Ο Simon Porte Jacquemus επέστρεψε εκεί όπου ξεκίνησαν όλα, στο Musée Picasso, για να παρουσιάσει μια συλλογή γεμάτη μνήμη, δύναμη και ’80s αναφορές. Οκτώ χρόνια μετά το πρώτο του show στον ίδιο χώρο, ο σχεδιαστής απέδειξε πόσο έχει εξελιχθεί, χωρίς να χάσει την ανάγκη του για συναίσθημα, χιούμορ και προσωπικές ιστορίες.

Τον Σεπτέμβριο του 2017, όταν ο Jacquemus παρουσίασε για πρώτη φορά συλλογή στο Musée Picasso, ήταν ακόμη ο νεαρός, ρομαντικός δημιουργός από τη Νότια Γαλλία που τολμούσε να ονειρεύεται μεγάλα πράγματα. Εκείνη η επίδειξη ήταν μια δήλωση ότι η μόδα μπορεί να σταθεί δίπλα στην τέχνη και να διεκδικήσει χώρους με ιστορία. Τότε λίγοι μπορούσαν να προβλέψουν τη διαδρομή που θα ακολουθούσε.Οκτώ χρόνια μετά, η επιστροφή στον ίδιο χώρο είχε εντελώς διαφορετικό βάρος.

Ο Jacquemus δεν είναι πια το «ανερχόμενο ταλέντο», αλλά ένας καταξιωμένος σχεδιαστής με διεθνή παρουσία και ένα brand που έχει βρει ξεκάθαρη ταυτότητα. Για τη συλλογή Φθινόπωρο 2026, με τίτλο «Le Palmier», μετέτρεψε το Musée Picasso σε μια φανταστική παρισινή έπαυλη, έτοιμη να φιλοξενήσει ένα εκκεντρικό πάρτι βγαλμένο κατευθείαν από τη δεκαετία του ’80.

Από την πρώτη στιγμή, η ατμόσφαιρα θύμιζε soirée άλλης εποχής. Οι καλεσμένοι έμοιαζαν σαν να είχαν έρθει κατευθείαν από κάποιο private party του Παρισιού, ενώ τα μοντέλα εμφανίστηκαν με το χαρακτηριστικό palmier hairstyle, ένα ιδιαίτερο ponytail που κάποτε θεωρούνταν σήμα κατατεθέν των πιο fashionable κύκλων της πόλης. Το χτένισμα έδωσε αμέσως τον τόνο: ρετρό διάθεση, υπερβολή και μια δόση αυτοσαρκασμού.

Στο επίπεδο των ρούχων, η συλλογή έδειξε ξεκάθαρα μια στροφή στη δημιουργική του διάθεση. Pencil φούστες, αυστηρά κοστούμια, έντονοι ώμοι και crisp λευκά πουκάμισα παρέπεμπαν στο power dressing των ’80s. Οι σιλουέτες ήταν πιο δομημένες και δυναμικές, συχνά αυστηρές, αφήνοντας πίσω τον ανάλαφρο, καλοκαιρινό ρομαντισμό που για χρόνια χαρακτήριζε τον Jacquemus. Πολλά κομμάτια αγκάλιαζαν το σώμα και στη συνέχεια άνοιγαν σε βολάν, ενώ ορισμένα looks έφταναν συνειδητά στα όρια της υπερβολής, σχεδόν σαν statement κοστούμια. Ήταν μόδα που ήθελε να προκαλέσει και να σχολιαστεί.

Κεντρική πηγή έμπνευσης της συλλογής ήταν η Paloma Picasso, μια γυναίκα-σύμβολο της δεκαετίας του ’80, γνωστή για το έντονο προσωπικό της στιλ, τη δυναμική της παρουσία και τη σχέση της με την τέχνη. Η επιρροή της κορυφώθηκε στο φινάλε του show, με ένα one-shoulder φόρεμα εμπνευσμένο από τη θρυλική φωτογραφία του Helmut Newton, όπου μια γυναίκα καλύπτει το γυμνό της στήθος με ένα ποτήρι κρασί. Ήταν μια εικόνα γεμάτη αυτοπεποίθηση και πρόκληση, που συνοψίζει τέλεια τη νέα, πιο ώριμη και τολμηρή φάση του Jacquemus.

Στο ανδρικό κομμάτι, ο σχεδιαστής έδειξε μεγαλύτερη ελευθερία και παιχνιδιάρικη διάθεση. Παίζοντας με το tuxedo και το κλασικό tailoring, παρουσίασε πιο ανάλαφρα και χιουμοριστικά σύνολα, επιβεβαιώνοντας ότι το menswear δεν αποτελεί πλέον συμπλήρωμα, αλλά βασικό πυλώνα του brand.

Λίγες ημέρες πριν από το show, ο Jacquemus είχε ήδη τραβήξει τα βλέμματα με μια απρόσμενα προσωπική ανακοίνωση: η πρώτη επίσημη ambassador του οίκου δεν ήταν κάποια διάσημη σταρ, αλλά η γιαγιά του, Liline Jacquemus. Μέσα από το Instagram, ο σχεδιαστής υπενθύμισε ότι πριν από τη μόδα και την επιτυχία, υπήρχε η οικογένεια. Η κίνηση αυτή λειτούργησε τόσο συναισθηματικά όσο και συμβολικά, τονίζοντας τη σημασία των ριζών, της μνήμης και της αυθεντικότητας.

Το «Le Palmier» έκλεισε σαν ένα μεγάλο πάρτι. Με διάσημους καλεσμένους να γεμίζουν το Musée Picasso και τον ίδιο τον Jacquemus να εμφανίζεται χαμογελαστός και σχεδόν χορευτικός στο τελικό χειροκρότημα, το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: η μόδα μπορεί να είναι σοβαρή, αλλά δεν πρέπει να χάνει ποτέ τη χαρά της.