Ο Παναγιώτης Στάθης μίλησε το πρωί της Πέμπτης 18 Φεβρουαρίου για τον θάνατο της μητέρας του. Ο παρουσιαστής του ΑΝΤ1 ευχαρίστησε τους συναδέλφους του στο κανάλι και τους τηλεθεατές για τα μηνύματα συμπαράστασης και στήριξης. Παράλληλα, έκανε αναφορά και σε «τοξικές μειοψηφίες».

Ο Παναγιώτης Στάθης είπε χαρακτηριστικά: «Θέλω να πω κάτι προσωπικό, συγγνώμη θα καταχραστώ 30 δευτερόλεπτα από τον χρόνο της εκπομπής. Κατ’ αρχήν να ευχαριστήσω και τον σταθμό και την ομάδα για τη συμπαράσταση και την αγάπη που δείχνετε και σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Τα αμέτρητα μηνύματα, πραγματικά ζητώ συγγνώμη δεν μπορώ να απαντήσω σε όλα. Ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συμπαράσταση για τον χαμό της μητέρας μου. Σίγουρα έχει πολύ μεγάλη σημασία για μένα ο τρόπος με τον οποίο αντέδρασε και ο οργανισμός και όλη η ομάδα και εσείς εκεί έξω, φίλοι, γνωστοί, συνάδελφοι και εκατοντάδες και χιλιάδες άλλοι οι οποίοι πραγματικά τους ευχαριστώ πάρα πολύ απ’ την καρδιά μου για τη συμπαράσταση. Δεν θέλω να αναφέρομαι σε μειοψηφίες, τοξικές μειοψηφίες να σου πω την αλήθεια».

«Η ξεφτίλα έχει και τα όριά της», σχολίασε ο Στέφανος Σίσκος με τον Παναγιώτη Στάθη να συμπληρώνει: «Επειδή νιώθω ότι κάποιοι, ελάχιστοι, και εγώ δεν ασχολούμαι ποτέ με τη μειοψηφία ούτε με τα social media, ξέρω πόσος οχετός και τοξικότητα κυκλοφορεί εκεί μέσα, απλά επειδή κάποιοι έπιασαν στο στόμα τους τη μάνα μου, το μόνο που θέλω να τους πω είναι ότι, πρώτον, είναι πολύ λάθος να αναφέρονται σε πράγματα που σίγουρα δεν γνωρίζουν. Είναι δεδομένο ότι δεν γνωρίζουν, γιατί διαβάζω κριτικές για τον τρόπο, αν έκανα εκπομπή, αν δεν μπήκα στην εκπομπή, αν… τέλος πάντων διάφορα πράγματα. Δεύτερον, να τους πω ότι, επειδή εγώ το έχω διδαχθεί άσχημα στη ζωή μου, το πένθος είναι ένας πολύ μοναχικός δρόμος για τον καθέναν. Πάρα πολύ μοναχικός. Τρίτον, υπάρχουν ειδικές συνθήκες που μπορεί να μην τις ξέρετε. Παραδείγματος χάρη, ότι η μητέρα μου είναι στα Κύθηρα, ξέρω γω, μπορεί να υπάρχουν ειδικές συνθήκες δρομολογίων και άλλων πραγμάτων, κακοκαιρίας… Δεν εξηγώ, απλά αναφέρομαι γιατί μόνο και μόνο σου λέω αναφέρθηκαν στη μάνα μου, για τίποτα άλλο δεν με ενδιαφέρει. Τέλος πάντων δεν έχει καμία σημασία. Ένα πράγμα θέλω να πω μόνο, σ’ αυτούς εκεί έξω, τους πολύ λίγους, ελάχιστους η αλήθεια είναι, ότι εύχομαι να μη βρεθεί κανείς στη θέση μου. Κανείς τους στη θέση μου. Πραγματικά το εύχομαι. Να ‘ναι καλά. Αυτά».