Πρόσθεσε το Newsbeast στις προτεινόμενες πηγές σου στη Google

Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά τη δολοφονία του Τουπάκ Σακούρ, μία από τις πλέον πολύκροτες ανεξιχνίαστες υποθέσεις στην ιστορία της hip-hop έφθασε σε δικαστική ετυμηγορία. Ο Ντουέιν «Κέφι D» Ντέιβις κρίθηκε ένοχος για φόνο πρώτου βαθμού, με τους ενόρκους να αποδέχονται τη θέση της εισαγγελίας ότι ο πρώην αρχηγός συμμορίας οργάνωσε την επίθεση που στοίχισε τη ζωή στον διάσημο ράπερ το 1996.

Οι 12 ένορκοι χρειάστηκαν λιγότερο από τρεις ώρες για να καταλήξουν ομόφωνα στην απόφασή τους. Ο 63χρονος Ντέιβις κρίθηκε ένοχος για φόνο με χρήση φονικού όπλου και βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος ακόμη και με ισόβια κάθειρξη χωρίς δυνατότητα αποφυλάκισης υπό όρους.

Ο Ντέιβις παρέμεινε ανέκφραστος κατά την ανάγνωση της ετυμηγορίας. Στην αίθουσα βρισκόταν και η αδελφή του Τουπάκ, Σεκιούα «Σετ» Σακούρ, η οποία δεν κατάφερε να συγκρατήσει τη συγκίνησή της και κρατούσε τα χέρια συγγενών της την ώρα που ανακοινωνόταν η απόφαση.

Πρόκειται για την πρώτη καταδίκη που συνδέεται με τη δολοφονία του Τουπάκ και ο Ντέιβις παραμένει ο μοναδικός άνθρωπος στον οποίο απαγγέλθηκαν κατηγορίες για την υπόθεση.

Η επίθεση που συγκλόνισε τον κόσμο της hip-hop

Ο Τουπάκ Σακούρ ήταν μόλις 25 ετών όταν δέχθηκε τα πυρά στις 7 Σεπτεμβρίου 1996 στο Λας Βέγκας.

Το βράδυ εκείνο είχε παρακολουθήσει μαζί με τον επικεφαλής της Death Row Records, Μάριον «Σουγκ» Νάιτ, τον αγώνα πυγμαχίας ανάμεσα στον Μάικ Τάισον και τον Μπρους Σέλντον στο MGM Grand.

Μετά τον αγώνα, ο Τουπάκ, ο Νάιτ και μέλη της συνοδείας τους ενεπλάκησαν σε επίθεση εναντίον του Ορλάντο «Baby Lane» Άντερσον, ανιψιού του Ντέιβις και μέλους των South Side Compton Crips.

Σύμφωνα με την εισαγγελία, εκείνο το επεισόδιο αποτέλεσε το κίνητρο για όσα ακολούθησαν.

Λίγες ώρες αργότερα, ο Τουπάκ βρισκόταν στη θέση του συνοδηγού μιας μαύρης BMW που οδηγούσε ο Σουγκ Νάιτ. Το αυτοκίνητο είχε σταματήσει σε κόκκινο φανάρι κοντά στο Las Vegas Strip, όταν δίπλα του πλησίασε μια λευκή Cadillac.

Από το αυτοκίνητο άνοιξαν πυρ εναντίον της BMW. Ο Τουπάκ χτυπήθηκε πολλές φορές, ενώ τραυματίστηκε και ο Νάιτ. Ο ράπερ μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και πέθανε έξι ημέρες αργότερα, στις 13 Σεπτεμβρίου 1996.

«Βγήκαν για να κυνηγήσουν» τον Τουπάκ

Η εισαγγελία υποστήριξε ότι ο Ντέιβις, μετά τον ξυλοδαρμό του ανιψιού του, απέκτησε ένα όπλο και μαζί με άλλα τρία άτομα άρχισε να αναζητά τον Τουπάκ και τον Σουγκ Νάιτ.

Ο εισαγγελέας Μπίνου Παλάλ είπε στην τελική αγόρευσή του ότι ο Ντέιβις βγήκε για να «κυνηγήσει» τους δύο άνδρες, χαρακτηρίζοντας την επίθεση οργανωμένη πράξη εκδίκησης και όχι μια αυθόρμητη αντίδραση.

Σύμφωνα με όσα είχε δηλώσει κατά καιρούς ο ίδιος ο Ντέιβις, επέβαινε στη λευκή Cadillac μαζί με τον ανιψιό του, Ορλάντο Άντερσον, και δύο ακόμη άνδρες. Είχε επίσης αναφέρει ότι έδωσε ένα όπλο στους επιβάτες που κάθονταν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου πριν από τους πυροβολισμούς.

Οι εισαγγελείς δεν υποστήριξαν ότι ο Ντέιβις ήταν εκείνος που πάτησε τη σκανδάλη και δεν κατονόμασαν στη δίκη τον άνθρωπο που πυροβόλησε τον Τουπάκ.

Βάσει, ωστόσο, της νομοθεσίας της Νεβάδα, κάποιος που βοηθά στον σχεδιασμό και στην εκτέλεση μιας δολοφονίας μπορεί να καταδικαστεί για το ίδιο το έγκλημα ακόμη και αν δεν είναι εκείνος που πυροβόλησε.

Η αιματηρή αντιπαλότητα των συμμοριών

Σημαντικό μέρος της δίκης επικεντρώθηκε στη μακροχρόνια σύγκρουση μεταξύ των South Side Compton Crips, στους οποίους ο Ντέιβις κατείχε ηγετική θέση, και των Mob Piru Bloods, με τους οποίους συνδέονταν ο Σουγκ Νάιτ και η Death Row Records.

Οι εισαγγελείς παρουσίασαν τον Ντέιβις ως τον άνθρωπο που είχε τη δύναμη να δίνει εντολές στα νεότερα μέλη της συμμορίας και υποστήριξαν ότι η επίθεση στον Τουπάκ πραγματοποιήθηκε κατόπιν δικής του απόφασης.

Ο Ορλάντο Άντερσον είχε θεωρηθεί επί χρόνια πιθανός δράστης της δολοφονίας. Ο ίδιος είχε αρνηθεί οποιαδήποτε ανάμειξη και σκοτώθηκε το 1998 σε διαφορετικό περιστατικό με πυροβολισμούς που σχετιζόταν με συμμορίες.

Και οι τρεις άνδρες που, σύμφωνα με την εισαγγελία, επέβαιναν μαζί με τον Ντέιβις στην Cadillac έχουν πλέον πεθάνει.

Τα ίδια του τα λόγια έγιναν βασικό στοιχείο της κατηγορίας

Για δεκαετίες οι αρχές υποπτεύονταν τον Ντέιβις, χωρίς όμως να διαθέτουν επαρκή στοιχεία για να του απαγγείλουν κατηγορίες.

Τελικά, καθοριστικό ρόλο στην αναβίωση της υπόθεσης έπαιξαν οι ίδιοι οι ισχυρισμοί που έκανε με την πάροδο των ετών σε ερευνητές, συνεντεύξεις και δημόσιες εμφανίσεις, καθώς και όσα περιέγραψε στα απομνημονεύματά του.

Στο βιβλίο «Compton Street Legend», που κυκλοφόρησε το 2019, ο Ντέιβις περιγράφει τη θέση που κατείχε στους South Side Compton Crips:

«Στη γειτονιά μου, στους South Side Crips, ήμουν γνωστός με διάφορα ονόματα: Big Dawg, Big Homey, κάποιοι με αποκαλούσαν Gotti, αλλά οι περισσότεροι με γνώριζαν ως Keffe D».

Στο ίδιο βιβλίο περιέγραφε με ακόμη πιο χαρακτηριστικό τρόπο τη θέση του στην ιεραρχία της συμμορίας:

«Από άποψη ιεραρχίας, αν ήμασταν στρατός, ήμουν στρατηγός πέντε αστέρων. Αν ήμασταν πόλη, ήμουν ο δήμαρχος. Και αν ήμασταν χώρα, ήμουν ο πρόεδρος Ομπάμα».

Το βιβλίο ξεκινά την αφήγησή του από το Λας Βέγκας τη νύχτα της επίθεσης. Σε αυτό αναφέρεται ότι ο Ντέιβις πήρε ένα πιστόλι από συνεργάτη του και το έδωσε προς το πίσω κάθισμα της Cadillac στην οποία επέβαιναν οι τέσσερις άνδρες, χωρίς ωστόσο να αναφέρει ποιος πυροβόλησε.

Η εισαγγελία χρησιμοποίησε επίσης ώρες ηχογραφημένων συνομιλιών του Ντέιβις από διαφορετικές χρονικές περιόδους. Σε αυτές περιέγραφε τη δική του παρουσία και τον ρόλο του στα γεγονότα της 7ης Σεπτεμβρίου 1996.

Η υπεράσπιση μίλησε για «μυθοπλασία»

Οι συνήγοροι του Ντέιβις επιχείρησαν να αποδομήσουν την υπόθεση της εισαγγελίας, υποστηρίζοντας ότι οι παλαιότερες αφηγήσεις του πελάτη τους δεν ήταν αξιόπιστες.

Ο δικηγόρος του, Μάικλ Σανφτ, υποστήριξε ότι οι δηλώσεις του αποτελούσαν υπερβολές ενός ανθρώπου που επιδίωκε δημοσιότητα και οικονομικό όφελος και ότι δεν υπήρχαν επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία που να επιβεβαιώνουν τους ισχυρισμούς του.

Η υπεράσπιση επισήμανε μεταξύ άλλων την απουσία τηλεφωνικών αρχείων, βίντεο από κάμερες ασφαλείας και άλλων φυσικών αποδεικτικών στοιχείων που θα τοποθετούσαν τον Ντέιβις στο Λας Βέγκας ή μέσα στην Cadillac τη συγκεκριμένη νύχτα.

Οι δικηγόροι του προσπάθησαν επίσης να εμποδίσουν τη χρήση του «Compton Street Legend» ως αποδεικτικού στοιχείου, υποστηρίζοντας ότι το βιβλίο περιέχει μυθοπλαστικά στοιχεία και έχει συν-συγγραφέα, γεγονός που, κατά την άποψή τους, καθιστούσε αδύνατο να γνωρίζει κανείς ποια τμήματα είχαν γραφτεί πραγματικά από τον Ντέιβις.

Το δικαστήριο, ωστόσο, επέτρεψε τη χρησιμοποίηση τόσο του βιβλίου όσο και παλαιότερων ηχογραφημένων δηλώσεών του.

«Λογοδοτήστε τον για το έγκλημα που διέπραξε»

Στην τελική αγόρευση, η εισαγγελία επέμεινε ότι, παρά τις διαφοροποιήσεις που υπήρχαν στις αφηγήσεις του Ντέιβις με την πάροδο των ετών, ένα βασικό στοιχείο παρέμενε σταθερό: ο ίδιος τοποθετούσε επανειλημμένα τον εαυτό του μέσα στη λευκή Cadillac από την οποία προήλθαν οι πυροβολισμοί.

Ο εισαγγελέας Μαρκ ΝτιΤζιάκομο κάλεσε τους ενόρκους να απορρίψουν τη θέση της υπεράσπισης.

«Ο κ. Ντέιβις προσπαθεί να αποφύγει την ευθύνη για ένα έγκλημα που όλοι γνωρίζουν ότι διέπραξε, ακόμη και ο ίδιος», ανέφερε, προσθέτοντας: «Ζητήστε του να λογοδοτήσει για το έγκλημα που διέπραξε».

Οι ένορκοι τελικά υιοθέτησαν την εκδοχή της εισαγγελίας και τον έκριναν ένοχο.

Στις 13 Οκτωβρίου η ανακοίνωση της ποινής

Μετά την ετυμηγορία, η εισαγγελία ανακοίνωσε ότι δεν θα επιδιώξει την πρόσθετη επιβάρυνση της ποινής που συνδεόταν με τη δράση εγκληματικής συμμορίας.

Η δικαστής Κάρλι Κίρνι όρισε την 13η Οκτωβρίου ως ημερομηνία για την ανακοίνωση της ποινής.

Ο Ντέιβις ενημέρωσε ήδη το δικαστήριο ότι σκοπεύει να ασκήσει έφεση κατά της καταδίκης του, με τη δικαστή να του επισημαίνει ότι θα μπορέσει να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση μετά την επιβολή της ποινής.

Ο 63χρονος ζήτησε επίσης να του επιστραφούν προσωπικά αντικείμενα που είχαν κατασχεθεί στο πλαίσιο της έρευνας και χρησιμοποιήθηκαν ως αποδεικτικά στοιχεία, μεταξύ των οποίων υπολογιστές και κινητά τηλέφωνα.

Η απόφαση έρχεται σχεδόν 30 χρόνια μετά τους πυροβολισμούς που στέρησαν τη ζωή από έναν από τους σημαντικότερους και πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες στην ιστορία της hip-hop, κλείνοντας δικαστικά ένα από τα διασημότερα ανεξιχνίαστα εγκλήματα της αμερικανικής μουσικής ιστορίας.