Πολλοί πίστευαν ότι η Teotihuacan, 40 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης του Μεξικό, ήταν μια από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου κατά το 600 μ.Χ., με έως και 200.000 κατοίκους. Το κεντρικό τμήμα της πόλης αποτελείται από μια τεράστια λεωφόρο γνωστή ως «Λεωφόρο των Νεκρών», η οποία καλύπτει μια απόσταση 2,5 χιλιομέτρων και είναι πλαισιωμένη από πλατφόρμες, τοιχογραφίες, βυθισμένες πλατείες και δύο πυραμίδες αρκετά μεγάλες για να ανταγωνιστούν τις Μεγάλες Πυραμίδες της Αιγύπτου.

Πώς μοιάζει η πόλη που κανείς δεν γνωρίζει από ποιον χτίστηκε

Μέχρι σήμερα, κανείς δεν ξέρει ποιος έχτισε την Teotihuacan ή τι προέκυψε από τους κατοίκους της πόλης. Οι αρχαίοι Αζτέκοι, που ζούσαν ανάμεσα στα ερείπια της Teotihuacan, αγνοούσαν τους αρχικούς αρχιτέκτονες της πόλης -αν και τους λάτρευαν για τις δεξιότητές τους (η λέξη Teotihuacan είναι μια λέξη των Αζτέκων που σημαίνει «μέρος όπου οι άνθρωποι έγιναν θεοί»), ενώ οι μελετητές έχουν προτείνει ότι η Teotihuacan ήταν ένα πολυεθνικό κράτος, δεδομένου ότι βρίσκουν πολιτιστικές πτυχές που συνδέονται με τους Μάγια, καθώς και τους λαούς Oto-Pamean.

Η περιοχή καλύπτει μια επιφάνεια συνολικά 83 τετραγωνικών χιλιομέτρων και χαρακτηρίστηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1987, ενώ είναι και ο αρχαιολογικός χώρος με τους περισσότερους επισκέπτες στο Μεξικό -μέσα στο 2017 δέχθηκε 4.185.017 τουρίστες. Οι καλλιτέχνες της πόλης είναι γνωστοί για το μεγαλοπρεπές μεγαλείο των κτιρίων που άφησαν πίσω τους και για πολλά αντικείμενα από οψιανό, έναν μαύρο ηφαιστειακό βράχο που είναι ιθαγενής στην περιοχή.

Η «Λεωφόρος των Νεκρών» και οι Πυραμίδες που ανταγωνίζονται εκείνες της Αιγύπτου

Σημείο αναφοράς της πόλης η περίφημη «Λεωφόρος των Νεκρών», που χώριζε την πόλη σε δύο τμήματα. Οι ενώσεις διαμερισμάτων με πυραμιδικές κατασκευές ήταν εκατέρωθεν της λεωφόρου, συχνά συμμετρικά και μοιράζονταν τον ίδιο προσανατολισμό. Αυτή η πολύ προγραμματισμένη διάταξη της πόλης υποδηλώνει ότι η λεωφόρος μπορεί να είχε προγραμματιστεί από τις πρώτες φάσεις της αστικοποίησης.

Ο κύριος τομέας της λεωφόρου ήταν προφανώς το τμήμα μεταξύ της Πυραμίδας της Σελήνης και του συγκροτήματος της Ακρόπολης, όπου η πρόσβαση σε κατοικημένες ζώνες περιοριζόταν σε σκάλες τοιχοποιίας με κιγκλιδώματα. Το πλάτος της λεωφόρου ποικίλλει σημαντικά, μεταξύ 40- 95 μέτρα, ενώ ένα μεγάλο μακρύ κανάλι κάτω από το δάπεδο της λεωφόρου συγκέντρωσε νερό βροχής από γειτονικές αρχιτεκτονικές μονάδες.

Το άδοξο τέλος της

Χωρίς βασιλικούς τάφους ή έργα τέχνης που απεικονίζουν τους ηγέτες της πόλης, η Teotihuacan προσφέρει λίγα στοιχεία για τους αρχαιολόγους. Ωστόσο, αρκετά για να αποκαλυφθούν κάποιες αλήθειες για το βίαιο τέλος της πόλης.

Κάποια στιγμή, λοιπόν, η πόλη και οι κάτοικοί της άρχισαν να υιοθετούν μια κουλτούρα αυξανόμενου μιλιταρισμού, πολύ πιθανόν ως τρόπο να ενισχυθούν οι γειτονικές ομάδες ώστε να αποτίνουν φόρο τιμής στη μητρόπολη. Κάπου γύρω στον 7ο αιώνα, ξέσπασε βάναυση σύγκρουση, με τμήματα της πόλης να καταστρέφονται και να καίγονται ολοσχερώς, με αποτέλεσμα η αρχαία πόλη να εγκαταλειφθεί σχετικά γρήγορα.

Οι ερευνητές, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι η παρακμή της πόλης και του πολιτισμού της μετά το 450 μ.Χ. οφείλεται στην κλιματική αλλαγή και τις σοβαρές ξηρασίες, που οδήγησαν σε εσωτερικές αναταραχές που μπορεί να έχουν προκαλέσει την καταστροφή της πόλης.

TAGS
Μάθετε πρώτοι τι συμβαίνει στην Ελλάδα και τον κόσμο στο Google News του Newsbeast. Ακολουθήστε το Newsbeast σε Instagram, Facebook και Twitter.