Ήταν 12 Ιουνίου του 1942 όταν μια 13χρονη Εβραία, που έμελλε να γίνει το παγκόσμιο σύμβολο του Ολοκαυτώματος, ξεκινούσε να καταγράφει τις σκέψεις και τους φόβους της μέσα σε ένα απλό τετράδιο με καρό εξώφυλλο – δώρο γενεθλίων. Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ θα γινόταν, μέσα από τις πιο σκοτεινές στιγμές της Ιστορίας, μία από τις ισχυρότερες φωνές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
«Ελπίζω να μπορέσω να σου εκμυστηρευτώ τα πάντα, όπως δεν μπόρεσα ποτέ σε κανέναν»
Με αυτή τη φράση αρχίζει την πρώτη της καταχώρηση στο ημερολόγιο η Άννα Φρανκ, στις 12 Ιουνίου 1942, ημέρα των γενεθλίων της. Ένα κορίτσι 13 ετών, γεμάτο ελπίδες, όνειρα, φόβους και χιούμορ, που όμως ζει ήδη υπό την απειλή του ναζιστικού τρόμου στην κατεχόμενη Ολλανδία.
Μέχρι τότε, η οικογένεια Φρανκ είχε ήδη μεταναστεύσει από τη Γερμανία στο Άμστερνταμ για να γλιτώσει από τους διωγμούς των Εβραίων. Όμως, η εισβολή των ναζί στην Ολλανδία το 1940 καθιστά την κατάσταση και πάλι απειλητική.
Το ημερολόγιο γίνεται για την Άννα ένα καταφύγιο. Του δίνει το όνομα «Κίτι» και σε αυτό απευθύνεται σαν να είναι η αόρατη φίλη της. Στις σελίδες του αποτυπώνει όχι μόνο τις εμπειρίες της ζωής στο «Μυστικό Παράρτημα» –το κρυφό διαμέρισμα πίσω από τα γραφεία της εταιρείας του πατέρα της όπου κρύβονταν από το 1942 ως το 1944– αλλά και τους στοχασμούς της για την εφηβεία, τη μοναξιά, τη φύση του ανθρώπου, την αδικία.
Το «Μυστικό Παράρτημα» και το τέλος
Στις 6 Ιουλίου 1942, η οικογένεια Φρανκ καταφεύγει στην κρυψώνα. Μαζί τους, άλλες τέσσερις ψυχές: η οικογένεια φαν Πελς και ο οδοντίατρος Φριτς Πφέφερ. Κλεισμένοι εκεί για πάνω από δύο χρόνια, ζουν με τον διαρκή φόβο της προδοσίας και της ανακάλυψης. Και τελικά, στις 4 Αυγούστου 1944, συλλαμβάνονται μετά από καταγγελία.
Η Άννα και η αδερφή της Μαργκό καταλήγουν στο Μπέργκεν-Μπέλζεν. Εκεί πεθαίνουν από τύφο, πιθανότατα τον Φεβρουάριο ή Μάρτιο του 1945, λίγο πριν από την απελευθέρωση του στρατοπέδου. Από την οικογένεια, μόνο ο πατέρας της, Ότο Φρανκ, επιβιώνει.
Η μεταθανάτια φωνή ενός παιδιού
Ο Ότο Φρανκ βρίσκει το ημερολόγιο της κόρης του διασωθέν ανάμεσα στα χαλάσματα του «Μυστικού Παραρτήματος». Το δημοσιεύει πρώτη φορά το 1947, με τίτλο Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ. Έκτοτε, το έργο μεταφράζεται σε περισσότερες από 70 γλώσσες και συγκλονίζει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
Η Άννα Φρανκ, με την αθωότητα και τη διαύγειά της, δίνει ανθρώπινο πρόσωπο στην ανείπωτη φρίκη του Ολοκαυτώματος. Δεν είναι πια μόνο αριθμοί ή στατιστικά. Είναι η φωνή ενός παιδιού που δεν πρόλαβε να μεγαλώσει αλλά κατάφερε να αφήσει ένα αιώνιο αποτύπωμα στην Ιστορία.
