Για τις ανασφάλειες που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος με την εμφάνισή του μίλησε ο Τόνυ Δημητρίου, παραδεχόμενος πως υπάρχουν ακόμη ζητήματα που αρκετοί διστάζουν να συζητήσουν ανοιχτά.
Ο ηθοποιός, σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Πρωίαν σε Είδον», εξήγησε ότι για χρόνια ένιωθε πως ορισμένες αισθητικές παρεμβάσεις αντιμετωπίζονται διαφορετικά από τον κόσμο, ειδικά όταν αφορούν άνδρες.
«Είναι ταμπού, πολύς κόσμος δεν το λέει. Όχι, αν κάτι δεν σου αρέσει επάνω σου, ξυπνάς το πρωί και λες “θα ήθελα να το αλλάξω”, κάν’ το».
Μάλιστα, θέλοντας να δείξει πως δεν θεωρεί ότι υπάρχει λόγος ενοχής γύρω από τέτοιες αποφάσεις, ανέφερε:
«Άμα σου φύγει ένα δόντι, δεν θα το βάλεις; Το ίδιο ισχύει. Ό,τι σε κάνει να νιώθεις όμορφα».
Η αποκάλυψη που έκανε δημόσια
Στη συνέχεια της κουβέντας, ο Τόνυ Δημητρίου εξήγησε πως και ο ίδιος αποφάσισε να προχωρήσει σε αλλαγή στην εμφάνισή του, λέγοντας ανοιχτά πως έκανε προσθετική μαλλιών.
«Έχω περάσει διάφορες φάσεις στα μαλλιά μου. Όταν έφυγαν τα μαλλιά, έβαλα! Και το λέω γιατί πολύς κόσμος θέλει να το κάνει και έχει ένα κόμπλεξ με αυτό».
Ο ηθοποιός υποστήριξε ότι δεν βρίσκει λόγο να κρύβεται κάποιος πίσω από τέτοιες επιλογές, εφόσον αυτό τον βοηθά να αισθάνεται καλύτερα με τον εαυτό του.
Τα συγκινητικά μηνύματα που λαμβάνει με τη σύντροφό του
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Τόνυ Δημητρίου μίλησε και για τα χιουμοριστικά βίντεο που δημιουργεί μαζί με τη Στεφανία Γκουρνέλου στα social media.
Όπως αποκάλυψε, αρκετές φορές έχουν δεχτεί μηνύματα από ανθρώπους που περνούν δύσκολες στιγμές και βρίσκουν διέξοδο μέσα από το περιεχόμενό τους.
«Έχει τύχει να πάμε σε ένα νοσοκομείο να δούμε μια φίλη και ήρθε μια κοπέλα και μας είπε “Ξέρεις, είμαι εδώ πέρα τρεις μήνες και είστε η χαρά μου. Περιμένω πότε θα σας δω”. Εκεί κλαις, ρε παιδί μου».
Οι μνήμες από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Τόνυ Δημητρίου γύρισε πίσω στα παιδικά του χρόνια και στις εικόνες που θυμάται από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Όπως είπε, ήταν μόλις έξι ετών τότε, όμως ο τρόπος που αντέδρασαν οι γονείς του τον βοήθησε να μη βιώσει τον φόβο με τον ίδιο τρόπο.
«Οι γονείς μου δεν έδειξαν ποτέ πανικό. Ενώ πέφταν οι βόμβες και τις ακούγαμε, προσπαθούσαν να μας κρατήσουν ήρεμους. “Έρχονται τα αεροπλάνα, πάμε να κρυφτούμε κάτω από το κρεβάτι και θα φάμε μπισκότα” μας έλεγαν».
