Υπάρχει κάτι βαθιά ενοχλητικό στο να στέλνεις ένα μήνυμα σε κάποιον και να μην παίρνεις ποτέ απάντηση. Δεν αναφέρομαι σε ένα φλερτ, όπου ο άλλος μπορεί να μη θέλει να συνεχίσει την επικοινωνία, αλλά στις απλές, καθημερινές σχέσεις: σε φίλους, συνεργάτες, γνωστούς ή ανθρώπους με τους οποίους υπάρχει μια στοιχειώδης επαφή.
Δεν είναι απαραίτητο να απαντήσει κανείς αμέσως. Όλοι έχουμε υποχρεώσεις, δουλειά, κούραση και στιγμές που δεν έχουμε τη διάθεση ή τον χρόνο να ασχοληθούμε με το κινητό μας. Αυτό είναι απολύτως κατανοητό. Εκείνο που δεν είναι κατανοητό είναι να περνούν ώρες ή ακόμη και ημέρες και να μην έρχεται ποτέ ούτε μια σύντομη απάντηση.
Πόσο δύσκολο είναι, τελικά, να βρεις μια απάντηση; Δεν χρειάζεται να είναι μεγάλη ούτε ιδιαίτερα προσεγμένη. Ακόμη και μια σύντομη φράση, όπως «θα σου απαντήσω αργότερα», «είμαι απασχολημένος αυτή τη στιγμή» ή ένα απλό «OK», αρκεί για να δείξεις ότι δεν αγνοείς τον άνθρωπο που επικοινώνησε μαζί σου. Μια απάντηση λίγων λέξεων είναι πάνω απ’ όλα ένδειξη σεβασμού.
Έχω την αίσθηση ότι αυτή η συμπεριφορά εμφανίζεται συχνότερα στις νεότερες γενιές, οι οποίες μεγάλωσαν με την άμεση και αδιάκοπη επικοινωνία των social media. Παραδόξως, ενώ τα μέσα επικοινωνίας έχουν πολλαπλασιαστεί, η ουσιαστική ανταπόκριση φαίνεται να μειώνεται. Το να αφήνεις κάποιον μόνιμα στο «διαβάστηκε» έχει σχεδόν κανονικοποιηθεί, σαν να μην έχει καμία σημασία.
Κι όμως, μια απλή απάντηση δεν απαιτεί ιδιαίτερη προσπάθεια. Ακόμη κι αν δεν μπορείς να απαντήσεις εκείνη τη στιγμή, μπορείς να το κάνεις όταν βρεις χρόνο. Το να μην απαντάς ποτέ δεν δείχνει ότι είσαι απασχολημένος, δείχνει αδιαφορία και αγένεια. Και όσο κι αν έχουμε συνηθίσει τις γρήγορες και απρόσωπες επαφές, η ευγένεια εξακολουθεί να κρίνεται από τις μικρές πράξεις.
Όταν συζήτησα το θέμα με ανθρώπους γύρω μου, κατάλαβα πως δεν είμαι η μόνη που το έχει παρατηρήσει. Οι περισσότεροι είχαν μια παρόμοια εμπειρία να διηγηθούν, γεγονός που δείχνει ότι αυτή η συμπεριφορά έχει γίνει πλέον πολύ συνηθισμένη. Το γεγονός, όμως, ότι συμβαίνει συχνά δεν σημαίνει πως πρέπει και να τη θεωρούμε αποδεκτή.
