Είναι εντυπωσιακό πώς μια οργάνωση που στηρίζεται σε μια μικρή σχετικά θρησκευτική κοινότητα του Λιβάνου κυριαρχεί πολιτικά και στρατιωτικά σε ολόκληρο τον πολυθρησκευτικό Λίβανο και στέκεται δυναμικά εδώ και έναν μήνα απέναντι στο Ισραήλ. Πώς κατόρθωσε «το κόμμα του Θεού», όπως σημαίνει στα αραβικά η λέξη Χεζμπολάχ, να αποκτήσει τέτοια ισχύ;

Χτες με κοινή δήλωσή τους οι κυβερνήσεις Ελλάδας, Γαλλίας, Κύπρου, Βελγίου, Κροατίας, Μάλτας, Ιταλίας, Ολλανδίας, Πορτογαλίας και Βρετανίας, αλλά και η επίτροπος, Κάγια Κάλας, καταδίκασαν τις επιθέσεις της Χεζμπολάχ εναντίον του Ισραήλ, έχοντας μπει στον πόλεμο στο πλευρό του Ιράν, αποδίδοντάς της πλήρη ευθύνη για την κλιμάκωση. Επίσης, δήλωσαν την πλήρη στήριξή τους στην κυβέρνηση του Λιβάνου, που έχει κληθεί να αντιμετωπίσει για άλλη μια φορά τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή. Ζήτησαν άμεση αποκλιμάκωση των μαχών και πολιτική διαπραγμάτευση ανάμεσα στην κυβέρνηση του Λιβάνου και το Ισραήλ.

Όμως η Χεζμπολάχ δεν πτοείται.

Οι συνεχιζόμενες χερσαίες επιχειρήσεις στον νότιο Λίβανο εντάσσονται σε μια ασύμμετρη αντιπαράθεση μεταξύ του στρατού του ισραηλινού εχθρού, ως συμβατικής στρατιωτικής δύναμης με αεροπορική και τεχνολογική υπεροχή, και μιας μη συμβατικής αντίστασης που δεν λειτουργεί σύμφωνα με την παραδοσιακή στρατιωτική δοξασία. Η Χεζμπολάχ δεν βασίζεται σε σταθερό εδαφικό έλεγχο ή σε γραμμικές αμυντικές γραμμές· αντίθετα, εφαρμόζει ένα μοντέλο ανταρτοπολέμου που βασίζεται στην επιχειρησιακή ευελιξία, τη διασπορά, τις ενέδρες και τα συγκεντρωμένα πλήγματα, στο πλαίσιο μιας σωρευτικής φθοράς που στοχεύει στο ανθρώπινο δυναμικό και τις υλικοτεχνικές δυνατότητες του Ισραήλ.

Πολιτικά η Χεζμπολάχ έχει στήριξη.

Στις τελευταίες εκλογές του 2022 συγκέντρωσαν το 19,8% των ψήφων και κατέλαβαν 15 από τις 128 έδρες στο κοινοβούλιο. Τα μέλη και οι οπαδοί της Χεζμπολάχ προέρχονται σχεδόν αποκλειστικά από την ειδική κοινότητα του Λιβάνου που, σύμφωνα με τους τελευταίους υπολογισμούς, αντιστοιχεί στο 29% του συνολικού πληθυσμού. Βεβαίως, όλοι οι σιίτες δεν είναι Χεζμπολάχ, αλλά όλα τα μέλη της είναι σιίτες. Πριν από λίγες ημέρες και ενώ είχε ξεκινήσει ο πόλεμος, οι 4 υπουργοί που εκπροσωπούν τη Χεζμπολάχ μποϊκόταραν τη συνεδρίαση της κυβέρνησης του Λιβάνου εις ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση να απελαθεί ο πρέσβης του Ιράν. Η Χεζμπολάχ και ο σιιτικός σύμμαχός της, το κίνημα Αμάλ, είχαν καταδικάσει την άνευ προηγουμένου απόφαση των αρχών και ζήτησαν από τον πρέσβη του Ιράν να παραμείνει στη χώρα.

Σε όλη τη δεκαετία του ‘80 είχε πρωταγωνιστήσει σε επιθέσεις ενάντια σε στρατιωτικούς και διπλωματικούς στόχους και σε απαγωγές δυτικών, με κύριο στόχο την εξαφάνιση κάθε δυτικής παρουσίας και επιρροής στον Λίβανο. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, καθώς χτες το βράδυ έγινε γνωστό ότι Αμερικανίδα δημοσιογράφος απήχθη στο Ιράκ ύστερα από καταδίωξη των αρχών της χώρας με τους απαγωγείς μέλη της Κατάιμπ Χεζμπολάχ. Ένοπλοι άνδρες σταμάτησαν το αυτοκίνητό της σε έναν πολυσύχναστο δρόμο, την τράβηξαν έξω και τράπηκαν σε φυγή.

Σε μεγάλο βαθμό, ο στόχος της Χεζμπολάχ επιτεύχθηκε με τις αιματηρές επιθέσεις αυτοκτονίας στο αμερικανικό και το γαλλικό στρατόπεδο που οδήγησαν στην άμεση αποχώρηση των αμερικανικών και γαλλικών στρατιωτικών δυνάμεων και άνοιξαν τον δρόμο για τη στρατιωτική παρουσία της Συρίας. Το Ισραήλ αποδυνάμωσε σημαντικά τη Χεζμπολάχ κατά τη διάρκεια της 13μηνης σύγκρουσης που ξεκίνησε μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου, έναν πόλεμο στον οποίο η Χεζμπολάχ μπήκε την επόμενη ημέρα ανοίγοντας δεύτερο μέτωπο από τον Λίβανο. Ωστόσο, μέχρι τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός του 2024, οι IDF εκτιμούσαν ότι η Χεζμπολάχ διατηρούσε έως και το ένα τρίτο του προπολεμικού της πυραυλικού οπλοστασίου.

Οι ειδήσεις που έρχονται δείχνουν ότι η δράση της θα έχει συνέχεια.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου, ανακοίνωσε ότι η χώρα του διευρύνει την «ουδέτερη ζώνη» στον Λίβανο για να «απομακρύνει την απειλή των πυραύλων» της Χεζμπολάχ. «Δημιουργήσαμε μια πραγματική ζώνη ασφαλείας που εμποδίζει οποιαδήποτε διείσδυση προς τη Γαλιλαία και τα βόρεια σύνορα. Διευρύνουμε αυτή τη ζώνη για να απομακρύνουμε την απειλή των αντιαρματικών πυραύλων και να δημιουργήσουμε μια ευρύτερη ζώνη ασφαλείας», δήλωσε ο Νετανιάχου σε σχετικό βίντεο.

Το Ισραήλ θα καταλάβει τον νότιο Λίβανο μέχρι τον ποταμό Λιτάνι, μια περιοχή που ο υπουργός Άμυνας, Ισραέλ Κατς, αποκάλεσε «ζώνη ασφαλείας», διευκρινίζοντας για πρώτη φορά την πρόθεση του Ισραήλ να καταλάβει έδαφος που αντιπροσωπεύει σχεδόν το ένα δέκατο της χώρας. Και αν τα σύνορα θα αλλάξουν τελικά, θα εξαρτηθεί, καλώς ή κακώς, και από τη Χεζμπολάχ.