Πρόσθεσε το Newsbeast στις προτεινόμενες πηγές σου στη Google

Η περίοδος μετά τον τοκετό συνοδεύεται από σημαντικές αλλαγές στο σώμα της γυναίκας. Αν και πολλές από αυτές είναι φυσιολογικές και υποχωρούν με τον χρόνο, ορισμένες μπορεί να υποδηλώνουν προβλήματα που απαιτούν ιατρική αξιολόγηση.

Οι ειδικοί εξηγούν ποιες είναι οι πιο συχνές σωματικές αλλαγές μετά τη γέννα και πότε είναι απαραίτητο να ζητήσετε τη συμβουλή γιατρού.

1. Επιλόχεια προεκλαμψία

Η επιλόχεια προεκλαμψία είναι μια σοβαρή και δυνητικά επικίνδυνη κατάσταση που χαρακτηρίζεται από υψηλή αρτηριακή πίεση μετά τον τοκετό. Μπορεί να εμφανιστεί από 48 ώρες έως και έξι εβδομάδες μετά τη γέννηση του μωρού.

Συμπτώματα όπως έντονος πονοκέφαλος, διαταραχές στην όραση, πόνος κάτω από τα δεξιά πλευρά ή ξαφνικό πρήξιμο σε πρόσωπο και χέρια απαιτούν άμεση ιατρική εκτίμηση.

2. Ρήξη του περινέου μετά από φυσιολογικό τοκετό

Οι ρήξεις στον ιστό ανάμεσα στον κόλπο και τον πρωκτό είναι συχνές μετά από φυσιολογικό τοκετό.

Ο πόνος τις πρώτες εβδομάδες θεωρείται φυσιολογικός και μπορεί να αντιμετωπιστεί με χλιαρά καθιστικά μπάνια, παγοκύστες και κοινά παυσίπονα. Ωστόσο, αν παρουσιαστεί αυξανόμενος πόνος, έντονο πρήξιμο, δύσοσμες εκκρίσεις ή άνοιγμα του τραύματος, θα πρέπει να ενημερωθεί άμεσα ο γιατρός.

3. Πόνος στην ουλή της καισαρικής τομής

Η ευαισθησία στην περιοχή της καισαρικής είναι συνηθισμένη κατά την ανάρρωση. Αν όμως ο πόνος επιμένει, εμφανιστεί έκκριση υγρού ή σημάδια φλεγμονής, μπορεί να πρόκειται για λοίμωξη που χρειάζεται θεραπεία.

Σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται να απαιτηθεί περαιτέρω χειρουργική αντιμετώπιση.

4. Κολπική ξηρότητα

Η μείωση των οιστρογόνων μετά τον τοκετό, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του θηλασμού, μπορεί να προκαλέσει κολπική ξηρότητα.

Το αποτέλεσμα είναι αίσθημα καύσου, φαγούρα και πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή. Η χρήση κολπικών ενυδατικών προϊόντων, λιπαντικών ή, όταν το συστήσει ο γιατρός, τοπικών οιστρογόνων μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα.

5. Παρατεταμένη αιμορραγία

Η κολπική αιμορραγία μετά τον τοκετό είναι φυσιολογική, όμως αν συνεχιστεί για περισσότερο από έξι εβδομάδες ή γίνει ιδιαίτερα έντονη, μπορεί να υποδηλώνει ότι έχουν παραμείνει υπολείμματα πλακούντα ή άλλου ιστού μέσα στη μήτρα.

Η κατάσταση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε λοίμωξη ή άλλες επιπλοκές και απαιτεί ιατρική αξιολόγηση.

6. Ακράτεια ούρων

Η απώλεια μικρής ποσότητας ούρων όταν η γυναίκα βήχει, γελά ή φτερνίζεται είναι αρκετά συχνή τους πρώτους μήνες μετά τον τοκετό.

Οι ασκήσεις ενδυνάμωσης του πυελικού εδάφους, γνωστές ως ασκήσεις Kegel, αποτελούν την πρώτη επιλογή αντιμετώπισης, ενώ σε πιο επίμονες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί φυσικοθεραπεία ή άλλες εξειδικευμένες θεραπείες.

7. Πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή

Πολλές γυναίκες αντιμετωπίζουν δυσφορία ή πόνο κατά τη διάρκεια του σεξ μετά τη γέννα.

Η αιτία μπορεί να είναι η επούλωση των ιστών, η κολπική ξηρότητα ή η ένταση στους μύες του πυελικού εδάφους. Η σωστή αξιολόγηση από γιατρό μπορεί να οδηγήσει στην κατάλληλη θεραπεία και να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής.

8. Διάσταση κοιλιακών μυών

Η διάσταση των κοιλιακών μυών εμφανίζεται όταν οι κοιλιακοί απομακρύνονται μεταξύ τους λόγω της πίεσης που ασκεί η εγκυμοσύνη.

Η χρήση ειδικής ζώνης στήριξης και ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα ασκήσεων μπορούν να βοηθήσουν στην αποκατάσταση.

9. Τριχόπτωση και αλλαγές στο δέρμα

Οι έντονες ορμονικές μεταβολές μετά τον τοκετό συχνά προκαλούν αυξημένη τριχόπτωση ή προσωρινές αλλαγές στο δέρμα.

Στις περισσότερες περιπτώσεις τα συμπτώματα υποχωρούν σταδιακά μέσα σε έξι έως δώδεκα μήνες.

10. Αλλαγές στο μέγεθος των ποδιών

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ο όγκος του αίματος και των υγρών αυξάνεται σημαντικά, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει πρήξιμο στα πόδια και στους αστραγάλους.

Συνήθως το οίδημα υποχωρεί σταδιακά μετά τον τοκετό. Αν όμως επιμένει ή συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα, είναι σημαντικό να αξιολογηθεί από γιατρό, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να σχετίζεται με καρδιαγγειακά προβλήματα.

Οι περισσότερες αλλαγές που εμφανίζονται μετά τον τοκετό είναι προσωρινές και αποτελούν μέρος της φυσιολογικής ανάρρωσης του οργανισμού. Ωστόσο, η έγκαιρη αναγνώριση συμπτωμάτων που επιμένουν ή επιδεινώνονται μπορεί να συμβάλει στην πρόληψη σοβαρότερων επιπλοκών και στην ταχύτερη αποκατάσταση της υγείας της νέας μητέρας.