Η Ρωσία εμφανίζεται ταυτόχρονα ισχυρή και ευάλωτη, καθώς η πολεμική μηχανή του Βλαντίμιρ Πούτιν βαλτώνει στην Ουκρανία ενώ η οικονομία του Κρεμλίνου «ανασαίνει» χάρη στην έκρηξη των τιμών του πετρελαίου λόγω του πολέμου με το Ιράν. Οι ρωσικές δυνάμεις υπέστησαν ταπεινωτική ανατροπή στην Κουπιάνσκ, όπου ο Πούτιν διαφήμιζε νίκη, αλλά τώρα σταδιακά απωθούνται από τους Ουκρανούς, αποκαλύπτοντας το στρατιωτικό αδιέξοδο στον πέμπτο χρόνο της σύγκρουσης.
Καθώς ο χειμώνας δίνει τη θέση του στην άνοιξη, η Ρωσία ετοιμάζει νέα επιθετική εκστρατεία στο Ντονμπάς, στοχεύοντας την πλήρη κατάληψη Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ και όσης περισσότερης ουκρανικής επικράτειας μπορεί για να ενισχύσει τη θέση της σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις. Την ίδια στιγμή, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει στρέψει την προσοχή του στον πόλεμο ΗΠΑ–Ισραήλ με το Ιράν, παγώνοντας ουσιαστικά τις συνομιλίες για ειρήνη μεταξύ Κιέβου και Μόσχας.
Ρωσία, μέτωπο Ουκρανίας και «πόλεμος των drone»
Παρά τις φιλοδοξίες του Κρεμλίνου, ούτε η Ρωσία ούτε η Ουκρανία μπορούν να πετύχουν αποφασιστικό ρήγμα στο μέτωπο, με τη γραμμή επαφής να παραμένει σχεδόν ακίνητη, ενώ κάθε πλευρά επιχειρεί να στραγγαλίσει τις γραμμές ανεφοδιασμού της άλλης σε βάθος έως και 300 χιλιομέτρων. Η Μόσχα, σύμφωνα με τον πρώην αναπληρωτή διοικητή του ΝΑΤΟ Τζέιμς Έβεραρντ, επιδιώκει κυριαρχία «σε βάθος», ώστε να κόψει την «ανάσα» των ουκρανικών ενισχύσεων, ενώ το Κίεβο στοχεύει σε 50.000 ρωσικές απώλειες τον μήνα για να υπερβεί τον ρυθμό νέων ρωσικών στρατολογήσεων.
Την ίδια ώρα, η Ρωσία δέχεται ολοένα και περισσότερα πλήγματα στα μετόπισθεν, καθώς πάνω από 23.000 ουκρανικά αεροπορικά χτυπήματα σε ρωσικές υποδομές το 2025 – έναντι 6.200 το 2024 – έχουν μεταφέρει τον πόλεμο μέσα στην ίδια τη ρωσική επικράτεια, με τον γραμματέα του Συμβουλίου Ασφαλείας Σεργκέι Σοϊγκού να παραδέχεται ότι «κανένα» ρωσικό περιφερειακό κέντρο δεν μπορεί πλέον να αισθάνεται ασφαλές. Η Ουκρανία στοχεύει ειδικά τις ρωσικές πετρελαϊκές εξαγωγές με drone επιθέσεις σε λιμάνια όπως το Πριμόρσκ και το Ουστ-Λούγκα, επιχειρώντας να υπονομεύσει τα πρόσθετα έσοδα που αποκομίζει η Ρωσία από την άνοδο των τιμών του αργού λόγω του πολέμου στο Ιράν.
Ρωσία, οικονομία και διπλωματικό παζάρι σε Μέση Ανατολή και Ευρώπη
Παρά την πίεση στα μετόπισθεν, η Ρωσία απολαμβάνει απρόσμενη δημοσιονομική «ανάσα», καθώς η εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου εξαιτίας της κρίσης με το Ιράν προσφέρει στο Κρεμλίνο δημοσιονομικό πλεόνασμα και δυνατότητα για ισχυρότερη στρατολόγηση και εξοπλιστικά προγράμματα από ό,τι αρχικά υπολογιζόταν. Οι ΗΠΑ έχουν χαλαρώσει προσωρινά ορισμένες κυρώσεις σε επιλεγμένες ρωσικές πωλήσεις πετρελαίου, με την Ουάσινγκτον να διαβεβαιώνει συμμάχους ότι πρόκειται για περιορισμένο μέτρο, ενισχύοντας όμως έμμεσα την ικανότητα της Μόσχας να χρηματοδοτήσει τον πόλεμο.
Το Κίεβο, αντίθετα, κινδυνεύει να ξεμείνει από χρήματα και αμυντικά συστήματα, καθώς η Ουκρανία αντιμετωπίζει επιβράδυνση της δυτικής βοήθειας, ενώ ένα μέρος των ευρωπαϊκών πόρων κατευθύνεται στην ενίσχυση της άμυνας έναντι της ιρανικής απειλής. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι επιχειρεί να αντισταθμίσει αυτή τη φθορά με διπλωματική αντεπίθεση στη Μέση Ανατολή, υπογράφοντας δεκαετείς αμυντικές συμφωνίες «δισεκατομμυρίων» με Σαουδική Αραβία και Κατάρ, ανταλλάσσοντας ουκρανική τεχνογνωσία και φθηνούς αναχαιτιστές drones με πρόσβαση σε καύσιμα και κρίσιμα αντιαεροπορικά αποθέματα.
Ρωσία και ο μακρύς πόλεμος φθοράς
Η Ρωσία δεν εμφανίζει καμία διάθεση για υποχώρηση από τις απαιτήσεις της, ζητώντας την αποχώρηση των ουκρανικών δυνάμεων από τμήματα της ανατολικής Ντονέτσκ που δεν έχει κατορθώσει να καταλάβει από το 2014, ενώ η Ουκρανία απορρίπτει κάθε τέτοιο ενδεχόμενο, με τις ΗΠΑ να προτείνουν ακόμη και τη μετατροπή της περιοχής σε «ελεύθερη οικονομική ζώνη» για να σπάσει το αδιέξοδο. Παρά το παγωμένο σκηνικό, ο Ζελένσκι δηλώνει ότι δεν θεωρεί «αδιέξοδη» τη διαδικασία, απορρίπτοντας δημόσια κάθε ιδέα παράδοσης ή «χαλάρωσης», την ώρα που προεξοφλούνται νέες ρωσικές επιθέσεις στην περιοχή Σλοβιάνσκ–Κραματόρσκ, όπως γράφει το Bloomberg.
Αναλυτές εκτιμούν ότι, χωρίς διπλωματική ανατροπή, ο πόλεμος μπορεί να τραβήξει ακόμη ένα με δύο χρόνια, με περιορισμένα εδαφικά κέρδη για τη Ρωσία, καθώς η Μόσχα αδυνατεί να διασπάσει τον ουκρανικό «τοίχο» drones και την ανθεκτική αμυντική γραμμή. Την ίδια στιγμή, άμυνες και επιθέσεις εξελίσσονται γρήγορα, με τη ρωσική πλευρά να επενδύει σε καλύτερη στρατολόγηση και εξοπλισμό και την Ουκρανία να εστιάζει στην ελαχιστοποίηση των δικών της απωλειών, στη μεγιστοποίηση της φθοράς των ρωσικών χερσαίων δυνάμεων και στη διατήρηση της γραμμής μέχρι το καλοκαίρι.
