Οι έξι «καυτερές» παρατηρήσεις στην κατάργηση των πανελληνίων

Ο εκπαιδευτικός αναλυτής, Χρήστος Κάτσικας, αναλύει στο newsbeast.gr την πρόταση του Τομέα Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ


ΕΛΛΑΔΑΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
15:27
30/05/2014
Οι έξι «καυτερές» παρατηρήσεις στην κατάργηση των πανελληνίων
4
loading

Με αφορμή τη διεξαγωγή των Πανελλαδικών Εξετάσεων ο ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει ότι στην περίπτωση που το κόμμα αναλάβει την εξουσία θα τις καταργήσει.

Παράλληλα τονίζει ότι «θα επανεξετάσει το ατελείωτο πλέγμα εξετάσεων, θα το καταργήσει και θα το αντικαταστήσει με ένα διαρκή πολύπλευρο έλεγχο των γνώσεων των μαθητών που δεν θα διακόπτει την εκπαιδευτική διαδικασία και κυρίως δεν θα δημιουργεί στους μαθητές και στις μαθήτριες το αίσθημα της απόρριψης και της αποτυχίας». Τελικά ανάμεσα σε άλλα ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει «Ελεύθερη πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση».

Το newsbeast.gr, με αφορμή τις προτάσεις του τομέα Παιδείας της Κουμουνδούρου, επικοινώνησε με τον εκπαιδευτικό αναλυτή, Χρήστο Κάτσικα, με το ερώτημα κατά πόσο είναι εφικτό να εφαρμοστούν στην πράξη αυτά που αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ στην ανακοίνωσή του.

Ο κ. Κάτσικας, λοιπόν, μιλώντας στο newsbeast.gr, επισημαίνει τις έξι «καυτερές», όπως τις χαρακτηρίζει, παρατηρήσεις του.

Ακολουθούν οι απόψεις του

1. Στη συζήτηση για το σύστημα πρόσβασης των υποψηφίων, οφείλουμε να επισημάνουμε τους οικονομικούς, κοινωνικούς και εκπαιδευτικούς όρους που επιδρούν, στη διάρκεια της φοίτησης, πολύ πριν οι μαθητές, ως υποψήφιοι, φτάσουν στις πανελλαδικές εξετάσεις, στην έκβαση αυτής της φοίτησης και σε τελευταία ανάλυση στη διαφοροποιημένη κατάταξη των υποψηφίων. Ουσιαστικά οφείλουμε να στρέψουμε το μικροσκόπιο του ενδιαφέροντός μας και της πολιτικής και εκπαιδευτικής μας ανάλυσης στις λειτουργίες του υπαρκτού σχολείου από την πρώτη μικρή του δημοτικού, πολύ, δηλαδή πιο πριν από το τέλος της Λυκειακής βαθμίδας.

Ταυτόχρονα, χρειάζεται να αντιπαρατεθούμε αποτελεσματικά με τη θεωρία των φυσικών χαρισμάτων (αυτών που «παίρνουν» τα γράμματα) και άρα της «αναγκαίας επιλογής» μέσω εξετάσεων όσων μαθητών «αξίζουν» να προχωρήσουν.

2. Δεν υπάρχει «φαεινή ιδέα» για το εξεταστικό, πολύ περισσότερο δεν υπάρχει αντίπαλη πρόταση αν δεν τοποθετηθεί κανείς για την ουσία της σχολικής εκπαίδευσης, καθώς, για όσους έχουν μάτια να δουν και την τιμιότητα να πιστέψουν στα μάτια τους είναι σαφές ότι, το σύστημα πρόσβασης δεν μπορεί να βρει δίκαιη λύση στο πλαίσιο των άνισων όρων που δημιουργεί η σημερινή εκπαιδευτική και κοινωνική πραγματικότητα. Οφείλουμε να μιλήσουμε για την εκπαίδευση και το σχολείο σε συνάρτηση με τις υπαρκτές σχέσεις παραγωγής, με το σύστημα εκμετάλλευσης που προσδιορίζει και καθορίζει τη σχολική εκπαίδευση.

Η εκπαιδευτική κοινότητα πρέπει να κοιτάξει το «δάσος» και όχι το «δέντρο» και να μιλήσει για όλα τα παιδιά. Αλλιώς θα «εγκλωβιστεί» σε μια επιφανειακή συζήτηση που θα επικεντρώνεται στην τελευταία τάξη του λυκείου, θα μεγαλοποιεί το ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει αυτό καθαυτό το «σύστημα πρόσβασης» και θα αφήνει απέξω τα μεγάλα προβλήματα του εκπαιδευτικού συστήματος.

3. Χρειάζεται, επίσης, να αποκαλύψουμε ότι η «αυτονομία» ή «αποδέσμευση του Λυκείου» δεν εξαρτάται, σε τελευταία ανάλυση, από τις εξετάσεις πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Πρώτα - πρώτα γιατί κάθε εκπαιδευτική βαθμίδα είναι λογικό να δένεται ως κρίκος μιας αλυσίδας με την επόμενη. Δεύτερον γιατί όπου κι αν μετατεθούν οι εξετάσεις πρόσβασης χρονικά, το Λύκειο θα συνεχίσει να είναι προθάλαμός τους, καθώς η «αξία» των τίτλων του Λυκείου στον υφιστάμενο κοινωνικό καταμερισμό εργασίας δεν είναι εδώ και χρόνια συνδεδεμένη με κανένα επαγγελματικό δικαίωμα, ουσιαστικά είναι απαξιωμένη εργασιακά.

4. Στα πλαίσια αυτά:

α. Η εκπαιδευτική κοινότητα πρέπει να σταθεί κριτικά απέναντι στο περιεχόμενο, τις μορφές και τις κατευθύνσεις των αναλυτικών προγραμμάτων και βιβλίων και στις σχολικές πρακτικές (τι, πως και γιατί μαθαίνουν οι μαθητές) που εντυπώνουν στους μαθητές μας από την πιο τρυφερή ηλικία, αντιλήψεις, πεποιθήσεις και στάσεις για τη φύση και την κοινωνία απαραίτητες για την «παραγωγή» παθητικών, συναινετικών, δογματικών, υπομονετικών, εξουσιαζόμενων, άκαμπτων, συντηρητικών προσωπικοτήτων που αντιστέκονται στην αλλαγή της κοινωνίας προκειμένου να κρατήσουν ανέπαφες τις παραδοχές τους για τον κόσμο που ζουν.

β. Πρέπει να σταθεί κριτικά απέναντι στην τεμαχισμένη, αποσπασματική και τυποποιημένη γνώση που δημιουργεί στρατιές ημιαναλφάβητων ή προσοντούχων άσχετων οι οποίοι μπορούν να «διαβάσουν τη λέξη», αλλά είναι αξιοθρήνητα ανίκανοι να «διαβάσουν τον κόσμο». Η «εκπαίδευση της αμάθειας» ανήκει στη φυσιολογία του αστικού σχολείου, αποτελεί δομικό χαρακτηριστικό του, το οποίο δεν μπορεί να το αποβάλλει όσες μεταρρυθμίσεις και αν κάνει.

γ. Πρέπει να μιλήσει για τις χιλιάδες μαθητών για τους οποίους η συζήτηση για το σύστημα πρόσβασης στην Ανώτατη Εκπαίδευση είναι έξω από το οπτικό τους πεδίο καθώς δεν ολοκληρώνουν ούτε καν την υποχρεωτική -εδώ και αρκετές δεκαετίες- 9χρονη εκπαίδευση.

δ. Πρέπει να μιλήσει για το διπλό ανισότιμο, κοινωνικά και εκπαιδευτικά, σχολικό δίκτυο

ε. Τέλος πρέπει να αναδείξει τη στενά ωφελιμιστική (εργαλειακή= εξετάσεις), συνεπώς μονοδιάστατη και θνησιγενή παιδεία (υπερτονισμένη από την πρόωρη πρακτική των λεγόμενων «φροντιστηρίων») των μαθητών του Λυκείου.

5. Από τη δεκαετία του ΄80, όσες προτάσεις έχουν κατατεθεί μέχρι σήμερα από τη μεριά των διαχειριστών της εκπαιδευτικής πολιτικής πριμοδοτούν στην κατεύθυνση της τροποποίησης, μετάθεσης ή και «κατάργησης» των πανελλαδικών εξετάσεων για την τριτοβάθμια εκπαίδευση αποκρύπτοντας ή υποτιμώντας ή αφήνοντας άθικτες όλες τις παραπάνω λειτουργίες και πρακτικές της σχολικής εκπαίδευσης, τους μηχανισμούς της κοινωνικής επιλογής στο σχολείο.

6. Το στρατηγικό αίτημα του κόσμου της εργασίας «μόρφωση και δουλειά για όλους» είναι το μόνο έδαφος το οποίο μπορεί να αξιοποιήσει μια πρόταση αγώνα για το σήμερα που θα στοχεύει στο να μορφώνονται όσο το δυνατόν περισσότεροι, όσο το δυνατόν καλύτερα. Στα πλαίσια αυτά η οποιαδήποτε πρόταση οφείλει να είναι δεμένη άρρηκτα με την αλλαγή του περιεχομένου της εκπαίδευσης, την εξάλειψη της σχολικής διαρροής, την κατάργηση του διπλού δικτύου, μαζί με τη διεκδίκηση-απαίτηση επαγγελματικής διεξόδου.

Οφείλει να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη γενναία χρηματοδότηση της εκπαίδευσης, την ελαχιστοποίηση των σκληρών ταξικών φραγμών, την αντισταθμιστική αγωγή, την ένταξη στα σχολικά δίκτυα των χιλιάδων παιδιών που βρίσκονται «εκτός των τειχών», την αναπροσαρμογή των αναλυτικών προγραμμάτων. Οφείλει να μιλάει για όλες τις παραμέτρους της εκπαίδευσης (χρηματοδότηση, αναλυτικά προγράμματα, αντισταθμιστική διδασκαλία), να συνδέει την Εκπαίδευση με την Εργασία και τα πτυχία με το επάγγελμα, απαιτώντας το δικαίωμα για σταθερή και μόνιμη εργασία με αξιοπρεπή μισθό και αρνούμενη τις ιδεολογικές κατευθύνσεις, όπου η αγορά κανοναρχεί και η εκπαίδευση υποτάσσεται.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


ΚΑΝΤΕ LIKE ΣΤΟ NEWSBEAST.GR

4
σχόλια
  1. avatar stelios98

    Καταπληκτικό νομοσχέδιο μακάρι να το υλοποιήσουν και να μην απογοητευονται η μαθητές όχι έτσι όπως τα κάνανε τώρα(νέο λύκειο).

  2. avatar Αθηναίος

    Απλά, κοντά στα ποτάμια& τις λίμνες που θα μας χαρίσει, την Ολυμπιακή και τη ΔΕΗ που θα αγοράσει (!!!), τους τρομοκράτες που θα ελευθερώσει, και όλες τις αρλούμπες που εκπέμπει στα χαϊβάνια που τον πιστεύουν (ΤΡΟΜΑΡΑ ΤΟΥΣ....) εδωσε ακόμα μια ΨΕΥΤΙΚΗ ΥΠΟΣΧΕΣΗ.... Πού είναι το πρωτότυπο ή το παράξενο;;;; Δεν έχει τον ''μορφωμένο"" κομμουνιστόκοσμο να κάνει πράξη [...] κατά καιρούς ξεφουρνίζει;;; Λεφτά υπάρχουν!!!

  3. avatar Tixarpastos

    πως φαίνεται ο θεούλης που ούτε διάβασε το άρθρο με τις θέσεις του συριζα αλλά ούτε και αυτό το άρθρο !!μπράβο αγόρι μου ελπίζω να κόλλας ένσημα με τον αριθμό σχολίων που κανείς !

Παρακαλούμε περιμένετε ...
Το newsbeast επιλέγει
Το newsbeast προτείνει