Το πέρασμα του χρόνου είναι μια διαδικασία που δεν κάνει εξαιρέσεις, ακόμα και για τις πιο ωραίες φωνές της ελληνικής μουσικής σκηνής. Η Έλλη Πασπαλά, σε μια σπάνια στιγμή απόλυτης ειλικρίνειας στην εκπομπή «Buongiorno», τοποθετήθηκε για τη «συρρίκνωση» που παρατηρεί στο όργανό της, μακριά από καλλιτεχνικές ωραιοποιήσεις.

«Με τρομάζει που η φωνή μου δεν έχει την ίδια ευλυγισία»

Η τραγουδίστρια δεν δίστασε να περιγράψει τη φωνή ως ένα ζωντανό κομμάτι ενός συστήματος που γερνάει αναπόφευκτα. Η σύγκριση που έκανε ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν ήταν αφοπλιστική.

«Στο πέρασμα του χρόνου μεγαλώνει μια φωνή, όπως μεγαλώνει όλο το σύστημα. Και αυτό με τρομάζει. Η φωνή μου έχει συρρικνωθεί, δεν έχει την έκταση που είχε παλαιότερα, δεν έχει την ίδια ευλυγισία. Ναι μεν λέμε ότι η φωνή είναι άψογη, δεν έχει θιχτεί, αλλά δεν είναι ίδια μία 60αρα με μία 25αρα».

Αυτή η αίσθηση της απώλειας του ελέγχου φαίνεται πως είναι και ο καθοριστικός παράγοντας για το μέλλον της στη σκηνή. Η Έλλη Πασπαλά έθεσε το δικό της όριο, ξεκαθαρίζοντας πότε θα επέλεγε τη σιωπή.

«Αν νιώσω ότι η φωνή μου δεν ανταποκρίνεται σε αυτά που επιθυμώ, θα σταματήσω»

σημείωσε, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να ακολουθήσει την απόφαση της Χαρούλας Αλεξίου, αν οι φωνητικές της δυνατότητες πάψουν να υπηρετούν τις καλλιτεχνικές της απαιτήσεις.

Η μάχη με τη σωματική φθορά και τα ατυχήματα

Πέρα από το τραγούδι, η κουβέντα στράφηκε και στην προσωπική της σχέση με τη γήρανση. Για την ίδια, το πρόβλημα δεν εντοπίζεται στην αισθητική πλευρά των πραγμάτων, αλλά στη λειτουργικότητα του σώματος.

«Δεν έχω πρόβλημα με τις ρυτίδες και γι’ αυτό δεν κάνω και διάφορα. Αυτό που με βαραίνει είναι το πέρασμα του χρόνου σωματικά και όχι εμφανισιακά. Γίνεσαι πιο αργός, γίνεσαι πιο δυσκίνητος. Είχα και κάποια μικροατυχηματάκια με πέσιμο και με τάραξαν πάρα πολύ. Και γενικώς το θέμα της υγείας. Δεν θέλω την αρρώστια. Αυτό με τρομάζει και με φοβίζει».

Η ερμηνεύτρια κατέληξε πως η απώλεια της σωματικής αυτονομίας και η επιβράδυνση των κινήσεων είναι εκείνα που την απασχολούν ουσιαστικά, καθώς η καθημερινότητα γίνεται πιο απαιτητική και η υγεία μετατρέπεται στην πρώτη της προτεραιότητα.