Το χάπι που παίρνουν εκατομμύρια άνθρωποι για την αρθρίτιδα κρύβει ολέθριες συνέπειες, σύμφωνα με μια νέα ανατρεπτική μελέτη στο Nature Metabolism, που προειδοποιεί ότι η γλυκοζαμίνη, η οποία καταναλώνεται ευρέως για την προστασία των χόνδρων, συνδέεται με ταχεία γνωστική κατάπτωση. Τα ευρήματα σοκάρουν, καθώς οι ασθενείς με Αλτσχάιμερ που έπαιρναν το σκεύασμα είχαν 25% μεγαλύτερη πιθανότητα να πεθάνουν μέσα σε μια πενταετία.
Ο πόνος μπορεί να είναι προσωρινός, όμως ένα εξαιρετικά δημοφιλές χάπι για την ανακούφιση των αρθρώσεων ενδέχεται να κρύβει ολέθριες συνέπειες για τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Σχεδόν το 42% των Αμερικανών θα έρθει αντιμέτωπο με την άνοια μετά την ηλικία των 55 ετών, ένα ποσοστό που συμπίπτει σχεδόν απόλυτα με τους ηλικιωμένους που υποφέρουν από αρθρίτιδα. Ενώ εκατομμύρια άνθρωποι στρέφονται σε πασίγνωστα συμπληρώματα διατροφής για να βρουν ανακούφιση, μια νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Metabolism κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, η γλυκοζαμίνη, η οποία καταναλώνεται ετησίως από 40 εκατομμύρια πολίτες στις ΗΠΑ για την προστασία του χόνδρου, συνδέεται με επιτάχυνση της γνωστικής κατάπτωσης αλλά και με αυξημένη θνησιμότητα σε ασθενείς με Αλτσχάιμερ.
Συγκεκριμένα, όσοι έπαιρναν το σκεύασμα είχαν 25% μεγαλύτερη πιθανότητα να πεθάνουν μέσα σε μια πενταετία. Η αρνητική επίδραση φάνηκε και σε άτομα με ήπια γνωστική διαταραχή, τα οποία εμφάνισαν ταχύτερη πρόοδο προς την πλήρη νόσο.
Αντίστοιχα, πειράματα σε ποντίκια έδειξαν επιδείνωση της μνήμης, ενώ το μπλοκάρισμα του ενζύμου που παράγει αυτά τα σάκχαρα βελτίωσε τα συμπτώματα. Το πρόβλημα εντοπίζεται στην υπεργλυκοζυλίωση, δηλαδή στην παθολογική συσσώρευση σακχάρων (N-γλυκάνες) πάνω στα εγκεφαλικά κύτταρα, η οποία τα καταστρέφει.
Ωστόσο, καθώς η μελέτη βασίστηκε σε ιατρικά αρχεία, δείχνει μόνο συσχέτιση και όχι αιτιώδη συνάφεια. Η ιατρική κοινότητα εμφανίζεται διχασμένη. Ο διακεκριμένος παθολόγος και ειδικός στον πόνο, Jacob Teitelbaum, εκφράζει έντονες επιφυλάξεις δηλώνοντας: «Αυτό δεν σημαίνει ότι η γλυκοζαμίνη προκάλεσε τον αυξημένο κίνδυνο άνοιας. Κατά τη γνώμη μου, το συμπέρασμα της μελέτης είναι εσφαλμένο επειδή οι ασθενείς με αρθρίτιδα παρουσιάζουν συνήθως γνωστική έκπτωση με την πάροδο του χρόνου. Είναι πολύ πιο πιθανό ο χρόνιος πόνος της αρθρίτιδας να προκάλεσε την αυξημένη άνοια και ΟΧΙ η γλυκοζαμίνη».
Ο ίδιος προσθέτει, σύμφωνα με την New York Post, ότι άλλες έρευνες συνδέουν τη γλυκοζαμίνη με μειωμένο κίνδυνο θανάτου κατά 15% έως 39% από κάθε αιτία, τονίζοντας: «Ο αυξημένος κίνδυνος άνοιας είναι ιδιαίτερα έντονος στον πόνο της αρθρίτιδας. Η αποτελεσματική αντιμετώπιση του πόνου είναι κρίσιμο μέρος της μείωσης του κινδύνου για Αλτσχάιμερ».
