Η ρωσική υπηρεσία εξωτερικών πληροφοριών SVR άνοιξε νέο μέτωπο κατά του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, κατηγορώντας τον ότι επιχειρεί να δημιουργίσει «σχίσμα» στην παγκόσμια Ορθοδοξία μέσα από τις ζυμώσεις για τη διαδοχή στον πατριαρχικό θρόνο της Γεωργίας.
Στη Μόσχα επιχειρούν να εμφανίσουν τον Πατριάρχη ως κεντρικό παίκτη σε μια ευρύτερη αναδιάταξη δυνάμεων στον ορθόδοξο κόσμο, με γεωπολιτικές προεκτάσεις από την Ουκρανία μέχρι τον Νότιο Καύκασο.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του γραφείου Τύπου της SVR, ο Βαρθολομαίος «εκμεταλλεύεται» την κοίμηση του Πατριάρχη πάσης Γεωργίας Ηλία Β΄ για να προωθήσει δικό του άνθρωπο στη θέση του πατριάρχη.
Η ρωσική πλευρά υποστηρίζει ότι εξετάζονται δύο ιεράρχες της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο μητροπολίτης Αβραάμ (Garmelia) Δυτικής Ευρώπης και ο μητροπολίτης Γρηγόριος (Berbichashvili) Πότι και Χόμπι, ως «οι καταλληλότεροι εκτελεστές της βούλησής του». Η SVR κατηγορεί τον Οικουμενικό Πατριάρχη ότι μετατρέπει το «πρωτείο τιμής» σε «πρωτείο εξουσίας», καταγγέλλοντας ευθέως «παρέμβαση στα εσωτερικά μιας από τις αρχαιότερες Ορθόδοξες Εκκλησίες».
Στο ίδιο κείμενο η ρωσική υπηρεσία επικαλείται τη Β΄ Οικουμενικό Σύνοδο και τον κανόνα που προβλέπει ότι οι επίσκοποι δεν μπορούν να επεκτείνουν την εξουσία τους πέρα από την περιοχή τους, επιχειρώντας να εμφανίσει τον Βαρθολομαίο ως κανονικά εκτροχιασμένο παράγοντα.
Αναλυτικά η ρωσική ανακοίνωση
«Το γραφείο Τύπου της Υπηρεσίας Εξωτερικής Πληροφόρησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας αναφέρει ότι, σύμφωνα με πληροφορίες που φτάνουν στην ΥΕΠ, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος συνεχίζει επίμονα να ακολουθεί μια δόλια γραμμή προς τη διάσπαση της παγκόσμιας Ορθοδοξίας, καθοδηγούμενος από την αρχή «διαίρει και βασίλευε». Αυτή τη φορά επιδιώκει να θέσει υπό την επιρροή του τη Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία (ΓΟΕ), εκμεταλλευόμενος τον θάνατο του Καθολικού – Πατριάρχη πάσης Γεωργίας Ηλία Β΄.
Το Φανάρι επιθυμεί να προωθήσει στη χηρεύουσα θέση έναν εκπρόσωπο της ΓΟΕ στον οποίο θα μπορούσε να στηριχθεί. Ως υποψηφίους για αυτόν τον ρόλο, ο Βαρθολομαίος εξετάζει τον Μητροπολίτη Δυτικής Ευρώπης Αβραάμ (Γαρμέλια) και τον Μητροπολίτη Πότι και Χόμπι Γρηγόριο (Μπερμπιτσασβίλι). Στο στενό του περιβάλλον τους παρουσιάζει ως τους καταλληλότερους εκτελεστές της βούλησής του.
Σε εκκλησιαστικούς κύκλους σημειώνεται ότι η φιλοδοξία για εξουσία έχει καταστεί σταθερός σύντροφος του Κωνσταντινουπολίτη σχισματικού. Με τις ενέργειές του, ο Βαρθολομαίος αντικαθιστά εκ νέου το «πρωτείο τιμής» με «πρωτείο εξουσίας», παρεμβαίνοντας στις εσωτερικές υποθέσεις μιας ακόμη και μάλιστα μιας από τις αρχαιότερες, της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Είναι προφανές ότι, όπως και στις περιπτώσεις της Ουκρανίας, της Σερβίας και των χωρών της Βαλτικής, έχει λησμονήσει τον δεύτερο κανόνα της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου: “Οι επαρχιακοί επίσκοποι να μην επεκτείνουν την εξουσία τους σε Εκκλησίες πέρα από τα όρια της επαρχίας τους…”.
Γραφείο Τύπου της ΥΕΠ Ρωσίας»
Η κλιμάκωση αυτή εντάσσεται στο ήδη τεταμένο πλαίσιο μετά την ουκρανική αυτοκεφαλία, με τη Μόσχα να βλέπει πίσω από κάθε κίνηση του Φαναρίου μια προσπάθεια περιορισμού της δικής της επιρροής στον μετασοβιετικό χώρο.
