστής του. Παράλληλα, βέβαια, ήταν και βοηθός του, αλλά αυτό δεν απασχόλησε ιδιαίτερα ποτέ κανέναν. Για να είμαστε ειλικρινείς, ο Τοπαλίδης όντως δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο ως προπονητής, παρά το γεγονός ότι είχε φοιτήσει στη σχολή του Μάιντς και στη συνέχεια σε αυτή της Κολωνίας, παίρνοντας και υψηλούς βαθμούς, μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής καριέρας του στις μικρότερες κατηγορίες της Γερμανίας.

Ο καταλληλότερος για να είναι δίπλα του

Μπορεί κανείς να τον φανταστεί πρώτο προπονητή σε κάποια μεγάλη ελληνική ομάδα; Όχι. Και όχι άδικα, επίσης. Το αποδεικνύει και η πορεία του αυτό, δεν έκανε πουθενά καριέρα προπονητή. Για τον Ρεχάγκελ, όμως, ήταν ο κατάλληλος για να είναι δίπλα του, ήταν ο Έλληνας που ήξερε άπταιστα γερμανικά, ήταν αυτός στον οποίο μπορούσε να έχει τυφλή εμπιστοσύνη, αυτός που θα μπορούσε να εξηγήσει καλύτερα από τον καθένα τι ακριβώς ήθελε ο προπονητής από τους παίκτες του. Και παράλληλα αυτός που θα μπορούσε να ηρεμήσει τον προπονητή και να του εξηγήσει πώς έχουν τα πράγματα στην Ελλάδα σε όλους τους τομείς. Το πώς σκέφτονται οι παράγοντες, το πώς λειτουργούν οι ποδοσφαιριστές, το πόσα πολλά ξέρει ο δημοσιογράφος, το πόσο δίκιο έχει πάντα ο Έλληνας σε όλα.

Στοιχεία, όλα αυτά, που θα είχαν περάσει εντελώς απαρατήρητα και για τα οποία δε θα γραφόταν κανένα κείμενο, σαν αυτό για παράδειγμα, αν πριν ακριβώς 16 χρόνια δεν εκτελούσε εκείνο το κόρνερ ο Μπασινάς στο 56' και δεν έπαιρνε εκείνη την κεφαλιά ο Χαριστέας, κάνοντας το Πορτογαλία-Ελλάδα 0-1 και ανεβάζοντας την εθνική ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης! Και το γεγονός ότι θα συνέβαινε αυτό, παραδόξως, ο Έλληνας δεν το ήξερε...

ΥΓ: Για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, ο άνθρωπος που έγραψε αυτό το κείμενο δεν πίστευε ότι ο Ρεχάγκελ θα πετύχει, θεώρησε τραγικό το γεγονός ότι μια ομάδα με περιορισμένο ταλέντο «έκαψε» δύο παίκτες όπως οι Ζήκος και Γεωργάτος, δεν καταλάβαινε τον λόγο ύπαρξης του Τοπαλίδη στο τεχνικό τιμ και ήταν σίγουρος ότι η Ελλάδα δε θα έκανε ούτε μία νίκη στο Euro 2004.

ΚΑΝΤΕ LIKE ΤΟ NEWSBEAST.GR

22
σχόλια
  1. avatar ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ

    ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΕΡΔΕΥΕΤΕ ΤΗ ΒΡΩΜΙΚΗ ΦΑΡΑ ΤΩΝ ΔΟΛΟΠΛΟΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΑ ΜΙΝΤΙΑ, ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΘΕΣΕΙΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΤΑ ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΡΥΘΜΙΖΟΥΝ ΟΛΑ, ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΓΕΝΙΚΑ. ΤΑ ΙΔΙΑ ΕΚΑΝΑΝ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ.--------ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΕΡΔΕΥΕΤΕ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΞΑΙΡΕΣΗ, ΤΟΝ ΟΤΟ ΡΕΧΑΓΚΕΛ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΥΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΙΖΟΠΑΡΟΧΟΥΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ.

  2. avatar Βλέπω

    Ότι πάλι τσακωνόμαστε για οπαδικα. Τέτοιο κύπελλο δε θα το σηκώσουμε ξανα ποτε. Ας είμαστε ρεαλιστές. Τέτοια ποδοσφαίρικη χαρά δε θα νοιώσουμε ξανά ποτέ. Μπορείτε να μαλώνετε μεταξύ σας (με όσο μυαλό έχετε) αρκεί να μη βγει μαχαίρι. Η Εθνική Ελλάδας αντιπροσωπεύει όλους μας . Τους υπόλοιπους τους αντιπροσωπεύουν οι εκάστοτε επιχειρηματίες των ΠΑΕ. Ξέρετε τι σημαίνει ΠΑΕ;

    1. avatar ΠΑΕ

      ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΉ ΑΝΏΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΊΑ . Εταιρείαααααααα ρε, Κι εσείς σφάζεστε και πλακωνεστε μεταξύ σας. Κορόιδα.Αλλοι περνούν τα εκατομμύρια καί σας έχουν στρατό τους. Πόσοι από τους προέδρους αυτών των ΠΑΕ έχουν γίνει δήμαρχοι,έχουν πάρει δουλειές δημοσίου, έχουν σχέσεις με πολιτικά πρόσωπα, έχουν κουβαλήσει με τα καράβια τους (πράγμα;) ;Και δε λογοδοτησαν ποτέ; Πόσοι κάναν λαθρεμπόριο πετρελαίου; Είστε άξιοι της μοίρας σας

  3. avatar Δυστηχως

    Τα τσίγκινα πρωταθλήματα
    Με τους αναμάρτητους παράγοντες και τα ψηφοθηρικά κόμματα που τους άφηναν ατιμώρητους ... για τα χρήματα της Ευρώπης , που δήθεν τα ξανά ρίχναν στις ομάδες και έφερναν το κάθε λογής παλτό .. κατέστρεψαν μια ωραία ευκαιρία , να ανθήσει το ποδόσφαιρο όπως το μπάσκετ
    Ο Ρεχάγκελ δεν ανήκε σε αυτό το σάπιο σύστημα , όπου ο προπονητής της εθνικής έπρεπε να καλεί παίχτες που θα τον διέταζαν οι παράγοντες για να πάρει μεταγραφή μετά , και να τα κονομισει ο αρχών ...
    Πέταξε έξω και τους δυο που είχαν καβαλήσει το καλάμι ,
    Δεν δεχόταν και χαρτάκι εντεκάδας απέξω
    Και τα κατάφερε

  4. avatar Το ΜΕΤΑΛΛΟ που

    Είχε καταντήσει 200+ στην Ευρώπη και έχεις γίνει τσίγκος ...

    1. avatar ΚΑΚΤΟΣ.

      Ακριβώς αυτό! Δεν τα λέω εγώ ΑΛΛΑ τα στατιστικά και τα γεγονότα.
      Όταν πάσχει ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ Αθλητικός Οργανισμός της χώρας...
      τότε:
      Τσίγκος ο σημερινός ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 200+...
      Τσίγκος και η σημερινή Εθνική Ελλάδας στην 45η θέση.
      * Η Εθνική Ομάδα θα ανακάμψει ΟΤΑΝ θα ανακάμψει και ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ.
      Μέχρι τότε στην Ελλάδα, θα ζούμε με αναμνήσεις και οι νεότεροι με Βίντεο.

  5. avatar ΚΑΚΤΟΣ.

    Το ΕΠΟΣ του 2004 από τα προκριματικά μέχρι τον τελικό και την κατάκτηση, είχε 2 ονόματα.
    ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ και Λεωφόρο. Το διαχρονικό ΜΕΤΑΛΛΟ της ποδοσφαιρικής Ελλάδας.
    ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ και Εθνική ΕΛΛΑΔΟΣ πάνε χέρι - χέρι!
    * ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ... δεν θα υπήρχε 2004 και η Εθνική ΔΕΝ θα είχε ΚΑΜΙΑ επιτυχία. Θα ήταν ανυπόληπτη, κάτι σαν το Λουξεμβούργο, την Μάλτα, μπορεί και το... Σαν Μαρίνο.
    Επιχειρήματα:
    * Τα τελευταία 24 χρόνια ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ κατέκτησε 2 Νταμπλ.
    Το 2004 και το 2010.
    Το 2004 η Εθνική κατέκτησε... το Euro και το 2010 πήγε στο Μουντιάλ της Αφρικής.
    ΤΥΧΑΙΟ;;;
    ΥΓ...αλλά και το 1994 στο Μουντιάλ των ΗΠΑ η Εθνική πήγε για πρώτη φορά σε Μουντιάλ μετά από Νταμπλ... ποιανού νομίζεται???
    ΤΥΧΑΙΟ ξανά??? Είπαμε το ΜΕΤΑΛΛΟ !!!
    * Όπου Ντάμπλ του ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ την ίδια χρονιά υπάρχουν και επιτυχίες της Εθνικής!
    Τώρα που ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ εξαφανίστηκε... εξαφανίστηκαν και οι επιτυχίες της. Κάτι σαν τον Αχιλλέα με τους Μυρμιδόνες ας πούμε.

    1. avatar Seedorf 10

      Ρε τσακάλι να σου κάνω μια ερώτηση να δω τι σκαμπαζεις από αθλητισμό. Τον ΤΕΛΙΚΟ του EURO 1987 εναντίων της Ρωσίας στο μπάσκετ χάρη σε ποιος παίχτες το πήραμε;

      1. avatar ΚΑΚΤΟΣ.

        ΚΥΡΙΩΣ... σε 3 παίχτες που και οι ΤΡΕΙΣ έχουν φορέσει την φανέλα του μετέπειτα ΕΞΑΣΤΕΡΟΥ!!!
        ***Νίκος Γκάλης, Παναγιώτης Γιαννάκης, Λιβέρης Ανδρίτσος!!!
        Οι 2 πρώτοι που ήταν οι σταθερές αξίες του τελικού και ο 3ος που μας οδήγησε στην παράταση!!!

        1. avatar ΛΑΘΟΣ ΚΑΝΕΙΣ

          Ανδρίτσος και Μέμος Ιωάννου φίλε. Αυτοί οι δύο άλλαξαν την ροή του τελικού.

          1. avatar ΚΑΚΤΟΣ.

            Ναι, αλλά ΔΕΝ μας τα λες όλα...
            Βλέπεις λοιπόν ότι κατά 1/3 είμαι ολόσωστος και κατά 100% γνώστης?
            Πόσοι θα απαντούσαν Ανδρίτσος? Μάλλον κανένας. Όλοι εστιάζουν (λανθασμένα) στον Καμπούρη.
            ΛΑΘΟΣ.
            Ξεχνάνε ότι στις βολές του Καμπούρη το σκορ ήταν ισόπαλο και ακόμα και αποτυχημένες αν ήταν, υπήρχε συνέχεια ΑΡΑ και πιθανότητες για την νίκη.
            Στις βολές του Ανδρίτσου όμως στο τέλος του κανονικού αγώνα, έστω και μία χαμένη βολή, σήμαινε ήττα.

    2. avatar Ναι ρε φίλε μόνο

      Παίχτες του Παναθηναϊκού έπαιζαν σε εκείνο το Euro. Της ΑΕΚ δηλαδη ήταν κομπάρσοι. Κοτζάμ Γκούμας και Χαλκιάς τους πήραν παραμάζωμα ...

    3. avatar Και διηγόντας τα να κλαις

      ...

  6. avatar Μεγάλη αλήθεια. …

    .

  7. avatar Οτο

    Θα έπρεπε να ζητήσουμε από τον Ότο να εκδώσει βιβλίο με την εμπειρία του στην Ελλάδα (αγωνιστική/εξωαγωνιστική) και να διδάσκεται από το δημοτικό στους μαθητές.

  8. avatar 13

    Το έπος του 2004 έχει 1 ονοματεπώνυμο : Γιάννης κυράστας.

    1. avatar Καλά ας μην ήταν ο Ρεχάγκελ

      Και θα σου λεγα τι θα παίρναμε ...

    2. avatar Κουκιά σπερνω

      .

  9. avatar Αυστριακος

    Είναι ένα παράδειγμα του τι χρειάζεται για την επιτυχία και ο Γερμανός έδειξε τον δρόμο. Πόσοι άραγε κατάλαβαν ότι χρειάζεται παρακολούθηση στόχου, επιμονή και υπομονή, αλλά πριν από όλα αυτά σπάσιμο της φούσκας που μας φιλοξενεί και προσγείωση.
    Στην Ελλάδα θέλουμε πίνοντας τον καφέ μας να γίνουμε πλούσιοι.

  10. avatar Ανθρωπιστης Αλληλεγγυος

    Λες και διαβασα το NITRO ηταν το αρθρο.
    Τον Γεωργατο δεν τον εκαψε αλλα τον εδιωξε.
    Κοροιδευε και ελεγε... να πεις στον .... οτι ο Γεωργατος δεν παιζει εκει.
    Ο Ζηκος εμεινε εκτος εθνικης επειδη αρνηθηκε να μπει ως αλλαγη με την Κυπρο λεγοντας οτι ειμαστε στο 85΄ και οτι ο αγωνας τελειωνει.
    Δηλαδη τον εδιωξε και αυτον. Εκανε και τον ανηξερο μαλιστα στα επομενα χρονια οτι δηθεν δεν ηξερε γιατι δεν τον καλουσε στην εθνικη ο ΟΤΟ.
    Υ.Γ Κανενας απο του δυο δεν ελειψε.

  11. avatar Δεν θα ξεχάσω

    Τις κριτικές που ρίξανε εναντίον του
    Μετά τα πρώτα παιχνίδια
    Και θυμάμαι σαν τώρα την κωλωτουμπα που κάνανε μετά το κυπελο , οι ίδιοι που του ταχωνανε, σαν να μη τα είπαν ποτε ....

  12. avatar Και ο Ζηκος και ο Γεωργάτος

    Χάσανε
    Και οι δυο τους είχαν ψηλά τη μύτη
    Καλύτερα όμως γιατί οι υπόλοιποι το κλείσαν , και δούλεψαν σαν ομάδα ...

Παρακαλούμε περιμένετε ...