Ο Σάκης Κατσούλης και η Μαριαλένα Ρουμελιώτη κρατούν στην αγκαλιά τους το πρώτο τους παιδί από το περασμένο Σάββατο, με τον ίδιο να προχωρά σε μια προσωπική εξομολόγηση για τις στιγμές που εκτυλίχθηκαν μέσα στην αίθουσα τοκετού. Με κείμενο που ανάρτησε στον προσωπικό του λογαριασμό, αποτύπωσε τον θαυμασμό του για τη δύναμη που επέδειξε η σύζυγός του κατά τη διαδικασία της γέννας.
Συγκεκριμένα, ο Σάκης Κατσούλης ανέφερε στην ανάρτησή του:
«Σε είχα αγαπήσει για χίλιους λόγους. Σήμερα σε αγάπησα για άλλους χίλιους. Σε είδα να λυγίζεις και να σηκώνεσαι ξανά. Σε είδα να πονάς όσο δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος. Και όμως, δεν σταμάτησες ούτε στιγμή.
Προχωρούσες μπροστά. Με πείσμα. Με δύναμη. Με μια ψυχή μεγαλύτερη από κάθε φόβο. Όλες αυτές τις ώρες ένιωθα πως εγώ ήμουν εκεί για να σε στηρίξω. Και τελικά κατάλαβα πως ήσουν εσύ που έδινες δύναμη σε όλους μας. Σε εμένα. Στους γιατρούς. Σε κάθε άνθρωπο που βρισκόταν δίπλα σου. Γιατί αυτό που έκανες δεν ήταν απλά γενναιότητα. Ήταν μεγαλείο ψυχής.»
«Δεν γινόμουν μόνο πατέρας. Σε θαύμαζα να γίνεσαι μητέρα»
Στη συνέχεια του μηνύματός του, περιέγραψε τα συναισθήματά του τη στιγμή που ο γιος τους ήρθε στον κόσμο, εστιάζοντας στην αλλαγή που επέφερε ο ερχομός του παιδιού στη σχέση τους.
Όπως έγραψε χαρακτηριστικά:
«Ήταν η πιο δυνατή μορφή αγάπης που έχω δει ποτέ. Και όσο σε κοιτούσα να παλεύεις για να φέρεις τον γιο μας στον κόσμο, τόσο συνειδητοποιούσα πως δεν γινόμουν μόνο πατέρας. Σε θαύμαζα να γίνεσαι μητέρα. Και αυτή είναι μια εικόνα που θα κουβαλάω μέσα μου για όλη μου τη ζωή. Σήμερα δεν γεννήθηκε μόνο το παιδί μας. Σήμερα γεννήθηκε και μια καινούργια εκδοχή σου. Πιο δυνατή. Πιο φωτεινή. Πιο σπουδαία από όσο πίστευα ότι μπορεί να είναι ένας άνθρωπος.»
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, αναφέρθηκε στο μέλλον του νεογέννητου παιδιού τους, τονίζοντας:
«Κι αν ο γιος μας μου μοιάσει έστω και λίγο, θα είμαι περήφανος. Αν όμως σου μοιάσει, θα είμαι ήσυχος. Γιατί θα ξέρω ότι έχει κληρονομήσει την καρδιά μιας γυναίκας που δεν τα παράτησε ποτέ. Μιας γυναίκας που πάλεψε μέχρι το τέλος. Μιας γυναίκας που μου έδειξε τι σημαίνει πραγματική δύναμη. Και από σήμερα, σε αγαπώ περισσότερο. Αλλά πάνω απ’ όλα… σε θαυμάζω».
