48
loading
Γράφει
ο Σπύρος Πιστικός
Φωτογραφίες
Σπύρος Πιστικός

Στους περισσότερους από μας τα ελληνικά νησιά φέρνουν μνήμες από καλοκαιρινές διακοπές. Είναι αυτές οι κουκίδες οι ατάκτως ερριμμένες στο Αιγαίο και το Ιόνιο στις οποίες έχουμε κολυμπήσει, έχουμε ξεραθεί στον ήλιο, έχουμε πιει τα ποτά μας, έχουμε φάει τα ψαράκια μας, έχουμε κοιμηθεί σε rooms to let.

Για κάποιους άλλους όμως, τα νησιά είναι ολόκληρη η ζωή τους. Είναι το σπίτι τους, η καθημερινότητά τους, το μέρος που για τρεις μήνες κάθε χρόνο γεμίζει τουρίστες, οι οποίοι το εγκαταλείπουν με τα πρώτα κρύα. Πώς είναι η ζωή σε ένα νησί όταν πια το καλοκαίρι έχει περάσει και οι τουρίστες έχουν επιστρέψει στα σπίτια τους; Αυτήν την απορία ήθελα να λύσω και βρέθηκα Νοέμβρη μήνα στη Σύρο.

Εκ των υστέρων, βέβαια, ίσως η Σύρος να μην ήταν το καταλληλότερο νησί για αυτόν τον ερευνητικό σκοπό, γιατί δεν είναι κανένα μικρό ακριτικό νησάκι που το χειμώνα ερημώνει, αλλά η πρωτεύουσα των Κυκλάδων με πληθυσμό που στην τελευταία απογραφή του 2011 ξεπερνούσε τους 20.000 κατοίκους. Και η Ερμούπολη θυμίζει περισσότερο πόλη, παρά πρωτεύουσα νησιού. Όμως και πάλι, δεν παύει να έχει τα προβλήματα ενός νησιού.

Κι αν σου κάτσει;

Το πιο προφανές πρόβλημα του να ζεις σε νησί είναι οι μεταφορές. Όχι μόνο ανθρώπων, αλλά και αγαθών. Γιατί το καλοκαίρι όλο και κάποιο πλοίο θα βρεθεί να σε εξυπηρετήσει, ακόμα κι αν προκύψει κάποια έκτακτη ανάγκη, και να μεταφέρει εσένα ή το εμπόρευμά σου σε κάποιο μεγάλο λιμάνι, ή από κάποιο μεγάλο λιμάνι στο νησί σου. Ειδικά αν αυτό το νησί είναι η Σύρος, που συνήθως αποτελεί την πρώτη στάση των πλοίων από Πειραιά προς Κυκλάδες. Το χειμώνα, όμως, τα δρομολόγια αραιώνουν. Και αν τύχει και εμφανιστούν τίποτα αέρηδες 8 μποφόρ, τα πλοία καθηλώνονται στα λιμάνια και δεν πάνε πουθενά. Και τότε τι γίνεται; Τότε μένεις αποκλεισμένος μέχρι να αποφασίσει ο Αίολος να κλείσει τον ασκό. Το ίδιο συμβαίνει και αν κηρύξουν απεργία οι ναυτεργάτες. Με απλά λόγια, αν σου «κάτσει» η στραβή, βρίσκεσαι ξαφνικά αποκομμένος από τον υπόλοιπο κόσμο.

Ένα άλλο θέμα είναι οι υποδομές. Ρεύμα, νερό, νοσοκομεία, δημόσιες υπηρεσίες – όλα αυτά που ένας Αθηναίος ή ένας Θεσσαλονικιός θεωρεί δεδομένα, σε ένα νησί ίσως να μην είναι. Το νερό, για παράδειγμα, είναι ένα μόνιμο πρόβλημα στα νησιά. Τα περισσότερα σπίτια έχουν τις στέρνες τους για να μαζεύουν το βρόχινο νερό, που δεν είναι και πολύ, ενώ μονάδες αφαλάτωσης και υδροφόρες παρέχουν ποσότητες νερού, που όμως συχνά είναι «αλμυρό» - όχι επειδή είναι θαλασσινό, αλλά επειδή είναι κάπως ακριβό. Επίσης, σε μικρότερα νησιά το να έχεις ιατρική περίθαλψη μπορεί να εξελιχθεί σε μία ολόκληρη περιπέτεια – ευτυχώς η Σύρος, όπως διαπίστωσα ιδίοις όμμασι, διαθέτει ένα πολύ καλό δημόσιο νοσοκομείο και δεν έχει τέτοιο πρόβλημα. Το ίδιο ισχύει και για τις δημόσιες υπηρεσίες, από τις οποίες καμία δε λείπει από την Ερμούπολη.

Και πάλι, βέβαια, δεν μπορείς ποτέ να ξεχάσεις ότι βρίσκεσαι στην επαρχία. Οι ρυθμοί ζωής είναι πιο χαλαροί, ο κόσμος στους δρόμους είναι πολύ λιγότερος, η φασαρία πολύ πιο ανεκτή. Για κάποιον λοιπόν που φεύγει από την Αθήνα και πηγαίνει να ζήσει μόνιμα σε ένα νησί, σίγουρα υπάρχουν κάποια αρνητικά, όμως να που υπάρχουν και θετικά.

Το θέμα είναι: αξίζει να εγκαταλείψεις την πόλη σου και να πας να μείνεις σε ένα νησί;

Ο Λευτέρης και η Βαρβάρα

Οι (εξωπραγματικά φιλόξενοι) οικοδεσπότες μας στη Σύρο, ο Λευτέρης και η Βαρβάρα, ζουν στη Σύρο εδώ και 35 χρόνια. Αρχικά στην Ερμούπολη και εδώ και πάνω από δέκα χρόνια σε ένα χωριό έξω από την Ερμούπολη. Η πρώτη τους γνωριμία με το νησί έγινε όταν παρουσιάστηκε στον Λευτέρη η ευκαιρία να δουλέψει στη Σύρο. Και τότε κλήθηκαν να πάρουν τη μεγάλη απόφαση: αφήνεις τη βολή της Αθήνας για να κυνηγήσεις μία ευκαιρία σε ένα ξένο νησί;

Η Βαρβάρα στην αρχή ήταν πολύ διστακτική. Ανησυχούσε ότι από την πολύβουη Αθήνα με τους φίλους και τις παρέες της, θα πήγαινε σε ένα έρημο νησί που το χειμώνα θα άδειαζε από κόσμο και ζωή και θα βρισκόταν μακριά από τους φίλους της, σε ένα μέρος όπου δεν θα είχε τι να κάνει. Όμως οι ανησυχίες της διαλύθηκαν όταν έφτασε για πρώτη φορά στη Σύρο και είδε ότι είναι ένα νησί γεμάτο ζωή, γεμάτο πράγματα να κάνεις. Και τελικά πήραν την απόφαση να ζήσουν εκεί.

Εκεί δούλεψαν, εκεί γέννησαν και μεγάλωσαν το παιδί τους, χωρίς να του λείψει τίποτα, από ξένες γλώσσες μέχρι πιάνο, εκεί αγόρασαν τελικά σπίτι για να στεριώσουν για πάντα, εκεί έκαναν φίλους για μια ζωή. Όχι πως δεν υπήρξαν δυσκολίες, όμως η προσαρμογή σε έναν νέο τόπο είναι πολύ πιο εύκολη όταν ξέρεις τι θες από τη ζωή σου και όταν είσαι ανοιχτός στην αλλαγή. Άρα ναι, το να φύγεις από την πόλη και να πας να ζήσεις σε ένα νησί, αν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες, μπορεί να είναι όχι απλά εφικτό, αλλά ακόμα και λυτρωτικό.

Αθήνα ή Σύρος;

Όπως είπα, έμεινα τέσσερις μέρες στη Σύρο. Τη γύρισα ολόκληρη, είδα όλα αυτά τα μέρη που λέει ο Βαμβακάρης στη «Φραγκοσυριανή» (την οποία σιγοτραγουδούσα σε όλη τη διάρκεια της διαμονής μου, αλλά στην εκτέλεση των Locomondo για να είμαι ειλικρινής), τον Φοίνικα, την Παρακοπή, τον Γαλησσά, την Ντελαγκράτσια (Ποσειδωνία), την Αληθινή, το Πισκοπειό. Μπήκα στο εντυπωσιακό δημαρχείο, στο ιστορικό θέατρο «Απόλλων», στον επιβλητικό Άγιο Γεώργιο των Καθολικών στην Άνω Σύρο. Περπάτησα στα στενά της Ερμούπολης και της Άνω Σύρου, χάζεψα στο μουσείο του Βαμβακάρη.

Είναι ένα όμορφο νησί. Και ίσως να κάνω λάθος, αλλά με αυτήν την ψύχρα και τα σύννεφα, αντί για τη ζέστη και τον ήλιο του καλοκαιριού, είναι ακόμα πιο όμορφο. Σαν να ταιριάζει το γκρίζο με αυτήν την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική των κτιρίων, αυτόν τον «αέρα» που αποπνέει η Σύρος, ενός νησιού που κάποτε ήταν ένα από τα μεγαλύτερα βιομηχανικά κέντρα της Ελλάδας.

Τώρα, αναρωτιέμαι: αν μου δινόταν η ευκαιρία να πάω να ζήσω μόνιμα στη Σύρο, θα το έκανα; Θα άφηνα την Αθήνα όπου γεννήθηκα, μεγάλωσα και δεν έχω φύγει πάνω από μήνα παρά μόνο για να πάω φαντάρος, για να πάω να ζήσω σε ένα νησί, αν ήξερα ότι εκεί θα είχα «στρωμένη» δουλειά; Θα ήταν ένα δύσκολο δίλημμα. Δεν εγκαταλείπεις έτσι εύκολα την πόλη σου. Ακόμα κι αν ξέρεις ότι μπορεί να είναι, όντως, λυτρωτικό, να σου προσφέρει μία ποιότητα ζωής που ποτέ δεν ήξερες ότι μπορείς να έχεις, μία ηρεμία που στην Αθήνα δε βρίσκεις πουθενά.

Αλλά ναι, θα το σκεφτόμουν. Σίγουρα θα ήταν μια εμπειρία. Κι ας είσαι στο έλεος των καιρικών φαινομένων και των διαθέσεων των ναυτεργατών. Κι ας πρέπει να περιμένεις μέχρι το μεσημέρι για να έρθουν οι εφημερίδες. Κι ας πρέπει να υποστείς το σμήνος των τουριστών που καταφθάνουν κατά εκατοντάδες με κάθε πλοίο το καλοκαίρι ως περαστικοί και φέρνουν μαζί τους τη φασαρία των Αθηναίων.

Για διαφορετικούς ανθρώπους, η ζυγαριά γέρνει προς διαφορετική μεριά, ακόμα κι αν της βάλουν πάνω τα ίδια πράγματα…

ΚΑΝΤΕ LIKE ΤΟ NEWSBEAST.GR

48
σχόλια
  1. avatar Τρύφωνας.

    Δεν είμαι Αθηναίος, από άλλη πόλη της Ελλάδος. Όχι νησί. Ζω Αθήνα μόνος λόγω δυνατότητας εργασίας. 51 χρ. Μηχ. αυτ/των αδειούχος στο επάγγελμά μου. 15 ολόκληρα χρόνια εκτός Ελλάδος. Μόνιμα Ελλάδα από το 2004. Κατά κάποιο τρόπο "ψάχνομαι" γενικά (καθ' ότι ανέκαθεν ανήσυχο πνεύμα...). Για νησί ειδικά... Μου αρέσει πολύ η ιδέα, αγαπώ πολύ την θάλασσα την καθαρή και σε αρκετά κοντινές αποστάσεις, ψάρεμα, κτλ... Μου αρέσει η επαφή με την φύση. Μεγάλη υπόθεση και σημαντική να έχεις (αν μπορείς) το δικό σου κήπο ή χωραφάκι να καλλιεργείς και να παράγεις τα δικά σου τρόφιμα και πιο "γνήσια" γενικά... Το ψαράκι σου το φρέσκο που θα πιάσεις ο ίδιος ή στην τελική αν το αγοράσεις από το πρωϊνό ψαροκάϊκο... Ο καθαρός αέρας και όλα αυτά. Δεν έχω μείνει ποτέ για μεγάλο χρονικό διάστημα σε νησί και ειδικά χειμώνα, διάβασα όλα τα σχόλιά σας ένα προς ένα εδώ και στις 2 σελίδες, έτσι για να πάρω κατά κάποιο τρόπο την ανάλογη μικρή άποψη και ζωντανή εμπειρία από όλους όσους έχουν ήδη ζήσει ή περάσει αυτό το στάδιο κι έτσι να μαθαίνω. Όλα είναι σχετικά. Συμπέρασμα: Πήγαινε να δεις, να το ζήσεις, να το δοκιμάσεις από μόνος-η σου, αποκλειστικά και μόνο για σένα, τον ίδιο σου τον εαυτό! Τότε μόνον θα ξέρεις σίγουρα. Έχουμε μία τόσο ευλογημένη και υπέροχη χώρα, αυτή την μικρή μας Ελλαδίτσα, που μας προσφέρει απέραντες και ατελείωτες ομορφιές, όπου τελικά κι αν είσαι! Η μικρή μας Ελλάδα λοιπόν με τις απέραντες και ατέλειωτες ομορφιές της!

  2. avatar Πετρίδου Κατερίνα

    Αθήνα κσι πάλι Αθήνα απόψε τα χείλη μου ας πουν Αθήνα και πάλι Αθήνα και γέροι και νιοί και παιδιά σ'αγαπούν.....

  3. avatar Το τελειο..

    ...θα την αφηνα ....και εχω σκοπο στο μελλον να το κανω....θα την αφησω χαρισμα στους αλλοδαπους....σιγα την πολη!!!!

  4. avatar Χανιωτης

    Καντε και την ερώτηση αναποδα, ποσοι θα πηγαιναν να ζησουν Αθηνα για παντα! Βολτα για κανα πενθημερο, να βρεθείς με φιλους καλη ειναι! Ως εκεί...

  5. avatar yiannis anagn

    Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα και δεν την αλλάζω με τίποτα . Πόλη με παγκόσμια ακτινοβολία και ιστορία 3000 ετών με θαυμάσια μνημεία, με υπέροχη φύση (Πάρνηθα ,Πεντέλη, Υμηττός, με μεγάλη ακτογραμμή γεμάτη από υπέροχες παραλίες. Πόλη με ζωντάνια με πληθυσμό απ`όλη την Ελλάδα. Αθήνα και πάλι Αθήνα .

    1. avatar Aristea Rodos

      Με την κατάσταση που επικρατεί στην ποιότητα των κολυμβητικών υδάτων της Αττικής, από μικροβιολογικής άποψης, εξαιρετικά υποβαθμισμένης σε πολλές περιοχές , την πετρελαιοκηλίδα πέρισυ κλπ δεν θα ήταν και πολύ ακριβές να εντάξει κάποιος τις ακτές της Αττικής στα δυνατά της σημεία. Γεννήθηκα στο κέντρο της Αθήνας, πήγα δημοτικό σχολείο στη Δεξαμενή κάτω απτό Λυκαβηττό, γυμνάσιο και λύκειο στους Αμπελόκηπους, σπουδές λίγο πιο πάνω στο Ε.Μ.Π και στα 24 μου, πριν 20 χρόνια αποφάσισα ότι η Αθήνα δεν είναι τόπος για να ζεις με αληθινή "ποιότητα" , πράγμα που συμβαίνει σε πιο "φυσικά" μη μολυσμένα περιβάλλοντα και μετακόμισα μόνιμα στη Ροδο...έτσι από επιλογή, δεν είχα κανέναν και τίποτα εδώ....από θεμα ηχορρύπανσης, καυσαερίων κ.ά. μέχρι να χρειάζεσαι ακόμα και 2 ώρες με το αυτοκίνητο να διανύσεις απόσταση ενός 15'...ευτυχώς έχει βελτιωθεί το δίκτυο ΜΜΜ, ωστόσο και ο συνωστισμός εκεί θέλει αντοχές .... εγκληματικότητα, γκέτα μεταναστών κλπκλπ Γενικά, η Αθήνα χρειάζεται "αντοχές" για να ζει κανεις και φορτώνει τοξινώσεις περιττές...προσωπικά, το μεγαλύτερο ζήτημα είναι η απομάκρυνση από τα συγγενικά και φιλικά πρόσωπα με τα οποία είσαι δεμένος και αναγκαστικά τα βλέπεις σπάνια...Τα υπόλοιπα, υποδομές, δημόσια υγεία, υλικά αγαθά κλπ αν δεν είναι πολύ απομακρυσμένο το νησί πχ Καστελλόριζο ή μικρό πχ Λειψοί παλεύονται...Δεν το μετάνιωσα πάντως...Επόμενος προορισμός, ελπίζω Γκαλαπάγκος... 🙂

  6. avatar YiannisL

    Το θέμα σηκώνει πολύ συζήτηση. Γεννημένος στην Αθήνα μένω σε νησί 20 χρόνια. Το αγαπώ το νησί αλλά όταν έρχομαι στην Αθήνα νοιώθω σπίτι μου

  7. avatar glhgoris

    Τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά. Σίγουρα κάποιες μέρες από τις 365 του χρόνου, αποκλείεσαι λόγο καιρού. Δεν είναι συχνό φαινόμενο. Οι προμήθειες, εκτός εάν μιλάμε για πραγματικά ακριτικά νησιά και αυτά της άγονης γραμμής δεν είναι πρόβλημα. Ακόμα και εάν διακοπεί 3/4 μερες. Ειδικά σε νησιά σαν τη Σύρο, me Lidl, δυο AB και μια εξαιρετικής ποιότητάς τοπική παραγωγή μιας πληθώρας προϊόντων.

    Πολλοί βλέπω αναφέρουν ώς πρόβλημα το ότι σε ένα νησί θα είναι αναγκασμένοι να βλέπουν τους ίδιους ανθρώπους καθημερινά. Κάτι μου λέει πως για το πρόβλημα τους αυτό, δεν φταίνε οι άλλοι, αλλά προβλήματα εναρμόνισης με το κοινωνικό σύνολο, και προσαρμοστικότητας τα οποία πιθανόν να μην έχουν ανακαλύψει στον εαυτό τους. Οι κάτοικοι των νησιών είναι χαρούμενοι για τους κοινωνικούς τους δεσμούς και την ύπαρξη σχέσεων δεκαετιών ακόμη και εάν αυτό είναι ένα απλό γεια.

    Ασφαλώς και δεν είναι όλα ρόδινα, περιορισμένες επιλογές διασκέδασης, ακρίβεια, και κουτσομπολιό σίγουρα είναι θέμα, βέβαια, αν είχατε ιδέα τι γνωρίζει ο γείτονας και ο διαχειριστής σας που ακούνε όλες σας τις τηλεφωνικές και προσωπικές συνομιλίες με συγκατοίκους, συντρόφους, παιδιά, ακόμα και και τι ώρα τραβάτε το καζανάκι, και με ποιους τα συζητούν, ίσως θα σκεπτόσασταν λίγο διαφορετικά για το ποιος πραγματικά ζει σε περιβάλλον ιδιωτικότητας , μιας και στα νησιά δεν υπάρχουν και πολλές πολυκατοικίες. Οι πιο πολλοί ζουν σε μονοκατοικίες με κήπο.

    Η κάθε επιλογή έχει υπέρ και κατά.

  8. avatar Ρε

    Αθηνα και μονο Αθηνα!
    Γιατι θελω να βλεπω διαφορετικο κοσμο και οχι τις ιδιες φατσες πρωι
    μεσημερι βραδυ!
    Γιατι σιχαινομαι τα κουτσομπολια
    και τα εχουν αυτα οι κλειστες κοινωνιες!
    Γιατι δεν νοιώθεις πλήξη εχεις πολλες επιλογες
    Γιατι δεν κινδυνεύει και η ζωη σου εχει νοσοκομεια
    Γιατι γενικα νοιωθεις μεγαλυτερη ελευθερια
    σε μια μεγαλη πολη !

    1. avatar glhgoris

      Ε όχι και δεν κινδυνεύει η ζωή σου στην Αθήνα. Κάπως περίεργα αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα.

      Στα περισσότερα νησιά η εγκληματικότητα είναι σχεδόν μηδενική. Στην Αθήνα μόνο που κυκλοφορείς στο κέντρο είναι αρκετό για να κινδυνεύσει η ζωή σου. Οι άνθρωποι της επαρχίας είναι πιο υγιείς, με λιγότερο στρές, κλπ. κλπ. βέβαια, ο καθένας έχει τις προτεραιότητες του, και τους λόγους του να μένει σε ένα οχετό όπως η Αθήνα.

  9. avatar Οκ4

    Μακάρι κάποια στιγμή να ξαναγεννηθεί η επαρχία να ζωντανέψει..κρίμα άνοιξε ο δρόμος για άλλους κρίμα που θα περάσουν σ αλλά χέρια..Ελλάδα είναι μόνο η Αθήνα και στην ηλικία μου το έχουμε καταλάβει πλέον και είναι μια μεγάλη αλήθεια......

  10. avatar Όλοι Αθήνα

    Ριξανε όλα τα λεφτά για υποδομές στην Αθήνα, μαζεύτηκε όλος ο κόσμος εκεί και τώρα ψάχνουν όλοι να γυρίσουν επαρχία στα σπίτια τους. Ρίξτε λεφτά στην Περιφέρεια, δώστε πραγματικά κίνητρα για μακροπρόθεσμες επενδύσεις και η Ελλάδα θα σταθεί στα πόδια της.

  11. avatar markos07

    Ηρεμία....η Αθήνα είναι πιο όμορφη πόλη της Ελλάδος

  12. avatar Νικος Παπ

    Συρο πας ανετα. Εχει τα παντα.στα αλλα ή δεν πας ή δεν φτάνεις ή πνίγεσαι στο δρόμο!δυστυχως.

  13. avatar Χαρούλα. Μανουδακη

    Και βεβαίως είναι το νησί μου και το λατρεύω. Αλλά υπάρχουν πολλά εμπόδια από ανάγκη μένω Πειραιά δυστυχώς...

  14. avatar Νίκος Ασημακόπουλος

    Σίγουρα σκέφτομαι για Ρόδο κ φυσικά Ζάκυνθο Σ αυτά τα δύο καλά νησια

  15. avatar Άντε απο δώ

    ...πού θα συγκρίνεις τό χάλι της Αθήνας με οποιοδηποτε νησί ή νησάκι

  16. avatar Tony55

    Όλοι εσείς που βρίζετε την Αθήνα γιατί δεν φεύγετε με τις οικογένειές σας να πάτε πίσω στα χωρία και στα νησία από τα οποία ήρθατε; Δεν σας κάλεσε κανείς στην Αθήνα. Άλλωστε σύμφωνα με το σχόλιο του "therealjim" εδώ στην Αθήνα δεν έχει καμία ποιότητα ζωής. Γιατί λοιπόν να είμαστε 5.5 εκ σε μια πόλη και να μην είμαστε 2,5 εκ όπως πριν 40 χρόνια. Άλλωστε σε ελάχιστες πρωτεύουσες του κόσμου συγκεντρώνεται ο μισός πληθυσμός της χώρας στην πρωτεύουσα, πόσο μάλλον να την βρίζουν όλοι και να τους φταίνε όλα. Άραγε το 2021 που θα γίνει η επόμενη απογραφή στην χώρα όλοι εσείς που βρίζετε την Αθήνα θα παραμένετε σε αυτήν ή θα δεήσετε να επιστρέψετε από εκει που ήρθατε αφού είναι όλα τόσο φοβερά εκτός Αθήνας; Η Ελλάδα είναι η πιο όμορφη χώρα του κόσμου με τους πιο ηλίθιους κατοίκους, δυστυχώς οι μισοί από αυτούς ήρθαν στην Αθήνα....

  17. avatar Η ψυχή

    Η ψυχή των ανθρώπων που ζούνε για την ατόφια αυθεντική αξιοπρέπεια της ζωής για τα ιδανικά εκείνα που δεν έχουν άλλοτε κρυφτεί από τίποτα ψεύτικο και νεκρό όπως οι φυλακές της Αθήνας. δεν είναι δίλημμα για αυτούς ούτε καν δεύτερη σκέψη.. Η επιλογή μου να ζήσω σε νησί και να αφήσω αυτή την Αθήνα αυτή την Θεσσαλονίκη δεν είναι αδυναμία αλλά η ανάγκη μου να επιβιώσω ελεύθερος . πιστέψτε με τα κλαμπ η νυχτερινή διασκέδαση τα νοσοκομεία η μοναξιά και οι κάθε λογής μικρή ή η μεγάλη ένσταση είναι ανοησίες που προϋποθέτουν άλλα μύρια κακά.. στο ερώτημα του νηματοθέτη μεγαλούπολη η νησί θα απαντήσω Ας γελάσω! δεν χρειάζεται να μακρηγορούμε και να τεντώνουμε τις κλωστές μέχρι να σπάσουν.. Τίποτα δεν συγκρίνεται με την ανθρώπινη ελευθερία να ζεις απλά λιτά κατανοώντας τους σκοπούς και τις λιτανείες της ζωής..

    1. avatar Dreamy

      Μετά βεβαιότητας μπορώ να πω, πως είχες την βούληση και την ψυχή, όχι μόνο να βρεις, αλλά και εις αεί να νέμεσαι, τον κρυμμένο θησαυρό (το νόημα της ζωής) .

  18. avatar Γιώργος 48

    Βέβαια δεν είναι όλα μαύρα, μιας και φύση και ησυχία σε αποζημιώνουν με το παραπάνω και ειδικά το καλοκαίρι όπου δεν έχεις τα καυσαέρια και την υπερβολική λόγω τσιμέντου ζέστη της Αθήνας. Αλλά και πάλι υπάρχουν περιοχές στην Αθήνα που στα προσφέρουν αυτά . Όλα όμως είναι θέμα επιλογών και προτεραιοτήτων

  19. avatar Γιώργος 48

    'Ολα είναι σχετικά. Εξαρτάται που έχεις μεγαλώσει, σε ποια ηλικία θα φύγεις από την Αθήνα και πως(με η χωρίς οικογένεια), σε ποιο νησί θα πας και με τι θα ασχοληθείς εκεί.Οπότε δεν ισχύουν για όλους τα ίδια κριτήρια. Ποιότητα ζωής έχεις όπου έχεις ψυχική ηρεμία. Μπορεί να είναι οπουδήποτε. Με βάση την δική μου εμπειρία , μετά από 43 χρόνια στην Αθήνα και 5 χρόνια στη επαρχία (σε νησί του Ιονίου με καταγωγή από αυτό χωρίς όμως να γεννηθώ σε αυτό και μεγαλωμένος στην Αθήνα) η ζυγαριά γέρνει σαφώς υπέρ της Αθήνας. Το σημαντικότερο στοιχείο κατά την άποψή μου όπου κι αν βρίσκεται κάποιος είναι οι άνθρωποι. Κάποιος που έχει ζήσει στην Αθήνα δύσκολα, αλλά όχι ακατόρθωτα, θα ενσωματωθεί στις κλειστές κοινωνίες της επαρχίας. Το φαινόμενο να βλέπεις τους ίδιους και τους ίδιους ανθρώπους όπου κι αν πας πρωί βράδυ είναι τραγικό. Μπορεί να παραξενεύει αλλά η ανωνυμία της Αθήνας είναι ανύπαρκτη στην επαρχία. Και ανωνυμία δεν σημαίνει κατ΄ανάγκη αντικοινωνικότητα ή απομόνωση. Οι επιλογές στην διασκέδαση και την ψυχαγωγία περιορισμένες. Η δημόσια υγεία χωλαίνει από παντού. Η εργασία περιορίζεται στους καλοκαιρινούς μήνες με εξαίρεση το δημόσιο και τις επιχειρήσεις λιανικής που ασθμαίνουν τον χειμώνα. Βέβαια το καλοκαίρι δουλεύουν στο φουλ , αλλά αυτό είναι καλό μόνο για τους επιχειρηματίες , μιας και οι εργαζόμενοι εξουθενώνονται από τα εξαντλητικά ωράρια και την χωρίς ρεπό σχεδόν 6μηνη εργασία τους. Επίσης η υπερβολική υγρασία ειδικά τον χειμώνα είναι το κάτι άλλο.

  20. avatar Σπύρος πριόβολος ΝΑΥΣΙΠΟΡΟΣ

    κάτι που ίσως δεν πρόσεξε ο συντάκτης του άρθρου είναι η ευγένεια των οδηγών απέναντι στους πεζούς που δεν υπάρχει περίπτωση να στέκεται πεζόςt στο πεζοδρόμιο για να μην σταματήσει το αυτοκίνητο για να περάσει.
    Δεν έχω καμία σχέση με τη Σύρο αλλά οι άνθρωποι με έκανε να την αγαπήσω και είναι ένα νησί που πηγαίνω πολύ συχνά με το ιστιοπλοϊκό μου

    1. avatar Tόλης , ο Φιλαλήθης

      Για τη Σύρο μιλάτε ότι σταματούν τα αυτοκίνητα ? Μάλλον λάθος κάνετε ! Σταματήστε στην έξοδο του δρόμου από την Πύλη του Ναυπηγείου , δίπλα στο ΙΚΑ , δείτε το σήμα με την υποχρεωτική πορεία προς το λιμάνι , και παρακαλώ , εκφράστε μου ξανά την άποψη σας !

Παρακαλούμε περιμένετε ...