Η πρόσφατη έρευνα γύρω από μια σειρά εξαφανίσεων και θανάτων επιστημόνων επανέφερε στο προσκήνιο μια πολυετή συζήτηση που αφορά δεκάδες ύποπτα περιστατικά τα οποία συνδέονται με έρευνες γύρω από τα UFO. Σύμφωνα με τα στοιχεία, από το 2022 έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 11 θάνατοι και εξαφανίσεις μεταξύ διακεκριμένων επιστημόνων, αξιωματούχων στον τομέα των πυρηνικών και ειδικών που σχετίζονται με το φαινόμενο των αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενων αντικειμένων, όπως ο απόστρατος υποστράτηγος Γουίλιαμ Νιλ ΜακΚάσλαντ.
Ομοσπονδιακοί ερευνητές έχουν ξεκινήσει έρευνες για τις υποθέσεις αυτές, με τον διευθυντή του FBI, Κας Πατέλ, να δηλώνει ότι το γραφείο «ηγείται της προσπάθειας» για την αποκάλυψη πιθανών συνδέσεων μεταξύ των περιστατικών. Ωστόσο, ο ερευνητής UFO Τίμοθι Χουντ και άλλοι υποστηρίζουν ότι υπάρχει μια πολύ παλαιότερη σειρά θανάτων, συμπεριλαμβανομένων μυστηριωδών «αυτοκτονιών», που εκτείνονται χρονικά μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1940, περίοδο που θεωρείται και η απαρχή της εποχής των UFO.
Θεωρίες συνωμοσίας κάνουν λόγο για εκατοντάδες θανάτους που ενδέχεται να συνδέονται με «εξωγήινη» έρευνα, περιλαμβάνοντας σκηνοθετημένα αεροπορικά δυστυχήματα και περιστατικά που παρουσιάστηκαν ως αυτοκτονίες. Ο συγγραφέας Νάιτζελ Γουάτσον, δημιουργός του βιβλίου «Portraits of Alien Encounters Revisited», δήλωσε στη Daily Mail ότι πολλά από αυτά τα ύποπτα γεγονότα σημειώθηκαν λίγο μετά από έρευνες πολιτών αλλά και στρατιωτικών σε μαρτυρίες για θεάσεις UFO.
Μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει καμία απόδειξη για την ύπαρξη UFO ή εξωγήινης ζωής, αποδίδοντας πολλά περιστατικά σε φυσικά φαινόμενα, όπως μετεωρολογικά μπαλόνια ή παρατηρήσεις πουλιών. Παρόλα αυτά, αρκετά από τα περιστατικά που έχουν ερευνηθεί από τον Χουντ και καταγραφεί από τον Γουάτσον περιλαμβάνουν αναφορές για φυσική επαφή με άγνωστα ιπτάμενα αντικείμενα, όπως ένα συμβάν κατά το οποίο φέρεται να έπεσαν επικίνδυνα συντρίμμια από τον ουρανό.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά περιστατικά αφορά τον Χάρολντ Α. Νταλ, ο οποίος μαζί με τον γιο του Τσαρλς και δύο μέλη πληρώματος βρισκόταν σε ρυμουλκό σκάφος κοντά στο νησί Μόρι στον Πιούτζετ Σάουντ, ανάμεσα στο Σιάτλ και την Τακόμα στην Πολιτεία της Ουάσιγκτον. Οι άνδρες ανέφεραν ότι είδαν έξι χρυσά και ασημένια αντικείμενα σε σχήμα ντόνατ να πετούν πάνω από αυτούς, με ένα εξ αυτών να «ταλαντεύεται» πριν απελευθερώσει λεπτές μεταλλικές λωρίδες και μαύρα κομμάτια.
Ένα από τα αντικείμενα τραυμάτισε το παιδί στο χέρι προκαλώντας έγκαυμα, ενώ άλλα σκότωσαν τον σκύλο τους. Ο προϊστάμενος του Νταλ, Φρεντ Λι Κρίσμαν, επισκέφθηκε το σημείο και συνέλεξε μέρος των συντριμμιών. Στη συνέχεια, ο Νταλ φέρεται να ήρθε αντιμέτωπος με έναν άνδρα με σκούρο κοστούμι που οδηγούσε ένα μαύρο αυτοκίνητο, ο οποίος τον οδήγησε σε ένα εστιατόριο στην Τακόμα και τον προειδοποίησε να μην αποκαλύψει τίποτα για το περιστατικό.
Ο Κένεθ Άρνολντ, που είχε αναφέρει θέαση «ιπτάμενων δίσκων» λίγες ημέρες νωρίτερα, ζήτησε τη συνδρομή της Αεροπορικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Στις 31 Ιουλίου 1947, ο λοχαγός Γουίλιαμ Ντέιβιντσον και ο υπολοχαγός Φρανκ Μπράουν στάλθηκαν στην Τακόμα, ωστόσο δεν βρήκαν στοιχεία για «βροχή» λιωμένου μετάλλου και εκτίμησαν ότι τα δείγματα προέρχονταν από βιομηχανική σκωρία.
Οι Ντέιβιντσον και Μπράουν σκοτώθηκαν όταν το βομβαρδιστικό B-25 στο οποίο επέβαιναν συνετρίβη κατά την επιστροφή τους στη βάση. Πολλά από τα δείγματα και τις φωτογραφίες που σχετίζονταν με την υπόθεση εξαφανίστηκαν. Όπως ανέφερε ο Γουάτσον, κατά την επιστροφή τους στο Χάμιλτον Φιλντ στην Καλιφόρνια, ο κινητήρας του αεροσκάφους έπιασε φωτιά και το αεροπλάνο συνετρίβη κοντά στο Κέλσο της Πολιτείας της Ουάσιγκτον.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ανώνυμος τηλεφωνητής ενημέρωσε τοπική εφημερίδα για τα ονόματα των θυμάτων πριν ακόμη δημοσιοποιηθεί το δυστύχημα και ισχυρίστηκε ότι το αεροσκάφος καταρρίφθηκε από πυροβόλο 20 χιλιοστών επειδή μετέφερε θραύσματα «ιπτάμενου δίσκου». Επιπλέον, ανέφερε ότι δύο άνδρες και ένας σκύλος είχαν ήδη σκοτωθεί, ενώ ο Κένεθ Άρνολντ γλίτωσε οριακά, καθώς το αεροσκάφος του παρουσίασε βλάβη και αναγκάστηκε σε αναγκαστική προσγείωση, όπου διαπιστώθηκε ότι η βαλβίδα καυσίμου είχε απενεργοποιηθεί.
Ο δημοσιογράφος Πολ Λανς, που κάλυψε την υπόθεση για την Tacoma Times, πέθανε αιφνιδίως δύο εβδομάδες αργότερα από μηνιγγίτιδα. Ο Γουάτσον σημείωσε ότι πολλοί ερευνητές θεωρούν πως η υπόθεση ενδέχεται να ήταν μια περίπλοκη φάρσα που ξέφυγε από τον έλεγχο και πιθανόν οργανώθηκε από αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών για να απαξιωθεί η αρχική μαρτυρία του Άρνολντ. Αργότερα, ο Κρίσμαν ερευνήθηκε και σε υπόθεση που σχετιζόταν με τη δολοφονία του Προέδρου Κένεντι, με εισαγγελέα να δηλώνει ότι «ο κ. Κρίσμαν είχε εμπλακεί για χρόνια σε μυστικές δραστηριότητες του βιομηχανικού πολεμικού συμπλέγματος».
Παρόμοια περιστατικά συνεχίστηκαν και τις επόμενες δεκαετίες. Η ερευνήτρια UFO Τζένιφερ Στίβενς, με έδρα τη Νέα Υόρκη, ανέφερε ότι τον Φεβρουάριο του 1968 δύο αγόρια την ενημέρωσαν πως είδαν μια «λαμπερή πύρινη σφαίρα» πάνω από τον ποταμό Μόχοκ, ενώ ένας φίλος τους ισχυρίστηκε ότι είδε μια ανθρωπόμορφη φιγούρα με λευκή στολή σε κοντινούς θάμνους. Λίγο αργότερα, βρέθηκε νεκρός ένας 16χρονος στην ίδια περιοχή, αφού είχε αφήσει σημείωμα στους παππούδες του ότι θα πήγαινε για περίπατο.
Η ιατροδικαστική έκθεση απέδωσε τον θάνατο σε έκθεση στο κρύο, ωστόσο η Στίβενς πίστευε ότι υπήρχε σύνδεση με δραστηριότητα UFO, επισημαίνοντας ότι τα ίχνη του αγοριού στο χιόνι έδειχναν αρχικά τρέξιμο και στη συνέχεια έμοιαζαν σαν να είχε συρθεί από ψηλά. Μετά το περιστατικό, ο σύζυγός της Πίτερ δέχθηκε προσέγγιση από έναν άνδρα που τον προειδοποίησε ότι «όσοι ερευνούν UFO πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί». Λίγο καιρό μετά, ο Πίτερ Στίβενς, υγιής άνδρας περίπου 30 ετών, πέθανε ξαφνικά, ενώ η Τζένιφερ Στίβενς αποσύρθηκε από την έρευνα.
Ο Γουάτσον επισημαίνει ότι πολλές από αυτές τις υποθέσεις μπορεί να είναι συμπτώσεις ή παρερμηνείες, αν και παραδέχεται ότι υπάρχουν αρκετά παράξενα περιστατικά. Το 1971, ο ερευνητής Ότο Μπίντερ υποστήριξε ότι 137 ερευνητές UFO είχαν πεθάνει υπό μυστηριώδεις συνθήκες κατά τη δεκαετία του 1960, με αρκετές περιπτώσεις να χαρακτηρίζονται ως «αυτοκτονίες», προκαλώντας έντονες αμφιβολίες.
Ανάμεσα στις πιο αμφιλεγόμενες υποθέσεις είναι εκείνη του ερευνητή Φίλιπ Σνάιντερ, ο οποίος είχε δηλώσει ότι τον παρακολουθούσαν κυβερνητικά οχήματα και ότι είχαν γίνει προσπάθειες να τον βγάλουν από τον δρόμο. Τον Ιανουάριο του 1996, φίλος του τον βρήκε νεκρό στο διαμέρισμά του στο Γουίλσονβιλ του Όρεγκον, όπου το σώμα του βρισκόταν για ημέρες. Αρχικά θεωρήθηκε ότι πέθανε από εγκεφαλικό, ωστόσο αργότερα βρέθηκε λαστιχένιος σωλήνας τυλιγμένος γύρω από τον λαιμό του.
Η επίσημη εκδοχή έκανε λόγο για αυτοκτονία, όμως η πρώην σύζυγός του Σίνθια και φίλοι του δεν την αποδέχθηκαν, επισημαίνοντας ότι η στάση του σώματός του ήταν ασυνήθιστη και ότι υπήρχαν ίχνη αίματος που δεν φαίνονταν να του ανήκουν, ενώ υλικό από διαλέξεις και γραπτά του για UFO είχε εξαφανιστεί, παρότι πολύτιμα αντικείμενα παρέμειναν άθικτα.
Παράλληλα, έχει καταγραφεί «θερμή ζώνη» στη Νότια Αμερική, όπου κάποιοι από τους λεγόμενους «θανάτους UFO» ενδέχεται να συνδέονται με στρατιωτικές επιχειρήσεις. Ωστόσο, ορισμένες υποθέσεις που έχουν αξιοποιηθεί από θεωρητικούς συνωμοσίας αποδείχθηκαν ότι είχαν φυσικές εξηγήσεις.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Μαξ Σπάιερς το 2016, ο οποίος φοβόταν ότι θα δολοφονηθεί και είχε ζητήσει από τη μητέρα του να ερευνήσει αν του συνέβαινε κάτι. Ο Σπάιερς βρέθηκε νεκρός στο σπίτι της φίλης του Μόνικα Ντουβάλ στην Πολωνία, φέρεται να έκανε εμετό μαύρου υγρού. Αν και αρχικά προκλήθηκαν υποψίες δολοφονίας, η ιατροδικαστική έρευνα κατέληξε ότι πέθανε από συνδυασμό ισχυρών φαρμάκων, όπως οξυκωδόνη και Xanax, ενώ έπασχε από πνευμονία.
Οι αρχές επικρίθηκαν για την αρχική τους έρευνα, που επέτρεψε την εξάπλωση φημών. Ο ιατροδικαστής Κρίστοφερ Σάτον-Μάτοκς ανέφερε ότι ο Σπάιερς ήταν γνωστός θεωρητικός συνωμοσίας και ότι η ανεπαρκής αρχική διερεύνηση ενίσχυσε το ενδιαφέρον γύρω από την υπόθεση. Τελικά, διαπιστώθηκε ότι είχε καταναλώσει περίπου δέκα δισκία τουρκικής μορφής Xanax και είχε στο σώμα του θανατηφόρα επίπεδα οξυκωδόνης.
Καταλήγοντας, ο Γουάτσον τόνισε ότι πολλές από τις ιστορίες αυτές ακούγονται εξωφρενικές και αρκετοί θάνατοι έχουν αξιόπιστες εξηγήσεις. Ωστόσο, υπογράμμισε ότι όταν εξεταστούν συνολικά, καταγράφεται ένας εντυπωσιακά μεγάλος αριθμός ερευνητών UFO που έχουν πεθάνει υπό παράξενες συνθήκες από τη δεκαετία του 1950 έως σήμερα.
