Ο κορυφαίος στρατηγός του Β’ Παγκοσμίου Γκεόργκι Ζούκοφ

Ο σωτήρας της Μόσχας, του Στάλινγκραντ, της Σοβιετικής Ένωσης και του κόσμου ολόκληρου!


ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ
8:52
03/02/2014
Ο κορυφαίος στρατηγός του Β' Παγκοσμίου Γκεόργκι Ζούκοφ
41
loading

Ως ο μεγαλύτερος ενδεχομένως στρατιωτικός νους του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Σοβιετικός Γκεόργκι Ζούκοφ ήταν ο πλέον καταξιωμένος αξιωματούχος της Ένωσης.

Παρασημοφορημένος ήρωας πολέμου τρεις φορές και στρατιώτης πάνω απ' όλα, ήταν οι δικές του νίκες κατά των Ναζί στο Ανατολικό Μέτωπο, συχνά με τεράστιο κόστος σε ανθρώπινες ζωές, που επίσπευσαν το τέλος των φονικών εχθροπραξιών.

Ο στρατιωτικός ηγέτης του Στάλιν ήταν η κινητήριος δύναμη και ο ιθύνων νους πίσω από την υπεράσπιση του Λένινγκραντ, του Στάλινγκραντ και της Μόσχας, την ίδια στιγμή που η νίκη του στο Κουρσκ θα έγερνε την πλάστιγγα του πολέμου, αναγκάζοντας τους Γερμανούς να υποχωρήσουν και επιτρέποντας έτσι στον Κόκκινο Στρατό να προελάσει μέχρι το Βερολίνο, με τους άντρες του Ζούκοφ να ανεμίζουν πρώτοι τη σοβιετική σημαία στο Ράιχσταγκ.

Κι έτσι στη νικητήρια παρέλαση του Ιουνίου του 1945, καβάλα πάνω στο λευκό του άλογο στη μοσχοβίτικη Κόκκινη Πλατεία, ο στρατάρχης του Στάλιν αναγορεύτηκε σωτήρας της Σοβιετικής Ένωσης!

Και τότε θα ξεκινούσαν οι περιπέτειες της ζωής του, καθώς ο Στάλιν δεν έβλεπε με καθόλου καλό μάτι την ασύλληπτη δημοτικότητα που απολάμβανε, γι' αυτό και τον ξαπέστειλε στη δυσμένεια και την αφάνεια.

Η ιστορία της ζωής του Ζούκοφ παραμένει αξιοσημείωτη: σκληρός άντρας σε σκληρές εποχές, αδίστακτος στρατιωτικά και καθόλου αρεστός ως άνθρωπος, δεν έπαυε να είναι ένας λαμπρός στρατηγικός νους, ικανότατος στην εξαπάτηση του εχθρού, καθώς σκαρφιζόταν ό,τι τέχνασμα υπήρχε για να κάνει τον αντίπαλο να καταλήξει στα εντελώς λάθος συμπεράσματα!

Μια από τις σημαντικότερες φιγούρες των συμμαχικών δυνάμεων στα αιματοβαμμένα πεδία μάχης του Β' Παγκοσμίου, ο Ζούκοφ βοήθησε τα μέγιστα στην ανακοπή της ναζιστικής λαίλαπας, χαρίζοντας στον κόσμο την πολυπόθητη ελευθερία του. Κι αν είναι αλήθεια ότι η Ιστορία γράφεται από τις πράξεις μεμονωμένων ανθρώπων, τότε ο Ζούκοφ ήταν πράγματι ένας από τους πρωταγωνιστές του πολέμου που θα σφυρηλατούσε τον σύγχρονο κόσμο...

Πρώτα χρόνια

Γεννημένος την 1η Δεκεμβρίου 1896 στη Στρέλκοβα της ρωσικής στέπας, ο Γκεόργκι Κονσταντίνοβιτς Ζούκοφ γεννιέται σε φτωχή οικογένεια χωρικών. Αφού δούλεψε στα αγροτικά κολχόζ από μικρός, η ανέχεια θα τον έφερνε σύντομα στη Μόσχα, όπου σε ηλικία 12 ετών μαθητεύει σε βυρσοδεψείο της σοβιετικής μεγαλούπολης.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1912, και αφού ολοκλήρωσε την πρακτική, ο Ζούκοφ μπήκε στο επάγγελμα, αν και η καριέρα του δεν θα προλάβαινε να ευδοκιμήσει, καθώς τον Ιούλιο του 1915 στρατολογήθηκε άρον-άρον για να υπηρετήσει στα θέατρα μάχης του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

Τοποθετήθηκε στο ιππικό του Αυτοκρατορικού Στρατού και διακρίθηκε στις μάχες, με τον ίδιο να παρασημοφορείται μάλιστα δύο φορές με τον Σταυρό του Αγίου Γεωργίου. Η θητεία του στα χαρακώματα του πολέμου θα έπαιρνε ωστόσο απρόοπτο τέλος όταν τραυματίστηκε βαριά...

Καριέρα στον Κόκκινο Στρατό

Η Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 θα τον βρει σε στάδιο αποθεραπείας και ο Ζούκοφ θα προσχωρήσει άμεσα στους Μπολσεβίκους, λιποτακτώντας από τον Αυτοκρατορικό Στρατό και προσχωρώντας έτσι στον νεότευκτο Κόκκινο Στρατό, με τις τάξεις του οποίου πολέμησε στον ρωσικό εμφύλιο (1918-1921), παραμένοντας πάντα στο ιππικό.

Στο τέλος του εμφυλίου, παρασημοφορήθηκε για άλλη μια φορά για τη συμβολή του στη νικητήρια επανάσταση και στα χρόνια που θα έρχονταν θα ανέβαινε τις τάξεις της ιεραρχίας, καθώς οι ηγετικές του ικανότητες ήταν αναντίρρητες. Τραχύς άνθρωπος και αθυρόστομος, αντιγύριζε στις επικρίσεις ότι όταν διοικείς ανθρώπους σε μάχες δεν υπάρχει η πολυτέλεια για λεπτότητα και τακτ.

Οι επιτελικές του ικανότητες, η σκληρή πειθαρχία των μονάδων που διοικούσε και η προσκόλλησή του στη νίκη θα αναγνωρίζονταν από τους ανωτέρους του: τo 1923 θα τον βρει με τον βαθμό του συνταγματάρχη, ενώ μέχρι το 1930 ήταν ήδη ταξίαρχος του Κόκκινου Στρατού...

Οι περιπέτειες στην Άπω Ανατολή

Αφού γλίτωσε τις διαβόητες σταλινικές «εκκαθαρίσεις» του Κόκκινου Στρατού (1937-1939), όντας μάλιστα από τους ελάχιστους ευνοούμενους του Στάλιν που απέφυγαν τη ζοφερή τύχη, ο Ζούκοφ επιλέγεται το 1938 ως διοικητής των δυνάμεων της νευραλγικής σοβιετικής στρατιάς στη Μογγολία, με αποστολή τη νίκη κατά των Ιαπώνων.

Τον Μάιο του 1939, με τις εχθροπραξίες σοβιετικών και ιαπωνικών δυνάμεων να έχουν ξαναρχίσει, ο Ζούκοφ έκανε πράξη τις δαιμόνιες στρατηγικές του ικανότητες: στις 20 Αυγούστου εξαπολύει την ορμητική αντεπίθεσή του, νικώντας κατά κράτος του Ιάπωνες, οι οποίοι αναγκάζονται να υπογράψουν στις 15 Σεπτεμβρίου σύμφωνο ειρήνης.

Ο Ζούκοφ παρασημοφορείται με την τιμή «Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης» και προάγεται σε στρατηγό του Κόκκινου Στρατού! Επιστρέφοντας στη Μόσχα, αναλαμβάνει επιτελάρχης των σοβιετικών δυνάμεων (Ιανουάριος 1941) και λίγο αργότερα, στις 22 Ιουνίου 1941, θα πρέπει να αποδείξει για άλλη μια φορά τους τακτικισμούς του, όταν η ναζιστική Γερμανία εισβάλλει δηλαδή στη ρωσική επικράτεια εγκαινιάζοντας το Ανατολικό Μέτωπο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου...

Τα χρόνια του Β' Παγκοσμίου

Καθώς οι σοβιετικές δυνάμεις μετρούσαν απώλειες και οπισθοχωρήσεις σε όλα τα ανοιχτά μέτωπα με τα ναζιστικά στρατεύματα, ο Ζούκοφ έπεσε σε δυσμένεια, παρά το γεγονός ότι στην πρώτη αυτή περίοδο των εχθροπραξιών υπέγραφε απλώς τα πορίσματα των επιτελαρχών του Στάλιν και δεν χάρασσε ο ίδιος την αμυντική στρατηγική.

Οι αντιρρήσεις του στις αποφάσεις του επιτελείου του Κόκκινου Στρατού θα τον απομακρύνουν περαιτέρω από τον Στάλιν και τα τσιράκια του, αν και σύντομα θα αποδεικνυόταν ότι είχε δίκιο: ο Ζούκοφ διαφωνεί με τη σταλινική ντιρεκτίβα για την υπεράσπιση του Κιέβου και στις 29 Ιουλίου εκδιώκεται από επιτελάρχης του Κόκκινου Στρατού.

Οι βαριές σοβιετικές απώλειες στο Ανατολικό Μέτωπο όμως και η πτώση του Κιέβου στους Γερμανούς, με τους Σοβιετικούς να μετρούν ταπεινωτική ήττα και απίθανο αριθμό νεκρών και αιχμαλώτων, αναγκάζουν τον Στάλιν να τον επαναφέρει άρον-άρον για την υπεράσπιση της Μόσχας.

Ο Ζούκοφ γίνεται τον Οκτώβριο και πάλι επιτελάρχης του Κόκκινου Στρατού και βάζει σε λειτουργία το εξαντλητικά σχεδιασμένο πλάνο του για τη διάσωση της πόλης: ανακαλεί τα σοβιετικά στρατεύματα από τη Μογγολία και με τις ενισχυμένες πλέον δυνάμεις του εξαπολύει την αντεπίθεσή του στις 5 Δεκεμβρίου: οι Γερμανοί απωθούνται και η Μόσχα είναι πλέον ασφαλής!

Ο Ζούκοφ προάγεται σε υπαρχηγό του Στρατού και στέλνεται στο Νοτιοδυτικό Μέτωπο με αποστολή την υπεράσπιση του Στάλινγκραντ. Εκεί σκαρφίζεται τη μεγαλεπήβολη «Επιχείρηση Ουρανός», που εγκαινιάζεται στις 19 Νοεμβρίου και αφορά στη διπλή επίθεση των Σοβιετικών. Μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου, οι περικυκλωμένες ναζιστικές δυνάμεις παραδίδονται και η πόλη γλιτώνει.

Με τις επιχειρήσεις στο Στάλινγκραντ να οδεύουν προς το αίσιο τέλος τους, ο Ζούκοφ εφαρμόζει τη νέα του στρατηγική («Επιχείρηση Σπίθα»), η οποία καταφέρνει να διανοίξει τον πρώτο δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ Μόσχας και πολιορκημένου Λένινγκραντ (Ιανουάριος 1943). Οι επιτυχίες του αναγκάζουν τον Στάλιν να τον θέσει επικεφαλής των σοβιετικών στρατευμάτων και ο Ζούκοφ προάγεται έτσι σε αρχιστράτηγο του Κόκκινου Στρατού.

Επόμενη κίνηση, το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, ο σχεδιασμός της Μάχης του Κουρσκ. Ο Ζούκοφ μαντεύει τις προθέσεις των Γερμανών και αναπτύσσει τις δυνάμεις του με τέτοιον τρόπο ώστε να κατακτήσει μια από τις πλέον λαμπρές νίκες του Κόκκινου Στρατού στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο!

Επιστρέφοντας στο Βόρειο Μέτωπο, ο στρατάρχης απελευθερώνει και το Λένινγκραντ, αναγκάζοντας τη ναζιστική πολιορκία να αρθεί (Ιανουάριος 1944), πριν εγκαινιάσει το νέο του στρατηγικό σχέδιο για την εκκαθάριση της Λευκορωσίας και της ανατολικής Πολωνίας: στις 22 Ιουνίου 1944 η «Επιχείρηση Λευκορωσία» τίθεται σε εφαρμογή, η οποία θα οδηγήσει σε μια ευρύτατη σοβιετική νίκη και θριαμβευτική προέλαση, που θα σταματήσει μόνο όταν οι προμήθειες εξαντληθούν.

Με το momentum υπέρ του και τις ναζιστικές δυνάμεις κλονισμένες, η προέλαση προς το Βερολίνο ήταν μονόδρομος: ο Ζούκοφ ηγείται της τελικής επίθεσης τον χειμώνα του 1945, αφού είχε ήδη εκκαθαρίσει όλη σχεδόν την ανατολική και το μεγαλύτερο τμήμα της κεντρικής Ευρώπης, ο Κόκκινος Στρατός μπαίνει θριαμβευτής στο Βερολίνο!

Μετά την κατάληψη της πόλης, ο Ζούκοφ επιβλέπει τη συμφωνία για την παράδοση της πόλης (8 Μαΐου 1945).

Ως αναγνώριση των στρατηγικών του άθλων, ο Στάλιν του εμπιστεύεται την τιμή να επιθεωρήσει έφιππος τη θριαμβευτική παρέλαση του Κόκκινου Στρατού στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας τον Ιούνιο...

Μεταπολεμικές περιπέτειες

Μετά την πτώση του Βερολίνου, ο Ζούκοφ ήταν ο πλέον κατάλληλος να διατηρήσει τη θέση του στρατιωτικού διοικητή της σοβιετικής ζώνης κατοχής της Γερμανίας, που θα μετατρεπόταν αργότερα στην Ανατολική Γερμανία. Παρά την τιμή, θα παρέμενε στη θέση του λιγότερο από έναν χρόνο, καθώς οι φόβοι του Στάλιν για την ασύλληπτη δημοτικότητα που απολάμβανε ο στρατάρχης (δεν ήταν λίγοι αυτοί που τον θεωρούσαν ως την πλέον προβεβλημένη προσωπικότητα της μεταπολεμικής Σοβιετικής Ένωσης!) καλούσαν σε δραστική λύση: την υποβάθμισή του!

Το σταλινικό πλάνο για τη στρατιωτική εξόντωση του Ζούκοφ περιλάμβανε τρία βήματα: αφού τον παύει από αρχιστράτηγο του Κόκκινου Στρατού (άνοιξη του 1946), τον απομακρύνει και από διοικητή της «κόκκινης ζώνης» (Ανατολική Γερμανία) και τον ξαποστέλνει στην απομακρυσμένη Στρατιωτική Διοίκηση της Οδησσού. Ταπεινωμένος και συγκλονισμένος από τις εξελίξεις, ο Ζούκοφ υφίσταται έμφραγμα και υποβαθμίζεται ακόμα περισσότερο: τοποθετείται πια στη στρατιωτικά ανενεργή και ουσιαστικά ασήμαντη Διοίκηση των Ουραλίων!

Αυτός, ο ήρωας πολέμου, ο άνθρωπος που σταμάτησε αποφασιστικά τη ναζιστική λαίλαπα, ήταν πια παροπλισμένος. Η ταπείνωση του Ζούκοφ δεν ξεπληρωνόταν με τίποτα...

Δεύτερη -πολιτική- καριέρα

Με τον θάνατο του Στάλιν ωστόσο το 1953, μια αναπάντεχη έκπληξη περίμενε τον Ζούκοφ. Η νέα κυβερνητική τριανδρία τον επαναφέρει στην ενεργό δράση ως υφυπουργό Άμυνας! Σύντομα μάλιστα θα αναλάμβανε υπουργικά καθήκοντα στο Αμύνης (1955), με τον ίδιο να γίνεται ισχυρός εκφραστής της προσπάθειας αποσταλινοποίησης του καθεστώτος και της ανάγκης για πιο φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις.

Η πολιτική του καριέρα δεν θα είχε βέβαια την αίγλη της στρατιωτικής, καθώς στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου ο εχθρός δεν ήταν πάντα ξεκάθαρος: ο Ζούκοφ αναλαμβάνει επικεφαλής των σοβιετικών δυνάμεων εισβολής στην Ουγγαρία (φθινόπωρο 1956) για να καταπνίξουν στο αίμα τη λαϊκή εξέγερση κατά του σοβιετικού ζυγού.

Πολιτικές διαφωνίες μεταξύ Ζούκοφ και Χρουστσόφ θα σηματοδοτήσουν σύντομα πάντως το τέλος της βραχύβιας πολιτικής επιστροφής του στρατηγού στη δημόσια ζωή: τον Ιούνιο του 1957 ο Ζούκοφ παύεται από υπουργός και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, για να μη γυρίσει ποτέ ξανά στη δημόσια σφαίρα...

Τελευταία χρόνια

Λαϊκός ήρωας της Ρωσίας και λατρεμένη φιγούρα παρά την απομάκρυνσή του από τη δημόσια ζωή του τόπου, ο Ζούκοφ πέρασε τη στερνή αυτή περίοδο της ζωής του στο περιθώριο. Το 1969 επανεμφανίστηκε πάντως με τα απομνημονεύματά του («Αναμνήσεις και Αντανακλάσεις»), αν και η υγεία του ήταν σαφώς κλονισμένη.

Η πατρική φιγούρα της Ρωσίας πέρασε τον τελευταίο του καιρό με οικείους και φίλους, με την κατάσταση της υγείας του να επιδεινώνεται συνεχώς και τον ίδιο να μπαινοβγαίνει στο νοσοκομείο. Η δεύτερη σύζυγός του και τα τρία του παιδιά ήταν πάντα στο πλευρό του, μέχρι τις 18 Ιουνίου 1974, όταν ο μεγάλος στρατάρχης άφησε την τελευταία του πνοή...

Δείτε όλα τα πρόσωπα που φιλοξενούνται στη στήλη «Πορτραίτα» του newsbeast.gr

ΚΑΝΤΕ LIKE ΣΤΟ NEWSBEAST.GR

41
σχόλια
  1. avatar Φάνης Βορεινάκης

    Τα Δωδεκάνησα τα πήραμε μετά τη θετική εισήγηση του Μολότωφ, στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

  2. avatar T/P

    Δεν υπηρχαν τα Κολχοζ τότε οταν ''δουλευε'' εκεί ο Ζουκωφ...και επίσης κάτι που δεν γραφετε,,,ο Ζουκωφ ήταν από οικογενεια Κοζακων

  3. avatar μπεεεεε

    Προς daidalos
    Ε μην τρελαθούμε ότι ο Τσώρτσιλ μας έδωσε τα δωδεκάνησα...
    Αυτός που προκάλεσε τα δεκεμβριανά το ΄44(με τη σημαντική βοήθεια του ''γέρου της δημοκρατίας''-εθνοπροδότη Γεωργίου Παπανδρέου),που διέταξε τον Σκόμπι να θερίσει τους αντάρτες(αυτούς που πολέμησαν ενάντια στη ναζιστική Γερμανία του χίτλερ και της αστικής τάξης που εκπροσωπούσε),αυτός που προκάλεσε Βάρκιζα, Καζέρτα,αφοπλισμό ΕΑΜ, ΕΛΑΣ,δολοφονίες κομμουνιστών ,αυτός που οδήγησε στον εμφύλιο πόλεμο μετά την κατοχή και το τέλος του Β παγκοσμίου πολέμου και που θα έπρεπε να σεβαστεί ότι υπήρξαμε σύμμαχη χώρα(αντ'αυτού μας αντιμετώπισε σαν αγγλικό προτεκτοράτο)και αφού δεν μπόρεσε να κάνει ζάφτι τους πατριώτες κομμουνιστές Έλληνες στα βουνά της πατρίδας μας,μας παρέδωσε στον Αμερικανικό παράγοντα σαν πρόβατα σε σφαγή(βλέπε βόμβες Ναπαλμ).
    Τα δωδεκάνησα δεν μας τα έδωσε κανείς παρά μόνο ο Ελληνικός λαός με τις θυσίες του στο μέτωπο και η παρέμβαση των Σοβιετικών κομμουνιστών στο συνέδριο στο Παρίσι το 1946 των υπουργών εξωτερικών των συμμαχικών χωρών(Αγγλία,Γαλλία,ΗΠΑ,Σοβιετική Ένωση).
    Άντε,άντε να μαθαίνουμε και λίγη ιστορία...

    1. avatar ΟΠΛΑ

      Δεν ξερεις δυστυχως καλα την ιστορια της εποχης εκεινης. ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΑΙ ΨΑΞΕ.

  4. avatar jiiium

    Ο καλος στρατηγος βασιζεται στις αναλαμπες που εχει

  5. avatar Mparmparouf

    Όσοι ξέρουν από δεύτερο παγκόσμιο γνωρίζουν ότι καλύτερος στρατηγός (συνολικά) δεν ήταν ο Zukov όπως πιστεύουν μερικοί ούτε ο Rommel όπως πιστεύουν άλλοι, αλλά ο Γερμανός Erich von Manstein. Οι Στρατηγοί δεν κρίνονται μόνο από τα κατορθώματά τους, αλλά και από τα μέσα που είχαν διαθέσιμα την συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

  6. avatar Σατανάς

    ..Σε λίγο θα ακούσουμε ότι οι σοβιετικοί νίκησαν το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.... προμήθειες ισοδύναμες με 650 δις δολλάρια με σημερινές αξίες στάλθηκαν από την Αμερική την περίοδο 1941-1944. 14.700 αεροπλάνα μόνο στους ρώσους, όπως και το σύνολο σχεδόν των μεταφορικών μέσων που χρησιμοποιούσε ο κόκκινος στρατός. Άπειρες προμήθειες σε χαλκό, αλουμίνιο, ρουχισμό και τρόφιμα ανάμεσα στα άλλα.
    "Χωρίς την αμερικανική παραγωγή, οι σύμμαχοι δε θα μπορούσαν ποτέ να κερδίσουν τον πόλεμο". Ιωσήφ Στάλιν.

    1. avatar Μανος 1

      Δεν ξερεις τι σου γινεται,εισαι βαθια αμορφωτος

      1. avatar Μιχαιλ

        26.000.000 νεκρους είχαν οι Ρώσοι ρώτα πόσους είχαν οι ΗΠΑ............

    2. avatar KJ4576

      Μπορεί να μην κέρδισαν μόνοι τους τον πόλεμο, αλλά αναλογικά η προσφορά τους ήταν μεγαλύτερη όλων.

  7. avatar Ilias Panagiotou

    Ειρωνεία! Παρουσιάζουν έναν Σφάχτη σαν Ήρωα,έναν πού έστελνε ξεβράκωτους άμοιρους στρατιώτες και πολίτες στην πρώτη γραμμή!!

    1. avatar Ilias Panagiotou

      εσείς που βάζετε αρνητικές, θέλω να μου της αιτιολογήσετε!

      1. avatar dodos

        Ετσι...

    2. avatar Geralt Of Rivia

      Η απόφαση για τον πόλεμο δεν ήταν δική του....

  8. avatar sakis

    Βασικα για να μιλαμε καθαρα και ρεαλιστικα 2 ειναι οι βασικοι παραγοντες που εδωσαν την νικη στη Σοβιετιικη ενωση.
    1ος)Ειναι η απληστια του Χιτλερ που ενω ειχε συμφωνο μη επιθεσης με τον Σταλιν με το περιφημο ΡΙΠΕΝΤΡΟΠ-ΜΟΛΟΤΩΦ εχοντας διασφαλισμενα τα ανατολικα του συνορα και ενω ειχε κατακτημενη ολη την Δυτικη και Κεντρικη Ευρωπη και προελαυνε στη Β.ΑΦΡΙΚΗ με τον Ρομελ το ειδε...πλανηταρχης θελοντας να κατακτησει ολο τον κοσμο χωρις να εχει και τις απαραιτητες στρατιωτικες δυναμεις για να το επιτευξει.
    2ος)Ειναι ο 1 μηνας καθυστερησης στη μαχη της Κρητης το 1941 και αλλος 1 μηνας για να καταλαβουν την Ελλαδα οταν στις υπολοιπες χωρες της Ευρωπης χρειαζοταν ελαχιστες μερες για να τις καταλαβουν.Ετσι καθυστερησε 1 ολοκληρο μηνα η επιχειρηση ''ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΣΑ'' απο τους Γερμανους για την καταληψη της ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ και τους βρηκε ο Ρωσικος χειμωνας

    1. avatar Αιρετικός

      Όσον αφορά το δεύτερο σημείο σου, θα έλεγα ότι είναι λίγο αυτάρεσκο εκ μέρους μας να υποστηρίζουμε ότι ο ρόλος μας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν τόσο καταλυτικός. Να μην ξεχνάμε ότι για την κατάληψη της Ελλάδας & της Γιουγκοσλαβίας αφιερώθηκε μία Γερμανική στρατιά (τμήμα Στρατιάς για την ακρίβεια) τη στιγμή που στην Σοβιετική Ένωση επιτέθηκαν 2 εκατομμύρια στρατιώτες. Επίσης αφού ολοκληρώθηκε η κατάληψη της χώρας μας, οι δυνάμεις που συμμετείχαν σε αυτή διατέθηκαν στο ανατολικό μέτωπο, απλά με ένα μήνα καθυστέρηση. Αυτό που ήταν όντως σημαντικό για την πορεία του πολέμου είναι η καταστροφή μεγάλου αριθμού μεταγωγικών αεροσκαφών των Γερμανών κατά την προσπάθεια κατάληψης της Κρήτης με χρήση αλεξιπτωτιστών. Αυτά τα αεροπλάνα έλειψαν πάρα πολύ 18 μήνες αργότερα στο Στάλινγκραντ!

      1. avatar Ανδρεας

        Αιρετικε σωστή η θεώρηση σου! Μη μένουμε στο ότι χάρη σε μας χάσανε τον πόλεμο, αυτό δείξνιε ιστορική άγνοια!
        Ας μην άνοιγε το λεγόμενο "δεύτερο μέτωπο" σε Σικελία, Ιταλία και Νορμανδία ο Αμερικανοαγγλοκαναδικός συμμαχικός στρατός και θα λέγαμε εμείς πόσο πολύ βοηθήσαμε τους Ρώσσους!
        πολύ απλά όσοι έχουν διαβάσει ιστορία καλά από όλες της πλευρές διαπιστώνουν ΑΛΛΑΖΟΝΕΙΑ! Ο ίδιος ο Ζούκοφ γράφει στα διηγήματα πολέμου, πως έπιαναν γερμανούς 16χρονους Δεκμεβρη και Γενάρη μήνα να φοράν ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ στολές!Οι ίδιοι οι γερμανοί κατηγορούσαν πως η εκστρατεία σχεδιάστηκε γρήγορα με συνέπεια ο ανεφοδιασμός λόγω της μεγάλης απόστασης και του χειμώνα να μην είναι δυνατή!
        Απλά ξαναλέω ΧΩΡΙΣ το δεύτερο μέτωπο , όπου αναγκάστηκαν να αποσυρρουν στρατό από βαλκάνια για να αντιμετωπίζουν τους Ρώσσους από την μια και τους άλλους από την άλλη, δεν θα μιλάγαμε για γρήγορο τέλος του πολέμου!
        Στα αλεξιπτωτιστών έχεις ένα δίκιο , καθώς ΑΠΟ THN ΚΡΗΤΗ και πέρα ΔΕΝ ξαναεφαρμωσαν αυτό το σχέδιο αερομαχων! Μια φορά στο Μόντε Κασσίνο στην Ιταλία και τελευταία φορά στην κρήτη ήταν !

        1. avatar KJ4576

          Δίκιο έχετε αλλά κάνω μία συμπλήρωση όσον αφορά τα μεταγωγικά αεροπλάνα.
          Οταν περικυκλώθηκε το 6ο στράτευμα στο Στάλιγκραντ, αποφάσισαν να προσπαθήσουν να το ανεφοδιάσουν από τον αέρα.
          Ομως ήταν εξαρχής φιλόδοξο σχέδιο, ο Paulus είχε ζητήσει αν θυμάμαι καλά να του παρέχουν 500 τόννους ΗΜΕΡΙΣΙΩΣ προμήθεια. Ο μέσος όρος φυσικά δεν έφτασε ούτε καν κοντά, περίπου κάτι παραπάνω 70 τόννους ανά ημέρα.
          Ο χειμώνας και η αυξανόμενη παρουσία της Σοβιετικής αεροπορίας ανέτρεψε τα ήδη φιλόδοξα σχέδια των Γερμανών.
          Ακόμα και να είχανε αυτά τα μεταγωγικά που χάσανε στην Κρήτη, αμφιβάλλω αν θα έκαναν τόσο μεγάλη διαφορά. Κατα πόσους τόννους να ανέβαζαν τον μέσο όρο;

          1. avatar ΚομμουνιστηςΑντικαπιταλιστης

            μπουρδες... Τη νικη στη Σοβιετικη Ενωση την εδωσε η βιομηχανοποιηση της και η θυσια του Ρωσικου λαου. Στρατηγικα ή τακτικα καποια λαθη των Γερμανων το 41 εξανεμισαν οποιες (μικρες) ελπιδες ειχαν για νικη. Και η ελλειψη συνεργασιας με την Ιαπωνια ηταν αποφασιστικος παραγοντας. Οι μεραρχιες απο τη Σιβηρια που μπορεσαν να αποδεσμευτουν ηταν αποφασιστικος παραγοντας. Ποια καθυστερηση στη κρητη και ανοησιες. Αυτα τα λεμε εδω στην Ελλαδα για να νιωθουμε οτι προσφεραμε κατι στο πολεμο. Η προσφορα μας μαλλον ψυχολογικη ηταν που δωσαμε μια σημαντικη ψυχολογικη νικη με το θριαμβο στην Αλβανια. Ποιο σημαντικο σε προσφορα ηταν ο Ελληνικος εμπορικος στολος και οι εκατοναδες ναυτες μας που χαθηκαν στη μαχη του Ατλαντικου για να κρατησουν στο πολεμο τη Βρετανια αλλα και την ΕΣΣΔ που το πρωτο χρονο η υλικη βοηθεια απο την Αμερικη ηταν σημαντικη μεχρι να κινητοποιηθει ο τιτανας της σοβιετικης γραμμης παραγωγης. ο Β' παγκοσμιος πολεμος (οπως και ο πρωτος αλλα σε λιγοτερο βαθμο) ηταν πολεμος των γραμμων παραγωγης. Και η Γερμανια δε μπορουσε να νικησει ουτε την ΕΣΣΔ ουτε τις ΗΠΑ σε αυτο το πολεμο. Ηταν καταδικασμενη απο την αρχη. Και το ξεραν ολοι τους (οι επιτελαρχες και οι υψηλοβαθμοι αξιωματικοι) για αυτο και δεν τον ηθελαν αυτον το πολεμο τουλαχιστον οχι τοτε που ξεκινησε. Ψαχτε το διαλογο του χιτλερ με τον ριμπεντροπ οταν μετα την εισβολη στη Πολωνια διαβασαν το Βρετανικο τελεσιγραφο... "και τωρα τι κανουμε!?!?!?" ηταν η ατακα του Χιτλερ. Απλα μετα τις σαρωτικες νικες και εκπληκτικες και ανεπαναληπτες νικες της επιχειρησης Μπαρμπαροσα καποιοι εκει στη Βερμαχτ πιστεψαν οτι ισως γινει το θαυμα. Ισως... Αν ειχαν παει κατευθειαν στη Μοσχα το 41 αντι να πανε προς το Κιεβο παλι ισως...

  9. avatar Αιρετικός

    Μισή αλήθεια... Σαφώς μεγάλη προσωπικότητα του Β παγκοσμίου πολέμου. Ωστόσο θα συμφωνήσω με το σχόλιο παρακάτω ότι οι νίκες που αναφέρονται είχαν ασύλληπτο κόστος σε ανθρώπινες ζωές. Τόσο μεγάλο ώστε οι συνολικές απώλειες των συμμάχων στο δυτικό μέτωπο να είναι συγκρίσιμες με τις αντίστοιχες μίας μάχης στο ανατολικό! Επίσης δεν γίνεται καμία αναφορά στα σφάλματα που έχουν γίνει από τον συγκεκριμένο στρατιωτικό ηγέτη. Το γεγονός ότι μέχρι ένα σημείο πραγματικά υπήρξε ευνοούμενος του Στάλιν σίγουρα έσωσε τον Ζούκωφ από το εκτελεστικό απόσπασμα, τη στιγμή που άλλοι στρατηγοί των Σοβιετικών είχαν καρατομηθεί για πολύ μικρότερα σφάλματά τους!!

    1. avatar ΚομμουνιστηςΑντικαπιταλιστης

      Η αληθεια ειναι οτι οποιοδηποτε στρατηγος αν εχανε το πολεμο αυτο ,ειδικα μετα το καλοκαιρι του 42 που ειχε λαδωθει και δουλευε ρολοι ο σοβιετικος βιομηχανικος γιγαντας, θα ηταν το μεγαλυτερο φιασκο της Ιστοριας. Και εσενα και μενα να βαζανε στο Σοβιετικο επιτελειο απο το 42 και μετα , με τις ανεξαντλητες εφεδρειες και τα σοβιετικα εργοστασια να βγαζουν ασταματητα υλικο θα τον ειχαμε κερδισει το πολεμο. Το οτι μετα το 42 κρατησε αλλα 3 χρονια αυτος ο πολεμος ωφειλεται αποκλειστικα και μονο στους αριστοτεχνικους ελιγμους και τις επινοησεις των Γερμανων στρατηγων και διοικητων , στην αυταπαρνηση και αυτοθυσια και επικη αντισταστη του Γερμανου στρατιωτη και στις ανωτερες συνηθως τακτικες της Βερμαχτ. Το οτι αντεξε αλλα 3 χρονια η Βερμαχτ ειναι ενα απο τα συγχρονα στρατιωτικα θαυματα που ειναι υποτιμημενα απο την Ιστορια δυστυχως και που δεν ελαβαν τη τιμη και την αναγνωριση επειδη ηταν οι "κακοι" της Ιστοριας. Και το ιδιο σκηνικο εγινε και στο δυτικο μετωπο. Ο Γερμανικος λαος εδωσε γενικα επικο αγωνα επιβιως οπως λιγα εθνη εχουν κανει ,αλλα δυστυχως αμαυρωθηκε ιστορικα απο τη σβαστικα και το ναζιστικο/ρατσιστικο παραληρημα και τα εγκληματα κατα της ανθρωποτητας.

  10. avatar Ανδρεας

    Και ο Στάλιν και ο Χίτλερ, όσους "πλησίαζαν" την "δόξα " τους, τους έβαζαν από κάτω και τους εξόντωναν, είτε πολιτικά με τα "ήρεμα" μέσα, είτε κανονικά με φυλακίσεις και εκτελέσεις!
    Ένας αυτός και άλλος ο Ρόμελ που αν τον άφηναν ίσως τελειώνε ο πόλεμος νωριτερα!
    Και τη τραγικό, μεγάλοι στρατιωτικοί στο πεδίο της μάχης να αποδεικνύονται τελικά τόσο...λίγοι στο πεδίο της πολιτικής . Η δράση του στην Ουγγαρία τα λέει όλα !

  11. avatar sleepwalker

    Και κλάααμα ο Κασιδιάρης.

  12. avatar daidalos

    Έχω την εντύπωση οτι το newsbeast πληρώνεται γ να δημοσιεύει αυτά τα άρθρα. Πολύ θα ήθελα να δω ένα άρθρο σχετικά με την εθνοκάθαρση των ποντίων στην σοβιετική ένωση..

    1. avatar dodos

      ....και μετά ένα άλλο για τον ελληνικό στρατό στην Ουκρανία.

  13. avatar Σατανάς

    η επιτυχία στη στρατηγική γίνεται αρκετά πιο εύκολη όταν οι (ανθρώπινοι) πόροι είναι συγκριτικά αφθονότατοι και διαθέσιμοι προς ανάλωση...

    1. avatar andrew

      Η στρατηγική αυτό το πράγμα εξυπηρετεί, να κερδίζεις τη μάχη με ελάχιστες απώλειες για εσένα και μέγιστες για τον αντίπαλο.

    2. avatar KJ4576

      Νομίζω ο στρατάρχης Manstein το είχε πει αυτό.
      " Όταν ο εχθρός έχει τους 5πλάσιους στρατιώτες από σενα δε χρειάζεται καθόλου τακτική. Αίμα και σίδερο φτάνουν για να κερδίσεις!"

      1. avatar innotrading

        Προφανώς ο Manstein δεν είχε διαβάσει για Μιλτιάδη, Αλέξανδρο, Κολοκοτρώνη, Δαβάκη.....

        1. avatar KJ4576

          Ειχε πετύχει μια νίκη στην οποία οι αριθμοί ήταν εναντίον του ( Χάρκοβο )
          Ομως ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη.

  14. avatar vasilis

    μπραβοπαιδια για αυτα τα αρθρα

  15. avatar sailor

    Ηρωας μεγάλος...!!Για την ιστορία να σημειώσουμε τα εξής:
    α)Στη μάχη του Κούρσκ προταγωνίστησαν δυνάμεις απο την σημερινη Ανατολική Ουκρανία που ήταν πάντα με τους Ρώσους ενώ στο αντίπαλο στρατόπεδο βρίσκονταν και μονάδες ΣΣ απο την δυτική Ουκρανία που ήταν με τους Γερμανούς....!!Αυτό για να εντοπιστούν και μερικά σημερινά άιτια αυτού του "εμφύλιου" που γίνεται στην Ουκρανία
    β).........Κομουνισμός φορέβερ.....όταν δεν άρεσε σον ηγέτη (που λατρέυει το εδώ ΚΚΕ)....απλά τον καθαίρεσε!!!

  16. avatar ΜΥΓΔΟΝΑΣ

    ΣΩΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΤΟΥ,ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΓΙΑΤΙ?ΠΟΥ Η ΜΙΣΗ ΕΥΡΩΠΗ ΜΕΤΑ ΗΤΑΝ ΥΠΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ.

    1. avatar είμαι τεντυμπόυς

      εσύ θα την προτιμούσες ολόκληρη υπο Γερμανική κατοχή..

      1. avatar ΜΥΓΔΟΝΑΣ

        ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΟΙ Ν.Δ,ΠΑΣΟΚ,ΣΥΡΙΖΑ,ΕΓΩ ΘΕΛΩ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΕΙΡΑ ΟΠΩΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΟΧΗ.

        1. avatar dodos

          ΑΛΛΑΞΕ ΠΛΕΥΡΟ ΝΑ ΜΗΝ ΠΙΑΣΤΕΙΣ.

    2. avatar gj

      Εκ του αποτελέσματος, έχεις δίκιο. Όμως, μη ξεχνάς ότι η ροή του πολέμου άλλαξε στις Ρωσικές στέπες. Αλλιώς, οι Γερμανοί θα μας κυβερνούσαν από τότε.

      1. avatar ΜΥΓΔΟΝΑΣ

        Ε ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΤΩΡΑ,ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ Ν,.Δ,ΠΑΣΟΚ ,ΣΥΡΙΖΑ.ΠΑΝΤΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΤΕ ΦΑΝΕΡΑ ΕΙΤΕ ΚΡΥΦΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ,ΑΓΓΛΟΙ,ΕΒΡΑΙΟΙ,ΓΕΡΜΑΝΟΙ.

    3. avatar takis

      Μυγδονα χωρις τους σοβιετικους οι γερμανοι θα ειχαν κερδισει τον πολεμο. Στην ουσια τους νικησαν σχεδον μονοι τους. Επομενως εσωσαν τον κοσμο ολο και εμας εμμεσα ασχετως αν η μιση ευρωπη μετα οπως λες υπεφερε απο την σοβιετικη κατοχη. Και μη συγκρινεις τη γερμανικη κατοχη με τη σοβιετικη. Εμεις ειδικα αν ειχαν κερδισει η γερμανοι δεν θα υπηρχαμε ή αν υπηρχαμε δε θα ειχαμε θρακη και μιση μακεδονια που θα ηταν βουλγαρικες δεν θα ειχαμε τη μιση νησιωτικη Ελλαδα που θα ηταν ιταλικη και δεν ξερω τι θα ειχαν κρατησει οι γερμανοι! επισης οι σοβιετικοι λεγεται οτι επεξαν σημαντικο ρολο στο να παρουμε μεταπολεμικα τα δωδεκανησα. Επομενως εμας και μερικους αλλους σιγουρα μας εσωσαν εστω και εμμεσα και ας μη το ειχαν σκοπο τους.

      1. avatar daidalos

        Ο Τσώρτσιλ έδωσε τα δωδεκάνησα στην ελλάδα ως αντάλλαγμα στην συμμετοχή της στην συμμαχία

      2. avatar ΜΥΓΔΟΝΑΣ

        ΣΩΣΤΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΣ ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ ΗΤΑΝ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΚΑΙ ΗΘΕΛΑΝ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΟΤΕ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΟΝ ΤΣΑΟΥΣ-ΨΕΥΔΟΝΥΜΟ- ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ ΠΗΓΑΝ ΜΕ ΤΗΝ Σ.ΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΕΑΜΙΤΩΝ ΣΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΝΕΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΝ ΚΕΡΔΙΖΑΝ ΘΑ ΕΠΕΡΝΑΝ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ,ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΕΛΕΓΑΝ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΕΑΜΟΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ.

Παρακαλούμε περιμένετε ...
Το newsbeast επιλέγει
Το newsbeast προτείνει