Η διαβεβαίωση που έδωσε ο Ντόναλντ Τραμπ στον Μπενιαμίν Νετανιάχου ότι μια τελική συμφωνία με το Ιράν θα εξαλείψει πλήρως το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, εν μέσω φόβων ότι οι όροι είναι πολύ κακοί για το Ισραήλ, επιβεβαιώνει, για την ώρα τουλάχιστον, ότι οι δύο ηγέτες παραμένουν στενοί σύμμαχοι, κόντρα στα δημοσιεύματα ότι η σχέση τους δεν είναι τόσο καλή όσο στην αρχή του πολέμου. Δικαιολογημένα ίσως, καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος είχε σταματήσει να αναφέρεται στο Ισραήλ και τον Νετανιάχου στις συνεχώς αισιόδοξες δημόσιες δηλώσεις του για τον πόλεμο.
Σύμφωνα με το τελευταίο δημοσίευμα του Axios, παρασκηνιακά, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ και η ομάδα του συμμετέχουν στενά στις διαβουλεύσεις, με τις ΗΠΑ να επιδιώκουν διαρκή συντονισμό, ώστε να μην υπάρξουν αιφνιδιασμοί. Ωστόσο, Ισραηλινοί αξιωματούχοι εκφράζουν σοβαρές επιφυλάξεις για την πορεία της συμφωνίας και φέρονται να αμφισβητούν αν τελικά η ιρανική ηγεσία θα δώσει την τελική έγκριση.
Όταν οι Αμερικανοί διαπραγματευτές άρχισαν συνομιλίες με τους Ιρανούς ομολόγους τους και τους Πακιστανούς μεσολαβητές πριν από την ανακοίνωση της κατάπαυσης του πυρός στις 8 Απριλίου, το Ισραήλ έμεινε εκτός διαδικασίας. Ισραηλινοί αξιωματούχοι παραπονέθηκαν στα μέσα ενημέρωσης ότι χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουν τα δικά τους δίκτυα πληροφοριών, για να μάθουν τι συνέβαινε. Όταν συμφωνήθηκε η κατάπαυση του πυρός, ο Τραμπ αρχικά συντάχθηκε με την ερμηνεία του Νετανιάχου ότι ο Λίβανος εξαιρείται, αλλά όταν η εκεχειρία κινδύνεψε, άλλαξε γρήγορα στάση και ανάγκασε και το Ισραήλ να κάνει το ίδιο.
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου διέκοψε αυτή την εβδομάδα μια ασυνήθιστα μακρά σιωπή για τη σύγκρουση με το Ιράν με ένα βιντεοσκοπημένο σχόλιο, επιμένοντας ότι είχε «πλήρη συντονισμό» με τον Ντόναλντ Τραμπ, με τον οποίο μιλούσε «σχεδόν καθημερινά». Ο Νετανιάχου πέρασε δεκαετίες προσπαθώντας να πείσει διαδοχικούς Αμερικανούς προέδρους να ενωθούν με το Ισραήλ σε έναν πόλεμο κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Έφτασε σε πρωτοφανή επίπεδα για ξένο ηγέτη, σύμφωνα με Αμερικανούς αναλυτές, παρεμβαίνοντας στην εσωτερική πολιτική των ΗΠΑ, ιδιαίτερα όταν επρόκειτο να υπονομεύσει την πολυμερή πυρηνική συμφωνία με το Ιράν του 2015, που αποτελούσε τη ναυαρχίδα της εξωτερικής πολιτικής του Μπαράκ Ομπάμα.
Ο Νετανιάχου βοήθησε να πειστεί ο Τραμπ να αποχωρήσει από εκείνη τη συμφωνία το 2018, κάτι που οδήγησε με τη σειρά του στην επιτάχυνση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν και στη συσσώρευση αποθεμάτων υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου επαρκών για περίπου δώδεκα πυρηνικές κεφαλές. Και διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στο να πείσει τον Τραμπ ότι ο πόλεμος ήταν η μόνη λύση στην απειλή, και μάλιστα μια λύση που θα κερδιζόταν εύκολα.
Σύμφωνα με πολλαπλές αναφορές, αξιωματούχοι των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών υπογράμμισαν τον κίνδυνο το Ιράν να επιτεθεί σε συμμάχους των ΗΠΑ στον Κόλπο και να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ. Ωστόσο, ο Νετανιάχου και τα γεράκια της αμερικανικής κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένου του υπουργού Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, επικράτησαν, υποστηρίζοντας ότι οι Φρουροί της Επανάστασης ήταν υπερεκτιμημένοι και δεν θα είχαν τη δύναμη να αντεπιτεθούν. Η πραγματικότητα τους διέψευσε. Ο ιρανικός λαός δεν εξεγέρθηκε, το καθεστώς δεν κατέρρευσε, οι Κούρδοι δεν επιτέθηκαν από τα βορειοδυτικά και οι Φρουροί της Επανάστασης κατάφεραν να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές σε αμερικανικές βάσεις και μοναρχίες του Κόλπου, να κλείσουν τα Στενά του Ορμούζ και να προκαλέσουν παγκόσμια οικονομική κρίση. Η επιμονή ότι όλα πήγαιναν ρόδινα στις αμερικανοϊσραηλινές σχέσεις ακολούθησε εβδομάδες δημοσιευμάτων στον εγχώριο Τύπο ότι το Ισραήλ δεν ενημερωνόταν πλέον για τη σύγκρουση με το Ιράν και ακόμα λιγότερο για τις ειρηνευτικές συνομιλίες με μεσολάβηση του Πακιστάν. Τόσο μεγάλη είναι η δυσπιστία απέναντι στην αξιοπιστία του Νετανιάχου από το κοινό, ώστε η άμεση αντίδραση των παρατηρητών στο βίντεό του ήταν να υποθέσουν ότι η πραγματικότητα ίσως είναι ακόμα χειρότερη από ό,τι φαντάζονταν.
Από αυτό το ναδίρ και μετά, Ισραηλινοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι ενημέρωναν δημοσιογράφους ότι η κατάπαυση του πυρός δεν μπορούσε να διαρκέσει και ότι η επιστροφή στις εχθροπραξίες ήταν αναπόφευκτη. Το περασμένο Σαββατοκύριακο υπήρξε καταιγισμός δημοσιευμάτων σε ισραηλινές εφημερίδες ότι η εντατική αμερικανοϊσραηλινή στρατιωτική συνεργασία είχε επανέλθει στους προηγούμενους ρυθμούς, ενόψει νέων κοινών επιθέσεων.
Ωστόσο, αυτές οι επιθέσεις δεν έχουν ακόμη πραγματοποιηθεί και η κυβέρνηση Τραμπ έχει προσπαθήσει να υποβαθμίσει τη σημασία των πρόσφατων ανταλλαγών πυρών γύρω από τα Στενά του Ορμούζ.
Ο Νετανιάχου γνωρίζει επίσης ότι υπάρχουν όρια στο πόσο ο Τραμπ μπορεί να απελευθερωθεί από τον γεωπολιτικό τους εναγκαλισμό. Είναι και ο ίδιος πιεσμένος, αφού πρέπει να προκηρύξει εκλογές έως τον Οκτώβριο, κάτι που σύμφωνα με τις τρέχουσες δημοσκοπήσεις πιθανότατα θα σημάνει το τέλος της πρωθυπουργίας του. Οι εκλογές στις ΗΠΑ είναι μεν βουλευτικές, αλλά ο Τραμπ θα λάβει και εκείνος το μήνυμα.
