Πρόσθεσε το Newsbeast στις προτεινόμενες πηγές σου στη Google

Μια εντυπωσιακή γεωλογική ανακάλυψη φαίνεται πως λύνει το μυστήριο γύρω από τη δημιουργία του ποταμού Ευφράτη, του θρυλικού ποταμού που αναφέρεται στη Βίβλο ως ένας από τους τέσσερις ποταμούς που ξεκινούσαν από τον Κήπο της Εδέμ, όπως αναφέρει το δημοσίευμα της nypost.

Ο Ευφράτης αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ποταμούς της Μέσης Ανατολής και αναφέρεται περισσότερες από 50 φορές στη Βίβλο από τη Γένεση μέχρι την Αποκάλυψη. Σύμφωνα με τη βιβλική παράδοση, ο ποταμός συνδεόταν με τον Κήπο της Εδέμ, όπου ζούσαν ο Αδάμ και η Εύα, ενώ στην Αποκάλυψη περιγράφεται ακόμη και να «στερεύει» πριν από τη μάχη του Αρμαγεδδώνα.

Πέρα όμως από τη θρησκευτική σημασία του, ο πραγματικός Ευφράτης έπαιξε καθοριστικό ρόλο και στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού. Μαζί με τον Τίγρη τροφοδότησε με νερό τη Μεσοποταμία, τη λεγόμενη «κοιτίδα του πολιτισμού», επιτρέποντας την ανάπτυξη μερικών από τους πρώτους μεγάλους ανθρώπινους οικισμούς πριν από περίπου 6.000 χρόνια.

Παρότι ο ποταμός είναι τόσο γνωστός ιστορικά και θρησκευτικά, οι επιστήμονες δεν είχαν καταφέρει μέχρι σήμερα να εξηγήσουν ακριβώς πώς σχηματίστηκε. Η νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Geoscience, υποστηρίζει ότι ο Ευφράτης δημιουργήθηκε από τη συνένωση δύο τεράστιων αρχαίων ποταμών που κατέβαιναν από την περιοχή της σημερινής Τουρκίας προς τη λεκάνη της Μεσογείου πριν από 3,6 έως 1,6 εκατομμύρια χρόνια.

Η ανακάλυψη έγινε σχεδόν τυχαία το 2014 από τον γεωλόγο Andrew Madof της Chevron, ο οποίος πραγματοποιούσε έρευνες για φυσικό αέριο στα ανοιχτά του Λιβάνου. Χρησιμοποιώντας σεισμικές απεικονίσεις, οι επιστήμονες εντόπισαν ίχνη αρχαίων ποτάμιων ιζημάτων πάνω από τεράστιες αποθέσεις αλατιού κάτω από τη Μεσόγειο.

Οι αποθέσεις αυτές σχηματίστηκαν πριν από περισσότερα από πέντε εκατομμύρια χρόνια, κατά τη διάρκεια της λεγόμενης «Κρίσης Αλμυρότητας του Μεσσηνίου», μιας περιόδου όπου η Μεσόγειος φαίνεται πως είχε σχεδόν ή και εντελώς αποξηρανθεί. Στη συνέχεια, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν χάρτες, δορυφορικές παρατηρήσεις και γεωλογικά δεδομένα για να ανασυνθέσουν την εικόνα της περιοχής.

Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν δύο γιγαντιαίοι προϊστορικοί ποταμοί: ο Paleo-Karasu και ο Paleo-Murat. Οι δύο αυτοί ποταμοί ήταν τεράστιοι σε μέγεθος. Μάλιστα ο Paleo-Karasu εκτιμάται ότι ήταν μεγαλύτερος ακόμη και από τον Νείλο, ενώ ο Paleo-Murat ξεπερνούσε σε όγκο τον Τίγρη και τον Ευφράτη μαζί.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι για περίπου 120.000 χρόνια οι ποταμοί αυτοί κατέληγαν στη σχεδόν αποξηραμένη Μεσόγειο. Στη συνέχεια, μέσα σε εκατομμύρια χρόνια, σεισμοί, τεκτονικές μετακινήσεις και η δημιουργία οροσειρών άλλαξαν τη ροή τους μέχρι που ενώθηκαν και σχημάτισαν τελικά τον Ευφράτη.

Η ανακάλυψη θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική όχι μόνο επειδή εξηγεί την προέλευση ενός από τους πιο ιστορικούς ποταμούς του κόσμου, αλλά και επειδή ίσως δίνει απάντηση σε ένα από τα μεγαλύτερα γεωλογικά μυστήρια της Μεσογείου: πώς η θάλασσα γέμισε ξανά με νερό μετά την τεράστια περίοδο ξηρασίας.

Ο γεωφυσικός Angelo Camerlenghi δήλωσε μάλιστα ότι η νέα θεωρία «ίσως βάζει τέλος σε μια συζήτηση που κρατά εδώ και δεκαετίες».