Την ώρα που πάνω από 80.000 άνθρωποι παραληρούσαν μέσα στο ΟΑΚΑ υπό τους σκληρούς ήχους των Metallica, έξω από το στάδιο είχε στηθεί ένα παράλληλο «stage» με εξίσου ενθουσιώδες κοινό.
Εκεί, από νωρίς το βράδυ είχαν συγκεντρωθεί εκατοντάδες οπαδοί του συγκροτήματος, οι οποίοι είτε δεν πρόλαβαν να βρουν το «χρυσό» εισιτήριο, είτε δεν είχαν τα χρήματα για να διαθέσουν.
Φορώντας τα Metallica μπλουζάκια τους, έχοντας μαζί τους τις μπύρες τους, κάποια σνακ και περίσσιο κέφι, έζησαν και αυτοί τη συναυλία με το ίδιο -ή και περισσότερο- πάθος.
Χοροπηδούσαν στα δυνατά σημεία του live των Metallica -όπως στο Creeping Death και το Master of Puppets, έστηναν τα δικά τους «mosh pits»’, χόρεψαν τον «Ζορμπά», έκλεισαν τα μάτια και αγκαλιάζονταν στις μπαλάντες, όπως το Nothing Else Matters και το Unforgiven.
Άλλοι, κυρίως νεότεροι, έβρισκαν υψηλότερα σημεία να σκαρφαλώσουν, και «έκλεβαν» ματιές από τις οθόνες που είχαν στηθεί εντός του σταδίου και απολάμβαναν τα φωτορρυθμικά και τις φλόγες.
«Σύμμαχός» τους ήταν τα τρομακτικά υψηλά ντεσιμπέλ του ηχοσυστήματος που είχαν στήσει οι διοργανωτές και η παραγωγή, που έκαναν τον ήχο της συναυλίας να ακούγεται κρυστάλλινα και στο εξωτερικό του σταδίου.
Παρά τις ελπίδες ότι θα ανοίξουν οι πύλες προς το τέλος του live -όπως γινόταν πολλές φορές στο παρελθόν- κάτι τέτοιο δεν συνέβη και αμέσως μετά τη λήξη της συναυλίας, έγιναν ένα με όσους έφευγαν.
