9
loading

Οι περισσότερες ιστορίες ξεριζωμού κάθε άλλο παρά ευτυχές τέλος έχουν. Είναι και κάποιες, ωστόσο, που αποζημιώνουν τους ήρωες τους με μια καλύτερη ζωή. Μία από αυτές τις ιστορίες είναι και του Άρα Μαλικιάν.

Ή για να είμαστε περισσότερο ακριβείς, της οικογένειας του διεθνούς φήμης βιολιστή. Η ιστορία αυτή ξεκινάει λίγο πριν την γενοκτονία των Αρμενίων με πολύ πόνο και δάκρυ και ολοκληρώνεται δυο γενιές αργότερα με την κατάκτηση της κορυφής.

Βασικός πρωταγωνιστής σε αυτή την ιστορία, εκτός από τον επονομαζόμενο και «Τζίμι Χέντριξ του βιολιού» είναι και το… ίδιο το βιολί το οποίο φαίνεται να είναι κάτι σαν φυλακτό για ολόκληρη την οικογένεια. Είναι το «εισιτήριο» για να γλιτώσουν οι παππούδες από τα σπαθιά των Τούρκων και «όχημα» για να φτάσει ο εγγονός να είναι ένας από τους πλέον αναγνωρισμένους βιρτουόζους του συγκεκριμένου οργάνου.

Η γενοκτονία των Αρμενίων και το σωτήριο βιολί

Τον Απρίλιο του 1915 οι Οθωμανοί φυλακίζουν την ηγεσία της Αρμένικης κοινότητας της Κωνσταντινούπολης και απαγχονίζουν εκατοντάδες Αρμένιους της Πόλης. Σφαγές Αρμενίων υπήρχαν και πιο πριν και εννοείται πως έγιναν και μετά, ωστόσο, η 24η ημέρα εκείνου του μήνα θεωρείται από τους ιστορικούς ως η επίσημη έναρξη της Γενοκτονίας των Αρμενίων.

Χιλιάδες άνθρωποι προσπαθούν με κάθε τρόπο να ξεφύγουν από τη μοίρα που τους επιφύλασσε ο Οθωμανικός στρατός. Με όποιον τρόπο μπορούσαν προσπαθούσαν να πάνε με τις οικογένειές τους σε κάποιο ασφαλές μέρος.

Ανάμεσα σε αυτές τις οικογένειες και αυτή του παππού Μαλικιάν ο οποίος την κατευθύνει προς τα σύνορα με το Ιράν. Στόχος να τα περάσουν και να φτάσουν σε ασφαλή περιοχή. Αυτό, ωστόσο, μόνο εύκολο δεν είναι. Στο τελευταίο μπλόκο πριν την ελευθερία οι στρατιώτες ζητούν τα χαρτιά της οικογένειας. Ο παππούς Μαλικιάν, επιστρατεύει όλη του την εξυπνάδα, τους δείχνει ένα βιολί που του είχαν χαρίσει και τους λέει πως είναι μέλος μιας διεθνούς φήμης ορχήστρας και πρέπει να φύγει για να ενσωματωθεί με τα υπόλοιπα μέλη με τα οποία περιόδευαν μαζί και χάθηκαν κάπου ανάμεσα στις μάχες.

Προφανώς και το «διεθνής ορχήστρα» επηρέασε την κρίση των στρατιωτών που επέτρεψαν το μεγάλο πέρασμα της οικογένειας Μαλικιάν η οποία μετά από πολλές περιπέτειες φτάνει στο Λίβανο όπου ελπίζει να βρει τη δική της γη της επαγγελίας.

Μια νέα ζωή στην πυριτιδαποθήκη του Λιβάνου

Όταν έφτασαν ως Αρμένιοι πρόσφυγες στο Λίβανο προσπάθησαν να φτιάξουν μια νέα ζωή. Εκεί, λοιπόν, ο παππούς Μαλικιάν απαίτησε απ’ όλα τα μέλη της οικογένειας του να αγαπούν και να σέβονται το βιολί γιατί αυτό τους έσωσε.

Ο ίδιος δεν έμαθε ποτέ να παίζει αλλά υποχρέωσε τον γιό του να μάθει εκείνος. Όπως και έγινε. Δεν ήταν ποτέ το σπουδαίο ταλέντο ή ο μεγάλος καλλιτέχνης, ωστόσο, υπηρέτησε το βιολί με αγάπη και σεβασμό όπως πρόσταζε η οικογενειακή παράδοση.

Κάποια στιγμή, μάλιστα, έφτασε να συμμετέχει σε ορχήστρες μεγάλων καλλιτεχνών του Λιβάνου όπως, για παράδειγμα, της διάσημης Φαϊρούζ!

Και κάπως έτσι η ζωή για την οικογένεια Μαλικιάν έδειχνε να «στρώνει» στη φιλόξενη Βηρυτό. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1968 γεννιέται ο Άραν ο οποίος δεν είχε την παραμικρή… «ελπίδα» να γλιτώσει από την οικογενειακή παράδοση του βιολιού.

Ο πατέρας σχεδόν τον υποχρεώνει ν΄ ασχοληθεί με το συγκεκριμένο όργανο αλλά ο μικρός Άραν δεν τα χρειάζεται όλα αυτά. Μοιάζει να έχει γεννηθεί για να κάνει αυτό ακριβώς. Να παίζει βιολί. Ακριβώς την εποχή που άρχισε να δείχνει τα πρώτα δείγματα του σπάνιου ταλέντου του, τα τύμπανα του πολέμου ήχησαν και πάλι στην περιοχή.

Όταν άρχισαν οι βομβαρδισμοί το 1976 αυτός ήταν μόνο 8 ετών και τρύπωνε μέσα σε καταφύγια και γκαράζ για να κάνει πρόβες. Πολλές φορές έθετε τη ζωή του σε κίνδυνο για να τα καταφέρει αλλά ο πατέρας με τους θείους του τον προστάτευαν. Αποτελούσαν, άλλωστε, το… πρώτο του συγκρότημα!

Από το πρώτο κονσέρτο στην κορυφή του κόσμου

Τα παιδικά του χρόνια σημαδεύονται από τον πόλεμο. Από τις ριπές των πολυβόλων και τους ανατριχιαστικούς ήχους των βομβαρδιστικών. Ο μικρός Άραν, όμως, δεν τα παρατάει συνεχίζει τις πρόβες και την μελέτη της μουσικής.

Μόλις στα 12 του χρόνια- εν μέσω πολέμου- δίνει την πρώτη του μεγάλη συναυλία στη Βηρυτό. Η αποδοχή από τον κόσμο τον κάνει ν’ ασχοληθεί ακόμα πιο ενεργά με το βιολί και όποτε οι συνθήκες το επιτρέπουν, δίνει μεγαλύτερες ή μικρότερες συναυλίες.

Όταν έγινε 14 ετών έφτασε η δεύτερη φορά που το βιολί θα λειτουργούσε σαν… σωστική λέμβο για κάποιο από τα μέλη της οικογένειας Μαλικιάν.   Τυχαία τον ακούει ο μαέστρος Hans Herbert-Jöris ο οποίος μαγεύτηκε από το ταλέντο του και έδωσε αγώνα προκειμένου να κερδίσει για λογαριασμό του Άραν από την γερμανική κυβέρνηση μια υποτροφία για να σπουδάσει στο περίφημο  πανεπιστήμιου «Hochschule für Musik und Theater», στο Αννόβερο.

Στην ηλικία των 15 ετών ήταν ο νεότερος μαθητής στην ιστορία του πανεπιστημίου που είχε εισαχθεί σ' αυτό προκειμένου να σπουδάσει μουσική! Στη συνέχεια, συνέχισε τις σπουδές του στο Guildhall School of Music & Drama στο Λονδίνο, και έκανε μαθήματα με μερικούς από τους καλύτερους δασκάλους στον κόσμο, όπως ο Franco Gulli, Ruggiero Ricci, Ivry Gitlis, Herman Krebbers ή τα μέλη του Κουαρτέτου Alban Berg.

Από εκεί και πέρα η καριέρα του Άραν Μαλικιάν είχε μόνο ανοδική πορεία. Με την προσωπικότητα και την ενέργεια του, έχει ηχογραφήσει πάνω από 40 albums και έχει κερδίσει πολυάριθμα διεθνή βραβεία. Σήμερα πλέον έχει καταξιωθεί ως ένας από τους πλέον περιζήτητους μουσικούς και έχει μοιραστεί τη σκηνή με πολλούς σημαντικούς καλλιτέχνες και ορχήστρες ανά τον κόσμο

Επιπλέον είναι γνωστός για το προσεκτικά διαλεγμένο ρεπερτόριό του που περιλαμβάνει πολλά και διάφορα ήδη μουσικής, ο Μαλικιάν με την εκρηκτική ορχήστρα του παρουσιάζει ανατρεπτικές ενορχηστρώσεις έργων, από τον Bowie στον Bach και από τη «Μισιρλού» στους Led Zeppelin και στον Paganini!

Όχι, άδικα έχει χαρακτηριστεί ως «ροκ σταρ του βιολιού» ή «ο Τζίμι Χέντριξ του βιολιού» δεδομένου του ιδιαίτερου στυλ με το οποίο παίζει και η αλήθεια είναι πως σε πολλές περιπτώσεις μοιάζει με εκείνο του θρυλικού κιθαρίστα. Μαλικιάν και Χέντριξ, άλλωστε, έχουν κάτι παραπάνω από μια... επαγγελματική σχέση με το βιολί και την κιθάρα, αντίστοιχα, καθώς αυτή φτάνει να μπορεί να χαρακτηριστεί ακόμα και ερωτική!

ΚΑΝΤΕ LIKE ΤΟ NEWSBEAST.GR

9
σχόλια
  1. avatar Ρεθυμνιωτης , συνεχεια

    Σ' ΑΓΑΠΩ
    Στου νου τα υπόγεια γυρεύω τα λογια
    Τραγούδι να φτιξω το βάζω σκοπό
    Σε κάποια μοιραία της σκέψης παρέα
    Με στιχους και νότες να πω σ' αγαπώ
    Μα οσο κι αν ψάχνω στα βάθη του νου
    Στέρεψαν οι λέξεις γι' αυτό το μενού
    Αφήνω στην άκρη λοιπόν τα πολλά
    Τους στίχους μου πλάθω με λογια απλα

    Μικρο αγριολουλουδο πανω στη γη
    Ψιχαλας ο ψίθυρος μες τη σιγή
    Μ' ένα τραγούδι γλυκά θα στο πω
    Ξανά και ξανά σ' αγαπώ σ' αγαπώ .

    Αρχίζω τις βόλτες και ψάχνω για νότες
    Στου νου τα σοκάκια ακούω ωδές
    Ξεσπω στο βιολί μου γιορταζ' η αυλή μου
    Καθώς το δοξάρι κυλά στις χορδές
    Σε σένα γλυκιά μου που γνώρισα χθες
    Βοτάνι στη πικρα που είχα προχθές
    Τους στίχους μου στέλνω τις νότες μου ψελνω
    Στη θύμηση φέρνω φορές πολλοστες .

    . Ρεφρέν

    Υπαρχουνε πρεσπες κι απεραντες στεπες
    Αλλου παγωμενες κι αλλου πιο ζεστες
    Τσαχπινες μαντονες φτυστες αμαζονες
    Πριγκηπισες κι άλλες τρανες ξακουστες
    Δεκαρα δε δίνω γλυκιά μου ψυχή
    Για ολες εκεινες απανω στη γη
    Της σκψης μαντονα του νου αμαζόνες
    Για πάντα θα είσαι μονάχα εσύ .

    . ρεφρεν

  2. avatar Ρεθυμνιωτης

    Όταν έγραφα αυτούς τους στίχους , μα και τους αποδελοιπους , που αποτελούν μια ενότητα δέκα τραγούδιων με γενικο τιτλο ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ. ΕΛΠΙΔΑ , πάντα εμενα με το φόβο , μήπως αυτοί που εγώ θεωρώ καλους , καποιος αλλος μου ελεγε πως έκανα μια τρυπα στο νερό . Γι' αυτό η χαρά και η ικανοποίηση μου δε μανταλωνεται μετα απο τα πολύ καλά σου λογια , αν και κάπως υπερβολικά νομίζω .
    Τώρα όσον αφορά τη κατηγορία των εντιμων , των αδουλωτων , των αξιοπρεπων , ανθρωπων , αυτων που δεν έχουν σκύψει ποτέ το κεφάλι , ούτε έχουν φιλήσει κατουρημενες ποδιες , που κοιμούνται με τη συνείδηση ήσυχη και δεν τους επισκεπτονται ποτε οι ερινύες , δεν ξερω αν είμαστε λίγοι η πολλοί . Το μόνο που θέλω να πω είναι , ότι ψάχνω εναγωνίως και ενίοτε με το κερι , να τους βρω . Κι αμα τους βρω δε λέω να τους αφήσω . Είναι η μονή μου παρηγοριά που με κρατα σε ισορροπία μαζί με την ενασχόληση μου με τη φυση οποτε κλεβω χρονο απο αλλου , και που εκεί εξξω εμπνεομαι και δημιουργώ .
    Τώρα όσον αφορά το φόβο μήπως παρεξηγηθώ , ουδέν απολύτως πρόβλημα .
    Ξερω τι σημαίνει dirti blonde , η μάλλον δεν ήξερα , το 'μαθα ομως απο το διαδίκτυο , όπως έμαθα και τι σημαίνει Hyperactive , μιας και δε φημίζομαι σαν καλος ξενογλωσος .
    Και κάτι άλλο τώρα . Θα ήθελα τη γνώμη σου για άλλο ένα , ερωτικο αυτη τη φορά τραγούδι ,
    αν βεβαίως δεν έχει αντίρρηση και το Ν. Β , θεωρωντας ισως πως κανω καταχρηση της φιλοξενίας του , αλλα μιας και μιλάμε σ' αυτό το αρθρο για βιολιά και τραγουδια ας το διασκεδάσουμε λίγο .

    1. avatar Hyperactive

      Πολύ καλά κάνεις και όταν τους βρεις δεν τους αφήνεις και πολύ κακώς πράττεις όταν ενώ έχεις δυνατότητες (εξίσου συγκλονιστικό το δεύτερο όπως και το πρώτο) να σε κρατά καθηλωμένο η σκέψη και μόνο της αρνητικής κριτικής των άλλων. Ας σκεφτεί και ας πει ο καθένας ό,τι θέλει, δεν σημαίνει ότι έχει και δίκιο. Όταν οραματιζόμαστε την αυστηρή κριτική των άλλων επί των σκέψεων και των πεπραγμένων μας, μπαίνουμε στην θέση του κακεντρεχη κριτή και όταν λειτουργούμε υπό το φόβο της άσκησης της,περιορίζοντας τη δυναμική μας, υποβαθμίζοντας τις δεξιότητες, τις ικανότητες και εξαφανίζοντας τα θέλω μας, πρώτοι εμείς οι ίδιοι, την αποδεχόμαστε ως σωστή. Μην είσαι υπέρ του δέοντος αυστηρός με τον εαυτό σου και επιεικής με τους άλλους.Αγάπησέ τον κατανόησέ τον, ενθαρρύνέ τον και επιβράβευσέ τον, είσαι αξιόλογος σου αξίζει. Συνέχισε.
      Υγ: Ωραία και τα σημερινά σου ανέκδοτα, όχι όμως όσο το ποίημά σου.

  3. avatar Συναρπαστικη γραφή

    Πολλά μπράβο στον συντάκτη του άρθρου. Από τα πιο ωραία κείμενα που έχω διαβάσει στο nb. Συναρπαστικη γραφή που σε καθηλώνει και σου δημιουργεί εικόνες.

  4. avatar φωφω

    Το μικρότερο με 4 χορδές,μάλλον ιταλικό το όνομα τού,πρωτοεμφανίστηκε πριν 6000 χρ στη κευλανη(ραβαναστρα),θεωρείται βασιλιάς των οργάνων,o τόνος τού πλησιάζει στην ανθρώπινη φωνή και μπορεί να εκφράσει τα λεπτότερα ανθρώπινα συναισθήματα. Πρώτοι τεχνίτες στη εξωτερική εμφάνιση,μπαρτολαντι,αμάτι. Στη τελειότητα,στραντιβαριους.

  5. avatar Ρεθυμνιωτης συνεχεια

    Τραγούδια μες τον καφενέ , γράφω όπως κανω ρεφενε
    Και λέξεις ψάχνω τα στιχάκια να στολίσω
    Μα ο νους μου τρέχει μαγικά στα χρονια μου τα παιδικά
    Και το παράπονο με κανει να δακρυσω
    Στο θολωμένο μου μυαλό , έρχονται και αναπολώ
    Οι παιδικοί μου οι πανέμορφοι οι τοποι
    Μα στο ευθύς μελαγχολω , αφου θωρω με τον καιρο
    Το ποσό εύκολα αλλάζουν οι ανθρωποι
    Με όλα τούτα που θωρώ , αναρωτιεμαι κι απορώ
    Ποια ναν' η αιτια , η αφορμή και τι να φταίει
    Σ' αυτή τη χωρά τη τρελη , να επιπλεουν οι φελοι
    Κι οι ικανοί ναν' αιωνιως τελευταιοι .
    Αλλοι το χρήμα για θεα , κι άλλοι με λάβαρο ψηλά
    Τη φοβερή τη μαύρη ματαιοδοξία
    Κι άλλοι αυτά τα δυο μαζί , έχουν πυξίδα στη ζωή
    Μ' αυτά βολεύονται στου χρόνου τη πορεία .
    Από τη μια , ολοι αυτοι , θαρρουν θα γίνουν ξακουστοι
    Με του μυαλού τους την απίστευτη ορφανια
    Κι από την άλλη ολοι σκυφτοι , διπλα στους δυνατούς στη γη
    Να καμαρωνουνε σαν γυφτικα σκεπαρνια
    Ειναι και 'κεινοι δυστυχώς , που τους θωρώ και συνεχως
    Γονυπετουν και κάτω σκυβουν το κεφάλι
    Για τη δική τους αφεντιά , και τα δικα τους τα παιδια
    Να βολευτουν κι ας παν' στο διαολο οι άλλοι.
    Στο μετερίζι τσ' ανθρωπιας , κατα πως λέει κι ο Σκουλας
    Καθε μου πράξη , κάθε σκεψη , καθε λεξη
    Αυτο το λεν ΣΤΑΣΗ. ΖΩΗΣ , και στη πορεία επι της γης
    Τη δοκιμάζουν αρκετοί κι οποιος αντεξει .
    Ολα τα χρονια μοναχος , μες το καβούκι μου κλειστος , με περηφάνεια , μα με πικρα και με πονο , δηλώνω λιαν ευθαρσως ανυπερθετως και σαφώς πως για τη στάση μου αυτή δε μετανιώνω .

    1. avatar Hyperactive

      Αν βγεις απ' το καβούκι σου και προσέξεις καλύτερα γύρω σου, θα διαπιστώσεις πως δεν είσαι μόνος σου, είμαστε πολλοί. Κάπου μέσα σ'αυτους θα δεις και την oxblood, φυσική dirty blonde (απόχρωση ξανθου είναι, μην παρεξηγηθώ) φίλη σου. Συγχαρητήρια γλυκέ μου, τα κατάφερες τόσο καλά που δηλώνω μαγεμένη και όχι απλά εντυπωσιασμένη. Ευχαριστώ σε και αγαπώ σε. Συνέχισε έτσι, μη σταματάς.

  6. avatar Συριζαίoς

    Δεν υπάρχει καμία γενοκτονία, οι τουρκοι είναι φίλοι μας.

  7. avatar Ρεθυμνιωτης

    κατ' αρχάς συγχαρητήρια στο συντακτη του άρθρου για την αφήγηση , που σε κραταει σε εγρηγορση , μέχρι το τέλος .
    Όσον αφορά τώρα την αφεντιά μου , είμαι από τους ανθρώπους εκενους που δεν θα μπορούσαν να ζήσουν δίχως τη μουσική και το τραγούδι . Θεωρώ πως το σαράκι αυτό μου το κόλλησε ο πατέρας μου από μικρο παιδι . Οπως συνηθως μ' έπαιρνε μαζί του στην εξοχη.
    Δρομο - δρομο , οπως κουβαλαγε αλλοτε σπαρτα , αλλοτε σταφυλια , κι αλλοτε πηγαινοντας η γυριζοντας απ' αλλη δουλια , σιγοτραγουδουσε αλλοτε μαντιναδες η τον ερωτοκριτο , κι άλλοτε παραδοσιακά τραγούδια που τεινουν να εξαφανιστούν από τη λαίλαπα της εποχής μας.
    Με τα χρονιά , αρχισα να γράφω δειλά - δειλά κάποιους στίχους , που στη συνέχεια τους έσκιζα απογοητευμενος , ξαναγραφα , και ξανά μια από τα ιδια . Τωρα τελευταια , θαρρω πως κάτι καταφερα . Επιτρεψτε μου λοιπόν , μια και μιλάμε για μουσική και βιολιά , να σας απαγγείλω κι εγω κάποιους δικους μου στίχους , οι οποίοι έχουν και τη μουσική τους .
    Οι στίχοι αυτοί δίνουν και το στιγμα μου , το ποιος είμαι , και τι καπνο φουμαρω . Τους αφιερώνω σε ολους τους αδουλωτους και εντιμους συνανθρωπους μου που διαφυλασσουν την αξιοπρέπεια τους σαν κόρη οφθαλμού , εξαιρετικά στο Newsbaest , και βεβαίως στην νέα μου φιλη Hyperactive .
    .

Παρακαλούμε περιμένετε ...