Η ραβδωτή κουκουβάγια (barred owl) αναμένεται να θανατώνεται σε ευρεία κλίμακα στις δυτικές ακτές των ΗΠΑ τα επόμενα χρόνια, έπειτα από αναφορές ότι επιτίθεται σε πεζοπόρους και συμβάλλει στη δραματική μείωση ενός άλλου απειλούμενου είδους κουκουβάγιας.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας The News Tribune, το μεγαλύτερο και πιο επιθετικό αυτό είδος ανταγωνίζεται την βόρεια κηλιδωτή κουκουβάγια (northern spotted owl) και την καλιφορνέζικη κηλιδωτή κουκουβάγια (California spotted owl) για περιοχές και θέσεις φωλιάσματος, οδηγώντας τους πληθυσμούς τους σε κατακόρυφη πτώση.
Οι θανατώσεις έχουν ήδη ξεκινήσει στην πολιτεία της Ουάσινγκτον. Η φυλή των Yakama, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, έχει αρχίσει πρόγραμμα διαχείρισης του είδους σε περιοχές ευθύνης της και είναι προς το παρόν η πρώτη και μοναδική ομάδα στην πολιτεία που εφαρμόζει την απομάκρυνση των συγκεκριμένων πτηνών.
Στο πλαίσιο του ομοσπονδιακού σχεδίου, εκπαιδευμένοι και αδειοδοτημένοι κυνηγοί από τις αρμόδιες αρχές χρησιμοποιούν ηχογραφημένες φωνές κουκουβαγιών για να προσελκύσουν τις ραβδωτές κουκουβάγιες σε κοντινή απόσταση, πριν τις πυροβολήσουν με κυνηγετικά όπλα. Σε ορισμένες περιπτώσεις τα πτηνά αιχμαλωτίζονται και θανατώνονται με ευθανασία, ενώ η διαδικασία δεν είναι ανοιχτή στο κοινό.
Η Υπηρεσία Αλιείας και Άγριας Ζωής των ΗΠΑ είχε εγκρίνει το σχέδιο το 2024, μετά από χρόνια ανησυχίας για τη συνεχή μείωση των πληθυσμών της βόρειας κηλιδωτής κουκουβάγιας.
Το πρόγραμμα ενδέχεται να επιτρέψει την απομάκρυνση δεκάδων χιλιάδων ραβδωτών κουκουβαγιών κάθε χρόνο σε περιοχές της Δύσης για διάστημα έως και 30 ετών.
Οι ομοσπονδιακές αρχές υποστηρίζουν ότι το μέτρο είναι αναγκαίο για την προστασία της βόρειας κηλιδωτής κουκουβάγιας, η οποία έχει χαρακτηριστεί απειλούμενο είδος βάσει της αμερικανικής νομοθεσίας.
Σύμφωνα με το Υπουργείο Άγριας Ζωής της Ουάσινγκτον, οι πληθυσμοί της βόρειας κηλιδωτής κουκουβάγιας έχουν μειωθεί έως και 90% σε ορισμένες περιοχές, με τη ραβδωτή κουκουβάγια να θεωρείται βασικός παράγοντας αυτής της πτώσης.
Υποστηρικτές του σχεδίου αναφέρουν ότι το εισβολικό είδος υπερέχει ανταγωνιστικά έναντι των μικρότερων συγγενών του.
Ωστόσο, περιβαλλοντικές οργανώσεις και ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων αντιδρούν, υποστηρίζοντας ότι η εξάπλωση του είδους είναι φυσική και όχι αποτέλεσμα ανθρώπινης παρέμβασης.
Η ραβδωτή κουκουβάγια εντοπιζόταν ιστορικά στην ανατολική Βόρεια Αμερική, από το Μέιν έως τη Φλόριντα, όμως επεκτάθηκε σταδιακά προς τα δυτικά τον τελευταίο αιώνα, με την πρώτη καταγραφή στην Ουάσινγκτον να γίνεται το 1965.
Αντίπαλοι του σχεδίου υποστηρίζουν επίσης ότι η συνεχιζόμενη απομάκρυνση δεν θα έχει αποτέλεσμα, καθώς νεότερα άτομα θα επανακαταλαμβάνουν τις ίδιες περιοχές.
Η διαμάχη έχει ανοίξει εκ νέου και το ζήτημα της υλοτομίας και της απώλειας των παλαιών δασών, με επικριτές να υποστηρίζουν ότι η καταστροφή των οικοτόπων έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μείωση της βόρειας κηλιδωτής κουκουβάγιας.
Τέλος, προσφυγή έχει κατατεθεί σε ομοσπονδιακό δικαστήριο του Πόρτλαντ με αίτημα την ακύρωση του σχεδίου, το οποίο χαρακτηρίζεται από τους αντιδρώντες ως μαζική θανάτωση ενός είδους που προστατευόταν επί δεκαετίες βάσει διεθνών συνθηκών.
Προς το παρόν, το πρόγραμμα συνεχίζεται, καθώς οι αρχές επιχειρούν να αποτρέψουν την εξαφάνιση ακόμη ενός είδους κουκουβάγιας.
