Η απουσία του θεάτρου ήταν αυτό που της κόστισε περισσότερο. Όχι οι δυσκολίες της καθημερινότητας, ούτε η ηλικία. Η Μέλπω Ζαρόκωστα, σε μία από τις τελευταίες δημόσιες εμφανίσεις της, είχε μιλήσει χωρίς ωραιοποιήσεις για όσα της έλειπαν πραγματικά.
Έναν χρόνο πριν τον θάνατό της, η σπουδαία ηθοποιός είχε καθίσει μπροστά στην κάμερα από τον χώρο όπου ζούσε τα τελευταία της χρόνια, εξηγώντας γιατί πήρε τη συνειδητή απόφαση να μετακομίσει σε γηροκομείο. Όπως είχε πει, ήταν μια επιλογή που έκανε η ίδια, χωρίς πίεση, γιατί εκεί ένιωθε ασφαλής και ήρεμη.
«Νιώθω άνετα εδώ, γιατί το έκανα με την καρδιά μου», είχε δηλώσει, όταν ρωτήθηκε για τη νέα της καθημερινότητα. Όταν ο δημοσιογράφος τής μετέφερε την αγάπη του κόσμου, εκείνη απάντησε συγκινημένη: «Κι εγώ τα αγαπάω τα παιδάκια μου».
«Μου λείπει πάρα πολύ το χειροκρότημα»
Παρότι είχε αποδεχτεί τη νέα φάση της ζωής της, δεν έκρυψε ποτέ τι ήταν αυτό που της έλειπε περισσότερο. «Μου λείπει πάρα πολύ το χειροκρότημα», είχε πει, δείχνοντας πως η σχέση της με το κοινό δεν έπαψε ποτέ να είναι ζωντανή μέσα της.
Σε πιο προσωπικό τόνο, μίλησε και για τον φόβο της απομόνωσης: «Ήταν η χειρότερη αγωνία της ζωής μου να είμαι ολομόναχη στα όρη και στα βουνά». Για την ίδια, η επαφή με ανθρώπους ήταν πάντα ανάγκη, όχι πολυτέλεια.
Η παρουσία του γιου της, Αλέξανδρου Παγουλάτου, ήταν καθοριστική. Όπως είχε πει με χιούμορ: «Ο γιος μου είναι από πάνω μου συνεχώς. Αυτό του έλειπε».
Η ζωή της εκτός σκηνής, μέσα από τα λόγια του γιου της
Ο Αλέξανδρος Παγουλάτος, που βρέθηκε στο πλευρό της στη συνέντευξη, μίλησε για μια γυναίκα βαθιά κοινωνική, που δεν άντεχε την ακινησία. «Η Μέλπω ήταν στη ζωή της ο άνθρωπος που ξυπνούσε το πρωί, έβγαινε από το σπίτι και γυρνούσε το βράδυ», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας γιατί το περιβάλλον του γηροκομείου τής ταίριαξε περισσότερο από μια μοναχική καθημερινότητα στο σπίτι.
Όπως ανέφερε, η απόφαση να μεταφερθεί εκεί είχε να κάνει με την ανάγκη της για εναλλαγή και επαφή: εκδηλώσεις, επισκέψεις, μικρές γιορτές. «Ήταν σκληρό να ήταν κλεισμένη σε ένα δωμάτιο, όσο καλή κι αν είναι η φροντίδα», εξήγησε.
