Η εικόνα για τα λουκούλλεια γεύματα με χαβιάρι και ακριβή σαμπάνια πίσω από τις κλειστές πόρτες του παλατιού απέχει σημαντικά από την πραγματικότητα, καθώς οι καθημερινές επιλογές των μελών της μοναρχίας χαρακτηρίζονται από απλότητα.
Σύμφωνα με όσα μοιράστηκε ο Τζούλιους Σμιθ, ο οποίος εργάστηκε επί 35 χρόνια στην εξυπηρέτηση υψηλών προσώπων, η βασίλισσα Ελισάβετ απέφευγε τις υπερβολές και έδειχνε αδυναμία σε πολύ συγκεκριμένες γεύσεις.
Ο ίδιος θυμάται ότι η πρώην βασίλισσα προτιμούσε μικρά γεύματα και όχι πλούσια συμπόσια, ενώ «της άρεσε πολύ το λευκό ψωμί με μαρμελάδα και βούτυρο». Παράλληλα, ο Σμιθ διέψευσε τις φήμες που την ήθελαν να καταναλώνει συστηματικά αλκοόλ πριν το μεσημεριανό, εξηγώντας ότι «σίγουρα δεν έπινε και τέτοια πράγματα ως μέρος της ρουτίνας της» και ότι αυτή η συνήθεια χαρακτήριζε περισσότερο τη Βασιλομήτορα.
Ωστόσο, η ίδια χρησιμοποιούσε το κρασί με έναν ιδιαίτερο τρόπο κατά τη διάρκεια των κοινωνικών συναντήσεων. Όπως αναφέρει ο πρώην μπάτλερ: «Της άρεσε πολύ να κουτσομπολεύει»
Η Ελισάβετ επιθυμούσε τα ποτήρια των προσκεκλημένων να είναι πάντα γεμάτα για να διευκολύνεται η ροή της συζήτησης. Ακόμη και αν κάποιος προσπαθούσε να σταματήσει το σερβίρισμα βάζοντας το χέρι του πάνω από το ποτήρι, «έλεγε να το χύσουν μέσα από τα δάχτυλά τους!».
Οι ιδιαιτερότητες του Καρόλου και το απρόοπτο μενού
Η ίδια φιλοσοφία γύρω από το φαγητό φαίνεται να χαρακτηρίζει και τον διάδοχό της, ο οποίος αποφεύγει τις χρονοβόρες διαδικασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Ο Κάρολος περιγράφεται ως ένας άνθρωπος που «δεν είναι καθόλου μεγάλος φαγάς» και επιλέγει ελαφριά πιάτα, ενώ συχνά προσπερνά το μεσημεριανό γεύμα για χάρη του απογευματινού τσαγιού. Στο τσάι του μάλιστα, Earl Grey ή χαμομήλι, το μέλι πρέπει να είναι ήδη ανακατεμένο. Όπως σημειώνει ο Σμιθ, «δεν χρειάζεται να χάνεις τον χρόνο του προσφέροντας πράγματα και κάνοντας ερωτήσεις, επειδή γνωρίζεις ήδη τι του αρέσει».
Υπήρξαν πάντως και στιγμές που το μενού εξέπληξε τους πάντες. Σε ένα επίσημο γεύμα, οι καλεσμένοι βρέθηκαν μπροστά σε μια «τερίνα από σκίουρο» (terrine of squirrel). Αν και ο Κάρολος παρέμεινε ψύχραιμος, πολλοί από τους παρευρισκόμενους αντέδρασαν.
Ο Σμιθ αναφέρει ότι εμφανίστηκαν «μερικοί χορτοφάγοι της τελευταίας στιγμής» και πολλά πιάτα επέστρεψαν άθικτα στην κουζίνα. Ο ίδιος εκτιμά ότι ο Κάρολος είχε φροντίσει να ελέγξει το φαγητό νωρίτερα, καθώς «υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να γνώριζε τι ερχόταν και να το είχε δοκιμάσει ήδη για να βεβαιωθεί ότι ήταν βρώσιμο».
Στρατιωτική ακρίβεια και απρόοπτα με επώνυμους καλεσμένους
Η τήρηση των κανόνων του παλατιού δεν ήταν πάντα εύκολη υπόθεση, ειδικά όταν οι καλεσμένοι προέρχονταν από διαφορετικά πολιτικά ή κοινωνικά περιβάλλοντα.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Σμιθ χρειάστηκε να εφαρμόσει το πρωτόκολλο σε απαιτητικές συνθήκες, όπως στην επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ, όπου το προσωπικό έπρεπε να σερβίρει και να μαζέψει τέσσερα διαφορετικά πιάτα μέσα σε μόλις 25 λεπτά. Παρά τις δυσκολίες, ο πρώην μπάτλερ αναφέρει για τον Αμερικανό πρόεδρο ότι «ήταν απίστευτα εντυπωσιακός… πραγματικά, πάρα πολύ συγκεντρωμένος».
Στον αντίποδα, οι κανόνες συμπεριφοράς προκάλεσαν εκνευρισμό σε άλλους αριστοκράτες. Όταν ο Σμιθ υπενθύμισε σε έναν Γερμανό κόμη την απαγόρευση του καπνίσματος, εκείνος έσβησε το τσιγάρο του και δήλωσε ενοχλημένος: «Αν το ήξερα, δεν θα είχα έρθει», με τον μπάτλερ να σχολιάζει εκ των υστέρων πως «λοιπόν, δεν θα λείπατε και ιδιαίτερα». Αντίθετα, ένας ξένος μονάρχης αντέδρασε με ευγένεια στο ίδιο παράπτωμα, ζητώντας απλώς «ακόμα μία τζούρα» πριν το σβήσει.
Συνοψίζοντας την εμπειρία του, ο Σμιθ καταλήγει ότι η πολυτέλεια κρύβεται στην προσοχή προς τον καλεσμένο και όχι στην επίδειξη, ενώ επισημαίνει δύο βασικά σφάλματα που γίνονται συχνά στα σύγχρονα τραπέζια: «Το χειρότερο πράγμα που μπορείς να κάνεις είναι να πάρεις το τελευταίο μπισκότο χωρίς να το προσφέρεις – και να βγάζεις φωτογραφίες το φαγητό. Απλά απολαύστε το!».
