31
loading
Γράφει
ο Νίκος Δεμισιώτης

Εκείνο το πρωινό της προηγούμενης Τρίτης πρέπει να κοιμήθηκα ελάχιστα. Δύσκολα μπορώ να θυμηθώ έστω και μια φορά να πετάγομαι από το κρεβάτι τόσο εύκολα όταν χτυπά το ξυπνητήρι. Φαντάζομαι πως ο οργανισμός μου είχε μπει σε «λειτουργία πτήσης». Ούτε ακριβώς «σβηστός», δηλαδή, αλλά ούτε και σε πλήρη λειτουργία.

Ντύθηκα αδιανόητα γρήγορα και αμέσως πήρα το δρόμο για τον σταθμό του ηλεκτρικού. Ούτε το συνηθισμένο πρώτο τσιγάρο της ημέρας δεν έκατσα να κάνω. Βγήκα από το σπίτι και κοίταξα προς κάθε κατεύθυνση πολύ προσεκτικά. Με ματιά διερευνητική. Σα να ήμουν σίγουρος πως κάποιος με παρακολουθούσε. Ακόμα μπορώ να θυμηθώ τα πρόσωπα εκείνων που συνάντησα. Όταν σιγουρεύτηκα πως όλα ήταν καλά, ξεκίνησα.

Έφτασα στο τρένο και μπήκα μέσα. Συνειδητοποίησα πως κάνεις άλλος μέσα σε εκείνο το βαγόνι δεν είχε τη δική μου (στα όρια του ψυχωτικού) συμπεριφορά.

Όλα ήταν φυσιολογικά. Όσο φυσιολογικά μπορεί να είναι μέσα σε συνθήκες lockdown.

Τότε; Είναι δεδομένο πως το μυαλό παίζει διάφορα παιχνίδια. Κάποια από αυτά τόσο επικίνδυνα που μπορεί να σε αποτραβήξουν από την πραγματικότητα.

Στη διαδρομή, τσέκαρα πως είχα μαζί μου την ταυτότητα αλλά και το χαρτί που βεβαίωνε πως ως δημοσιογράφος μπορώ και πρέπει να κινούμαι ελεύθερα στο κέντρο της Αθήνας για την κάλυψη των γεγονότων.

Απαγόρευση 40 χρόνια μετά

Ελεύθερα! Τι περίεργη λέξη. Πόση φόρτιση κουβαλάει μαζί της και πόσο εύκολα -σαν μια πέτρα που κάποιος έσκυψε και πήρε από το δρόμο- μπορεί να γκρεμίσει τη βιτρίνα που έχεις μπροστά σου. Μαζί με το είδωλό της.

Αυτή ήταν η 20ή πορεία για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, που θα κάλυπτα ως ρεπόρτερ. Καμία προηγούμενη, ωστόσο, δεν ήταν σαν κι αυτή. Αυτό το ήξερα από την πρώτη στιγμή που μου πέρασε από το μυαλό πως θα είναι μια απαγορευμένη πορεία. Και η αλήθεια είναι πως το σκέφτηκα πολύ καιρό πριν. Όταν άρχισαν και πάλι να αυξάνονται τα κρούσματα.

Η ιδέα ήταν απλή: Όταν το «όχι» (του κράτους) γίνεται «ναι» (θέλω) γιατί «πρέπει» (να ενημερώσω το κοινό. Αυτή είμαι η δουλειά μου. Το μετερίζι το δικό μου).

Σε μια κουβέντα ένας φίλος το έβαλε ως πιθανό σενάριο. «Τι θα κάνουμε σε περίπτωση που απαγορευτεί η πορεία για το Πολυτεχνείο»;

Τη στιγμή εκείνη έτυχε να κοιτώ έναν άλλο φίλο που μόλις είχε τραβήξει μια μεγάλη τζούρα από το τσιγάρο του. «Θα είναι η πρώτη απαγορευμένη πορεία του Πολυτεχνείου, μετά από εκείνη του 1980 που σκότωσαν τον Κουμή και την Κανελλοπούλου», είπε και έβγαλε τον καπνό από μέσα του. Σαν ασπρόμαυρη εικόνα, βγαλμένη θαρρείς, από βιβλίο του Στέργιου Κατσαρού.

Μέσα σε εκείνο το βαγόνι, λοιπόν, και σε κάτι που έμοιαζε με αυτο-ψυχανάλυση κατάφερα να βρω τον λόγο για τον οποίο είχα εκείνη την συμπεριφορά. Εκείνο το «απαγορεύεται» ήταν που το δημιούργησε όλο αυτό. Ακόμα και σ’ εμένα που είχα μαζί μου  το χαρτί που μου επέτρεπε να κινούμαι «ελεύθερα».

Θυμήθηκα τις εικόνες από εκείνη την πορεία το Νοέμβρη του ‘80. Το σακατεμένο πρόσωπο του Κουμή. Το τσακισμένο κορμί της Κανελλοπούλου. Τις διηγήσεις και τις μαρτυρίες των παλαιότερων για το ατελείωτο ξύλο, για το δίχως κανένα έλεος κυνηγητό της αστυνομίας σε όσους τόλμησαν να αψηφήσουν το απαγορευτικό και βγήκαν στους δρόμους.

Το αποκλεισμένο κέντρο και οι διαδοχικοί έλεγχοι

«Έτσι θα είναι άραγε και σήμερα»; αναρωτήθηκα την ώρα που ανέβαινα με τις κυλιόμενες σκάλες για να βγω στην Πανεπιστημίου. Το πρώτο πράγμα που είδα να ξεπροβάλει ήταν τα καπέλα δυο αστυνομικών. «Καλώς όρισες στο απαγορευμένο κέντρο» σκέφτηκα.

Όταν ανακαλώ στη μνήμη μου εκείνες τις πρώτες στιγμές είμαι σχεδόν σίγουρος πως έκανε πάρα πολύ κρύο. Δεν θυμάμαι αν όντως είχε τόσο κρύο. Η αίσθηση πάντως ήταν αυτή…

Με το που στρίβω στην Πατησίων πέφτω πάνω στον πρώτο έλεγχο. «Καλά ξεκινήσαμε».

Ούτε 100 μέτρα αργότερα, δεύτερος έλεγχος. Ο τρίτος έλεγχος στο ύψος της Κάνιγγος έγινε από ασφαλίτη. Αντέδρασα, αντέδρασε, έγιναν οι απαραίτητες διευκρινήσεις για τα εκατέρωθεν νευράκια και συνέχισα τη μοναχική μου πορεία προς το Πολυτεχνείο. Τα πράγματα, πλέον, ήταν ξεκάθαρα. Αυτή θα ήταν μια πολύ δύσκολη ημέρα.

Στη γωνία της Πατησίων με τη Στουρνάρη με σταματάνε για τέταρτη φορά. Ίσως τους προκαλούσαν τα μαύρα ρούχα που φορούσα και τα μακριά γένια. Δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς.

Ευγενέστατος ο τελευταίος αστυνομικός, δεν μπορώ να πω. Αξιωματικός. Αργότερα και όσο η νύχτα μαζί με τις προστατευτικές μάσκες έκαναν τις μορφές πιο δυσδιάκριτες, με έλεγξε άλλες δυο φορές. Μέχρι την τελευταία που ακόμα και ο ίδιος έβαλε τα γέλια.

Είχε νυχτώσει πια. Στο κέντρο όλα είχαν επανέλθει στην πρωινή παγωμάρα και έτσι εγώ βρήκα την ευκαιρία να πιάσω συζήτηση μαζί του και να τον ρωτήσω αν όλο αυτό που έγινε ήταν φυσιολογικό και αν ο ίδιος το θεωρεί αναγκαίο. «Τι σημαίνει φυσιολογικό και πώς ορίζουμε το αναγκαίο», ήταν η μάλλον διπλωματική απάντησή του. Προσπάθησα να δω τα όρια του και τον ρώτησα αν θεωρεί ποτέ πως αυτό που γεννά τη βία είναι η βία. «Δυστυχώς η βία πολλές φορές είναι και αναγκαία και αναπόφευκτη».

Σε αυτό το παιχνίδι της γάτας και του ποντικού (χωρίς ακόμα να είμαι σίγουρος για το ποιος ήταν ποιος σε εκείνη την κουβέντα) μου πέρασε από το μυαλό να τον ρωτήσω για το πόσο αναπόφευκτη ήταν μια επίθεση με αύρες, ΜΑΤ και μοτοσικλετιστές της «ΔΡΑΣΗ» σε ανθρώπους που εμφανώς δεν είχαν καμία διάθεση για μάχη καθώς ήταν ξεκάθαρο ότι δεν είχαν προετοιμαστεί για κάτι τέτοιο. Δεν το έκανα. Δεν είχε και νόημα, άλλωστε.

Οι στιγμές ανάτασης μιας ψυχρής και βουβής ημέρας

Πριν τα δακρυγόνα γεμίσουν τα μάτια μας με «ξυραφάκια» και τα χημικά να κόψουν την ανάσα μας, είχα προλάβει να δω ένα μάλλον γυναικείο κεφάλι να ξεπροβάλει πίσω από κάτι στόρια σε ένα γραφείο πρώτου ορόφου σε πολυκατοικία στην Πανεπιστημίου. Την παρακολουθούσα αρκετή ώρα. Υποθέτω πως ο φόβος ήταν αυτός που δεν επέτρεψε σε εκείνη τη γυναίκα να σηκώσει τα στόρια ώστε να βλέπει με την άνεσή της αλλά προτίμησε απλά να τα παραμερίσει λίγο.

Φόβο που σίγουρα δεν είχε η κ. Μαρία. Η γυναίκα που πήγε να αφήσει ένα λουλούδι στην πόρτα του Πολυτεχνείου και λίγο έλειψε να της κοστίσει 300 ευρώ.

Όταν την είδα να περπατάει μόνη της και με βήμα σταθερό και σίγουρο προς την πύλη ήμουν σχεδόν σίγουρος πως δύσκολα θα την γλίτωνε. Είχαν περάσει κι άλλοι άνθρωποι (μεμονωμένα και με μάσκες) και είχαν αφήσει ένα λουλούδι και στη συνέχεια πέρασαν κι άλλοι. Κανείς δεν είχε τραβήξει τα βλέμματα των αστυνομικών έτσι. Για κανέναν δεν κινητοποιήθηκαν πέντε αστυνομικοί για να τον κυκλώσουν. Για κανέναν δεν ήρθε περιπολικό της Άμεσης Δράσης με υψηλόβαθμο αξιωματικό μέσα.

Το καλό με το να είσαι ρεπόρτερ χωρίς το «ματσούκι» της τηλεόρασης και τους μεγάλους και τρομακτικούς φωτογραφικούς φακούς, είναι πως οι άνθρωποι σου ανοίγονται πιο εύκολα. Όταν άφησε το λουλούδι την πλησίασα και την ρώτησα αν μπορεί να δικαιολογήσει την έξοδό της αυτή γιατί... «έρχονται μπελάδες». Μου είπε πως έχει τα απαραίτητα χαρτιά. Την είδα να κοιτά προς το μέρος των αστυνομικών που ολοένα και την πλησίαζαν. Της είπα πως δεν έχει να φοβηθεί κάτι και πως είμαστε και εμείς εδώ. Εκείνη με αποστόμωσε λέγοντας μου: «δεν φοβάμαι κανέναν. Είμαι εδώ που έπρεπε να είμαι. Δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς».

Αυτή ήταν η μοναδική στιγμή ανάτασης εκείνη την ημέρα. Ψέματα! Υπήρχε και μια ακόμα.

Η στιγμή που το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών από το μπαλκόνι της πολυκατοικίας στην οδό Στουρνάρη άνοιξε την μικροφωνική που είχε στήσει και έσπασε εκείνη την παγωμένη σιωπή που είχε καλύψει τα πάντα. Διάβαζαν αποσπάσματα από τους «Ανθρωποφύλακες» του αξέχαστου Περικλή Κοροβέση και έβαζαν στη διαπασών τα τραγούδια από το θρυλικό «Μεγάλο μας Τσίρκο» όπου ο Ξυλούρης και η συγκλονιστική Τζένη Καρέζη προειδοποιούσαν τον λαό πως «οι αγώνες πού ‘χεις κάνει δε φελάνε, το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε».

Όταν την επόμενη ημέρα με ρώτησε ο γιος μου πώς ήταν στο Πολυτεχνείο, ήθελα να του τα πω όλα για να ξέρει. Σχεδόν ταυτόχρονα σκέφτηκα πως με την ψυχολογία στο ναδίρ αφού το σχολείο έκλεισε και δεν μπορεί πλέον να δει τους φίλους του, μια τέτοια κουβέντα θα ήταν λάθος.

«Καλά ήταν. Αλλά θα ήταν ακόμα καλύτερα αν ήσουν εσύ και η αδερφή σου εκεί. Άντε να κάνουμε λίγο υπομονή, να τελειώσουμε με τον κορονοϊό και τις απαγορεύσεις και του χρόνου να πάμε πάλι όλοι μαζί» του είπα. Μου χαμογέλασε, μου έκλεισε το μάτι και πήγε να κάνει μια ακόμα προσπάθεια μπας και καταφέρει να μπει στο Webex για να κάνει μάθημα.

ΚΑΝΤΕ LIKE ΤΟ NEWSBEAST.GR

31
σχόλια
  1. avatar Φίλε δημοσιογράφε

    Είμαι σίγουρος
    Όταν ταξιδέψεις σε άλλη χώρα
    Τα ξεχνάς όλα αυτά περι
    δικαίων αδίκων , πορείες κ καταλήψεις
    Αριστερα κ δεξιά
    Και υπακούς στα δεδομένα της εκεί χώρας
    Αν σκεφτείς έτσι και στη χώρα σου και αλλάξεις πρώτα εσυ που τα δημοσιεύεις , τότε έχουμε κάποια ελπίδα για το μέλλον των παιδιών μας

  2. avatar Ειρηνική εξέγερση της νεολαίας

    Αυτό ήταν το Πολυτεχνείο του 1973. Μιά ηρωική και ειρηνική εξέγερση της νεολαίας, που πνίγηκε στο αίμα. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Το ποιά είναι η στάση του καθενός σήμερα, χαρακτηρίζει μόνο τον ίδιο.

  3. avatar Κουμμουνια στον Άδη και στο βαθύ σκοτάδι.

    Το Πολυτεχνείο ζει τα κομμουνια φυλακή.

    1. avatar φασίστες στον άδη και στο βαθύ σκοτάδι

      στην πηγάδα εσύ, μαζί με τα αφεντικά σου βρομερό ναζίδι

  4. avatar king george

    μας εχετε γανωσει τα μπρικια μ αυτην την περιβοητη πορεια την οποια απ οτι εχω καταλαβει ολα αυτα τα χρονια την περιμενουν διακαως καθε φορα που γινεται για να συμετασχουν ολοι αυτοι που βαριουνται να κουνηθουν κ να δουλεψουν προφανως κ να ζησουν....βγαινουν λοιπον στο δρομο κρατωντας πανω κ τη σημαια αυτη την οποια την εχουνε κανει περα δωθε κουρελου συν τη βαριεστημαρα που δειχνουν οι μισοι χασμουριουνται κιολας φωναζοντας τα γνωστα συνθηματα τα οποια εχουνε ξεχειλωσει πλεον κ στο τελος της γιορτης αυτης της γιορτης του πανα θα μπορουσε να χαρακτηριστει αν δεν βαριοτανε κ ο ιδιος που τους εβλεπε ερχεται η γνωστη φιλια το γνωστο ραντεβου με τα ματ κ το καιω καταστρεφω το οποιο τεινει να γινει κ αυτο κομμα στη βουλη γιατι οχι στη χωρα του ποτε ποτε!!!!!

  5. avatar Ντένις

    Το δικαίωμα ενός ολοκλήρου Λαού στην Υγεία και την ευζωία , είναι ισχυρότερο και πολυτιμότερο σε μια Δημοκρατία , τόσο από τα ατομικά δικαιώματα , όσο και από τα γούστα ενός εκάστου !
    Άσε λοιπόν το αίμα και τις θεωρίες σου περί ελευθερίας ... Να στο πώ αλλοιώς και η 25η Μάρτη συμβολίζει αγώνα για ελευθερία , ενός ολάκερου Λαού απέναντι στο ζυγό των Οθωμανών δυναστών τους , χύθηκε πολλαπλάσιο αίμα για να ελευθερωθεί η Χώρα , αλλά ούτε παρέλαση - μηδέ φανφάρες θέλουμε όταν κινδυνεύει η Δημόσια Υγεία !!!
    Ούτε να σπάσει ο ... αντιστασιακός Μπιμπίλας την «παγωμένη .. σιωπή» με ηχεία στα μπαλκόνια χρειαζόμαστε , για να θυμηθούμε τους αγώνες ... !!!
    Τους αγώνες για Δημοκρατία τους τιμάς , όταν τιμάς τους κανόνες της δημοκρατίας !
    Και ο ύψιστος κανόνας είναι ότι τα δικαιώματα και οι ανάγκες του συνόλου , προηγούνται των ατομικών μας δικαιωμάτων .
    Υπέρτατο δε αγαθό είναι η Δημόσια Υγεία και η ευημερία του συνόλου !!!
    Γιορτές και πανηγύρια για προπαγάνδα και ομαδοποίηση της αγέλης είναι γνώρισμα Ολιγαρχικών καθεστώτων !

    1. avatar @ Ντένις

      Σε ποια δημοκρατία αναφέρεσαι;
      Σε αυτήν που έκανε το ΟΧΙ, ΝΑΙ στην Ελλάδα ή σε εκείνη που ψήφισαν μέχρι οι νεκροί στις ΗΠΑ και τα ΜΜΕ έσπευσαν να ανακηρύξουν τον νικητή των εκλογών;
      Αυτή τη δημοκρατία θέλεις να προστατεύσουμε;
      Μάλλον τα έχεις μπλέξει λίγο στο μυαλό σου.
      Μπορεί να φταίει ο κορονοϊός...
      Ευτυχώς που υπάρχει και αυτός και μπορούμε να τα φορτώνουμε όλα σε αυτόν και να σε ανεχόμαστε ακόμα.
      Σε διαφορετική περίπτωση, ξέρεις που θα ήσουν.

  6. avatar Αλουμινας υαλοπωλης

    \"Ελεύθερα! Τι περίεργη λέξη. Πόση φόρτιση κουβαλάει μαζί της και πόσο εύκολα -σαν μια πέτρα που κάποιος έσκυψε και πήρε από το δρόμο- μπορεί να γκρεμίσει τη βιτρίνα που έχεις μπροστά σου. Μαζί με το είδωλό της.\"

    Φανταστική παρομοίωση, σύντροφε!

  7. avatar φασίστες στον άδη και στο βαθύ σκοτάδι

    κούλη, χρυσοχουντίδη και νουδούλες μετράτε μέρες, στην πηγάδα μαζί με τ αδέρφια σας τους χρυσαυγήτες

    1. avatar Καμπουρης

      Την Χρυση Αυγη την φοβαστε τωρα που ειναι φυλακη,θα την τρεμετε οταν βγει.Λιγη υπομονη αγαπητοι φιλελεδες,κομμουνιστες,κεντρωοι,αναρχικοι,ΜΜΕ κτλ...

  8. avatar Φλόμπερ

    Πσσσσσς... συγκιgνητικό

  9. avatar Ραγιάς γεννήθηκες …

    Ραγιάς θα αισθάνεσαι πάντα ...
    Δεν έχεις ταξιδέψει δημοσιογράφε σε καμμιά χώρα της ελεύθερης έστω Ευρώπης ;
    Δεν έχεις δεί εκεί τα όργανα τάξης να επιβάλλουν τους νόμους ;
    Δεν ξέρεις ότι εν μέσω πανδημίας σε όλη την ΕΕ υπάρχει απαγόρευση κυκλοφορίας ;
    Μιλάμε για δυτική Ευρώπη , όχι για ανελεύθερα καθεστώτα σε Ασία - Αφρική - Νότια ή Κεντρική Αμερική ! Εκεί δεν έχει αντιρρήσεις , ούτε καν δημόσια έκφραση απόψεων σαν τις δικιές σου ..!
    Για να υπάρξει όμως Δημοκρατία , πρέπει οι ατομικές ελευθερίες και η «τρέλα ή το κέφι του καθενός» να έρχονται δεύτερες και πίσω από το «κοινό καλό» !
    Αυτό λοιπόν να πεις στα παιδιά σου , αν θέλεις να γίνουν ελεύθεροι και σκεπτόμενοι άνθρωποι και όχι ότι το να ακολουθούμε τους κανόνες του Κράτους είναι αντισυνταγματική (;) καταπίεση στο δικαίωμα του συναθροίζεστε !
    Δεν ζούμε στο Μεσαίωνα φίλε μου , μπορεί να μην περάσαμε από διαφωτισμό - καθώς είμασταν υπό ξένο ζυγό - αλλά είμαστε 200 ελεύθερο Κράτος και μέλη της ΕΕ !!!
    Ότι για να ζουν ελεύθερα , πρέπει να σέβονται τους κανόνες της Πολιτείας , τα δικαιώματα και την υγεία των συμπολιτών τους και το Κοινό Καλό !!!
    Αυτό είναι το πρώτιστο γνώρισμα της Δημοκρατίας και την διαφοροποιεί από την Οχλοκρατία και εμποδίζει τα ζιζάνια της αυθαιρεσίας και της ολιγαρχίας να αναπτυχθούν !

    1. avatar κωνσταντιν

      ENA ΑΠΙΘΑΝΟ ΣΧΟΛΙΟ, ΑΛΛΟ ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΑ ΣΟΥ ΓΡΑΨΩ
      Μπράβο σου εσενε με τιτλο = ραγιάς γεννηθηκες=
      Ετσι τα διαβαση ο = ΕΛΛΗΝΑΣ = να καταλαβη τι σημαινει Νόμος και ελευθερία λόγου
      μφχ

  10. avatar Με δεδομένο αυτό το γκροτεσκο θέαμα λίγο μετά τις 10 το πρωί

    https://youtu.be/-p9FJRhd8lI
    .
    που όπως καταλαβαίνεις κύριε δημοσιογράφε, έκανε μάλλον αρνητική εντύπωση, το ΚΚΕ επιχείρησε και δεύτερη πορεία.
    Θυμίζω πως Copa America, Ρολάν Γκαρός, F1 κ.ά. ανεστάλησαν και τα προολυμπιακά τουρνουά αναβλήθηκαν. Η Μητροπολιτική Όπερα Νέας Υόρκης ακυρωσε όλες τις παραστάσεις του φθινοπώρου και το ερώτημα είναι, πόσες φορές θα πρέπει να επιτραπεί στον κύριο Κουτσούμπα και στην θλιβερή κουστωδια του να σουλατσαρουν στο κέντρο για μια περίσταση που ακόμα και το ΣτΕ δικαίωσε τις κυβερνητικές κινήσεις;
    Είναι όλοι τους φασίστες και μοναδικοί εκπρόσωποι πλεριας δημοκρατικής ευαισθησίας είστε εσείς και ο Κουτσούμπας;

  11. avatar Θορπ.

    Στης παραμυθάς τον κάμπο φύτρωσε καινούρια παπαρούνα με διφορούμενες αναφορές !
    ( εχετε για βρυσούλες και εμείς ψο αρμενίζουμε )

  12. avatar Αω12

    Τι τραβάμε ακόμα με αυτή τη γενιά του Πολυτεχνείου. Και ο συντάκτης του άρθρου, περιμένοντας και αυτός ψιχία από τον κάθε κορβανά (κρατικο παντα) μας αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές μας :)). Η βιομηχανθα παραγωγής ηρώων Θ συνεχιστεί. Απειλείται η ύπαρξη ολόκληρων κομμάτων κ προσωπικοτήτων Εάν αυτά ξεχαστούν.

  13. avatar Σφυροδρεπανάκιας

    Είδα τον τίτλο του άρθρου και λέω....
    \"Έλα επιτέλους!
    Ο σύντροφος Δεμισιώτης θα μιλήσει για την παλικαρίσια πορεία του Λαϊκού Κόμματος και την βαναυσότητα των δυνάμεων καταστολής που εξάντλησαν όλη την θηριωδία τους επάνω μας\'
    Θα μιλήσει \"για την παλικαρίσια στάση του Γεν.Γραμματεα μας μπροστά στις κάμερες που τα είπε έξω από τα δοντια και μέσα από την μάσκα, το σκισμένο πουκάμισο του συντροφου Παφιλη (καινουργιο πουκάμισο, προπερσινο), ακομα και για τις γραφικότητες του Βαρουφάκη.
    Αλλά τελικά αυτός έγραψε για την αϋπνία, για τα αδεια ΜΜΜ, τους στοχασμούς με τους μαχόμενους συναδέλφους, τις βαθιές χορταστικές τζούρες από τα τσιγάρα τους, την αφράτη γενειάδα του που δεν βολεύεται εύκολα πια, τους τσαμπουκαδες, τα γέλια αλλα και τις φιλοσοφικές συζητησεις με τους κακούς και καλούς αστυνομικούς, για την ατρόμητη συντρόφισσα κυρία που δεν φοβήθηκε σε αντίθεση με τους υπολοίπους, αλλά και την απορία του γιου του, που σήμερα θα λυθεί όμως αναλυτικά αν διαβάσει ο μικρός το άρθρο.
    Αν και ....δεν θα λυθεί μάλλον τελικά, γιατί η πορεία σταμάτησε στον.... τίτλο του άρθρου και στο Πολυτεχνείο όπως διαβάσαμε και εμείς δεν έγινε και... τίποτα.

  14. avatar Xountalas

    ...και γράφοντας αυτά, ένα δάκρυ κύλησε στο ροζιασμενο από τους ήλιους στο χωράφι, πρόσωπο του Δεμεσιώτη.Ατιμη κενωνια( και ... αστικό κράτος ) που δεν επιτρέπεις πορείες- λιτανείες με μπαχαλο , σπασίματα, βρωμιά συνθημάτων , φόβο και αναταραχή.Πού είναι εκείνες οι ωραίες μέρες που τα \" όμορφα Πολυτεχνεία, όμορφα καίγονταν!\".Δεμεσιωτη, ζούμε για την ημέρα που οι τσιρκο- πορείες θα είναι ΜΟΝΙΜΑ απαγορευμένες, πορείες για το Απατεωτεχνειο εννοώ και για την ημέρα που θα καταλάβετε ότι : ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΚΑΙ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΙ, ΑΥΤΗ Η ΓΗ ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΝΗΚΕΙ.

  15. avatar Αντιφα

    Το έχετε κάψει παιδιά...

  16. avatar agilotos stravos

    Τελειώστε με τα άβατα και άσυλα των καταλήψεων κρατικής και ιδιωτικής περιουσίας από Αναρχοκομουνιστες , αν θέλουν να κάνουν καταλήψεις ας τις κάνουν στα σπίτια τους.

  17. avatar χωριατης απο κουνια.

    Τι οριζει το φυσιολογικο και το αναγκαιο,λες καπου στο κειμενο σου. Εσυ πρωτος θα επρεπε να μας το απαντησεις και δεν το κανεις. Βεβαια δεν ηταν αυτος ο λογος που εγραψες ,εβγαλες τα σωψυχα σου. Ποιος ξερει ! Στο μελον μπορει καποιος να το παρει σαν ιστορικη πηγη και να γραψει και αυτος τις αναλυσεις του.

  18. avatar Δεν μέσα είπες όμως

    Αν ήταν το ίδιο τότε με τώρα
    Αν οι ιδέες άλλαξαν τότε με τώρα
    Αν το ξεζούμισαν από τότε μέχρι τώρα
    Γιατί εγώ μπορώ να στο πω

  19. avatar Ανθρωπιστης Αλληλεγγυος

    Νικολα...νομιζω τον αθλο σου θα τον ζηλευε και ο Θησεας.
    Προτεινω να γραψεις και ενα αρθρο... αν εβγαινε το ΚΚΕ τι θα γινοταν στην Ελλαδα.
    Ας πουμε... απο το ΠΑΣΟΚ ειδαμε επιδοματα, ενισχυση του δημοσιου.
    Απο την ΝΔ. ιδιωτικοποιησεις αλλα και δημοσιο.
    Απο τον ΣΥΡΙΖΑ τα ειδαμε ολα. Ειναι αυτο που λεμε... Μπ....... γιναμε
    Απο το ΚΚΕ τι περιμενουμε να δουμε Νικολα;

  20. avatar Αντε

    και του χρόνου τέτοια μέρα
    εμείς Πολυτεχνείο
    και όλοι αυτοί μαζί με τον Χρυσοχοϊδη
    τον Κουλη και την παρέα του
    άνεργοι και στα σπίτια τους

Παρακαλούμε περιμένετε ...