Ο τρόπος που περπατά ένας άνθρωπος μπορεί να «προδώσει» πολλά περισσότερα από όσα φανταζόμαστε για την ψυχολογική του κατάσταση. Νέα επιστημονική μελέτη, που παρουσιάστηκε από τον The Guardian, δείχνει ότι η βάδιση και ειδικά η κίνηση των χεριών και των ποδιών αποτελούν ισχυρούς δείκτες συναισθημάτων, όπως ο θυμός, η χαρά, ο φόβος και η θλίψη.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ακόμη και χωρίς εκφράσεις προσώπου, οι άνθρωποι μπορούν να αναγνωρίσουν συναισθήματα με μεγάλη ακρίβεια απλώς παρακολουθώντας κάποιον να περπατά. Σε σχετικά πειράματα, εθελοντές κλήθηκαν να αξιολογήσουν βίντεο με ηθοποιούς που κινούνταν, και τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά.

Η Μίνα Γουακαμπαγιάσι, ερευνήτρια στο Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας Προηγμένων Τηλεπικοινωνιών στο Κιότο, εξηγεί ότι το περπάτημα είναι μια από τις πιο «αυτόματες» κινήσεις του ανθρώπινου σώματος. Αυτό σημαίνει ότι οι συναισθηματικές αλλαγές αποτυπώνονται φυσικά στη στάση και την κίνηση, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.

Τι δείχνει κάθε είδος βάδισης

Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης:
  • Έντονες και μεγάλες κινήσεις χεριών και ποδιών συνδέονται κυρίως με θυμό
  • Περιορισμένες και πιο «μαζεμένες» κινήσεις παραπέμπουν σε θλίψη ή φόβο
  • Η συνολική στάση του σώματος επηρεάζει το πώς αντιλαμβάνονται οι άλλοι τη διάθεσή μας

Για τις ανάγκες της έρευνας, οι ηθοποιοί κλήθηκαν να ανακαλέσουν έντονα συναισθηματικά βιώματα και να περπατήσουν, ενώ οι επιστήμονες ανέλυσαν αποκλειστικά τη βάδιση, απομονώνοντας άλλους παράγοντες όπως οι εκφράσεις του προσώπου.

Η κατανόηση των συναισθημάτων μέσα από τη βάδιση ανοίγει νέους δρόμους σε πολλούς τομείς. Οι ειδικοί εξετάζουν εφαρμογές στην ανάλυση συμπεριφοράς μέσω καμερών ασφαλείας, σε φορητές συσκευές που παρακολουθούν την ψυχική υγεία, αλλά και σε συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που «διαβάζουν» τη γλώσσα του σώματος

Ήδη, αλγόριθμοι μηχανικής μάθησης μπορούν να εντοπίζουν βασικά συναισθήματα με βάση τον τρόπο που κινείται το σώμα.

Η μελέτη ενισχύει την ιδέα ότι η ανθρώπινη επικοινωνία δεν περιορίζεται στις λέξεις ή στις εκφράσεις του προσώπου. Αντίθετα, ακόμη και μια τόσο καθημερινή δραστηριότητα όπως το περπάτημα μπορεί να λειτουργήσει ως «καθρέφτης» των συναισθημάτων μας, αποκαλύπτοντας όσα δεν λέγονται.