Με δραματικούς ρυθμούς η οξύτητα των ωκεανών

Ξεπέρασε τα τελευταία 200 χρόνια αυτή των τελευταίων 21.000 χρόνων


ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
16:43
29/01/2012
Με δραματικούς ρυθμούς η οξύτητα των ωκεανών
1
loading

Το ότι η οξύτητα των ωκεανών έχει καταστροφικές επιδράσεις στη θαλάσσια ζωή έχει ήδη γίνει γνωστό από έρευνες επιστημόνων. Ωστόσο, η κατάσταση είναι ακόμα πιο ανησυχητική από όσο ίσως θέλαμε να πιστεύουμε.

Σύμφωνα με έρευνα που έκαναν επιστήμονες από το πανεπιστήμιο της Χαβάης, οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα έχουν προκαλέσει την οξύτητα των ωκεανών του πλανήτη σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από το φυσιολογικό επίπεδο.

Ενδεικτικό της κρισιμότητας της κατάστασης είναι το γεγονός ότι σε ορισμένες περιοχές, το επίπεδο οξείδωσης αυξήθηκε ταχύτερα τους τελευταίους δύο αιώνες, από ό, τι στα προηγούμενα 21.000 χρόνια, γεγονός που καθιστά πιο δύσκολο για οργανισμούς όπως τα μαλάκια και τα κοράλλια να πετύχουν την ασβεστοποίηση τους και να κατασκευάσουν τα προστατευτικά στρώματα που χρειάζονται για να επιβιώσουν.

Η μέτρηση των μεταβολών στην οξύτητα των ωκεανών δεν είναι εύκολη υπόθεση, καθώς διαφέρει ανάλογα με την εποχή, τη χρονιά και την περιοχή. Οι επιστήμονες εξέτασαν τις μεταβολές στο επίπεδο κορεσμού του αραγωνίτη, μια μορφή ανθρακικού ασβεστίου που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση της οξείδωσης των ωκεανών.

Κατά την έρευνα τους παρατήρησαν ότι όσο η οξύτητα του θαλασσινού νερού ανεβαίνει, τόσο πέφτει το επίπεδο κορεσμού του αραγωνίτη. Χρησιμοποίησαν μάλιστα προσομοιώσεις των ωκεανών και των κλιματολογικών συνθηκών που πήγαιναν 21.000 χρόνια πίσω αλλά και μπροστά χρονικά, στο τέλος του 21ου αιώνα.

Σύμφωνα με το μοντέλο που εφάρμοσαν οι επιστήμονες, σε αρκετές περιοχές με κοραλλιογενείς υφάλους, ο κορεσμός του αραγωνίτη είναι ήδη πέντε φορές μικρότερος από το φυσιολογικό, γεγονός που μεταφράζεται σε μείωση του ποσοστού ασβεστοποίησης των κοραλλιών.

Οι επιστήμονες εκφράζουν φόβους ότι τα ποσοστά ασβεστοποίησης ορισμένων θαλάσσιων οργανισμών, θα μπορούσαν να μειωθούν κατά περισσότερο από 40% συγκριτικά με την προ-βιομηχανική περίοδο, μέσα στα επόμενα 90 χρόνια.

Ο επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature, Dr Tobias Friedrich, δήλωσε: «Κάθε σημαντική πτώση κάτω από το ελάχιστο επίπεδο του αραγωνίτη στο οποίο οι οργανισμοί έχουν εκτεθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια και στο οποίο έχουν προσαρμοστεί με επιτυχία είναι πολύ πιθανό να τους προκαλέσει διαταραχές».

Και πρόσθεσε: «Σε ορισμένες περιοχές, ο ρυθμός μεταβολής της οξύτητας των ωκεανών εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας, από τη βιομηχανική επανάσταση είναι 100 φορές μεγαλύτερος από τον φυσιολογικό ρυθμό της αλλαγής μεταξύ του τελευταίου παγετώδους μέγιστου και της προβιομηχανικής εποχής».

Ο καθηγητής Axel Timmermann, επίσης από το πανεπιστήμιο της Χαβάης, δήλωσε: «Τα αποτελέσματά της έρευνας μας δείχνουν ότι είναι πιθανόν έως τα μέσα του αιώνα να υπάρξει σοβαρή μείωση στην ποικιλομορφία των κοραλλιογενών υφάλων και μεγάλος περιορισμός στην ανθεκτικότητα τους».

Στους ωκεανούς καταλήγει το ένα τρίτο των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα που εκλύουν τα αυτοκίνητα, τα κτίρια και τα εργοστάσια, αλλοιώνοντας τη χημική τους σύσταση.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


ΚΑΝΤΕ LIKE ΣΤΟ NEWSBEAST.GR

1
σχόλιο
  1. avatar ineth

    Βασικά είναι πιο περίπλοκο από αυτό. Πρώτα από όλα θα επειρεάσει μόνο τα λεγώμενα σκληρά κοράλια, δηλαδή αυτά που χρησιμοποιούν το ασβέστιο για να δημιουργήσουν τον αραγονίτη πάνω στον οποίο βασίζεται ο σκελετός τους. Τα μαλακά κοράλλια θα μείνουν μάλλον ενεπηρέαστα.
    Όπωσδοίποτε όλα μα όλα τα οστρακόδερμα όπως και οργανισμοί (ακόμα και φυτά) που βασίζονται στην απορρόφηση ασβεστίου από την στήλη του νερού θα έχουν πρόβλημα.
    Η χημεία του νερού είναι εξαιρετικά πολύπλοκη και μακράν δεν είμαι ειδικός όμως γνωρίζω πως η αντίδραση του διοιξειδίου του άνθρωακα στην επιφάνεια με το ασβέστιο στο νερό προκαλεί μια ένωση ασβεστίου που βυθίζεται ως ίζημα προς την άβυσσο για να διαλυθεί κε νέου με μια νέα διαδικασία. Μια από τις λύσεις που έχει προταθεί είναι η εσκεμένη ρίπανση των ωκεανών με φερετικά (σιδηρούχα) διαλύματα για να επέλεθει υπερανάπτυξη του φυτοπλανγκτόν που είναι υπεύθυνο για την απορρόφηση μεγαλύτερου ποσοστού διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα.
    Και μια πληροφορία σχετική αν και όχι τόσο. Τα φύκια στην θάλασσα των Σαργασών είναι υπεύθυνα γι α αυτή την διαδικασία σε μεγαλύτερο ποσοστό από όλα τα δάση της Ευρώπης.

Παρακαλούμε περιμένετε ...
Το newsbeast επιλέγει
Το newsbeast προτείνει