Ο ΜΕΛΩΔΙΑ 99.2 επιστρέφει στον λόφο του Λυκαβηττού την Κυριακή 12 Ιουλίου, για ένα ξεχωριστό αφιέρωμα στον συνθέτη Γιάννη Σπανό, μαζί με την Τάνια Τσανακλίδου, τη Γιώτα Νέγκα, τον Κώστα Τριανταφυλλίδη και τις τρεις νέες φωνές Μαρία Αλαμανή, Λάμπρο Βασιλείου και Βασιλική Μιχαλοπούλου.
Η Κασέτα του Μελωδία για τον Γιάννη Σπανό έρχεται να τιμήσει τη μουσική ιδιοφυΐα που με τη ζωή και τη σχεδόν 60ετή καλλιτεχνική πορεία του, που πέρα από την εθιστική γλυκύτητα στις μελωδίες του έφερε κι έναν κοσμοπολίτικο αέρα στην ελληνική δισκογραφία. Κινούμενος ανάμεσα στη μπαλάντα και το λαϊκό τραγούδι, ανάμεσα στους μεγάλους ποιητές και τις μπουάτ, ο Γιάννης Σπανός έζησε μια κινηματογραφική ζωή στο Παρίσι και στην Αθήνα παραμένοντας, ωστόσο πάντα ο αθόρυβος και σεμνός νεαρός καλλιτέχνης από το Κιάτο Κορινθίας.
Στην Κασέτα του Μελωδία για τον Γιάννη Σπανό χωρούν μόνο κάποιες από τις αμέτρητες επιτυχίες του που ερμήνευσαν οι περισσότερες από τις σπουδαίες φωνές του ελληνικού τραγουδιού σε πρώτη εκτέλεση: «Μια αγάπη για το καλοκαίρι», «Μια φορά θυμάμαι», «Κάτω από τη μαρκίζα», «Άνθρωποι μονάχοι», «Οδός Αριστοτέλους», «Στην Αλάνα», «Κίτρινη πόλη», «Άσπρα καράβια» «Έξοδος κινδύνου» «Ιδανικός κι ανάξιος εραστής», «Σπασμένο καράβι», «Αν μ’ αγαπάς», «Με πνίγει τούτη η σιωπή», « Φταίμε κι οι δυο», «Μια φορά μονάχα φτάνει», «Ρίξε στο κορμί μου», «Ναύτης βγήκε στη στεριά» και τόσα άλλα!
Με αφορμή το μεγάλο συναυλία, το Newsbeast μίλησε με τους τρεις νέους τραγουδιστές Μαρία Αλαμανή, Λάμπρο Βασιλείου και Βασιλική Μιχαλοπούλου.
– Θυμάστε ποιο ήταν το πρώτο τραγούδι του Γιάννη Σπανού που ακούσατε και ποια είναι η ανάμνησή σας από εκείνη τη στιγμή;
Βασιλική Μιχαλοπούλου: Ένα από τα πρώτα τραγούδια του Σπανού που άκουσα ήταν το «Κάτω απ’ τη μαρκίζα». Είναι από αυτά τα τραγούδια που τα ακούς μία φορά και σε περνάει ηλεκτρικό ρεύμα. Είναι μοναδική η συνύπαρξη Γιάννη Σπανού – Μάνου Ελευθερίου – Βίκυς Μοσχολιού. Καθένας ένα μεγαθήριο του είδους του. Κινηματογραφικό, αισθαντικό, μουσικά πρωτότυπο, είναι ένα από τα σπουδαιότερα τραγούδια του και θυμάμαι πως χωρίς ακόμα να γνωρίζω πολλά για την ιστορία αυτών των καλλιτεχνών όταν το πρωτοάκουσα, με καθήλωσε, ήταν σαν να ζω την ιστορία που περιγράφει.
Μαρία Αλαμανή: Θυμάμαι ως παιδάκι, να έχω πάθει κόλλημα με τα «Άσπρα Καράβια». Το τραγουδούσα με την πιο δυνατή μου φωνή, σχεδόν ουρλιάζοντας! Όμως, άκουγα τις μουσικές του συνεχώς στο ραδιόφωνο, στο αμάξι, στο σπίτι, στο σχολείο – χωρίς ακόμη να ξέρω το όνομά του. Το κομμάτι, βέβαια, που για’ μένα είναι σταθμός στη ψυχή μου, είναι η «Μαρκίζα». Και νομίζω πως θα είναι για πάντα. Με συγκινεί απίστευτα.
Λάμπρος Βασιλείου: Το πρώτο τραγούδι που άκουσα και ήταν σε σύνθεση του Γιάννη Σπανού, εάν θυμάμαι καλά, ήταν «Στην Αλάνα», κι αυτό γιατί από πολύ μικρός μου άρεσε να ακούω τη φωνή του Γιώργου Νταλάρα, οπότε κάποια στιγμή έπεσα πάνω σ’αυτο το συγκλονιστικό τραγούδι με την τόσο δυνατή ιστορία. Αμέσως έτρεξα και έπιασα το μπουζούκι και άρχισα να σκαλίζω το κομμάτι. Θυμάμαι την επόμενη μέρα πήγα στον δάσκαλο μου και ζήτησα να μου το μάθει.
– Πώς είναι για έναν νέο καλλιτέχνη να ερμηνεύει τραγούδια ενός σπουδαίου συνθέτη, όπως ο Σπανός, που τα έχουν σφραγίσει με τη φωνή τους εμβληματικά ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου;
Βασιλική Μιχαλοπούλου: Είναι πολύ μεγάλη η τιμή και η συγκίνηση τόσο σε μουσικό, όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Τα τραγούδια του Γιάννη Σπανού και οι φωνές που τα ερμήνευσαν με έχουν καθορίσει μουσικά και έχουν συνοδεύσει πολύ σημαντικές στιγμές για εμένα. Επειδή κατάγομαι και έχω μεγαλώσει στην ίδια πόλη με τον Γιάννη Σπανό, το Κιάτο Κορινθίας, μεγάλωσα με αφηγήσεις για την ιστορική μπουάτ του στην πόλη, τις επισκέψεις μεγάλων καλλιτεχνών που συμμετείχαν στις μουσικές βραδιές του, τα ξενύχτια και τις ατμοσφαιρικές βραδιές που χάριζε με τη μουσική του. Οι ιστορίες προέρχονται από τον πατέρα μου και τους φίλους του που τα έζησαν από πρώτο χέρι και ακόμα σήμερα μιλούν με φοβερή νοσταλγία και τρυφερότητα για εκείνον, για το πόσο μεγάλος καλλιτέχνης, αλλά και τι υπέροχος άνθρωπος ήταν. Πρόσφατα, ο Άγγελος Καραμαλίκης, αγαπημένο μέλος εκείνης της παρέας, μου έδειξε το πιάνο του Σπανού που το έχει σήμερα στο μαγαζί του, καθώς και φωτογραφίες από εκείνες τις βραδιές. Αισθάνομαι λοιπόν τη συμμετοχή μου στη συναυλία αυτή ως μια πολύ σπουδαία στιγμή για μένα, τόσο ως τραγουδίστρια που καλείται να ερμηνεύσει έναν μεγάλο συνθέτη, αλλά και ως ένα παιδί που μεγάλωσε με το όνομα του Σπανού να ακούγεται συνεχώς γύρω του με τόση αγάπη.
Μαρία Αλαμανή: Είναι χαρά μεγάλη και ευθύνη. Υπάρχει μια γλυκιά προσωπική πρόκληση. Να τραγουδήσω με σεβασμό, χωρίς να μιμηθώ τις εμβληματικές εκτελέσεις, αλλά προσπαθώντας να βάλω τη δική μου πινελιά και τη δική μου αλήθεια μέσα σε αυτό. Έτσι κι αλλιώς, πιστεύω πως τα τραγούδια του Σπανού – όπως όλα τα μεγάλα διαχρονικά τραγούδια – έχουν τη δύναμη να «ξανασυστήνονται» μέσα από κάθε νέα φωνή. Αυτό θα επιδιώξω. Να τα κάνω δικά μου.
Λάμπρος Βασιλείου: Πολύ δύσκολο αλλά συνάμα και όμορφο. Μου δίνει κίνητρο να ερμηνεύω δύσκολα κομμάτια και αν μη τι άλλο ο σπουδαίος Γιάννης Σπανός είχε γράψει πολλά τέτοια.
– Ο Γιάννης Σπανός έφερε έναν κοσμοπολίτικο γαλλικό αέρα, ενώ παράλληλα είναι εκείνος που «γέννησε» το Νέο Κύμα στην Ελλάδα. Τρία νέα παιδιά, μιας άλλης εποχής, όπως είστε εσείς πώς αντιλαμβάνεστε αυτή την αισθητική που χαρακτηρίζει τα τραγούδια του;
Βασιλική Μιχαλοπούλου: Είναι μαγικό πώς ακούγοντας τη μουσική του Γιάννη Σπανού μεταφέρεσαι κατευθείαν σ’ εκείνη την εποχή και αυτό το κλίμα, ενώ παράλληλα, την νιώθω διαχρονική. Ακούγοντας και μελετώντας ξανά εν όψει της συναυλίας τα τραγούδια του, με κέρδισαν ξανά η κομψότητα, η μελωδικότητα και η τρυφερότητα που έχουν, χαρακτηριστικά τα οποία μπορούν να μιλήσουν και σε μια νέα γενιά. Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι ενώ τον έχουμε ταυτίσει με το Νέο Κύμα και το ρομαντικό τραγούδι, ο Γιάννης Σπανός μας έχει χαρίσει πολύ γνωστά και επιτυχημένα λαϊκά τραγούδια υψηλού μουσικού επιπέδου, γεγονός που κατ’ εμέ, αποδεικνύει τη μουσική του μεγαλοφυΐα και την πολύπλευρη φύση του ταλέντου του.
Μαρία Αλαμανή: Παρότι ανήκουμε σε μια άλλη εποχή, αυτή η αισθητική κουβαλάει την ομορφιά της απλότητας. Και για τα παιδιά της γενιάς μου, όχι μόνο δεν είναι ξένη, αλλά είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Την ψάχνουμε συνεχώς μέσα στη σημερινή ταχύτητα των πραγμάτων. Πιστεύω ότι αυτό είναι που μας συγκινεί περισσότερο, όταν ερχόμαστε σε επαφή με αυτά τα τραγούδια. Η απλότητα – και η ομορφιά της.
Λάμπρος Βασιλείου: Μεγάλωσα σε ένα σπίτι στο οποίο οι γονείς μου άκουγαν αυτό το είδος μουσικής. Με αυτά τα τραγούδια μεγάλωσαν και οι ίδιοι. Οπότε γαλουχήθηκα με αυτά κατά κάποιο τρόπο και μου φαίνονται πολύ οικεία από μικρή ηλικία. Βεβαίως πρέπει να πούμε ότι ο Γιάννης Σπανός δεν έγραψε μόνο τραγούδια που αντιπροσώπευαν το Νέο Κύμα, αλλά και άλλα είδη. Ήταν ένας πολυδιάστατος συνθέτης.
– Τι σημαίνει για εσάς, η εμφάνιση στη σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Λυκαβηττού δίπλα σε σπουδαία ονόματα όπως η Τάνια Τσανακλίδου και η Γιώτα Νέγκα;
Βασιλική Μιχαλοπούλου: Η Τάνια Τσανακλίδου είναι ο λόγος που έγινα τραγουδίστρια, επομένως είμαι βαθιά ευγνώμων που θα έχω την εμπειρία να σταθώ δίπλα της. Τη θαυμάζω πολύ, την έχω μελετήσει πολύ και έχει υπάρξει για μένα συντροφιά σε κάθε στάδιο της ζωής μου. Τραγουδώντας τα τραγούδια της στο σπίτι και με τη φωνή της να με διαπερνά, μου γεννήθηκε η ανάγκη να εκφραστώ και εγώ μέσα από το τραγούδι. Η γυναίκα αυτή θα είναι πάντα για μένα η «αρχή». Η Γιώτα Νέγκα είναι μία τεράστια τραγουδίστρια εκπληκτικών δυνατοτήτων που ακούω και αγαπώ χρόνια. Όποτε την έχω ακούσει ζωντανά, αγγίζει την τελειότητα, είναι φοβερή η τεχνική, η χροιά και η ερμηνεία της. Είναι μεγάλο σχολείο και την εκτιμώ βαθύτατα. Ομοίως, ο Κώστας Τριανταφυλλίδης είναι ένας καταπληκτικός τραγουδιστής, με καθαρότητα, βαθιά ευαισθησία αλλά και δύναμη στη φωνή του. Η συνύπαρξη με τους καλλιτέχνες αυτούς είναι δώρο και μεγάλο σχολείο για μένα.
Μαρία Αλαμανή: Είναι τιμή μου. Τις κουβαλάω στη φωνή μου και στην ερμηνεία μου. Για εμένα, είναι και οι δύο μεγάλες δασκάλες μου στο τραγούδι.
Λάμπρος Βασιλείου: Το περιμένω πώς και πώς. Θεωρώ ότι έχεις μόνο οφέλη να πάρεις από τις δύο συγκεκριμένες ερμηνεύτριες. Έχουν γράψει μεγάλη ιστορία στο Ελληνικό τραγούδι. Με την κυρία Νέγκα μάλιστα μας συνδέει και μία άλλη σχέση, ανάμεσα σε μαθητή και καθηγήτρια φωνητικής πριν κάποια χρόνια, οπότε η συνάντηση μαζί της θα είναι μια ακόμα ευτυχή συγκυρία για μένα.
– Και τι σημαίνει για έναν νέο καλλιτέχνη το να αποτελεί μέρος της μεγάλης συναυλίας του Μελωδία 99.2 στον Λυκαβηττό; Αισθάνεστε, για παράδειγμα, πως ο πήχης ανεβαίνει ψηλά για εσάς;
Βασιλική Μιχαλοπούλου: Σαφέστατα, κυριαρχεί όμως μέσα μου η χαρά της καλλιτεχνικής συνύπαρξης με τόσο σπουδαίες φωνές, αλλά και εξαίρετους και έμπειρους μουσικούς. Τα τραγούδια του Γιάννη Σπανού είναι ένα ρεπερτόριο που γνωρίζω καλά, το μελετώ ξανά απ’ την αρχή τώρα και χάρη στη βοήθεια των εξαιρετικών μουσικών που μας πλαισιώνουν με μαέστρο τον Γιάννη Παπαζαχαριάκη, νιώθω απόλυτη εμπιστοσύνη και ασφάλεια για το αποτέλεσμα. Ανυπομονώ να μάθω ακόμα περισσότερα και να βιώσω την εμπειρία αυτή.
Μαρία Αλαμανή: Σε αυτό το μαγικό θέατρο, πήγα πρώτη φορά σε συναυλία του Μελωδία 99,2. Ήταν ένα αφιέρωμα στον Μάνο Ελευθερίου και θυμάμαι να λέω από μέσα μου : «Μια μέρα, θα το ζήσω κι εγώ. Θα ανέβω σε αυτή τη σκηνή». Να που έπιασε η ευχή. Ο Μελωδία στηρίζει πάντα το καλό ελληνικό τραγούδι, κι ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, ξέρω ότι θα τραγουδήσω σε ένα κοινό που αγαπά πραγματικά τη μουσική. Εννοείται πως αυτό από μόνο του ανεβάζει τον πήχη. Βέβαια, νομίζω πως ο πιο απαιτητικός πήχης είναι αυτός που βάζω η ίδια στον εαυτό μου.
Λάμπρος Βασιλείου: Δεν είναι εύκολο να εμπιστευτεί κάποιος έναν νέο καλλιτέχνη και θέλω να ευχαριστήσω τον Μελωδία 99.2 για την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπο μου. Είναι η πρώτη φορά που θα βρεθώ σ’ αυτόν τον τόσο μαγευτικό τόπο, ας το πούμε, ως πρωταγωνιστής. Συνήθως πήγαινα ως ακροατής και παρακολουθούσα συναυλίες σπουδαίων καλλιτεχνών και τώρα μου δίνεται η ευκαιρία να τραγουδήσω πάνω στη σκηνή. Είναι ευλογία.
– Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο τραγούδι στο πρόγραμμα της συναυλίας που, όταν το ακούτε στις πρόβες (ακόμα και από τους συναδέλφους σας), σας συγκινεί περισσότερο;
Βασιλική Μιχαλοπούλου: To «Άνθρωποι μονάχοι» είναι ένα σπουδαίο τραγούδι του Γιάννη Σπανού σε στίχους του Γιάννη Καλαμίτση που με συγκινεί βαθιά. Απαιτεί μουσική ιδιοφυΐα να αποδώσεις με απλότητα και λιτότητα έναν τόσο βαθύ στίχο και ο Γιάννης Σπανός είχε το μοναδικό ταλέντο να το καταφέρει. Όλοι προσπαθούμε να «περιγράψουμε» τα συναισθήματα, ο Σπανός όμως μπαίνει απευθείας στην καρδιά τους και τα «φυτεύει» απευθείας μέσα μας. Η μοναδική ερμηνεία της Γιώτας Νέγκα καταφέρνει ακριβώς το ίδιο, χάρη στο ερμηνευτικό της ταλέντο. Θα είναι μια υπέροχη στιγμή της συναυλίας. Όπως επίσης και το μνημειώδες «Αν μ’ αγαπάς» από την Τάνια Τσανακλίδου, η οποία «φέρει» σε κάθε της λέξη τον Γιάννη Σπανό και τη βαθιά αγάπη και φιλία που τους συνέδεε. Είναι πολύ συγκινητικό.
Μαρία Αλαμανή: Η «Έξοδος Κινδύνου» – αν και όλο το πρόγραμμα της συναυλίας είναι ένα κόσμημα. Τα αγαπώ όλα τα τραγούδια, ένα προς ένα.
Λάμπρος Βασιλείου: Ναι. Έχω ιδιαίτερη αδυναμία στον «Ιδανικό και Ανάξιο Εραστή». Με κάνει πολλές φορές και συγκινούμαι, γιατί όχι μόνο έχω μεγάλη αγάπη για το έργο του Νίκου Καββαδία αλλά στους στίχους του συγκεκριμένου τραγουδιού βλέπω μια πτυχή του εαυτού μου.
– Στους νέους καλλιτέχνες λείπει ένας δάσκαλος όπως ο Γιάννης Σπανός;
Βασιλική Μιχαλοπούλου: Υπάρχουν και σήμερα σπουδαίοι δημιουργοί εν ενεργεία. Νομίζω, όμως, πως ο Γιάννης Σπανός ξεχωρίζει και μας λείπει σήμερα επειδή υπήρξε ένας άνθρωπος που συνδύαζε ένα τόσο μεγάλο μουσικό ταλέντο με αυτή την αφοπλιστική ευγένεια και τρυφερότητα. Ως νέα ερμηνεύτρια στον χώρο θα ήθελα πολύ να έχω βρεθεί κοντά του και να μάθω από αυτόν.
Μαρία Αλαμανή: Πέρα από το σπουδαίο μουσικό του έργο, πιστεύω πως λείπει η προσωπικότητά του. Ο Γιάννης Σπανός ήταν δοτικός, πίστευε πολύ στους νέους ανθρώπους και τους στήριζε πραγματικά. Επειδή το ζω – ξέρω πολύ καλά ότι ένας νέος καλλιτέχνης, χρειάζεται δίπλα του ανθρώπους που θα τον εμπνεύσουν, θα τον καθοδηγήσουν και θα του δώσουν χώρο να εξελιχθεί. Πιστεύω πως υπάρχουν ακόμη γενναιόδωροι άνθρωποι, με όραμα και πίστη.
Λάμπρος Βασιλείου: Νομίζω πως λείπει. Δυστυχώς, δεν είχα την τύχη να τον γνωρίσω προσωπικά, παρότι την περίοδο που έπαιζε στην Μπουάτ Απανεμιά, έκανα κι εγώ κάποια live. Αλλά οι άνθρωποι που τον ζούσανε τακτικά εκεί, μου είχαν μιλήσει με τα καλύτερα λόγια και μάλιστα τον χαρακτήριζαν έτσι ακριβώς όπως το είπατε. Δάσκαλο.
– Τι κρατάτε από εκείνον ως «φάρο» για την καλλιτεχνική πορεία που έχετε ξεκινήσει να διανύετε;
Βασιλική Μιχαλοπούλου: Νομίζω τα στοιχεία που ανέφερα και παραπάνω. Τη λιτότητα και την απλότητα μέσα από την οποία αποδίδει την ουσία των πραγμάτων. Το γεγονός ότι βουτάει στο συναίσθημα και δεν το περιγράφει, αλλά και τη βαθιά ευγένεια προς τους συνεργάτες του. Αυτό είναι κάτι που «ακούγεται» στη μουσική και τα τραγούδια του και το θεωρώ μεγάλο σχολείο για τον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπίζουμε τη μουσική και τη δουλειά μας.
Μαρία Αλαμανή: Την ομορφιά της απλότητας. Και την εμπιστοσύνη, στην τέχνη και στους ανθρώπους.
Λάμπρος Βασιλείου: Τη σεμνότητα και την αυθεντικότητα με την οποία υπηρέτησε το τραγούδι. Τα τραγούδια του ξεχειλίζουν από συναίσθημα. Μιλάνε μέσα στην ψυχή σου. Δεν έκανε ποτέ εκπτώσεις στην ποιότητα των τραγουδιών του. Ειλικρινά, δεν μπορώ να βρω ένα τραγούδι του που να μην με άγγιξε όλα αυτά τα χρόνια που ακούω τους δίσκους του.
– Αν ανάμεσα στο κοινό δείτε πως είναι πολλά νέα παιδιά της δικής σας γενιάς, τι θα σημαίνει αυτό για εσάς;
Βασιλική Μιχαλοπούλου: Θα είναι μεγάλη χαρά και επιβεβαίωση για μένα, ότι όλη αυτή ομορφιά και το ταλέντο δεν χάνονται στο χρόνο. Ότι η καλή μουσική και η αγάπη για αυτήν αντέχει στο χρόνο και το μουσικό μεγαλείο του Σπανού θα συνεχίσει να είναι παρόν στα επόμενα χρόνια και θα ανανεώνεται μέσα από τη νέα γενιά τραγουδιστών που ακολουθεί.
Μαρία Αλαμανή: Θα σημαίνει ότι η μουσική με αλήθεια και ουσία είναι διαχρονική – και πάντα θα βρίσκει τον δρόμο της, ανεξάρτητα από την εποχή ή την ηλικία. Θα σημαίνει ελπίδα για το μέλλον και τον πολιτισμό αυτού του τόπου.
Λάμπρος Βασιλείου: Ότι υπάρχει ελπίδα. Θα διαφωνήσω με ορισμένους που λένε ότι οι νέοι δεν έχουν καλό μουσικό κριτήριο. Εάν δείτε σε όλα αυτά τα αφιερώματα, οι μισοί ακροατές είναι ηλικίας κάτω των 30. Οι νέοι ψάχνονται καθημερινά, ερευνούν, άλλωστε αυτό τους το επιβάλλει και η ηλικία τους. Ακόμα και αν κάποιοι νέοι δεν γνωρίζουν ότι την Οδό Αριστοτέλους και την Μαρκίζα την έχει γράψει ο Γιάννης Σπανός, πιστέψτε με, εάν ακούσουν τις πρώτες νότες από αυτά τα τραγούδια, αμέσως τους δημιουργούνται πολύ έντονα συναισθήματα και αυτό το βλέπω πολύ συχνά στα μαγαζιά που τραγουδάω.
Πληροφορίες
Κυριακή 12 Ιουλίου 2026
Ώρα έναρξης: 21:00
Προπώληση: ticketservices.gr
Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού
