Η ιταλική πόλη Ορβιέτο, στην επαρχία της Ούμπριας, είναι περισσότερο γνωστή για τα υπέροχα λευκά κρασιά της και τη γραφική αρχιτεκτονική της, αλλά αξίζει να γνωρίζετε ότι τα πιο μυστηριώδη «θαύματα» της βρίσκονται υπογείως.

Αν και η θέση της στην κορυφή του λόφου παρέχει πανοραμικές οπτικές που σίγουρα εντυπωσιάζουν, οι κάτοικοί της είχαν λίγο «χώρο» ώστε να αναπτύξουν την πόλη τους. Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να βρούνε έναν έξυπνο τρόπο για να βοηθήσουν την καθημερινότητά τους. Όπως και κάνανε, δημιουργώντας μια ολόκληρη υπόγεια πόλη.

Το Ορβιέτο είναι μια όμορφη μεσαιωνική πόλη που βρίσκεται στην επίπεδη κορυφή ενός ηφαιστειακού λόφου, μια τοποθεσία που κατοικήθηκε στα αρχαία χρόνια από τους Ετρούσκους. Αυτός ο Ετρουσκικός οικισμός βρισκόταν σε ιδανική τοποθεσία για να αντέξει πολιορκίες, αλλά είχε ένα μικρό (ζωτικής σημασίας) μειονέκτημα: η πηγή νερού των κατοίκων της βρισκόταν έξω από την πόλη, στις πεδιάδες κάτω από το λόφο.

Έτσι δημιούργησαν υπόγεια πηγάδια και έχτισαν θαλάμους με δεξαμενές για να συλλέξουν και να διοχετεύσουν το βρόχινο νερό, ξεκινώντας έτσι τα υπόγεια κατασκευαστικά έργα που θα συνεχιζόντουσαν για τα επόμενα 2.500 χρόνια.

Τα πηγάδια βοήθησαν τους Ετρούσκους να αντέξουν μια ρωμαϊκή πολιορκία για δύο χρόνια, αλλά τελικά η πόλη έπεσε το 264 π.Χ. Ωστόσο, οι επόμενοι κάτοικοι συνέχισαν να σκάβουν και στην αρχή του Μεσαίωνα, ο λαβύρινθος κάτω από την πόλη επεκτάθηκε περαιτέρω.

Αυτές οι προσθήκες περιλάμβαναν όχι μόνο πηγάδια και δεξαμενές, αλλά και σπηλιές, γκαλερί, καταφύγια, λατομεία και κελάρια κρασιού (με τους πέτρινους χώρους που προσφέρουν φυσικό έλεγχο θερμοκρασίας), όλα χτισμένα χωρίς συγκεκριμένη ρυμοτομία σε διάφορα επίπεδα, που συνδέονταν μεταξύ τους με λαβυρινθώδεις σήραγγες.

Συνολικά, περίπου 1.200 κατασκευές δημιουργήθηκαν στο εσωτερικό του βράχου κάτω από το Ορβιέτο, ωστόσο, λόγω των κυρίως υλικοτεχνικών και συχνά στρατηγικών σκοπών τους, καθώς και του γεγονότος ότι πρόκειται ως επί το πλείστον για ιδιωτικές ιδιοκτησίες, το υπόγεια τμήμα της ιταλικής πόλης παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό άγνωστο.

Ωστόσο, μια κατολίσθηση στη δεκαετία του 1970 οδήγησε στην «ανακάλυψη» αυτού του υπόγειου δικτύου, προσελκύοντας ακαδημαϊκές μελέτες και τελικά ένα μικρό μέρος του έγινε επισκέψιμο γιατο κοινό από τη δεκαετία του 1990.

TAGS
Μάθετε πρώτοι τι συμβαίνει στην Ελλάδα και τον κόσμο στο Google News του Newsbeast.gr. Ακολουθήστε το Newsbeast.gr σε Instagram, Facebook και Twitter.