Το οικονομικό παρασκήνιο και η τελική απόφαση που οδήγησε στο να σταματήσει η Σίσσυ Χρηστίδου την εταιρεία ρούχων ήρθαν στο φως μέσα από τη συνέντευξη που παραχώρησε ο αδελφός της, Γιάννης Χρηστίδης, στην ψηφιακή εκπομπή της Νάνσυς Παραδεισανού στο YouTube. Ο επιχειρηματίας εξήγησε τη μετάβαση από τους μεγάλους τζίρους και το προσωπικό των 18 ατόμων στην οριστική παύση της λειτουργίας, συνδέοντας την πορεία της επιχείρησης με τις προσωπικές αντοχές και τις απαιτήσεις της αγοράς μόδας.
Από το ελαιόλαδο στους 18 υπαλλήλους και το «ξύλο» της αγοράς
Ο ίδιος εξήγησε πώς βρέθηκε από το export management premium ελαιολάδου στη Θεσσαλονίκη να τρέχει το brand της αδελφής του, όταν εκείνη του ζήτησε βοήθεια επειδή η κατάσταση είχε ξεφύγει.
«Φυσικά και ενεπλάκησα και εγώ στην εταιρεία της αδελφής μου. Από τα πιο ωραία project που έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου. Η Σίσσυ τότε το ξεκίνησε μόνη της. Εγώ βοήθησα λίγο στο στήσιμο, λίγο στο οικονομικό κομμάτι, λίγο στο πλάνο, λίγο στα κοστολόγια… Έτσι ξεκινήσαμε. Δεν είχαμε συνεργαστεί ξανά, πέρα από το ότι λίγο διαχειρίστηκα σε μια περίοδο τα το εμπορικό της το κομμάτι, αλλά τότε δεν ήταν τόσο έντονα όσο είναι τώρα», ανέφερε αρχικά ο Γιάννης Χρηστίδης για το ξεκίνημα του εγχειρήματος.
Στην πορεία, η επιχείρηση πήρε τεράστιες διαστάσεις, με την παρουσιάστρια να είναι δοσμένη 100% στο δημιουργικό κομμάτι.
«Σε κάποια φάση η Σίσσυ ξεκίνησε την εταιρεία με τα ρούχα, ασχολήθηκε με το δικό της το κομμάτι, πάρα πολύ δημιουργική, από την κλωστή, από το κουμπάκι, από το πουκάμισο, τα πάντα. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο εκεί πέρα. Δεν ήθελε να ασχοληθεί με άλλα κομμάτια. Και ενώ άρχισε να ανεβαίνει η δουλειά, εγώ εκείνη την περίοδο ήμουν export manager σε ένα premium ελαιόλαδο στη Θεσσαλονίκη και ταξίδευα και πολύ και έκανα από αυτά έξω, και μου λέει: “Εδώ καίγομαι. Πάρα πολύ δουλειά”», συμπλήρωσε, δίνοντας την πάσα για την εξήγηση του πώς ήρθε τελικά το τέλος:
«Και λέω: “Πάρα πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση. Πάμε μαζί να το πάμε στο επόμενο βήμα”. Και φτάσαμε σε ένα σημείο, ξεκινήσαμε εγώ, η Σίσσυ και ένα άτομο τότε στην αρχή που το λειτουργούσε, και μετά… Η Δέσποινα ήταν το δεξί χέρι που το έστησαν όλο αυτό, έφαγαν πάρα πολύ ξύλο μέχρι που δεν αντέχανε. Μπήκα στην ομάδα και μετά φτάσαμε μέχρι και δεκαοκτώ άτομα να λειτουργούμε με την εταιρεία, με πολύ μεγάλους τζίρους και με πάρα πολύ μεγάλη δύναμη της Σίσσυς. Αλλά στο κομμάτι του ρούχου, κάθε σεζόν όλη η κερδοφορία έπρεπε να επανεπενδυθεί για να μπορέσει να κάνει κι άλλη παραγωγή κι άλλη παραγωγή. Και έφτασε ένα σημείο που μεγάλωσε αρκετά η εταιρεία, η Σίσσυ τότε δεν έκανε τηλεόραση όταν κάναμε τα ρούχα, και σε ένα σημείο που λέει: “Κουράστηκα”».
Το ανεξίτηλο σημάδι από την απώλεια της μητέρας τους
Παράλληλα με την πορεία για τη Σίσσυ Χρηστίδου εταιρεία ρούχων, ο Γιάννης Χρηστίδης άνοιξε ένα πολύ ευαίσθητο κεφάλαιο, μιλώντας για τον θάνατο της μητέρας τους πριν από τέσσερα χρόνια και τον τρόπο που η εργασία λειτούργησε ως διέξοδος.
«Όταν χάσαμε τη μητέρα μας, αυτό που βοηθάει μετά ήταν να μπούμε σε αυτή τη διαδικασία (της δουλειάς). Πάντα ξεχνιέσαι λίγο, αλλά πάντα κουβαλάς ένα κομματάκι το οποίο σου λείπει. Δεν νομίζω ότι αυτό ξεπερνιέται ποτέ…», εξομολογήθηκε ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή του.
