Ποιος στην Αμερική θυμάται σήμερα τον Γιτζάκ Ράμπιν; Είναι σχεδόν βέβαιο ότι ελάχιστοι κάτω των 40 ετών ανακαλούν στη μνήμη τους τον θαρραλέο πρωθυπουργό του Ισραήλ που επιδίωξε την ειρήνη με τους Παλαιστινίους. Η δολοφονία του το 1995 από Ισραηλινό εξτρεμιστή σηματοδότησε τη δεξιά στροφή της χώρας και την αυγή της εποχής του Μπενιαμίν Νετανιάχου – μιας εποχής που δεν δείχνει σημάδια υποχώρησης. Δεν αποτελεί μυστήριο γιατί οι νεότεροι Αμερικανοί είναι σήμερα τόσο φιλοπαλαιστίνιοι, όσο ήταν οι πρόγονοί τους φιλοϊσραηλινοί. Ο Ράμπιν ρίσκαρε τη ζωή του για την ειρήνη. Τι θα πει η ιστορία για τον Νετανιάχου;

Η συντριπτική αλλαγή της κοινής γνώμης

Η μεταστροφή του αμερικανικού αισθήματος είναι πλέον εμφανής στους αριθμούς:

  • 60% των Αμερικανών βλέπουν πλέον το Ισραήλ αρνητικά
  • Στις ηλικίες 18-29 ετών, το ποσοστό όσων συμπαθούν περισσότερο τους Παλαιστινίους φτάνει το 75%

Καθώς η γενιά των “boomers” αποχωρεί, η αντι-ισραηλινή τάση στην Αμερική αναμένεται να σκληρύνει. Όλο και λιγότεροι Αμερικανοί βλέπουν το Ισραήλ ως τον «Δαυίδ» που αμύνεται απέναντι στον αραβικό «Γολιάθ». Αντίθετα, όλο και περισσότεροι το ταυτίζουν με έναν σκληρό μιλιταρισμό.

Το «φλερτ» με τον Τραμπ και ο κίνδυνος ρήξης

Υπάρχει ένας μηδαμινός αλλά υπαρκτός κίνδυνος: το Ισραήλ να συγκρουστεί ακόμη και με τον Ντόναλντ Τραμπ. Κάποια στιγμή, ο Τραμπ θα επιδιώξει μια συμφωνία με το Ιράν για να τερματίσει την επιχείρηση “Epic Fury”. Όποιοι κι αν είναι οι όροι, το Ισραήλ είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα διαφωνήσει.

Οι Αμερικανοί έχουν καταγράψει την επιρροή που άσκησε ο Νετανιάχου στον Τραμπ για να επιτεθεί εξαρχής στο Ιράν. Παρόλο που ο Τραμπ φέρει την ευθύνη για την εμπλοκή των ΗΠΑ σε αυτόν τον «πόλεμο επιλογής», πληροφορίες αναφέρουν ότι η πιο έντονη φωνή που τον παρότρυνε ήταν του Νετανιάχου, παρά τις επιφυλάξεις κορυφαίων συμβούλων του, όπως ο Μάρκο Ρούμπιο ή ο Τζέι Ντι Βανς.

Η «ανταρσία» των Δημοκρατικών

Η πιο δραματική ανατροπή, όμως, συμβαίνει στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών. Πρόσφατα, 40 από τους 47 Δημοκρατικούς γερουσιαστές ψήφισαν υπέρ του μπλοκαρίσματος των πωλήσεων όπλων στο Ισραήλ. Πριν από λίγα χρόνια, αυτό θα ήταν αδιανόητο.

Πολιτικοί όπως ο Ραμ Εμανουέλ (πρώην δήμαρχος Σικάγο και εθελοντής στον ισραηλινό στρατό στο παρελθόν) πρωτοστατούν στη νέα γραμμή:

  • Τερματισμός της ετήσιας επιδότησης 3,8 δισ. δολαρίων.
  • Αγορά όπλων από το Ισραήλ σε τιμές αγοράς, όπως κάθε άλλος σύμμαχος.
  • Επιβολή εμπάργκο σε περίπτωση παραβίασης των κανόνων του πολέμου.

Το λάθος του Νετανιάχου

Ο Νετανιάχου φαίνεται πως «έστρωσε το κρεβάτι στο οποίο ίσως χρειαστεί να κοιμηθεί». Η τακτική του να κατηγορεί ως «αυτομισούντες Εβραίους» όσους διαφωνούν με την πολιτική των εποικισμών –όπως είχε κάνει με τον Εμανουέλ το 2009– έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Οι Δημοκρατικοί, συμπεριλαμβανομένων πολλών Εβραίων γερουσιαστών, δεν ανέχονται πλέον τα «δύο μέτρα και δύο σταθμά».

Τι φέρνει το μέλλον;

Με τις εκλογές να πλησιάζουν και στις δύο χώρες, ο Νετανιάχου βρίσκεται σε δίλημμα. Ο Τραμπ, με το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, είναι απίθανο να ρισκάρει μεγάλες αμερικανικές απώλειες στέλνοντας χερσαίες δυνάμεις στο Ιράν.

Το μόνο σίγουρο για τον Ισραηλινό πρωθυπουργό είναι πως όποιος κι αν διαδεχθεί τον Τραμπ στο μέλλον, θα είναι πολύ λιγότερο φιλικός προς τις θέσεις του. Η εποχή της «λευκής επιταγής» από την Ουάσιγκτον φαίνεται να πλησιάζει στο τέλος της, σύμφωνα με τους Financial Times.