Ο Λευκός Οίκος επιχειρεί να μετατρέψει μια επικίνδυνη κρίση ενέργειας σε γεωπολιτική επίδειξη ισχύος, στήνοντας διεθνή ναυτική συνοδεία στα στενά του Ορμούζ υπό αμερικανική ηγεσία. Στόχος είναι να κρατηθεί ανοιχτή μία από τις πιο κρίσιμες θαλάσσιες αρτηρίες πετρελαίου στον πλανήτη, την ώρα που ο πόλεμος με το Ιράν απειλεί να στραγγαλίσει τις ροές και να πυροδοτήσει νέο σοκ στις αγορές.
Σύμφωνα με αξιωματούχους, η κυβέρνηση Τραμπ ετοιμάζεται να ανακοινώσει εντός ημερών ότι «πολλαπλές χώρες» έχουν συμφωνήσει να συμμετάσχουν σε μια συμμαχία ναυτικής συνοδείας, η οποία θα προστατεύει τα τάνκερ που διασχίζουν τα στενά, δίπλα στις ιρανικές ακτές. Παραμένει όμως ανοιχτό εάν οι επιχειρήσεις θα ξεκινήσουν ενόσω συνεχίζεται ο πόλεμος ή θα ενεργοποιηθούν μετά το πέρας των εχθροπραξιών, κάτι που αποκαλύπτει και τις βαθιές ανησυχίες για κλιμάκωση με την Τεχεράνη. Την ίδια στιγμή, ο Λευκός Οίκος επιχειρεί να «πουλήσει» στο εσωτερικό την ιρανική επιχείρηση ως στρατιωτικό θρίαμβο, την ώρα που οι ενεργειακές αγορές εκπέμπουν μηνύματα πανικού.
Λευκός Οίκος, ενέργεια και φόβος για νέα πετρελαϊκή κρίση
Η παγκόσμια βιομηχανία πετρελαίου έχει ήδη προειδοποιήσει την αμερικανική κυβέρνηση, σε κλειστές συναντήσεις στον Λευκό Οίκο, ότι η ενεργειακή κρίση «πιθανότατα θα επιδεινωθεί» όσο παραμένει κλειστό ή ημι‑παραλυμένο το πέρασμα του Ορμούζ. Οι εταιρείες φοβούνται ότι παρατεταμένος αποκλεισμός θα εκτινάξει τις τιμές, θα πιέσει τα αποθέματα και θα οδηγήσει σε αλυσιδωτές αυξήσεις σε καύσιμα, μεταφορές και βασικά αγαθά διεθνώς. Σε αυτό το πλαίσιο, η ενεργειακή στρατηγική του Λευκού Οίκου δεν αφορά μόνο την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, αλλά και την αποφυγή ενός παγκόσμιου σοκ που θα χτυπήσει πρώτα τον Αμερικανό καταναλωτή και κατόπιν τις οικονομίες της Ευρώπης και της Ασίας.
Οι αγορές πετρελαίου αντιδρούν νευρικά: η προοπτική επιτυχημένης διεθνούς επιχείρησης για την επανέναρξη ασφαλών ροών πιέζει προσωρινά τις τιμές προς τα κάτω, αλλά κάθε ένδειξη κλιμάκωσης ή αποτυχίας της συμμαχίας αναζωπυρώνει τα ανοδικά στοιχήματα. Το Ορμούζ μετατρέπεται έτσι σε πολεμικό «θερμό μέτωπο» και ταυτόχρονα σε οικονομικό «λαιμό μπουκαλιού» για την παγκόσμια ενέργεια, με τον Λευκό Οίκο να ισορροπεί επικίνδυνα ανάμεσα στη στρατιωτική επίδειξη και την ανάγκη σταθεροποίησης των τιμών.
Όταν ο Λευκός Οίκος κάνει την ενέργεια όπλο
Παράλληλα με την κίνηση για ναυτική συμμαχία, η Ουάσιγκτον εξετάζει πιο σκληρά στρατιωτικά σενάρια: από εντατικότερη χρήση αεροπορικής ισχύος κατά ιρανικών πυραυλικών και μη επανδρωμένων συστημάτων, έως το ακραίο σενάριο κατάληψης εδαφών γύρω από τα στενά με χερσαίες δυνάμεις. Τέτοιες επιλογές θα μετέτρεπαν την ενεργειακή κρίση σε ανοιχτή σύγκρουση για τον έλεγχο μιας παγκόσμιας αρτηρίας, με απρόβλεπτες γεωπολιτικές συνέπειες και για συμμάχους όπως η Ευρώπη και οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες του Κόλπου, σύμφωνα με τη Wall Street Journal.
Η Τεχεράνη, από την πλευρά της, έχει ήδη επιλέξει μια στρατηγική «αντάρτικου» απέναντι στην παγκόσμια οικονομία, πνίγοντας τις εξαγωγές μέσω Ορμούζ και δοκιμάζοντας όχι μόνο τη στρατιωτική ισχύ ΗΠΑ και Ισραήλ, αλλά και την αντοχή των αγορών σε ένα παρατεταμένο ενεργειακό σοκ. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ο Λευκός Οίκος χρησιμοποιεί την ενέργεια ως εργαλείο πίεσης και ταυτόχρονα ως κεντρικό αφήγημα προς τους συμμάχους: «ή θα σταθείτε μαζί μας για να κρατήσουμε ανοιχτές τις ροές ή θα πληρώσετε το τίμημα στην αντλία καυσίμων».
